Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық продюсер және ток-шоу жүргізушісі Дэвид Говард Саскинд (19 желтоқсан 1920 – 22 ақпан 1987) – телеарна, кино және сахналық қойылымдардың американдық продюсері, сондай-ақ теле ток-шоу жүргізушісі. Оның ток-шоулары жанрдағы инновациялық жаңалықтармен ерекшеленді және сол кездегі бағдарламалар қарастырмаған өзекті, даулы мәселелерді қамтыды.
American producer and talk show host
David Howard Susskind (December 19, 1920 – February 22, 1987) was an American producer of TV, movies, and stage plays and also a TV talk show host. His talk shows were innovative in the genre and addressed timely, controversial topics beyond the scope of others of the day.
Ерте өмір, білім және әскери қызмет
Сускинд Манхэттенде қарапайым еврей отбасында дүниеге келді және Массачусетс штатындағы Бруклинде өсті. 1938 жылы Бруклин жоғары мектебін бітірді. Ол Висконсин университетін (Мэдисон) және содан кейін Гарвард университетін үздік дипломмен 1942 жылы бітірді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде теңіз күштерінде қызмет етті, ал "Mellette" шабуылдық транспортында байланыс офицері болып Иво Джима және Окинава шайқастарына қатысты.
Susskind was born to a Jewish family of modest means in Manhattan and grew up in Brookline, Massachusetts. He graduated from Brookline High School in 1938. He attended the University of Wisconsin–Madison and then Harvard University, graduating with honors in 1942. He served in the Navy during World War II and, as communications officer on an attack transport, Mellette, saw action at Iwo Jima and Okinawa.
Мансап
Соғыстан кейінгі алғашқы жұмысы – «Уорнер Бразерс» компаниясының баспасөз агенті болып жұмыс істеу. Содан кейін «Century Artists» компаниясында талантты агент болды, нәтижесінде Американың Музыкалық корпорациясының жаңадан құрылған теледидар бағдарламалау бөлімінде Дина Шор, Джерри Льюис және басқаларын басқарды. Нью-Йоркте Сюскинд «Talent Associates» компаниясын құрды, ол өнерпаздар емес, материал жасайтындарды өкілдік етті. Соңында Сюскинд фильмдер, сахналық қойылымдар мен теледидар бағдарламаларын өндірді. 1961 жылы «Ашық соңы» екі сағатқа дейін қысқартылып, ұлттық таралымға түсті. 1966 жылғы 2 қазанда жексенбі кешкі эфирде көрсетілген кезде шоу «Дэвид Сюскинд шоуы» деп аталды. 1960 жылдары бұл Вьетнам соғысына АҚШ-тың қатысуына қарсы сөйлейтін адамдарды көрсеткен алғашқы ұлттық теледидарлық ток-шоу болды. Шоу 1986 жылы Нью-Йорктегі телеарнасы оны Сюскинд қайтыс болғанға дейін шамамен алты ай бұрын тоқтатқанға дейін жалғасты. 1960 жылғы қазанда, суық соғыстың қақ бөлігінде, совет премьер-министрі Никита Хрущевке берген сұхбаты бүкіл елдің назарына ілікті. Бұл дәуірде сақталған және бүгін көруге болатын сирек телешоулардың бірі. Сюскиндпен қарым-қатынаста болған Джойс Дэвидсон 1964 жылғы маусымда Нью-Йоркте Сюскинд жүргізген «Hot Line» атты теледидарлық ток-шоудың қосымша продюсері ретінде жұмыс істеуге кірісті. Бұл «Ашық соңы» ток-шоуынан өзгеше шоу болды. «Hot Line» телешоуы алғаш рет жаңадан ойлап табылған он секундтық кешіктіруді пайдаланды. Бұл бақылау бөлмесіне эфирге жарамсыз деп танылған материалды, әсіресе телефон арқылы түскен хабарларды жоюға уақыт берді. 1968 жылы британдық «The Eamonn Andrews Show» бағдарламасында болған кезде, 25 жастағы Мұхаммед Алимен болған сұхбатында Сюскинд әйгілі боксшыға қарсы зор наразылық білдірді және Вьетнам соғысына АҚШ армиясына шақырылудан бас тартқаны үшін оны қатты сынады. Кейбір сарапшылар бұл шабуылды нәсілшілдік деп сипаттады.
His first job after the war was as a press agent for Warner Brothers. Next he was a talent agent for Century Artists, ultimately ending up in the Music Corporation of America's newly minted television programming department, managing Dinah Shore, Jerry Lewis, and others. In New York, Susskind formed Talent Associates, representing creators of material rather than performers. Ultimately, Susskind produced movies, stage plays and television programs. In 1961, Open End was constrained to two hours and went into national syndication. The show was retitled The David Susskind Show for its telecast on Sunday night, October 2, 1966. In the 1960s it was the first nationally broadcast television talk show to feature people speaking out against American involvement in the Vietnam War. The show continued until its New York outlet cancelled it in 1986, approximately six months before Susskind died. His interview of Soviet Premier Nikita Khrushchev, which aired in October 1960, during the height of the Cold War, generated national attention. It is one of the very few talk show telecasts from the era that was preserved and can be viewed today. Joyce Davidson, with whom Susskind was in a relationship, began working as a co producer of a television talk show Susskind hosted locally in New York called Hot Line in June 1964. It was a different show from the Open End talk show. Hot Line was the first television show to use the recently invented ten second broadcast delay. This gave the control room time to delete material deemed unfit for broadcast, especially from telephone call ins. In a now notorious interview with then 25 year old Muhammad Ali during a recently unearthed 1968 appearance on the British program The Eamonn Andrews Show, Susskind displayed an intense antipathy and vitriol towards the famous boxer, whom he excoriated with withering criticism for refusing to be conscripted into the U. S. military for the Vietnam War. Some commentators have described this as a racist attack.
Өндіруші
Сускинд сонымен қатар көптеген фильмдер, пьесалар мен телебағдарламалардың продюсері ретінде танымал болды. Оның ең бағалы мұрасы – теледидар алтын ғасырынан өткеннен кейін, кең көрерменге арналған, сапасы жақсырақ болмаған бағдарламаларға басымдық берген кезде, интеллектуалды мазмұнды өндіруші ретіндегі еңбегі. Ол басқа жобалардың ішінде "Бұл жерден әрі" (1957), "Сан-Луис-Рей көпірі" (1958), "Ай мен алты тиын" (1960), "Адамның дәуірлері" (1966), "Сатушының өлімі" (1966), "Үйге қара, періште" (1972), "Шүйде стекляндық дүние" (1973) және "Цезар мен Клеопатра" (1976) телефильмдерін, "Труман Потсдамда" (1976), "Элеонора мен Франклин" (1976) және "Элеонора мен Франклин: Ақ үй жылдары" (1977) телефильмдерін, сондай-ақ "Күндегі шарап" (1961), "Ауыр салмақтыларға реквием" (1962) және "Махаббатқа толы жұбайлар" (1980) көркем фильмдерін жасады. 1964 жылы ол Крейг Стивенстің CBS арнасындағы танымал "Мистер Бродвей" драмасын продюсерлік етті, ол он үш эпизодтан кейін эфирден алынды. Ол сонымен қатар 1961 жылғы он төрт эпизодтан тұратын "Way Out" CBS телесериалының барлық құқығына ие болды. Оның "Talent Associates" атты продюсерлік компаниясы "Get Smart" сериалын да жасады.
Susskind was also a noted producer, with scores of movies, plays, and TV programs to his credit. His legacy is that of a producer of intelligent material at a time when TV had left its golden years behind and had firmly planted its feet in programming which had wide appeal, whether or not it was worth watching. Among other projects, he produced television adaptations of Beyond This Place (1957), The Bridge of San Luis Rey (1958), The Moon and Sixpence (1960), Ages of Man (1966), Death of a Salesman (also 1966), Look Homeward, Angel (1972), The Glass Menagerie (1973), and Caesar and Cleopatra (1976); the television films Truman at Potsdam (1976), Eleanor and Franklin (1976), and Eleanor and Franklin: The White House Years (1977); and the feature films A Raisin in the Sun (1961), Requiem for a Heavyweight (1962), and Loving Couples (1980). In 1964, he produced Craig Stevens's acclaimed CBS drama Mr. Broadway, which left the air after thirteen episodes. He also produced and owned all the rights to the 1961 fourteen episode macabre CBS TV series – Way Out. His production company, Talent Associates, also produced Get Smart.
Жеке өмір
Сюскинд екі рет үйленген. Оның екі некесі де ажырасып бітті. 1939 жылы ол Филис Брискинге үйленді; олардың үш баласы болды: Диана Сускинд Лэпток, Памела Сускинд Шэенен және Эндрю Сускинд. Олар 1966 жылы ажырасты. Сол жылы ол Джойс Дэвидсонға үйленді, оның бұрынғы некесінен екі қызы болған, Конни мен Шелли. Олардың Саманта Мария Сускинд Мэннион деген қызы дүниеге келді. Сюскинд телеарналар үшін жазатын және телешоулар шығаратын Норман Лирдің бірінші туысы болды.
Susskind was married twice. Both of his marriages ended in divorce. In 1939, he married Phyllis Briskin; they had three children: Diana Susskind Laptook, Pamela Susskind Schaenen, and Andrew Susskind. They divorced in 1966. In the same year he married Joyce Davidson, who had two daughters from a prior marriage, Connie and Shelley. They had a daughter, Samantha Maria Susskind Mannion. Susskind was first cousin to television writer and producer Norman Lear.