Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Джон де Сэндфорд (2 қазан 1294 жылы қайтыс болды) – Дублин архиепискобы. Ол Дублин архиепискобы Фулк Бассеттің ағасы, сондықтан ол сэр Филипп Бассеттің (1271 ж. қайтыс болған) немересі, әмірші, сондай-ақ 1241 жылдан 1259 жылы қайтыс болғанға дейін Лондон епискобы болған Фулк Бассеттің дара туысы еді. Ол алғаш рет Ирландияда Генрих III-нің және Англия мен Ирландияда Эдуард I-нің ресми өкілі ретінде көзге түсті; ол ағасының генерал-викарі ретінде Ирландияға келді және Мейнуттың ректоры тағайындалды. 1275 жылы Дублиндегі Сент-Патрик соборының деканы болып тағайындалды және Хоуттың пребендары болды. Шамамен 1282 жылы «Джон де Сонфорд» Ирландияның ескірушісі тізіліміне енді. 1284 жылы Джон де Дерлингтонның орнын басып, Дублин архиепискобы болып сайланды. Бірақ, кейбірлер бұл таңдауға қарсылық білдірді және Сэндфорд өзінің үміткерлігінен бас тартты; алайда, ол Римде болғанда екінші рет сайланды және Ирландияға оралғаннан кейін лауазымды атқаруға рұқсат алды. 1288 жылдан 1290 жылға дейін, саяси жағдайдың өте шиеленіскен кезінде, архиепископ Ирландияның губернаторы қызметін атқарды. Ол белсенді және ерекше жауапкершілігі жоғары әкім ретінде мақтауға ие болды. 1290 жылы ол губернаторлық қызметінен кетіп, Англияға оралды. Сэндфорд 1292 жылы Шотландия тағына талас жасау ісінде Эдуард I-ге қызмет етті, сондай-ақ неміс патшасы Адольф Нассау Вейльбург және империяның ханзадаларына елшілік жасады. Германиядан оралғаннан кейін, 1294 жылғы 2 қазанда «ауыр дерттен» Ярмут қаласында қайтыс болды. Оның денесі Ирландияға жеткізіліп, Дублиндегі Сент-Патрик соборындағы ағасының ескерткішіне жерленді.
John de Sandford (died 2 October 1294) was Archbishop of Dublin. He was the brother of Fulk Basset, archbishop of Dublin, and hence nephew of Sir Philip Basset (d. 1271), the justiciar, and of Fulk Basset, Bishop of London from 1241 until his death in 1259, a prelate who was prominent during the troubles of Henry III's reign. He first appears as an official of Henry III in Ireland and of Edward I in both England and Ireland; he came to Ireland as his brother's vicar general and was made rector of Maynooth. He was appointed Dean of St. Patrick's Cathedral, Dublin, in 1275, and was prebendary of Howth. 'John de Saunford' is listed as 'escheator of Ireland' c.1282. In 1284 he was chosen archbishop of Dublin in succession to John de Derlington. Some, however, objected to this choice and Sandford resigned his claim; but he was elected a second time while he was in Rome, and on returning to Ireland was allowed to take up the office. From 1288 to 1290, during a time of great political confusion, the archbishop acted as governor of Ireland. He has been praised as an active and exceptionally conscientious governor. In 1290 he resigned as governor and returned to England. Sandford served Edward I in the Great Cause over the succession to the Scottish throne in 1292 and also as an envoy to the German king, Adolf of Nassau Weilburg, and the princes of the Empire. On his return from Germany, he died at Yarmouth on 2 October 1294, of a "grievous distemper". His body was brought to Ireland and buried in his brother's monument at St. Patrick's Cathedral, Dublin.