Henning Podebusk

Кіріспе

Хеннинг Подебуск немесе Путбус (1350 жылға дейін - 1388 ж.) - неміс славян мемлекет қайраткері, Данияның соңғы дросты. Ол король Валдемар IV, король Олуф II және королева Маргарет I-ге қызмет етті және 1368 жылдан 1370 жылға дейін Данияның іс жүзіндегі билеушісі болды. Жеке тұлғасы белгісіз Подебуск қазіргі таңда орта ғасырдағы ең маңызды даниялық мемлекет қайраткерлерінің бірі болып саналады. Оның саяси көзқарасы патша иелерінің көзқарасы сияқты күмәнді және билікті ғана көздеген сияқты, бірақ ол тіпті жақсы дипломат болған шығар. Ол өлгеннен кейін дрост қызметі жойылды, өйткені ол оның қаншалықты күшті болатынын көрсетті.

Өмірбаян

Подебуск Руген князьдеріне жататын славяндық неміс магнаттар отбасына тиесілі. Отбасы 1325 жылға дейін Данияның құрамына кірген Путбуста тұратын. Оның жастық шағы туралы ештеңе белгісіз. Ол алғаш рет Дания тарихында 1350 жылы пайда болды, өйткені ол Солтүстік Германияда Вальдемар IV-мен кездесті және Дания қызметіне қабылданды. Келесі 15 жыл ішінде ол патшаның сыртқы және ішкі қатынастардағы ең маңызды және адал қызметкерлерінің бірі болды. 1365 жылы Данияның дросты (премьер-министрі) болып тағайындалды. Ол 1367 - 1370 жылдары күшті Ганза лигасына және оның одақтасы Кельн конфедерациясына қарсы соғыста өзінің дипломатиялық қабілетін көрсетті. 1368 жылы Вальдемар Даниядан кетуге мәжбүр болған кезде, Подебуск іс жүзінде билеуші болып тағайындалды және Лигамен соғысты аяқтауға кірісті. Ол соғыста өзінің шығындарын азайтып, Штральзунд келісімінде Ханзамен қолайсыз жеке бейбітшілік келісімін жасасу арқылы жау одағын бөлді. Соғыстан кейін ол Даниядағы бүлікші магнаттармен патшаның заңды келісімін жасауға қатысқан және келесі жылдары Ханзаның бейбітшілікке байланысты экономикалық артықшылықтарының көп бөлігін саботаждауға қол жеткізді. 1375 жылы Вальдемар қайтыс болғаннан кейін, Подебуск Данияның корольдік мүдделерін қорғаушы ретінде маңызды рөл атқарды, өйткені ол Вальдемардың бес жасар немересі Олуф II-ге Мекленбург әулеті кандидаттарының пайдасына таққа көтерілуге көмектесті. Ол магнаттардың қарсылығын уақытша жеңілдіктермен басаңдатып, шетелдіктердің таққа талабын жоққа шығарды. Подебуск Олуфтың анасы Маргарет Вальдемардың қызының кеңесшісі болды және 1387 жылы Олуф қайтыс болғанда оған патша тағына патшайым Маргарет I ретінде көтерілуге көмектесті. Өлімінің нақты күні белгісіз, бірақ оның әйелі Гизэла Подебуск 1388 жылдың қазан айында жесір қалған деп сипатталған. Ол Даниядан келген өзінің алыс туысы Жизела Подебуска үйленді, оның анасы Эуфемия ортағасырлық аңыздарға сәйкес, Данияның соңғы граф Халандтың қызы болды. Оның ұрпақтары 1660 жылға дейін Дания саясатында кішігірім рөл атқарды, содан кейін Швецияда магнаттар, Померанияның тұқым қуалайтын маршалдар, Путбус княздары, ақыр соңында Пруссия патшалығында болды.

Podebusk belonged to a German Slavic family of magnates related to the princes of Rügen. The family was based in Putbus, which had been Danish before 1325. Nothing is known of his youth. He first appeared in Danish history in 1350, as he met Valdemar IV in Northern Germany and was taken into Danish service. During the next 15 years he became one of the king's most important and loyal officials in both foreign and domestic relations. In 1365, he was appointed drost (prime minister) of Denmark, and he showed his diplomatic ability during the war 1367 1370 against the powerful Hanseatic League and its allied Confederation of Cologne. When Valdemar was pressed to leave Denmark in 1368, Podebusk was appointed the de facto ruler, and set about ending the war with the League. He cut his losses in the war, and split the enemy alliance by agreeing an unfavourable separate peace with the Hansa in the Treaty of Stralsund. After the war he took part in the king's legal settlement with the magnate rebellionists in Denmark and during the next years he managed to sabotage much of the Hansa's economic advantages from the peace. After the death of Valdemar in 1375, Podebusk played an important role as the protector of Danish royal interests, as he helped Valdemar's five year old grandson Oluf II ascend the throne in favour of candidates from the House of Mecklenburg. He damped the magnates' opposition by temporary concessions and repudiated foreign demands on the throne. Podebusk served as a councillor for Oluf's mother Margaret Valdemarsdaughter, and helped her ascend the throne as Queen Margaret I when Oluf died in 1387. No exact date of death is known, but his wife Gisela Podebusk was described as a widow in October 1388. He married his distant relative Gisela Podebusk, from Denmark, whose mother Eufemia was the daughter of the last Danish count of Halland, according to medieval tales. His descendants played a modest role in Danish politics until 1660, then as magnates in Sweden, hereditary lord marshals of Pomerania, and elevated Princes of Putbus, ultimately in the kingdom of Prussia.