Жюль Мартин Камбон: Француз дипломатының өмірі мен қызметі
Jules Cambon
Жюль Камбон – француз дипломаты (1845-1935). Германиядағы елші ретінде бейбіт келісімге ұмтылды, бірақ Францияда соғыс жақындағанын сезінді. Тарих, дипломатия.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Француз дипломаты (1845–1935)
French diplomat (1845–1935)
Жюль Мартин Камбон (5 сәуір 1845 – 19 қыркүйек 1935) – француз дипломаты және Пол Камбонның бауыры. Германиядағы елші (1907–1914) ретінде достық келісімді қамтамасыз ету үшін көп еңбек етті. Ол Реймонд Пуанкаре сияқты француз басшыларының Берлин Франция, Ресей және Ұлыбританиядан құралған Үштік Одақты әлсіретуге тырысып жатыр деген шешіміне көңілі толмады, сондай-ақ бейбітшілікке шын ниетпен ұмтылмағанын сезді. Француздық пікір бойынша, соғыс сөзсіз болатын.
Jules Martin Cambon (5 April 1845 – 19 September 1935) was a French diplomat and brother of Paul Cambon. As the ambassador to Germany (1907–1914), he worked hard to secure a friendly détente. He was frustrated by French leaders such as Raymond Poincaré, who decided that Berlin was trying to weaken the Triple Entente of France, Russia and Britain and was not sincere in seeking peace. The French consensus was that war was inevitable.
Өмірбаян
Камбон өзінің мансабын 1866 жылы заңгер ретінде бастады, Франко-пруссия соғысында қызмет етті және 1871 жылы мемлекеттік қызметке қабылданды. Ол Норд (1882) және Рона (1887–1891) департаменттерінің префекті болды, ал 1891 жылы Алжирдің генерал-губернаторы болып тағайындалды, онда ол 1874 жылы екінші дәрежелі лауазымда қызмет еткен. Камбон 1897 жылы Вашингтондағы Франция елшісі болып тағайындалды және осы қызметінде Испания үкіметі атынан АҚШ-қа қарсы соғыстан кейін бейбіт келісімнің алғышарттары бойынша келіссөздер жүргізді. Ол 1898 жылғы соғыс кезінде АҚШ-тағы француз елшісі қызметін атқарды. Испания мен АҚШ арасындағы бейбіт келіссөздерге белсенді қатысып, 1898 жылғы Париж шартына үлес қосты. Оның осы келіссөздердегі рөлі Испания мен Францияның берік саяси серіктестік орнатуына көмектесті. Камбон 1902 жылы Испанияға, ал 1907 жылы Германияға елші болып ауыстырылды, онда 1914 жылы Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін қызмет етті, содан кейін соғыс жылдары Франция Сыртқы істер министрлігінің саяси бөлімінің басшысы болды. Камбон Ұлыбританиямен жасалған Entente Cordiale-ге сенім білдіріп, Францияның басты одақтасымен дипломатиялық байланыстарды нығайту және күшейту үшін жұмыс істеді. Құпия келіссөздер Осман империясы жеңілгеннен кейін Палестина мәселесін шешуге әкелді. Соғыс аяқталар кезде Камбон француз премьер-министрі Александр Рибоның кеңесшісі болды. Сайкс-Пико келісімі, көптеген айлар бойы Париж бен Лондонға ғана белгілі болған мәселе, құпиялыққа оранылды. Камбон Сұлтандық құлағаннан кейін жас түркілердің әскери режимі орнағаннан кейін араб-сионистік-әрмен альянсының құрылуына көмектесті. Оның басқарған бөлімі Орталық державаларды, царизмді және большевизмді жеңу мақсатында британдық Сыртқы істер министрлігімен әскери және басқа да барлау ақпаратын бөлісті. 1928 жылы ол дипломатия туралы классикалық зерттеуін жариялады – «Дипломат» атты еңбегі, ол ағылшын, испан, неміс және орыс тілдеріне аударылды. Онда ол былай деп жазды: «Дипломатты қарапайым адамдардан ерекшелендіретін нәрсе – эмоцияларға деген сыртқы бейжайлығы; ол кәсіби ұстанымды түсініксіз көрінетін деңгейге дейін сақтауға міндетті». Оның інісі Пол да танымал француз дипломаты болды.
Cambon began his career as a lawyer in (1866), served in the Franco Prussian War and entered the civil service in 1871. He was prefect of the department of Nord (1882) and of the Rhône (1887–1891), nd in 1891 became governor general of Algeria, where he had served in a minor position in 1874. Cambon was nominated French ambassador at Washington, DC, in 1897 and in that capacity negotiated the preliminaries of peace on behalf of the Spanish government after the war against the United States. He was serving as the French ambassador to the United States during the War of 1898. He was an active participant in the peace negotiations between Spain and the United States and a contributor to the final agreement, the Treaty of Paris of 1898. His role in those negotiations helped Spain and France to develop a strong political partnership. Cambon was transferred in 1902 as ambassador to Spain and in 1907 to Germany, where he served until the outbreak of World War I in 1914, and then as the head of the political section of the French Foreign Ministry during the war. Cambon believed in the Entente Cordiale with Britain and worked to reinforce and strengthen diplomatic ties with France's main ally. Secret negotiations led to the settlement of Palestine after the Allied victory over the Ottoman Empire. Cambon acted as adviser to French Prime Minister Alexandre Ribot as the war draw to a close. Secrecy surrounded the issue of a Sykes–Picot Agreement, known for many months only to Paris and London. Cambon assisted in the Triple Entente of an Arab–Zionist–Armenian alliance after the fall of the Sultanate had given way to the military regime of the Young Turks. His department shared military and other intelligence with the British Foreign Office in pursuit of the defeat of the Central Powers, Tsarism and Bolshevism. In 1928, he published what became a classic study of diplomacy, Le Diplomate, which was translated into English, Spanish, German, and Russian, and in it, he wrote, "What really distinguishes the diplomatist from the common herd is his apparent indifference to emotions; he is compelled to carry professional reserve to lengths which seem incomprehensible". His brother, Paul, was also a notable French diplomat.