Кіріспе

Венесуэланың 1999 жылдан 2013 жылға дейін президенті болған Уго Чавес өзінің саясаты, жеке басы және мемлекет басшысы ретінде атқарып жүрген қызметі туралы көпшілік арасында түрлі пікірлер тудырды.

Жеке меншік БАҚ

2006 жылы президент Чавес Венесуэланың екінші ірі телеарнасы Radio Caracas Televisión (RCTV) телеарнасының жабылуын жариялады. 2007 жылы 28 мамырда каналдың ТВ-сы жабылды және оның орнына мемлекеттік желісі - ТВес пайда болды. Бұл әрекетті көптеген халықаралық ұйымдар айыптап отыр. Datanálisis жүргізген сауалнамада 70 пайызға жуық венесуэлалықтар жабылуға қарсы. Чавес Globovisión телеарнасының директоры Альберто Федерико Равеллге "Біз бүкіл әлемге оқ атып жатқан ақылсыз адамға төзбейміз" деп, оған қарсы санкция қолдануды талап етті. Бұл әрекетті сөз бостандығын бақылайтын екі ресми адам, Біріккен Ұлттар Ұйымының Фрэнк Ла Ру және Америка Мемлекеттері Ұйымының (OAS) Каталина Ботеро сынға алды. 2008 жылы "Шекарасыз репортерлер" ұйымы "медиа соғысы" жылдарында Уго Чавес пен оның үкіметі телерадио саласындағы барлық салаларды өз бақылауына алды" деп хабарлады. Шекарасыз репортерлер ұйымы Венесуэладағы БАҚ-та "әдеттегідей үкімет пен оның міндетті хабарландырулары басымдыққа ие" деп мәлімдеген. Freedom House болса "бұрын оппозицияға қараған көптеген басылымдар үкіметтің ашуын туғызбау үшін редакциялық ұстанымын өзгертті" деп мәлімдеген.

Ало Президе

2001 жылы Чавес "Ало-Президент" радио бағдарламасын толыққанды, сценарийсіз, Боливар төңкерісін насихаттайтын, тәуліктің барлық уақытында жұмыс істейтін, мемлекеттік медиадағы телешоуға айналдырды. Шоу әр жексенбіде эфирге шығатын, ол Чавесті (революцияның түсі - қызыл түсті киіп) өзінің елінің игілігі үшін құлшыныс танытатын харизматикалық көшбасшы ретінде бейнелеген. Венесуэлалықтардың көбісі бұл бағдарламаны тыңдады, себебі Чавес әр апта сайын жаңа қаржылай көмек пакеттерін жариялаумен танымал еді. Чавес аптасына 40 сағат телевизорға қарады. Шоу Венесуэла үкіметі мен оның азаматтары арасындағы басты байланыс ретінде қарастырылды және ресми және оппозициялық БАҚ-қа, сондай-ақ халықаралық деңгейде ақпарат көзі болды. Шоуда Чавестің күн тәртібіндегі тақырыптарға сөйлеуі, көрермендердің телефон қоңырауларын қабылдауы және үкіметтік әлеуметтік қамқорлық бағдарламалары белсенді орындарды аралауы көрініс тапты.

Боливарлық үгіт

Уго Чавес эмоционалдық аргументтерді пайдаланып, халықтың назарын аудару, қорқынышын (нақты немесе қиялданған) пайдалану, күнәнің құнын өтеу мақсатында сыртқы жауларды жасау және халық ішінде ұлтшылдықты туғызу үшін, оппозицияны қолдау үшін сатқындық сезімін туғызу үшін пропаганданы қолданды. 2007 жылы "Дүниежүзілік саясат шолу" журналында "Чавес Венесуэланы социалистік мемлекетке айналдыруды алға жылжытқан кезде, үкіметтік пропаганда үкіметті қолдаушыларды ұстап тұру мен жұмылдыруда маңызды рөл атқарады" деп жазылған. 2011 жылы New York Times газетінде Венесуэланың "мемлекеттік үгіт-насихат кешені кеңінен дамып келе жатқаны" туралы жазылған, ал The Boston Globe газетінде Чавес "қарапайым пікірге әсер ету үшін мұнай байлығына ие, бұқаралық ақпарат құралдарында алдын ала ойланатын үгітші" деп сипатталған. Апорреа сияқты сайттар. org, Венесуэланың Ұлттық радиосы, Венесуэлалық талдау. Бұл сайтты Венесуэла үкіметі үгіт-насихат мақсатында қолданды. Чавестің қызметі оның саясаты аясында қол жеткізген жетістіктерге бағытталған Венесуэладағы үкіметі енгізген білім беру жүйесі арқылы да жоғарылатылды. Кейін Венесуэлада Чавестің жақтастары арасында жеке тұлғаға табынушылық пайда болды.

Еуропа

PBS хабарлауынша, Уго Чавес Еуропадағы антиглобализациялық баспасөз өкілдері арасында танымал болды, оның ішінде Le Monde diplomatique журналының бұрынғы директоры Игнасио Рамонет.