Калланг әуежайы: Сингапурдың алғашқы халықаралық әуежайының тарихы
Kallang Airport
Калланг әуежайы: Сингапурдың алғашқы халықаралық әуежайы (1937-1955). Тарихы, орналасқан жері, архитектурасы және Амелия Эрхарттың бағасы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сингапурдың бұрынғы әуежайы (1937–1955)
Former airport of Singapore (1937–1955)
Калланг әуежайы (сондай-ақ Калланг әуежайы, Калланг әуе алаңы және RAF Калланг деп те аталады) – Сингапурдағы алғашқы мақсатты түрде салынған азаматтық халықаралық әуежай. Ол 1937 жылдың 12 маусымында ресми түрде ашылды және 1955 жылы Пайя Лебарға көшірілгенге дейін жұмыс істеді. Калланг ойпатының шығыс жағалауында орналасқан Калланг әуежайы, Калланг және Гейланг аймақтарының қазіргі жоспарлау шеңберінде ең үлкен аумақты қамтыды. Сақталған кешен, әуежайдың терминалды ғимаратын қоса алғанда, толығымен Калланг аумағында орналасқан. Калланг ойпатындағы әуежай периметрі бойындағы су ұшақтарын тіреуге арналған аймаққа ие болған Калланг әуежайы сол кезде "Британ империясының ең жақсы әуежайы" деп мақтанды. Белгілі авиатор Амелия Эрхарт оны "Шығыстың авиациялық кереметі" деп сипаттаған. Калланг әуежайының құрылысы 1931 жылы мангр батпақтарын мелиорациялаумен басталды. Бұл, Jalan Eunos аймағына үлкен малай қауымының көшірілуіне әкеп соқты. Үш Hawker Osprey ұшағы ресми ашылуға екі жыл қалғанда, 1935 жылдың 21 қарашасында Калланг әуежайына алғаш рет қонды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Калланг әуежайы Сингапурдағы жапондық күштерге қарсы одақтастардың әскери операцияларын қолдауға қабілетті жалғыз әуе алаңы болды. Жапондық оккупация кезінде әуежайдың шөппен өсірілген қону алаңы бетонды ұшу-қону жолағына айналдырылып, 5500 футқа (1676 м) дейін ұзартылды. 1950 жылдың өзінде Калланг әуежайының кеңейтілгеніне қарамастан, әуе трафигінің артуына төтеп бере алмағандықтан, Пайя Лебарда (қазіргі Пайя Лебар әуе базасы) жаңа әуежай салу жоспарланды. Калланг әуежайы 1955 жылы жабылды. Калланг әуежайының кешені кейіннен бірнеше ұйымдарға берілді, ең танымалдары – 1960 жылдан 2009 жылға дейін мекемені өз штаб-пәтері ретінде пайдаланған Халықтық қауымдастық. Әуежайдың көп бөлігі жабылудан кейін көп ұзамай бұзылып, көптеген құрылыстар сақталды. Қалалық даму басқармасы 2008 жылдың 5 желтоқсанында сақтауға жариялаған құрылыстарға әуежайдың терминалды ғимараты, әкімшілік блогы, ұшақ ангарлары және басқару мұнарасы кірді. Сақталған кешен қазіргі уақытта бос тұр. Калланг әуежайының басқа бөліктері қайта жаңартылды. Әуежайдың бұрынғы ұшу-қону жолағының маңындағы аумақ алдымен "Өкпе жобасы" аясында құрылған үлкен қоғамдық саябақ – Калланг паркіне айналдырылды; кейін сол жерде ескі Ұлттық стадион салынды; бүгінде Сингапур спорт орталығы (жаңа Ұлттық стадион мен Сингапур жабық стадионы) – маңызды ұлттық ескерткіш. Калланг әуежайының шығыс бөлігі Сингапурдың алғашқы заманауи тұрғын үй аудандарының біріне айналдырылды, қазір ол "Ескі Калланг әуежайының мүлігі" деп аталады. Бұл 2011 жылы Сингапур биеннале өнер фестивалінің өткізілген орындарының бірі болды. Калланг әуежайы аумағын және оған іргелес Калланг өзенінің жағалауын коммерциялық орталыққа айналдыру жоспарлануда. Бүгінде Олд Аэропорт Роуд, Калланг Аэропорт Драйв, Калланг Аэропорт Уэй сияқты жолдар тікелей Калланг әуежайына сілтеме жасайды; Олд Терминал Лейн – сақталған Калланг әуежайының терминалды ғимаратына сілтеме жасайды; Дакота Крессент, Дакота Клоуз және Дакота МРТ станциясы Калланг әуежайына жиі қонды және 1946 жылғы авиациялық апатты еске түсіретін Douglas DC 3 "Дакота" ұшағының атымен аталған.
Kallang Airport (also known as the Kallang Aerodrome, Kallang Airfield and RAF Kallang) was the first purpose built civil international airport in Singapore, opened officially on 12 June 1937 and ceased operations in 1955, when it was relocated to Paya Lebar. Situated on the eastern shore of the Kallang Basin, the Kallang Airport spanned the modern planning areas of Kallang and Geylang at its greatest extent. The conserved complex, including the airport's terminal building, is located wholly within Kallang. Boasting an anchorage area for seaplanes along the airport's perimeter on the Kallang Basin, the Kallang Airport was hailed as "the finest airport in the British Empire" at that time. Famous aviator Amelia Earhart once described it as "an aviation miracle of the East". Construction of the Kallang Airport began in 1931 with of mangrove swampland being reclaimed. It resulted in the displacement of a large Malay community to the area around Jalan Eunos. Three Hawker Osprey aircraft first touched down in the Kallang Airport around two years before its official opening, on 21 November 1935. During World War II, the Kallang Airport was the only operational airfield in Singapore capable of supporting Allied campaigns against the Japanese forces. It was during the Japanese occupation period that the airport's grass landing zone was upgraded into a concrete runway and extended to 5500 feet (1676 m). As early as 1950, plans were made to build a new airport at Paya Lebar (the current Paya Lebar Air Base) as the Kallang Airport was unable to cope with the increase in air traffic despite being expanded. The Kallang Airport finally closed in 1955. The Kallang Airport compound was subsequently occupied by several organisations following its decommissioning, the most notable being the People's Association which used the facility as its headquarters from 1960 to 2009. While most parts of the airport were demolished soon after its closure, numerous structures remain. The structures which were gazetted for conservation by the Urban Redevelopment Authority on 5 December 2008 include the airport's terminal building, administrative blocks, aircraft hangars and control tower. The conserved complex is currently unoccupied. Other parts of the Kallang Airport were redeveloped. The area surrounding the airport's former runway was first converted into the Kallang Park, a large public park created as part of "Project Lung"; later, the old National Stadium was built on the same site; today, the Singapore Sports Hub (including the new National Stadium and Singapore Indoor Stadium) is a major national landmark. The eastern portion of the Kallang Airport was redeveloped into one of Singapore's first modern residential precinct, now called the "Old Kallang Airport Estate". It was one of the locations that hosted the 2011 Singapore Biennale art festival. There are plans to transform the Kallang Airport area into a commercial hub, along with the adjacent Kallang riverside. Today, roads like Old Airport Road, Kallang Airport Drive, Kallang Airport Way directly reference the Kallang Airport; Old Terminal Lane refers to the conserved Kallang Airport terminal building; Dakota Crescent, Dakota Close and Dakota MRT station are named after the Douglas DC 3 "Dakota" aircraft that used to land frequently at the Kallang Airport and serve to commemorate an aviation disaster in 1946.
Атау беру
Калланг әуежайы атын жақын орналасқан Калланг алабынан алды, ал алап 1800 жылдары осы өңірде тұрған теңіз цигандарының тобының құрметіне аталған. 1930 жылдың 11 ақпанында Голландтың KLM әуе компаниясы Амстердам мен Батавия (қазіргі Джакарта) арасындағы тұңғыш рейсін орындады. Олар 8 жолаушы және таза жеміс, гүлдер мен хаттарды тасымалдаған голланд жасаған Fokker тримоторлы монопланымен Селетарға қонды. Бұл Сингапурдағы коммерциялық азаматтық авиацияның бастауы болды. Кейіннен KLM 1931 жылдың соңында Амстердам – Батавия бағыты бойынша тұрақты рейстер енгізді. Екі жыл өткен соң, 1933 жылдың шілдесінде сол кездегі Британ империясының жетекші әуе компаниясы Imperial Airways Лондон мен Дарвин арасында Каир, Карачи, Калькутта, Сингапур және Джакарта арқылы рейстерді бастады. Бұл бағыт кейіннен Брисбенге дейін ұзартылып, 1934 жылдың 17 желтоқсанында Qantas компаниясымен бірлесіп іске асырылды. Коммерциялық авиацияның қарқынды өсуі қазіргі Селетар әуе базасында (бүгінгі Селетар әуежайы) қиындықтар тудырып, жаңа әуежайға мұқтаждық жасады. 1931 жылдың 31 тамызында Тынық елді мекендерінің губернаторы сэр Сесил Клементи Калланг алабын құрлықтағы және суға қонатын ұшақтарға қолайлы жаңа азаматтық әуежай орны ретінде жариялады, сондай-ақ Селетарды коммерциялық рейстерден босатуды көздеді. Бұл орын қала орталығына жақындығымен және Калланг алабының жанында орналасқандығымен, басқа мүмкін болатын жерлерге қарағанда артықшылықты болды, бұл суға қонатын ұшақтарға қонуға мүмкіндік берді.
Kallang Airport got its name from the nearby Kallang Basin, which was named after a group of sea gypsies living around the area in the 1800s. On 11 February 1930, the Dutch Airline KLM operated the first service flight between Amsterdam and Batavia (now Jakarta), landing at Seletar with a Dutch made Fokker trimotor monoplane carrying 8 passengers and a cargo of fresh fruit, flowers and mail. This marked the beginning of commercial civil aviation in Singapore. KLM later introduced a regular Amsterdam to Batavia flight service in late 1931. Two years later, in July 1933, Imperial Airways, the flagship airline of the British empire at the time, started a service between London and Darwin via Cairo, Karachi, Calcutta, Singapore and Jakarta. This service was later extended to Brisbane and operated jointly with Qantas on 17 December 1934. Booming commercial aviation traffic led to congestion at the existing Seletar Airbase (today's Seletar Airport), creating a need for a new airport. On 31 August 1931, Sir Cecil Clementi, Governor of the Straits Settlements, announced that Kallang Basin as the location for the new civil aerodrome suitable for land planes and seaplanes, and relieving Seletar of commercial flight activities. This place was chosen over other possible sites because of its proximity to the city centre as well as its location next to the Kallang Basin, which allowed seaplanes to land.
Құрылыс
1932 жылы Калланг алабындағы 103 гектарлық таяз сулы батпақты мелиорациялау жұмыстары басталды. Бұл батпақты толтыру үшін 7 миллион куб метр жер пайдаланылды. 1936 жылға қарай мелиорация және жерді консолидациялау жұмыстары аяқталып, диаметрі 915 метр болатын, күмбез пішіндес қону алаңы құрылды. 1937 жылдың 12 маусымында Калланг әуежайын 1934 жылы Сесилден Соғақтар қоныстарының губернаторлығын алған сэр Шентон Томас ресми түрде ашты. Ол кезде бұл әуежай "Британ империясындағы ең жақсы әуежай" деп мақтан тұтты және революциялық деп есептелген жабдықтармен жарақтандырылған. Дөңгелек әуежай ұшақтарға кез келген бағыттан қонуға мүмкіндік берді, ал гидроұшақтар да, әдеттегі ұшақтар да бір ғимаратта қызмет көрсетуге болатын. 1937 жылдың 28 маусымында Уэрн әуе қызметі жаңа ашылған Калланг әуежайының озық инфрақұрылымын пайдаланып, Малайя ішіндегі әуе тасымалын бастады. Авиациялық инновациялардың алдыңғы қатарында орналасқан дөңгелек әуежайдың заманауи жабдықтары әуе компаниясының жұмысы үшін ең қолайлы ортаны қамтамасыз етті.
Reclamation work began on the 103 hectares of a tidal swamp in Kallang Basin in 1932. Seven million cubic metres of earth were used for the filling of this tidal swamp. By 1936, all reclamation and consolidation of land were completed, forming a 915 metre diameter, dome shaped landing ground. On 12 June 1937, the Kallang Aerodrome was officially opened by Sir Shenton Thomas, who had taken over the governorship of the Straits Settlements from Sir Cecil in 1934. At the time it was hailed as "the finest airport in the British Empire", with facilities that were considered revolutionary. The circular aerodrome allowed planes to land from any direction, and the slipway allowed seaplanes to be served at the same terminal building as regular planes. Wearne's Air Service promptly initiated its Malaya internal air service on June 28, 1937, leveraging the advanced infrastructure of the newly unveiled Kallang Aerodrome. Positioned at the forefront of aviation innovation, the circular aerodrome's state of the art facilities provided an optimal setting for the airline's operations.
Екінші дүниежүзілік соғыс
1941 жылы 8 желтоқсанда Жапония Малайзия мен Сингапурға шабуыл жасағанда, Калланг негізгі истребительдік аэродром болды. 1942 жылдың қаңтарына қарай, ол Сингапурдағы жалғыз қолданыстағы истребительдік аэродромға айналды, себебі басқа аэродромдар (Тенга, Селетар және Сембаванг) Джохор-Бахрудағы жапон артиллериясының жететін қашықтығында орналасқан еді. 243-ші эскадрильяның Brewster Buffalo истребительдері, 488-ші эскадрильяның RNZAF және Корольдік Голландия Шығыс Индиясы Әуе күштерінің 2 VLG V бөлімшесі Сингапурды жапондық әуе шабуылдарынан қорғау үшін аэродромнан жұмыс істеді. Кейіннен оларға 232-ші эскадрильяның Hawker Hurricane истребительдері қосылды, бірақ адам мен техниканың жоғалуы үнемі жалғасты, ал 1942 жылдың қаңтар айының соңында аэродром бомбалаудан ауыр зақымдар алды және тек аз ғана ұшақтар жарамды күйде қалды. Соңғы истребительдер ақпан айының басында Сингапур жапондық әскерлерге берілгенге дейін, шайқасты жалғастыру үшін қашып кетті. Осы жерде Ұлыбритания Әуе күштерінің Малайя байланыс эскадрильясы құрылды.
When the Japanese launched their invasion of Malaya and Singapore on 8 December 1941, Kallang was the principal fighter airfield. By January 1942, it was the only operational fighter airfield in Singapore, as the other airfields (Tengah, Seletar and Sembawang) were within range of Japanese artillery at Johor Bahru. Brewster Buffalo fighters of 243 Squadron RAF, 488 Squadron RNZAF and a detachment of 2 VLG V of the Royal Netherlands East Indies Air Force operated from the airfield, defending Singapore from repeated Japanese air raids. They were joined later by Hawker Hurricanes of 232 Squadron RAF, but attrition took a steady toll on men and machines, and by the last days of January 1942, the airfield had been badly damaged by the bombing and only a small number of aircraft were serviceable. The last of the fighters left in early February, escaping to carry on the fight just before Singapore was surrendered to the advancing Japanese. Air Headquarters Malaya Communication Squadron RAF was formed here.
Соғыс жылдары және одан кейінгі кезең
Әуе қатынасының өсуі соғыс жылдарында тоқталды, осы кезеңде қону дайырасы әскери ұшақтарды пайдалану үшін бір ғана ұшу-қону жолағына айналдырылды. British Overseas Airways Corporation (BOAC) және Qantas әуежайға үздіксіз рейстерін қайта бастады, ал қайта жандандырылған жергілікті әуе компаниясы Malayan Airways (MAL) 1947 жылғы 1 мамырда қызмет көрсетуді бастады. 1950 жылдардың басында ұшақтардың өлшемдері ұлғайып, ұзын ұшу-қону жолақтарының қажеттілігі туды, нәтижесінде ол Маунтбеттен жолынан шығыс шекарасын асып, қазіргі Ескі Әуежай жолына дейін созылды. Жаңа ұшу-қону жолағының ұзындығы 1675 метр, ені 50 метрді құрады. 1946 жылғы 29 маусымда Корольдік әуе күштері полициясына қарасты, бортында 20 сержант бар "Дакота" ұшағы дауыл кезінде әуежайда апатқа ұшырады, құтқарылған жоқ. 1954 жылғы 13 наурызда BOAC Lockheed Constellation, G ALAM Belfast Сиднейден Лондонға бағытталған рейсінде Kallang әуежайына қонуға тырысқанда апатқа ұшырады. Апат салдарынан 32 адам, оның ішінде 8 экипаж мүшесі қаза тапты. Оқиғаны тергеу барысында апаттың ең басты себебі пилоттың шаршауы екені анықталды, бірақ "өрт сөндіру және құтқару қызметтерінің тиімсіздігі" мәселесі де анықталды. Бұл Сингапур тарихындағы ең ірі авиаапат болып қала береді. Kallang әуежайы 2008 жылғы 5 желтоқсанда Сингапур қала құрылысын дамыту басқармасы (URA) арқылы ескерткіш ретінде сақтауға алынды.
The growth in aviation traffic was stunted during the war years, a period which saw the landing circle being converted into a single runway to allow use by warplanes. The British Overseas Airways Corporation (BOAC) and Qantas resumed their regular services to the airport, while the resurrected local airline Malayan Airways (MAL) began services on 1 May 1947. In the early 1950s, the increasing size of aircraft and the need for longer runways resulted in it being extended beyond Mountbatten Road in the eastern boundary of the facility into what is now Old Airport Road. The new runway was 5496 feet (1675 m) long and 165 feet (50 m) wide. On 29 June 1946, one of the Dakota aircraft belonging to the Royal Air Force Police with 20 NCOs on board crashed at the airport in a storm with no survivors. On 13 March 1954, a BOAC Lockheed Constellation, G ALAM Belfast carrying mail crashed while attempting to land at Kallang Airport en route to London from Sydney. The accident killed 32 people, including eight crew members. An investigation of the incident found that the most probable cause of the crash was pilot fatigue, but there was a serious problem of "inadequate response of the fire and rescue services". This remains the worst flight disaster in Singapore. Kallang Airport was gazetted for conservation on 5 December 2008 by the Urban Redevelopment Authority (URA) of Singapore.
Сәулет
Бастапқы терминал ғимараты – Франк Доррингтон Уордтың арт-деко стиліндегі қоршаулары мен бағаналары бар ерекше модернистік ғимарат. Бұл ғимаратта форманың түбегейлі қарапайымдалуы, әшекейлердің болмауы, ғимаратты визуалды түрде жеңілдететін мөлдір материалдардың қолданылуы және функциялардың айқын бөлінуі сияқты халықаралық стильдің де белгілері көрінеді. Ортасында дөңгелек шыны бақылау мұнарасы орналасқан, ал екі жақтағы блоктар – бұрынғы терминал ғимараты, жоғарғы қабатында ашық ауадағы көру платформасы бар. Халық қауымдастығы бетон құрылымын және мөлдір шыны қабырғаларын сақтап, фасадты жөндеп, қақпаларын жапты және кеңселерге бейімдеу үшін екінші қабаттағы терезелерді қайта жасатты.
The original Terminal Building is an iconic modernist building with Art Deco style railings and columns by Frank Dorrington Ward. The international style is also visible in this building as a radical simplification of form, lack of ornaments, using transparent materials which make the building visually lighter; also the clear division of functions. There is a circular glass control tower in the centre, and there are two side blocks, the former terminal building, with an open air viewing deck on the top floor. The People's Association kept the concrete structure and transparent glazed walls and repaired the façade, closed the gates, and rebuilt the window on the second floor for reshaping the interior space for the use of offices.