Флоридадағы Fort Clinch – 19 ғасырда салынған, стратегиялық маңызы бар жағажай бекінісі. Тарихы, орналасқан жері, қазіргі Fort Clinch мемлекеттік паркі туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Форт Клинч – 19 ғасырда салынған, теңіз жағалауын қорғау үшін АҚШ-тың үшінші жүйесінің бөлігі ретінде құрылған тас қабырғалы бекініс. Ол Флорида штатының Нассау округіндегі Амелия аралының ең солтүстік нүктесіне жақын жерде орналасқан. Форт Камберленд бұғазының кіреберісінде, Фернандина жағалауының солтүстік-шығысында, штаттың солтүстік-шығыс бөлігінде жатыр. Қазіргі таңда ол Форт Клинч мемлекеттік паркінің шегінде.
Fort Clinch is a 19th century masonry coastal fortification, built as part of the Third System of seacoast defense conceived by the United States. It is located on a peninsula near the northernmost point of Amelia Island in Nassau County, Florida. The fort lies to the northeast of Fernandina Beach at the entrance to the Cumberland Sound, in the northeast part of the state. Today it is included within the boundaries of Fort Clinch State Park.
Тарих
Бұл нысанды алғаш рет 1736 жылы Флоридадағы колонияларын ұстаған испандықтар нығайтқан. 1736 жылдан бастап, аумақты бақылауға ұмтылған түрлі елдер Сент-Мэрис өзені мен Камберленд шығанағына кіреберісті қорғау үшін осы нысанды гарнизонмен қамтамасыз етіп, нығайтты. Екінші Семинол соғысы аяқталғаннан кейін, АҚШ 1847 жылы форт құрылысын бастады, кейін ол Форт Клинч деп аталды. Бұл ғасырдың басында жобаланған, осы кезеңдегі жағалау қорғанысының үшінші жүйесінің бөлігі болды, ол осы кезеңдегі нығайту жұмыстарын басқарды. Нығайтылған кешен бесбұрышты пішінде, ішкі және сыртқы қабырғалары бар, және шамамен бес миллион кірпіштен тұрады. Сыртқы қабырғаларында бұрыштық бастиондар мен бойыңдар орналасқан, ал ішкі аулаларында екі қабатты казармалар сияқты бірнеше құрылыстар бар. Форт генерал Дункан Ламонт Клинчтің құрметіне 1849 жылы қайтыс болғаннан кейін аталды. Генерал Клинч 1812 жылғы соғыста шайқасты және Бірінші және Екінші Семинол соғыстарындағы маңызды тұлға болды. Конфедерация күштері 1861 жылдың басында фортты басып алды. Ол Азамат соғысының алғашқы жылында конфедераттардың теңізден қашушылары үшін қауіпсіз баспана ретінде пайдаланылды. Алайда, технологиядағы өзгерістер, әсіресе, оқталған зеңбіректердің дамуы, қару-жарақты осы деңгейге дейін жетілдірді, сондықтан форттың кірпіш қабырғалары шабуылға ұшырап, пайдасыз болып қалды. 1862 жылдың наурыз айында генерал Роберт Ли басқа аймақтардағы әскерлерді пайдалану үшін фортты тастап кетуге бұйрық берді. Кейін федералды әскерлер фортты қайта басып алып, оған жақын орналасқан Джорджия мен Флорида жағалауларын бақылауға алды. Олар фортты Азамат соғысы кезінде аймақтағы одақтың операцияларының базасы ретінде пайдаланды. 1869 жылы форт күтуге алынды, ол 1898 жылға дейін осылай болды, сол кезде армия оны қысқа испан-американ соғысы кезінде гарнизонмен қамтамасыз етті. Сол жылдың қыркүйек айында армия оны қайтадан тастап кетті. Форт біртіндеп тозып, құлдырады. Ұлы депрессия кезінде 1930 жылдары Азаматтық консервациялық корпус (CCC) жұмысшылары фортты қалпына келтіруді бастады. Ол Азамат соғысы дәуіріндегі түріне келтірілді. 1935 жылы Флорида штаты сол кездегі тастап кетілген фортты және оның айналасын сатып алды. Форт Клинч мемлекеттік паркі, фортты қоса, 1938 жылы жұртшылыққа ашылды. Форт Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде жұртшылыққа жабылып, байланыс және қауіпсіздік бекеті ретінде пайдаланылды. Соғыс аяқталғаннан кейін ол қайтадан жұртшылыққа ашылды. Форт 1972 жылы тарихи орындардың ұлттық тізіліміне енгізілді. Ол негізінен Америка Азамат соғысы кезінде одақтың операцияларының базасы ретінде пайдаланғандығы тұрғысынан түсіндіріледі.
This site was first fortified in 1736 by the Spanish, when they held colonies in Florida. From 1736, various nations to control the territory have garrisoned and fortified this site to protect the entrance to the St. Marys River and Cumberland Sound. After the end of the Second Seminole War, the United States started construction of a fort, later named Fort Clinch, in 1847. It was part of its Third System of coastal defenses conceived earlier in the century, which guided fortifications throughout this period. The fortified compound is pentagonal in shape, with both inner and outer walls, and consists of almost five million bricks. There are corner bastions and embrasures in the outer walls and several structures in the interior courtyards, including a two story barracks. The fort was named in honor of General Duncan Lamont Clinch after his death in 1849. General Clinch fought in the War of 1812 and was an important figure in the First and Second Seminole Wars. Confederate forces seized the fort in early 1861. It was used as a safe haven for Confederate blockade runners during the first year of the Civil War. However, changes in technology, specifically the development of rifled cannon, had improved weaponry to the point that the fort's brick walls were vulnerable to attacks and thus obsolete. In March 1862 General Robert E. Lee ordered abandonment of the fort in order to use scarce troops in other areas. Afterwards Federal troops re occupied the fort, taking control of the adjacent Georgia and Florida coasts. They used the fort as the base of Union operations in the area throughout the Civil War. The fort was placed on caretaker status in 1869; it remained so until 1898, when the Army garrisoned it during the short Spanish–American War. In September of that year, the Army abandoned it again. The fort gradually deteriorated. During the Great Depression, workers of the Civilian Conservation Corps (CCC) began restoration of the fort during the 1930s. It was restored to the Civil War era. In 1935, the State of Florida bought that included the then abandoned fort and the surrounding area. Fort Clinch State Park including the fort, opened to the public in 1938. The fort was closed to the public during World War II and used as a communications and security post. It was re opened to public visits after the war ended. The fort was placed on the National Register of Historic Places in 1972. It is interpreted largely in terms of its use as a base of Union operations during the American Civil War.