Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Қорлау сөзі
Pejorative term
"Dunce" сөзі ағылшын тілінде "оқуда жайлы немесе ақымақ" деген мағына беретін жеңіл қорлау. Ричард Станихерст берген этимологиялық түсіндіру бойынша, бұл сөз шотландтық схоластикалық теолог және философ Джон Дунс Скоттың есімінен шыққан.
Dunce is a mild insult in English meaning "a person who is slow at learning or stupid". The etymology given by Richard Stanyhurst is that the word is derived from the name of the Scottish Scholastic theologian and philosopher John Duns Scotus.
Дунка шапкасы
Дунце шапқысы, сондай-ақ дунце шапқысы, дунце шапқышы немесе дунце шапқысы деп әр түрлі аталады, – бұл бұрын Еуропа мен Америка Құрама Штаттарындағы мектептерде тәртіптік шара ретінде қолданылған, әсіресе 19 және 20 ғасырдың басында, сабақтан тыс мінез-құлық танытқан немесе оқуда қиындық көретін балаларға арналған сүйір шапқа. 19 ғасырда кейбір адамдар оны қорлаушы деп санады: 1831 жылы балалар кітаптарының авторы Сидни Бэбкок дунце шапқысын кемсітетін және қатал деп сипаттады, ал 1899 жылы тарихшы Элис Морс Эрл оны мектептегі тәртіптің басқа да қорлаушы және ескірген түрлерімен салыстырды. 20 ғасырдың басында ол сәннен шықты. Солтүстік Американың кейбір мектептері 1950 жылдарға дейін шапқа рұқсат берді, бірақ 2010 жылы Англия мен Уэльстің бірнеше аймақтарында оған тыйым салынды. Қазіргі педагогикада дунце шапқысы сияқты жазалар қолданылмайды: 1927 жылы «Educational Research Bulletin» журналының редакциялық мақаласында былай делінген: «Таяқ пен шапқа үлкен сәттілік келмеді, және біз мұндай жазалардың мәселені шешуге көмектеседі деп күмәнданамыз. Оқушылардың білімі жоғары болса, олардың қызығушылығын мұғалімдері басып тастамауы керек. Білімділікке жету үшін қызығушылықты ынталандыру және сонымен қатар жанашырлық таныту қажет». Оксфорд ағылшын тілінің сөздігінің (3-басылымы) мәліметінше, «dunce» термині алғаш рет 16 ғасырдың ортасында Дунс Скоттың ізбасарларын, әдепсіз педантизммен айналысатын адамды немесе «ақымақ» немесе «жаңқа» деп есептелетін адамды сипаттау үшін қолданылған. Шапқаның суреті алғаш рет 1727 жылы жарық көрген «The New England Primer» кітабында бейнеленген.
A dunce cap, also variously known as a dunce hat, dunce's cap or dunce's hat, is a pointed hat, formerly used as an article of discipline in schools in Europe and the United States—especially in the 19th and early 20th centuries—for children who were disruptive or were considered slow in learning. In the 19th century, it was seen by some as degrading: in 1831, children's book author Sidney Babcock wrote of the dunce cap as debasing and harsh, and in 1899, historian Alice Morse Earle compared it to other forms of school discipline she saw as degrading and outdated. It became unpopular in the early 20th century. Some North American schools still permitted caps as late as the 1950s, however, and it was more recently banned in several areas in England and Wales in 2010. In modern pedagogy, punishments like dunce caps have fallen out of favor: By 1927 an editorial in the Educational Research Bulletin stated: "The rod and the cap were not eminently successful we have our doubts about exclusion being the solution to the problem. High scholarship is not produced by students who have their curiosity stifled by their teachers. Curiosity must be stimulated if scholarship is desired, and sympathy is essential to this stimulation." The Oxford English Dictionary (3rd edition) cites mid 16th century examples of the term dunce used to describe a follower of Duns Scotus, a person engaged in ridiculous pedantry, or a person regarded as a "fool" or "dimwit". A visual depiction of the hat was first shown in the 1727 edition of The New England Primer,
Дунце шапқысы есектің бейнесімен де байланыстырылып, оқушыны ақымақтықпен байланыстыру үшін қолданылған. 1900 жылдардың басындағы оқулықтағы гравиюрада «18 ғасыр» сынып бөлмесінде ағаш есекке отырған бала бейнеленген, оның басында есек құлақтары бар дунце шапқысы киген. Испан инквизициясы кезінде күнәкарлар мен тәубешілерге қағаздан жасалған, капироте деп аталатын ұқсас шапқа тағайындалған.
The dunce cap has also been connected with donkeys to portray the student as asinine. An engraving featured in an early 1900s textbook depicts a child sitting on a wooden donkey in an "eighteenth century" classroom, wearing a dunce cap with donkey ears. A similar cap made of paper and called a capirote was prescribed for sinners and penitents during the Spanish Inquisition.