Кіріспе

Шукрия – шығыс Суданда тұратын ірі араб руы. Олар бұрын Мерове төңіресінде мекендеген болуы мүмкін. Шукрияның барлық өкілдері XVII ғасырдың басында Туайм деген тұлғадан немесе оның ұлы Ша’а ел Дин Уалад Туаймнан тараған деп есептейді. Рудың басты тармағының тегі – Әбу Син, ол Авад әл-Керимнің ("Тістің әкесі") есімдігімен аталады, оның ерекше үлкен тістері болған. Шукрия аймағының орталығындағы Гедареф қаласы бұрын Сук Әбу Син деп белгілі болған. Махди мемлекеті бекіген кезде Шукрияның нәзірі (басшысы) Авад әл-Кәрим паша Ахмад Әбу Син түрмеге қамалып, 1886 жылы онда қайтыс болды. Кассаланың Махди әмірі Хамед Вад Али тарапынан қатал салық салу мен талаптардың салдарынан ашаршылық басталды. Шукрия тайпасы аштықтан қатты азайды, ал Кассала маңындағы бұрын өңделген жерлер шөлге айналды. Шукрия тайпасының бір бөлігі Суданның оңтүстігі мен шығыс шекарасына қарай көшіп кетті, ал Бутанаға жаңа адамдар қоныстанды. Гедариф маңында Батыс Африкадан келген бірнеше адамдар қоныстанды.

1900 жылдан кейін

Англо-Мысыр билігі кезінде Шукрия тайпасы Бутана аймағындағы жерлерін және әлеуметтік беделін қайта алды. Басқа тайпалармен су және жайылым құқықтары туралы бірнеше келісімдер жасалды, сондай-ақ жаңа су қоймалары қазылды. Ең маңыздысы, Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін жаңа құдық қазуға тек Шукрия тайпасына ғана рұқсат берілді. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін көшпелі өмір салты біртіндеп азайды. Бүгінде Шукрия тайпасы негізінен шағын өзендер мен арналар бойындағы ауылдарда және елді мекендерде тұрады. Бұл ауылдар екі түрге бөлінеді: ірі ауылдар және Нил өзені бойындағы тығыз орналасқан үйлердің үздіксіз тізбегін құрайтын, көбірек таралған ауылдар. Олардың бір бөлігі 1960-1970 жылдары Жаңа Хальфа қаласына қоныс аударды.