Vickers Victoria

Кіріспе

Викерс 56 типті Виктория - британдық екі ұшақты жүк тасушы және әскер тасымалы ұшағы. Виктория алғаш рет 1922 жылы ұшып, Армстронг Уитворт Авананы басып шығаруға таңдалды.

Жобалау және әзірлеу

Виктория - екі қозғалтқышлы, екі ұшақты көлік, қону үшін әдеттегідей тірекпен, құйрығымен. Жобаға Вернонның бұрынғы көлігімен ұқсас фюзеляж және Вирджиния бомбалаушысының қанаты қосылды. Сондай-ақ, екі Napier Lion қозғалтқышымен жабдықталған. Қақпалы кабинада 24 сарбаздың фюзеляждың екі жағына орналастырылған қапталатын кенепті орындықтарға отыра алатын орын болды. 1921 жылы сәуір айында әуе министрлігі 5/20 ерекшелігіне сәйкес екі прототипке тапсырыс берді. Бірінші прототип J6860 сериялық нөмірімен 56 типті және Виктория I деп аталды, екінші J6861 81 типті Виктория II ретінде жасалды. 56 типті ұшақта Napier Lion екі қозғалтқышы болды. Олар үлкен алдыңғы радиаторлармен тікелей төменгі негізгі ұшаққа орнатылды, отын резервуарлары төменгі негізгі ұшақтың ішкі бөлігіне орналастырылды. J6860 прототипі 1922 жылы 22 қыркүйекте Бруклендс, Суррей қаласынан алғаш рет ұшып шыққан. 81 типті ұшақ 1923 жылдың қаңтарында ұшып шықты. Бастапқыда ол тек отын резервуарларының жоғарғы негізгі ұшақтың астында орналасуымен ерекшеленді. Кейіннен оны Virginia II бомбалаушы ұшағында орнатылғандай, радиаторлармен бірге, төменгі аяқтардың арасында орналасқан, тегіс жақты қозғалтқыш капотын, көбірек ағынды ноцеллалармен ауыстыру арқылы өзгертті. 1925 жылдың наурыз айында 15 ұшаққа тапсырыс беру туралы шешім қабылданды. Осы уақытқа дейін Вирджиния дизайны артқа қарай қанат жаюға дейін дамыды, ал Виктория III өндірісі осы өзгерісті енгізді. Вирджинияда алғаш рет енгізілген тағы бір жақсарту - бұл металл конструкцияларды енгізу, ал алғашқы ұшақтың ағаштан жасалған барлық корпустары емес. 1927 жылдың қыркүйегінде металл конструкциялы прототиптік Викторияға тапсырыс берілді (сериялық нөмірі J9250), ол 1928 жылдың қазан айында жеткізілді. Металлдан жасалған ұшақ корпусы Виктория қызмет еткен ыстық және ылғалды аймақтарда, Виктория IV және Vs металл құрылымдарымен, тиісінше, қайта құру және жаңа өндіріс арқылы жасалған. Соңғы нұсқасы Mark VI болды, ол Napier Lions-ты қазіргі заманғы, қуатты Bristol Pegasus радиалдық қозғалтқыштарымен алмастырды. Викерс Валентия - одан әрі жетілдірілген нұсқа, құрылымы мықты, салмағы жоғары жүктерді көтере алатын. 97 "Виктория" салған, олардың көбі кейіннен "Валентия" болып өзгертілген. Викториялар әскерлерді Иракта және басқа жерлерде ықтимал қиындықтарға ұшырату үшін қолданылды, 1929 жылы Палестинаға және Иорданияға 1930 жылы, ал 1931 жылы Мысырдан Кипрге дейін күш-жігерді ұшырды. Екі операциялық эскадрильяның Викториялары да ұзақ қашықтыққа ұшуға арналған жаттығуларды жасады, мысалы, 1931 жылы Каирден Аденге оралу сапарлары. Бір Викторияны Орталық ұшу мектебінде соқыр ұшу жаттықтырушысы ретінде қолданды. Виктория 1935 жылға дейін қызмет етті, бірақ олардың көбісі Валентияға айналдырылды, олар Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін қолданыста болды.

The Victoria was a twin engined biplane transport with a conventional landing gear with a tailskid. The design mated a similar fuselage of the earlier Vernon transport with the wing of the Virginia bomber, which was developed in parallel. It was also powered by two Napier Lion engines. The enclosed cabin had room for 24 troops on collapsible canvas seats arranged along the sides of the fuselage. In April 1921 two prototypes were ordered by the Air Ministry to Specification 5/20. The first prototype, allocated serial number J6860, was built as a Type 56 and designated a Victoria I, the second J6861 was built as a Type 81 Victoria II. The Type 56 had two Napier Lion engines with large frontal radiators and were fitted directly onto the lower mainplanes, the fuel tanks were placed under the inboard section of the bottom mainplane. The prototype J6860 first flew from Brooklands, Surrey on 22 September 1922. The Type 81 flew in January 1923, and initially differed only in having the fuel tanks under the top mainplane. It was later modified by replacing the flat sided engine cowling with more streamlined nacelles with the radiators between the undercarriage legs, as fitted in the Virginia II bomber. In March 1925, it was decided to place an order for 15 production aircraft. By this time, the Virginia design had evolved to incorporate swept back wings, and the production Victoria IIIs incorporated this change. Another improvement first introduced in the Virginia was the introduction of metal structures instead of the all wooden airframes of the early aircraft, with an order being placed for a prototype Victoria with a metal structure (serial number J9250) in September 1927, this being delivered in October 1928. The metal airframe proved much more suitable for the hot and humid areas where the Victoria served, with Victoria IV and Vs with metal structures produced by conversion and new production respectively. The final version was the Mark VI, which substituted modern, more powerful Bristol Pegasus radial engines for the Napier Lions. The Vickers Valentia was a further improved version with a stronger structure, capable of operating at higher weights. 97 Victorias were built, many of which were later converted into Valentias. Victorias were used to ferry troops to potential trouble spots in Iraq and elsewhere, flying reinforcements to Palestine in 1929 and Jordan in 1930 and from Egypt to Cyprus in 1931. The Victorias of the two operational squadrons also made a number of long range training flights, such as return trips from Cairo to Aden in 1931, One Victoria was used as a blind flying trainer by the Central Flying School, being fitted with two sets of controls and instruments in a blanked off cabin. The Victoria continued in service until 1935, although many were converted to Valentias, which remained in use until well into the Second World War.