Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
жоқ. Келесі тізім – Ирандағы фестивальдар тізімі.
none
The following list is a list of festivals in Iran.
Ирандық мерекелер
Наурыз: "Нұруз" сөзі екі бөліктен тұрады; "но" – "жаңа" дегенді, ал "руз немесе руз" – "күн" дегенді білдіреді. Сондықтан "Нұруз" – жаңа күннің басталуы, көктемнің басталуын тойлау (жаңару). Бұл мереке көктемнің бірінші күнінде (сонымен қатар иран күнтізбесінің жаңа жылының бірінші күні) 21 наурызда басталады. Осы күні, өткен 12 айға деген құрмет ретінде, барлық ирандық отбасылар бір-біріне қонаққа жиналады. Софре йе Хафт Син: софре (үстел жамылғысы), хафт (жеті), син (S [س] әрпі). Әл-Бируни былай деді: Хафт Син Жамшидтен бастау алды, себебі ол парсы жерлерін әлсіздеткен жамандықты жойды. Сондықтан ирандық күнтізбенің бірінші күнінде халық Нұрузды тойлап, табиғаттың адамзатқа қажеттінің бәрін сыйлағаны үшін алғыс білдіру ретінде үстелге 7 түрлі символдық зат қоятын болды. Содан бері ирандықтар әр жыл сайын Хафт Синді үстелге қояды, бірақ қазіргі уақытта "С (с)" әрпімен басталатын 7 нәрсені қояды. Сизда Бедар: "Қуаныш пен ынтымақ" парсы фестивалі. Нұруз мерекесінің 13-ші және соңғы күні. Он екі күннің аяқталуына (он екі айдың символы ретінде) орай, олар 13-ші күнді келесі он екі айдың жаңа бастамасы ретінде тойлайды және бұл санның 13-ке (бақытсыз сан ретінде) еш қатысы жоқ. Мехреган: Мехр (немесе Митра) мерекесі. Алғыс айту күні. Бұл күні әркім бір-біріне деген махаббатын білдіреді және бұл жылдың ең маңызды күндерінің бірі. Жашн е Саде: отқа құрмет көрсету және "қараңғылық, қырау және суықтың күштерін жеңу" мақсатымен қыс ортасында өткізілетін той. Адамдар жиналып, от жағады, осы арқылы күннің қайта жануына көмектеседі, жылу мен жазды қайтаруға ұмтылады. Шаб-е Ялда: "Трансформация нүктесі" деп те аталады. Жылдың ең ұзақ түнінің аяқталуы және күндердің ұзаруының басталуы. Сепандармазған: ежелгі парсы мәдениетіндегі махаббат, достық және жер күні. Шахаршанбе Сури: От фестивалі, иран күнтізбесіндегі жылдың соңғы сәрсенбісі.
Nowruz: The word of "Norouz" includes two parts; "no" that means "new" and "ruz OR rouz" which means "day", so "Nowruz" means starting a new day and it is the Celebration of the start of spring (Rejuvenation). It starts on the first day of spring (also the first day of the Iranian Calendar year), 21 March, in that 12 days as a sign of the past 12 months, all Iranian families gather around to visit each other. Sofre ye Haft Sin: sofre (tablecloth), haft (seven), sin (the letter S [س]). Al Bīrūnī said: Haft sin came from Jamshid since he destroyed the evil that made Persian lands weak, so on the first day of Iranian calendar people celebrated Norouz and they put 7 different symbolic items on their table as a sign of thanking nature for giving humans all they need. Since then every year Iranians put Haft sin on their tables, but nowadays they put 7 things that start with letter "S (س)". Sizdah Bedar: Persian Festival of "Joy and Solidarity". The 13th and last day of Norouz celebration. Because of the end of twelve days (a sample of twelve month) they celebrate the 13th day as a new beginning of the next twelve month and it has no relations with the number 13 (as an unlucky number). Mehregan: Festival of Mehr (or Mithra). A day of thanksgiving. It is a day which everyone shows the mehr or the love they have for each other and it is one of the most important days in the year. Jashn e Sade: A mid winter feast to honor fire and to "defeat the forces of darkness, frost and cold" in which people gather around and build a fire so that they can assist the revival of the sun to bring back warmth and summer. Shab e Yalda: Also known as The turning point. End of the longest night of the year, and beginning of growing of the days. Sepandarmazgan: Day of Love, Friendship and Earth in ancient Persian culture. Chaharshanbe Suri: Festival of Fire, last Wednesday night in the Iranian Calendar year.
Христиандық
Ирандық мәсіхшілердің көпшілігі Армениялық ирандықтар, сонымен қатар Парска Хье деп те аталады, олар Армения Апостол Шіркеуін ұстанады, христиан дінінің шығыс православиелік тармағы. Бұл азшылықтың өзіне тән ерекше мерекелері мен дәстүрлері бар. Сонымен қатар, Шығыс православиелік Ассириялық Шіркеуін және Халдейлік Католик Шіркеуін ұстанатын ассириялықтардың да айтарлықтай бөлігі бар, бұл екі шіркеу тобында парсылардың да аз бөлігі кездеседі. Бұл шіркеудің жақтастары парсы және ассириялық мәдениеттерінің қосындысын ұстанады. Иранда үлкен және қарқынды өсіп келе жатқан христиан қауымы парсылар арасында кең танылуда. Рождество уақытында Тегеран мен солтүстік-батыс облыстарындағы терезелерден Рождество шыршаларын көруге болады. Иранда Рождество ресми түрде мойындалғанмен, ол мемлекеттік мереке емес.
The majority of Iranian Christians are Armenian Iranians also known as Parska Hye who follow the Armenian Apostolic Church, an Oriental Orthodox branch of Christianity. This minority has their very own special festivals and traditions. There is also a significant minority of Assyrian people who follow the Oriental Orthodox Christian Assyrian Church of the East and the Chaldean Catholic Church, these two church groups also have a minority of Persian followers. The followers of this church have a blend of Persian and Assyrian culture. Iran has a large and fast growing Christian community gaining popularity amongst Persians. During Christmas times, Christmas trees can be seen from windows in Tehran and north western provinces. Although Christmas has an official recognition in Iran, it is not a national holiday.