Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мароккодағы Баргхавата тайпалық конфедерациясы
Beber tribal confederation in Morocco
Баргхаваталар (сондай-ақ Баргхавата немесе Бергхуата) Марокконың Атлантика жағалауындағы Масмуда конфедерациясына қарасты бербер тайпалық конфедерациясы болды. Олар Умайя халифатына қарсы Мароккодағы Суфри Хариджиттер көтерілісімен одақтасқаннан кейін Тариф әл Матгари басшылығымен Сафи мен Сале арасындағы Атлантика жағалауындағы Тамесна аймағында тәуелсіз мемлекет құрды (744-1058 жылдары).
The Barghawatas (also Barghwata or Berghouata) were a Berber tribal confederation on the Atlantic coast of Morocco, belonging to the Masmuda confederacy. After allying with the Sufri Kharijite rebellion in Morocco against the Umayyad Caliphate, they established an independent state (AD744 1058) in the area of Tamesna on the Atlantic coast between Safi and Salé under the leadership of Tarif al Matghari.
Этимология
Кейбір тарихшылар Барғхавата аталымы Тарифтің лақап аты болған Барбати аталымының дыбыстық өзгеруінен пайда болған деп санайды. Ол Испаниядағы Кадис қаласының жанындағы Барбате аймағында туған деп есептеледі. Дегенмен, Жером Каркопино және басқа тарихшылар бұл атауның көне екенін және бұл тайпа римдіктер Бакуаттар деп атаған тайпамен бірдей екенін айтады, олар 7 ғасырға дейін Волубилис маңында мекен еткен.
Some historians believe that the term Barghawata is a phonetic deformation of the term Barbati, a nickname which Tarif carried. It is thought that he was born in the area of Barbate, near Cádiz in Spain. However, Jérôme Carcopino and other historians think the name is much older and the tribe is the same as that which the Romans called Baquates, who up until the 7th century lived near Volubilis.
Тарих
Барғхавата туралы мәлімет аз. Тарихи дереккөздердің көпшілігі олардың билігі кезінде пайда болған және көбінесе қарама-қайшы және шатастырған тарихи контекст ұсынады. Дегенмен, бір дәстүр қызығушылық тудырады. Ол Испаниядағы Кордова қаласынан шыққан, ал авторы – Барғхаватаның үлкен преоры және Барғхаватаның Кордовадағы елшісі Әбу Салих Зәммур, шамамен 10 ғасырдың ортасында. Бұл дәстүр Барғхавата туралы ең толық мәліметтерді береді деп есептеледі. Бұл туралы әл-Бакри, Ибн Хазм және Ибн Халдун баяндаған, бірақ олардың түсіндірмелерінде кейбір өзгеше пікірлер кездеседі. Барғхаваталар Гомара және Микнаса тайпаларымен бірге 739 немесе 740 жылы берберлер көтерілісін бастады. Оларды Суфри Харижит уағыздаушылары ынталандырды. Бұл мұсылман сектасы, Омейяд халифаты кезінде күшейген Құрайш аристократиясына қарсы толық теңдік принципін қабылдады. Көтерілісшілер Майсара әл-Матгариді көтеріліске жетекші етіп сайлады және қазіргі Марокконың көбісін бақылап алды, соның нәтижесінде Магриб және Аль-Андалуста тағы да көтерілістер туды. Багдаура шайқасында көтерілісшілер Омейяд халифасы Сириядан жіберген аса күшті әскерді талқандады. Бірақ көтерілісшілердің әскері 741 жылы Каируан қаласының шетінде жеңіліске ұшырады. Осыдан кейін көтерілісшілер одағы тарады. Осыған дейін Барғхаваталар, көтерілістің бастаушылары ретінде, кейінірек олардың жақтастары, әсіресе Зената басшылары, күшейіп келе жатқан авторитарлық Суфри комиссарларымен одақтасып, көтерілістің басшылығын өздеріне алуға тырысқандарына наразылық білдірді. Олардың басты мақсаты – халқын Омейядтардың билігінен азат ету – орындалған еді, және оны қайтадан енгізудің перспективасы болмағандықтан, Барғхаваталар әскери науқандарды жалғастырудың қажеттілігін сезбеді. 742 немесе 743 жылы Барғхаваталар көтерілісшілер одағынан шығып, Марокконың Атлант мұхитының жағалауындағы Тамесна аймағына шегінді, онда олар жаңа тәуелсіз мемлекет құрды және Суфри Харижитізмінен бас тартты. Барғхаваталар Тамесна аймағында үш ғасырдан астам билік жүргізді (744–1058). Салих ибн Тарифтің ізбасарлары Ильяс ибн Салих (792–842); Юнус (842–888) және Әбу Ғуфайл (888–913) тұсында тайпалық мемлекет нығайтылды және көршілес тайпаларға елшіліктер жіберілді. Бастапқыда Кордованың Омейяд халифатымен жақсы қарым-қатынас болғаннан кейін, 10 ғасырдың соңында бұзылыс болды. Екі Омейяд шабуылы, сондай-ақ Фатимидтердің шабуылдары Барғхаваталармен күресті. 11 ғасырдан бастап Бану Ифран тайпасымен қарқынды партизандық соғыс жүргізілді. Барғхаваталар кейіннен әлсірегеніне қарамастан, әлморавидтердің шабуылдарын тойтара білді – әлморавидтердің рухани көшбасшысы Абдалла ибн Ясин 1058 жылдың 7 шілдесінде оларға қарсы шайқаста қаза тапты. Тек 1149 жылы Барғхаваталар саяси және діни топ ретінде әлмохадтар тарапынан жойылды.
Few details are known about Barghawata. Most of the historical sources are largely posterior to their rule and often present a contradictory and confused historical context. However, one tradition appears more interesting. It comes from Córdoba in Spain and its author is the Large Prior of Barghawata and the Barghawata ambassador to Córdoba Abu Salih Zammur, around the middle of the 10th century. This tradition is regarded as most detailed concerning Barghwata. It was reported by Al Bakri, Ibn Hazm and Ibn Khaldun, although their interpretations comprise some divergent points of view. The Barghawatas, along with the Ghomara and the Miknasa, launched the Berber Revolt of 739 or 740. They were fired up by Sufri Kharijite preachers, a Muslim sect that embraced a doctrine representing total egalitarianism in opposition to the aristocracy of the Quraysh which had grown more pronounced under the Umayyad Caliphate. The rebels elected Maysara al Matghari to lead their revolt, and successfully seized control of nearly all of what is now Morocco, inspiring further rebellions in the Maghreb and al Andalus. At the Battle of Bagdoura, the rebels annihilated a particularly strong army dispatched by the Umayyad caliph from Syria. But the rebels army itself was eventually defeated in the outskirts Kairouan, Ifriqiya in 741. In the aftermath, the rebel alliance dissolved. Even before this denouement, the Barghawatas, as founders of the revolt, had grown resentful of the attempt by later adherents, notably the Zenata chieftains, in alliance with the increasingly authoritarian Sufri commissars, to take control of the leadership of the rebellion. As their primary objective – the liberation of their people from Umayyad rule – had already been achieved, and there was little prospect of it ever being re imposed, the Barghwata saw little point in continued military campaigns. In 742 or 743, the Barghwata removed themselves from the rebel alliance, and retreated to the Tamesna region, on the Atlantic coast of Morocco, where they founded their new independent state and abandoned their Sufri Kharijitism. The Barghawatas ruled in the Tamesna region for more than three centuries (744–1058). Under the successors of Salih ibn Tarif, Ilyas ibn Salih (792 842); Yunus (842 888) and Abu Ghufail (888–913) the tribal kingdom was consolidated, and missions sent to neighbouring tribes. After initially good relations with the Umayyad Caliphate of Cordoba there was a break at the end of the 10th century. Two Umayyad incursions, as well as attacks by the Fatimids were fought off by the Barghawata. From the 11th century there was an intensive guerrilla war with the Banu Ifran. Even though the Barghawata were subsequently much weakened, they were still able to fend off Almoravid attacks—the spiritual leader of the Almoravids, Abdallah ibn Yasin, fell in battle against them on 7 July 1058. Only in 1149 were the Barghawata eliminated by the Almohads as a political and religious group.
Дін
Баргхаватаның еврей-бербер тегі болуы мүмкін, бірақ бүкіл бербер тайпаларының яһуди дінін ұстанатыны туралы хабарлар кейінірек пайда болды және олардың сенімділігі күмәнді. VIII ғасырдың басында исламға өткеннен кейін және Майсара көтерілісінен (739-742 жылдар) соң Баргхавата берберлері Сафи мен Сале арасындағы Атлантика жағалауында өз мемлекетін құрды. Баргхавата мемлекеті исламнан шабыттанған, сүнниттік, шииттік және харижиттік ислам элементтерімен үйлесім тапқан, сондай-ақ жұмыртқа мен тауық жеуге тыйым салу сияқты астрологиялық және дәстүрлі бербер мифологиясымен араласқан синкретикалық дінді ұстанды. Олар Салих пен оның отбасының сілекейінде баракка, яғни шамамен алғанда, құдайдың берген нығметі бар деп сенді.
It is possible that the Barghawata had a Judeo Berber background, though accounts of entire Berber tribes practicing Judaism appear later and are unreliable. After the conversion to Islam at the beginning of the 8th century and the Maysara uprising (739 742), the Barghawata Berbers formed their own state on the Atlantic coast between Safi and Salé. The Barghawata kingdom followed a syncretic religion inspired by Islam with elements of Sunni, Shi'a and Kharijite Islam, mixed with astrological and traditional Berber mythology such as their taboo surrounding eating eggs and chickens, and the belief that the saliva of Salih and his family contained baraka, or, roughly translated, blessedness.