Кіріспе

Француз губернаторы, әскери қолбасшы және сарай қызметкері Жан IV де Броссе, герцог д'Этампес и Шевр, граф де Пентиевр (1505 жылы Ламбальде 31 қаңтар 1565 жылы) - француз губернаторы, әскери қолбасшы және сарай қызметкері. Рене де Бросстің ұлы және қоғамдық байлық соғысы кезінде ұятқа қалған көрнекті Бретон отбасының мүшесі Франсуа I граф пен оның сүйіктісі Анна де Писселе д'Хейлидің арасындағы неке ұйымдастырған кезде өзін танымалдыққа ұшыраған. Осы саяси келісімге өзінің келісімін қамтамасыз ету үшін Франсуа жұп үшін Этамп герцогтігін құрды және Пентиевр графтығының тиімді бақылауын отбасына қайтарып берді, ол олардың ұятқа қалуынан кейін тәркіленді. 1543 жылы Нормандиядағы оның кеңінен дамыған орны провинцияның губернаторы болып тағайындалуымен одан әрі толықтырылды. Оған басқаруда көмек көрсету үшін оның немере інісі Мартиг генерал-лейтенант болып қызмет атқарды. Франсуаның өлімі Этампеге саяси соққы болды. Генрих II мен оның сүйіктісі Диана де Пуатье әкесінің сүйіктісін жек көреді, сондықтан жұп герцогті Дианаға беруге мәжбүр болды. 1555 жылы ол өзінің иелігіндегі Шеврзе герцогтігін Лотарингия кардиналға сатуға мәжбүр болды. Алайда Этампе толықтай ықыластан айырылмады, ал Генри II 1554 жылы Британияны Франция корольдігіне ресми түрде біріктірген кезде, Этампеге өзінің герцогтігіне кез-келген құқығын беру үшін Пентиевр графтығына өзінің отбасылық құқықтарын қамтамасыз етті. 1559 жылы Генри күтпеген жерден қайтыс болды. Оның орнын жас Франсуа II алып, Гиздің басқаруымен билік жүргізді. Екатерина де Медичи күйеуінің билігі кезінде шеттетіліп, оның өлімін Диананы соттың қасынан қуу үшін пайдаланды, нәтижесінде Этампе өз герцогтығына қайта оралды. Гиз үкіметінің қарсылығы Амбуаздың келісімінің кезінде қайнаған, Этамп өзінің губернаторлығында бүлікшілікті басуға тырысты, ол сотқа бүлікшілікті материалдарды жіберді. Этампеді елдің француз дін соғыстарына қарай төмендеп келе жатқан кезде дінге қатысты тез дамып келе жатқан және кейде қарама-қайшылықты патша саясаты мазалады. Ол патшалықтың генерал-лейтенанты мен констебльден қарама-қайшылықты нұсқаулар алып жатқанын қайғылы атап өтті. Ол бірінші дін соғысында патшалық үшін шайқасты, бірақ шілде айында протестанттарды Нанттан қуып, өзінің губернаторлығындағы істерге назар аударды. 1564 жылы оған өзінің мұрагерін таңдау үшін тәжге қайта оралудың орнына өзінің немере інісі Мартигке губернаторлық билікті мұра етуге құқық берілді. Ол 1565 жылы 31 қаңтарда қайтыс болды.

Жас шағы мен отбасы

Жан IV де Броссе - Рене де Броссе мен Жанна де Комминнің (Филипп де Комминнің қызы) ұлы. Павия шайқасында әкесі қайтыс болғаннан кейін, ол Пентивердің номиналды графы болды.

Франсуа I билігі

1533 жылы Франсуа I-нің нұсқауы бойынша ол корольдің сүйіктісі Анне де Писселе д'Хейлиге үйленді және көп ұзамай граф, содан кейін Этамп герцогы болды. Бұл неке оның отбасына Пентивер графтығын қайтарып берді, ол олардың қоғамдық байлық лигасына қатысқаннан кейін патшаға өзінің сүйіктісіне қол жеткізуді жеңілдеткені үшін сыйақы ретінде тартып алынды. Алайда, ол өзінің орнын сақтау үшін қажетті шығындардан қатты кедейленді. 1543 жылы ол Бреттан губернаторы болып тағайындалды, оған провинцияны басқаруға көмектесу үшін оның немере інісі Мартигес оның генерал-лейтенанты болып сайланды, ол аумақтың көптеген әскери істерін жүргізді.

Генрих II билік құрған

Франсуа I-нің өлімімен Диана де Пуатьедің антипатиясы Этампты Бретаньге шегінуге мәжбүр етті және одан әрі ол Этамп герцогтігін алды. Генри II билігінің алғашқы кезеңінде Этамп өзінің позициясын Conseil des parties -деген кеңестін сақтады. 1554 жылы Генрих Бретаньді Францияға ресми түрде ендіруді қолға алды. Этампеге Бретань герцогы болу құқығынан бас тарту үшін келесі жылы Пентивер графтығына иелік ету құқығы берілді. 1555 жылы Этамп пен оның әйелі Шеврэз герцогтігінен айырылып, оны және Меудон жерлерін 50,000 экюға Лотарингия кардиналарына Карлге сатуға мәжбүр болды.

Франсуа II билік құрған

Король Генрих II қайтыс болғаннан кейін, Этамп Шеврзаны берген, жас Франсуаның орнын басқарды. Олардың басқаруына қарсылық күшейіп, Амбоаздың жанжалдық ұйымы құрылды. Патшаны ұстап алу әрекеті сәтсіз аяқталды, ал Амбуаз қамалына шабуыл жасауға тырысқанда, қастандық бұзылды. Дегенмен, құпияланған көптеген элементтер, соның ішінде Гиздің Бриттаниде бас сауғалап жүргеніне сенетін сеньор де Малиньи де жоқ еді. Олар Етампесті, өлке әкімі ретінде, сотқа ұсынуға шақырды, сонда олар әділдікті жүзеге асыра алады. Алайда Этамп оны таба алмады, ал Малиньи сол жылы Лиондағы құпияландыруға қатысады. Этампес келесі айларда Гизар үкіметінің алдында Нанттан тапқан бүлікшіл плакаттар туралы баяндады, бұл алдағы айлардағы сөз байласудан батыл болды.

Билік дағдарысы

Діни дағдарыс тереңдей түскен кезде орталық әкімшіліктің әлсіздігіне байланысты, патшалық Этамптан регенттікке қолдау көрсетуін сұрауға мәжбүр болды. Ол содан кейін соттың өзіне деген ықыласын көрсететін хаттарды сұрады, сонда ол оларды провинциядағы қол астындағыларға көрсете алады, сонда олар 'батыл болады'. 1561 жылдың басында оған соттың қарусыз протестанттарды тұтқындауға бұдан былай рұқсат бермейтіндігі және олардың аз санда ғана бейбіт жиналып жүргендері туралы хабарланды. Бұл протестантизмнің 1562 жылға дейін заңсыз болып қала бергеніне қарамастан болды. Дін саясатының үнемі өзгеріп отыруы оны ренжітті, ол Наварра Антуанға ашулы хат жазып, өзінің провинциясындағы көптеген адамдарға дінге қатысты әдістерінің өзгеруі патша саясатынан гөрі оның жеке тұжырымдарының көрінісі сияқты көрінді деп шағымданады. 1562 жылы бұл саясат тез дамып, қарама-қайшылыққа айналды. Этамп Нант қаласын қалай басқару керектігіне үмітсіз болды, генерал-лейтенант протестанттардан қару-жарақтарды тартып алуды, бірақ бұдан артық ештеңе жасамауын, ал констебль протестанттарды өз провинциясынан қуып шығаруды сұрады.

Бірінші дін соғысы

Бірінші дін соғысы кезінде Этамп корольдік билік үшін күресті және Нормандияға көмек көрсету үшін әскер жинауға жауапты болды. Алайда шілде айында патшадан экономиканы өлшеу үшін жинаған кейбір бөлімшелерді таратуға тапсырма алды. Этампес Наварраға патшалықтың генерал-лейтенантына наразылық білдіріп, егер ол енді әскерлерге жауапты болмаса, олар өздерінің ақыларын бүлікшілерден сұрайтынын ескертті. Патша оны соғыс шығындарын азайтуға көмектесу үшін шіркеу тақтасын алуға шақырды, алайда Этампе бұл идеяға құштарлық танытпады, әсіресе оңтүстік Бретаньде бұл халықтан айтарлықтай қарсылық тудыратындығын атап өтті. Ол оның орнына провинциялық игіліктерді шақырып, кіріс мәселесін шешуге ұсыныс жасады, патшалық бас тартты, бірақ оған епархиялық жиналыстар шақыруға рұқсат берді, ол арқылы ол гарнизондарына салық төлеуге мүмкіндік берді. Сол айда ол протестанттарды Нант қаласынан қуып жіберді, салықтық квитанцияларды алып тастады және соттың басқа бұйрықтарын елемеді, регентке өзінің жағдайы мен тәртіпті қамтамасыз етудегі қиындықтары туралы қатты жазды.

Мұрагерлік

1564 жылы Этампес қайтыс болғаннан кейін, оның немере інісі Мартигке пайдасына Бретань губернаторынан бас тарту құқығы берілді, ол 1569 жылы қайтыс болғанға дейін провинцияны басқаратын болады. Бұл практика Франсуа I билігі кезінде өте сирек болған, бірақ Карл IX билігі кезінде өсіп, губернаторлар өздерінің отбасыларындағы лауазымдарын әлдеқайда жиі қолданады. Этамп 1565 жылы 31 қаңтарда қайтыс болды.