Кіріспе

Германиядағы 1920 жылдардағы кезең, «Алтын жиырмалар» (Goldene Zwanziger), сондай-ақ «Бақытты жиырмалар» (link=no) деп те аталады, Германияда 1920 жылдардағы онжылдықтың бес жылдық мерзімі болды. Бұл дәуір 1924 жылы, Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі жоғары инфляция тоқтағаннан кейін басталды және 1929 жылғы Уолл-стрит құлауымен аяқталды. Неміс термині көбінесе елдің денсаулықты экономикалық өсуімен және өнер саласындағы тәжірибелік ізденістер мен шығармашылыққа қатысты қолданылады. Осы кезеңге дейін Веймар Республикасы 1919 жылдың қаңтары мен 1923 жылдың қарашасы аралығында инфляцияның рекордтық деңгейін – бір триллион пайызды құрады. Инфляция соншалықты күшті болды, баспа ақшасы көбінесе отын ретінде пайдаланылды, ал азық-түлік, сабын және электр сияқты күнделікті қажеттіліктер банкноттармен толтырылған арбаға шықты. Тек Веймар Республикасы бастаған радикалды экономикалық реформалар, мысалы, жаңа валюта – Рентенмаркты енгізу, қатаң фискалдық бақылау және бюрократиялық кедергілерді азайту Германияда экономикалық тұрақтылық пен гүлденуге алып келді. АҚШ-та осы кезең «Дүркіреп тұрған жиырмалар» деп, ал Францияда «Жабайы жылдар» деп аталды.

Германиядағы алтын жиырмалар

Германиядағы Алтын жиырма жылдықтар көбінесе «қарызға алынған уақыт» деп аталады, яғни өнер, гуманитарлық ғылымдар, еркіндік және қаржылық тұрақтылықты зерттеудің бұл кезеңі ерекше және ұзаққа соқпайтын еді. Бірінші дүниежүзілік соғыстан қарызсыз және өтемақы төлемей шыққан жалғыз ел – АҚШ. Германияның үлкен қарызы болды және тірі қалу үшін АҚШ-тан қарыз алуға мәжбүр болды. Ешкім әлемдік масштабта салдары болатын қор биржасының құлдырауына, осы құлдыраудың Германияны қиратып, Гитлердің билікке келуіне жағдай жасайтынына ешқандай сезімталдық танытпады. Осылайша «қарызға алынған уақыт» деген түсінік пайда болды. Бұл – дауыл алдындағы тыныштық еді. Германия осы кезеңде Франция мен Америкамен көптеген ортақ әлеуметтік тенденцияларды бөлісті, мысалы, әйгілі «боб» немесе «боб кесу» әйелдер шашының стилі, киім-кешек әлеміндегі жаңалықтарды іздеу, кабаре бишілері мен қойылымдары, сондай-ақ «Чарльстон» биі. «Жаңа объективтілік» деп аталатын өнер ағымы осы уақытта Германияда туды.

Кабаре

Кабаре биі "стриптиздің" алғашқы түрі болды. Клиенттер түнгі клубтар мен пабтарда үстел басында отырып, жалаңашқа жуық қыздардың өнерін тамашалауға күтетін. Бұл өнер көрсетілімдері сол кездегі Францияның Парижі қаласындағы "Мулен Руж" сияқты болатын. Анита Бербер сол дәуірдегі белгілі, тіпті жаман атқа ие кабаре бишісі болды. Ол клиенттерінің үстелдерінің үстінде жалаңаш билегені мәлім, көбінесе оларға, үстелге зәр тастап немесе шампан бөтелкелерімен ұрып тұрған.

Белгілі тұлғалар

Марлен Дитрих – неміс-американдық актриса және әнші. Томас Манн (6 маусым 1875 – 12 тамыз 1955) – неміс романисі, әңгімеші, әлеуметтік сыншы, қайырымдылық жасаушы, эссе жазушы және 1929 жылғы Әдебиет бойынша Нобель сыйлығының лауреаты. Ол осы кезеңде «Сақылды тау» (Der Zauberberg) романын жазу арқылы танымал болды. Фриц Ланг – 1927 жылғы неміс экспрессионистік эпикалық ғылыми-фантастикалық драмалық фильмнің режиссері. Бұл танымал фильм өзінің жетілген арнайы эффектілерімен және технологиялық және ғылыми тақырыптарды бейнелеуімен ерекшеленеді. Анита Бербер (10 маусым 1899 – 10 қараша 1928) – неміс бишісі, актрисасы және жазушысы, ол Отто Дикстің суретінде бейнеленген. Ол Веймар дәуірінде өмір сүрді. Отто Дикс (2 желтоқсан 1891 – 25 шілде 1969) – Веймар қоғамын және соғыстың қатыгездігін реалистік түрде бейнелеуімен танымал неміс суретшісі және гравюра шебері. Георг Гросспен бірге ол «Жаңа обьективтілік» (Neue Sachlichkeit) ағымының ең маңызды суретшілерінің бірі саналады.