Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
De Tomaso Vallelunga – 1964 жылдан 1967 жылға дейін өндірілген ортада орналасқан қозғалтқыштың спорттық машинасы. Бұл компания жасаған алғашқы жолға арналған автомобиль болды.
The De Tomaso Vallelunga is a mid engine sports car produced from 1964 until 1967. It was the first road going automobile manufactured by the company.
Тарих
Прототиптің омыртқашассиі, күштік жүйесі және формулалық автомобильдің аспасы Моденада жасалған баркетта корпусында біріктірілген. Автодром ди Валелунга жарыс трассасының құрметіне Валелунга 1500 деп аталған, ол 1963 жылы Де Томасоның Турин автосалонында көрсетілді және кейін жарысқа қатысты. Проспектіде ауа райына лайықты жабдықтары бар Spider ретінде жарнамаланған Алехандро де Томасо бұл тұжырымдаманы басқа компанияға сатуға үміттенеді, бірақ сатып алушы табылмай, ол Carrozzeria Fissore компаниясына өз шассиінде жаңа алюминий корпусын жасауды тапсырды. Fissore 1964 жылғы қарашада Турин көрмесінде өзінің жас дизайн басшысы Франко Майна салған купе нұсқасын ұсынды. Он беске жуық дана салынды, соңғылары Де Томасо талап етпегендіктен, кузов жасаушылар тарапынан жойылды. 1965 жылы өндіріс Ghia-ға көшірілді, онда Майнаның дизайны негізінде 50 дана шыны талшықтан жасалған корпустармен құрастырылды. 1966 жылы Ghia Нью-Йорктегі Заманауи өнер мұражайына автомобиль дизайны көрмесі үшін Валелунганы берді.
The prototype has a backbone chassis with stressed member engine and formula car suspension in a barchetta body constructed in Modena. Named the Vallelunga 1500 after the Autodromo di Vallelunga racing circuit, it was shown by De Tomaso at the Turin Auto Show in 1963 and subsequently raced. Advertised in a prospectus as a Spider with weather equipment, Alejandro de Tomaso hoped to sell the concept to another company, but when there were no takers he commissioned Carrozzeria Fissore to build a new aluminum body on his rolling chassis. Fissore presented the resulting coupé styled by its young design chief Franco Maina at the Turin show in November 1964. As many as fifteen were built, the last few of which, unclaimed by De Tomaso, were scrapped by the coachbuilder. In 1965 production was moved to Ghia where 50 were assembled with fiberglass bodies based on Maina's design. In 1966 Ghia loaned a Vallelunga to the Museum of Modern Art in New York City for an automobile design exhibition.
Ерекшеліктер мен ерекшеліктер
Қозғалтқышы – 1,5 литрлік, Ford Kent 4 цилиндрлі Cortina қозғалтқышы, 6200 айналымда қуаты, екі Weber 40DCOE2 карбюраторымен жабдықталған, Volkswagen Beetle трансаксымен үйлесімді. Шассидің негізгі қаңқасы – жасалған металл парақтары мен құбырлы болаттан жасалған арқалық және алдыңғы қиылысқан бөлік, ортада орналасқан беріліс және қозғалтқыш бастапқыда артқы серікпелердің жүктемесін орталық сәулеге жеткізеді. Өндіріс кезінде құбырлы қаңқа біртіндеп кеңейтіліп, ақырында барлық артқы серікпелер мен кузов жүктемесін қабылдады. Серікпелер алдыңғы жағында жарысқа арналған қос тірек, артқы жағында көп буынды тірек, алдыңғы және артқы тұрақтандырғыштар, концентрлі серіппелер мен амортизаторлармен жабдықталған. Алдыңғы тіректері – Standard Triumph, руль механизмі – Renault, тежегіштері – Campagnolo Amadori дискілі, шиналары – радиалды 145/13 алдыңғы және 175/13 артқы. Шассиі шыны талшықтан жасалған, көптеген магнийден жасалған шасси бөлшектерімен жабдықталған кішкентай автомобильдің салмағы шамалы. Қозғалтқыш пен аккумуляторға Fissore Vallelunga модельдерінде артқы бөліктің барлық құрылымын артқа бұра отырып қол жеткізуге болады. Ghia нұсқасында артқы терезе алдыңғы жағынан ашылады және төселген панель көтеріледі. Арғы терезе мен фара қақпақтары акрилден жасалған. Алюминийден жасалған жанар май бакі мен құйылғысы алдыңғы бөлікте орналасқан. Ауа алдыңғы радиатордан машинаның астына шығады, ал су жүйесі арқалық арқылы қозғалтқышқа дейін созылады.
The engine is a 1.5 L straight 4 Ford Kent from the Cortina, tuned to a power output of at 6,200 rpm with twin Weber 40DCOE2 carburetors, mated to a Volkswagen Beetle transaxle. The chassis frame is a fabricated sheet and tubular steel backbone and front crossmember with the mid mounted transmission and engine initially carrying rear suspension loads to the central beam. Tubular frame extensions were progressively added during production eventually taking all rear suspension and body loads. Suspension is racing derived double wishbone at the front and multi link at the rear, with front and rear anti roll bars and concentric springs & shock absorbers. Front uprights are Standard Triumph, rack and pinion steering is Renault, brakes are Campagnolo Amadori disc type, tires are radial 145 13 front and 175 13 rear. The small car weighs with fiberglass body and many cast magnesium chassis components. Engine and battery are accessed by tilting back the entire rear body section on Fissore Vallelungas. On the Ghia version the rear window hinges at the front and an upholstered panel lifts out. The rear window and headlamp covers are acrylic. The aluminum fuel tank and its filler are in the front compartment. Air leaves the front mounted radiator beneath the car, and plumbing runs through the backbone to the engine.
Орынбасары
Vallelunga-ның орнына Mangusta келді, ол Ford 302 қозғалтқышына қабылдау үшін түбегейлі өзгертілген Vallelunga шассиінің концепциясын пайдаланды, ал купе корпусын Giorgetto Giugiaro жасады.
The Vallelunga was replaced by the Mangusta which used the concept of the Vallelunga chassis significantly re engineered to take a Ford 302 engine, with a coupé body by Giorgetto Giugiaro.