Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бақыланатын ашық от
Controlled outdoor fire
Қазан – өртегіш қоқыстың ресми емес жоюы үшін немесе тойдың бір бөлігі ретінде пайдаланылатын үлкен және бақыланатын ашық от.
A bonfire is a large and controlled outdoor fire, used either for informal disposal of burnable waste material or as part of a celebration.
Этимология
Сөздің ең ерте тіркелген қолданылуы 15 ғасырдың соңына дейін барып жетеді, «Католикон Англикум» оны banefyre деп жазса, ал Джон Мирк жазған «Мейрамдар кітабында» бұл сөз «сүйек» және «от» сөздерінен құралғандығы айтылады. 1755 жылы Сэмюэл Джонсон «Ағылшын тілінің сөздігінде» сөздің шығу тегін француз тіліндегі «bon» («жақсы») және ағылшын тіліндегі «fire» сөздерінің бірігуі деп қате көрсеткен.
The earliest recorded uses of the word date back to the late 15th century, with the Catholicon Anglicum spelling it as banefyre and John Mirk's Book of Festivals The word is thus a compound of "bone" and "fire." In 1755 Samuel Johnson misattributed the origin of the word as a compound of the French "bon" ("good") and the English "fire" in A Dictionary of the English Language.
Өңірлік дәстүрлер
Еуропаның көптеген аймақтарында 24 маусымда, Жақияның мерекесінде, сондай-ақ Пасхаға дейінгі сенбі күні от жағу дәстүрі бар. Орталық және солтүстік Еуропада Вальпургис түнінде де от жағылады, Испанияда Сент-Джон күні қарсаңында тойланудың бір бөлігі ретінде де кездеседі. Швецияда сәуір айының соңғы күні Вальпургис түні тойланатын кезде от жағылады. Финляндия мен Норвегияда жаз мезгілінің қарсаңында, бірақ Пасхада да аз дәрежеде от жағу дәстүрі сақталған.
In many regions of continental Europe, bonfires are made traditionally on 24 June, the solemnity of John the Baptist, as well as on Saturday night before Easter. Bonfires are also a feature of Walpurgis Night in central and northern Europe, and the celebrations on the eve of St. John's Day in Spain. In Sweden bonfires are lit on Walpurgis Night celebrations on the last day of April. In Finland and Norway bonfires are tradition on Midsummer Eve and to a lesser degree in Easter.
Альпілік және Орталық Еуропа
Көктемнің басында, Күл ширегінен кейінгі жексенбіде (Funkensonntag, әлде Quadragesima жексенбісі деп аталады) жалындаған оттар дәстүрі Еуропаның неміс тілді аймақтарында және Францияның кейбір бөліктерінде кеңінен таралған. Цюрихтегі Sechseläutenде (1902 жылы енгізілген) «қыс бейнесін» өртеу осы Alemannic дәстүрінен шабыттанды. Австрияда «Osterfeuer» немесе Пасха оттарының әдеті кең таралған, бірақ кейбір қалалар мен аудандарда, сондай-ақ елдерде осыдан туындайтын PM10 шаңын шығарудың жылдық деңгейін төмендету үшін реттеледі. 21 маусым күні кешке «Sonnwendfeuer» (күн тоқырауы оттары) да жағылады. 1988 жылдан бері тамыз айында тауларда «Feuer in den Alpen» (Альптегі оттар) жағылады, оларды алыстан көруге болады, бұл таулы аймақтардың тұрақты дамуына үндеу ретінде қарастырылады. Чехияда «Солқындарды өртеу» фестивалі (сонымен қатар Филипп пен Якоб түні, Вальпургис түні немесе Белтане) 30 сәуір мен 1 мамыр арасындағы түнде өтеді. Бұл өте көне және әлі де сақталатын халықтық дәстүр және ерекше мереке. Сол түнде адамдар жиналып, от жағып, көктемнің келуін тойлайды. Көптеген жерлерде май бағаналарын тігеді. 30 сәуір мен 1 мамыр аралығындағы түнде сиқырлы күш бар деп есептелді. Бұл мереке, бәлкім, көктемгі күн мен түннің теңелуі мен жазғы күн тоқырауы арасындағы толық ай кезінде бастапқыда тойланған. Адамдар сол түнде сиқыршылар өздерінің жиындарына ұшып кетеді деп сенді, және бұл шын мәнінде ең ірі язычник мерекелерінің бірі. Сонымен қатар, адамдар түрлі үңгірлерде қазыналар жасырылған деп сенді. Бұл ежелгі халықтық дәстүрдің басты мақсаты, әлдебір құнарлылықты тойлау болған. Өздерін сиқыршылардан қорғау үшін адамдар биік жерлерде от жағып, оны «Солқындарды өртеу» деп атады. Жастық пен құнарлылықты сақтау үшін кейбіреулер оттың үстінен секіріп өтетін. Осы оттың күлінде егін өсіруге қабілетті күш бар деп есептелді, ал адамдар малдарының құнарлы болуы үшін күл арқылы өткізді.
Bonfire traditions of early spring, lit on the Sunday following Ash Wednesday (Funkensonntag, otherwise called Quadragesima Sunday), are widespread throughout the Alemannic German speaking regions of Europe and in parts of France. The burning of "winter in effigy" at the Sechseläuten in Zürich (introduced in 1902) is inspired by this Alemannic tradition. In Austria, the custom of the "Osterfeuer" or Easter fires is widespread, but also regulated in some cities, districts and countries to hold down the resulting annual peak of PM10 dust emission. There are also "Sonnwendfeuer" (solstice fires) ignited on the evening of 21 June. Since 1988 "Feuer in den Alpen" (fires in the Alps) have been lit on a day in August on mountains so they can be seen from afar as an appeal for sustainable development of mountain regions. In the Czech Republic the festival called "Burning the Witches" (also Philip and Jacob Night, Walpurgis Night, or Beltane) takes place on the night between 30 April and 1 May. This is a very old and still observed folk custom and special holiday. On that night, people gather together, light bonfires, and celebrate the coming of spring. In many places people erect maypoles. The night between 30 April and 1 May was considered magical. The festival was probably originally celebrated when the moon was full closest to the day exactly between the spring equinox and summer solstice. People believed that on this night witches fly to their Sabbath, and indeed this is one of the biggest pagan holidays. People also believed, for example, in the opening of various caves treasures were hidden. The main purpose of this old folk custom was probably a celebration of fertility. To protect themselves against witches, people lit bonfires in high places, calling these fires "Burning the Witches". Some people took to jumping over the fire to ensure youth and fertility. The ash from these fires supposedly had a special power to raise crops, and people also walked their cattle through the ashes to ensure fertility.
Австралия
Австралияда өрт қаупі жоғары болғандықтан, жылы айларда от жағуға көбінесе рұқсат берілмейді. От жағу туралы заңнама штаттар, қалалық және ауылдық аймақтар, жергілікті басқару органдары және меншік түрлері бойынша әртүрлі болады. Мысалы, Канберраның қалалық аудандарында, жергілікті өрттен қорғау қызметтеріне хабарлаған жағдайда, Патшаның ресми туған күніне орай от жағуға болады; бірақ, жылдың қалған уақытында бұл тыйым салынған. Кішкентай оттар, мысалы, лагерьдегі оттар мен ашық ауадағы барбекюлер, көбінесе өртке қатысты шектеулердің болмаған кезеңінде рұқсат етіледі. Квинсленд штатында Килларни ауылы жыл сайын қауымдық от кешін өткізеді; жиналған қаражат қаладағы қарттарға көмектесетін мекемелерді қолдайды.
In Australia bonfires are rarely allowed in the warmer months due to fire danger. Legislation about bonfires varies between states, metropolitan and rural regions, local government areas, and property types. For example, in urban areas of Canberra bonfires may be lit around the King's Official Birthday if local fire authorities are notified; however, they are banned the rest of the year. Smaller fires such as campfires and outdoor barbecues are usually permitted outside of fire restriction periods. In the state of Queensland, the rural town of Killarney hosts an annual Bonfire night for the greater community; proceeds support the town's aged care facilities.
Канада
Ұлыбритания мен Ирландиямен тарихи байланысы болғандықтан, Ньюфаундленд және Лабрадор провинциясында көптеген қауымдар отты түндерді, әсіресе Гай Фокс түнін тойлайды; бұл шағын ауылдық қауымдардың бірігіп, жиналатын уақыттарының бірі. Квебек провинциясында көптеген қауымдар 24 маусымда Сент-Жан Баптист күнін тойлау үшін от жағады.
Due to their historic connection to Britain and Ireland, the province of Newfoundland and Labrador has many communities that celebrate bonfire nights, particularly Guy Fawkes Night; this is one of the times when small rural communities come together. In the province of Quebec, many communities light bonfires on 24 June to celebrate Saint Jean Baptiste Day.
Франция
Францияда от жағу рәсімі Жан-ле-Баптисттің туған күні ("Жохан күні") мерекесінде, күн тоқырауынан кейінгі бірінші сенбіде, шамамен 24 маусымда тойланады. Басқа елдердегідей, бұл бастапқыда күн тоқырауы немесе жазғы уақыттың ортасы мерекесі болған, бірақ христиан діні оны католик мерекесіне айналдырды.
In France the bonfire celebrates Jean le Baptiste during the [[Nativity of Saint John the Baptist ("St John's Day"), first Saturday after the solstice, about 24 June. Like the other countries, it was a pagan celebration of the solstice, or midsummer, but Christianisation transformed it into a Catholic celebration.
Үндістан
Үндістанда, әсіресе Пенджабта, адамдар Мағ айында болатын қысқы күннің тоқырауын тойлау үшін Лохри мерекесінде оттың айналасына жиналып, жаңғақ және тәттілер жейді. Адамдар қоғамдық жерлерде от жағады. Егер отбасында жақында үйленген немесе нәресте дүниеге келсе, осы қуанышты оқиғаны тойлау үшін үйлерінің алдында от жағады. Мереке жыл сайын қаңтар айының екінші аптасында тойланады. Солтүстік-Шығыс Үндістандағы Ассам штатында қаңтар айының ортасында егін жинау маусымының аяқталуын белгілейтін Бхогали Биху егін жинау мерекесі тойланады. Оңтүстік Үндістанда, әсіресе Андхра-Прадеш, Тамил Наду және Мумбайда, Маркали айының соңғы күні Бхоги фестивалі аталып өтеді, ол сонымен қатар Понгал мерекесінің басталу күні болып табылады. Адамдар үйлерінен қажетсіз заттарды жинап, оларды тойлау үшін отқа лақтырады. Виджаядашамидің он күні бойы Равананың, оның інісі Кумбакарнаның және ұлы Мегханадтың бейнелері күн батқанда жастардың ынтасымен орнатылып, өртеледі. Дәстүр бойынша, Холи күні жағылатын от, Холика атты әйгілі демонның жойылғанын символдық түрде көрсетеді.
In India particularly in Punjab, people gather around a bonfire and eat peanuts and sweets during the festival of Lohri to celebrate the winter solstice which occurred during the Indian month of Magh. People have bonfires on communal land. If there has been a recent wedding or a new born in the family, people will have a bonfire outside their house to celebrate this event. The festival falls in the second week of January every year. In the northeastern state of Assam, the harvest festival of Bhogali Bihu is celebrated to mark the end of the harvest season in mid January. In southern India, particularly in Andhra Pradesh, Tamil Nadu and Mumbai, the Bhogi Festival is celebrated on the last day of Maarkali, which is also the first day of the farming festival of Pongal. People collect unwanted items from their houses and throw them into a bonfire to celebrate. During the ten days of Vijayadashami, effigies of Ravana, his brother Kumbhakarna and son Meghanad are erected and burnt by enthusiastic youths at sunset. Traditionally a bonfire on the day of Holi marks the symbolic annihilation of Holika the demoness as described above.
Иран
Шахаршанбе Сури – парсы, күрд және басқа да этностар тойлайтын отқа секіру мерекесі. Бұл шара Наурыз мерекесінің алдындағы соңғы сәрсенбі күні кешінде өтеді. «Сәрсенбі нұры» деп аударылатын бұл атау, парсы тілінде «нұр» деген мағынаны білдіретін «сур» сөзінен шыққан. Алайда, «сур» сөзі «сорқы» (қызыл) сөзінің түрі болуы мүмкін, ол оттың өзіне немесе денсаулықты жақсарту мен пісіп-жетілуді білдіретін «сорқылыққа» (sorkhi) сілтеме жасауы мүмкін. Оттың үстінен секіру арқылы осыларға қол жеткізіледі деп есептеледі. Бұл ежелгі ирандық мереке, б.з.д. 1700 жылға дейін, ерте зороастризм дәуіріне дейін созылады. Бұл мереке Наурыз мерекесіне дайындық ретінде, көктемнің басталуын белгілейді. «Шахар Шанбе» сөзі «сәрсенбіні», ал «Сури» сөзі «қызылды» білдіреді. Оттарды таң атқанша «күнді тірі ұстау» үшін жағады. Мереке әдетте кешке басталады, адамдар көшелерде от жағып, «зарди йе ман аз тох, сорхи йе тох аз ман» әнін айтып, оттың үстінен секіреді. Бұл сөздердің сөзбе-сөз мағынасы: «Менің сары түсім сенікі, сенің қызыл түсің менікі». Бұл – тазару рәсімі. Бұл сөздер оттың сіздің сырқатыңызды, ауруларыңызды және проблемаларыңызды алып, орнына қызыл түс, жылу және қуат сыйлауын тілейді дегенді білдіреді. Шахаршанбе Сури зороастризм дінімен байланысты және ирандықтар мен иран тілдес халықтар үшін мәдени фестиваль болып табылады. Бұл күні арнайы Шахаршанбе Сури ажилі – жаңғақ пен жидек қосылған аралас жидектер дайындалады. Адамдар маска киіп, есіктерді қағып, «Шырақ немесе сыйлық» беруге ұқсас әрекет жасайды. Ажил сыйлық ретінде қабылданады, сондай-ақ сумен толтырылған шелек қабылдау да дәстүрге айналған. Ежелгі парсылықтар жылдың соңғы 5 күнін барлық жандарды еске алу мерекесі – Хамаспәтмаедая (Фарвардиган немесе халық арасында Фородиган) мерекесінде тойлаған. Олар Фаравахардың, адамдардың қорғаушы періштелерінің және өлгендердің рухтарының қайтадан кездесу үшін оралатынына сенген. Жеті Амеша Спента «жеті S» (хафт-син) ретінде бейнеленеді. Бұл рухтар ескі үйлерінде құрметті қонақтар ретінде күтіліп, Жаңа жылдың таңында ресми түрде салтанатты қоштасу рәсімі өткізілген. Бұл мереке от пен адамды жаратуды тойлайтын мерекелермен бірге өтеді. Сасанидтер дәуірінде мереке екі бөлек пентадаға – кіші және үлкен пентадаға немесе бүгінгі күні Панджи деп аталатын екіге бөлінген. Бірте-бірте «кіші Панджи» балалар мен күнәсіз өлгендердің жандарына тиесілі екені, ал «үлкен Панджи» барлық жандарға арналғаны туралы сенім қалыптасты.
Chaharshanbe Suri is a fire jumping festival celebrated by Persian people, Kurdish people and some other ethnicities. The event takes place on the eve of the last Wednesday before Nowruz. Loosely translated as Wednesday Light, from the word sur, which means light in Persian, or more plausibly, consider sur to be a variant of sorkh (red) and take it to refer either to the fire itself or to the ruddiness (sorkhi), meaning good health or ripeness, supposedly obtained by jumping over it, is an ancient Iranian festival dating back to at least 1700 BCE of the early Zoroastrian era. Also called the Festival of Fire, it is a prelude to Nowruz, which marks the arrival of spring. The words Chahar Shanbeh mean Wednesday and Suri means red. Bonfires are lit to "keep the sun alive" until early morning. The celebration usually starts in the evening, with people making bonfires in the streets and jumping over them singing "zardi ye man az toh, sorkhi ye toh az man". The literal translation is, my yellow is yours, your red is mine. This is a purification rite. Loosely translated, this means you want the fire to take your pallor, sickness, and problems and in turn give you redness, warmth, and energy. There are Zoroastrian religious significance attached to Chahārshanbeh Suri and it serves as a cultural festival for Iranian and Iranic people. Another tradition of this day is to make special Chaharshanbe Suri Ajil, or mixed nuts and berries. People wear disguises and go door to door knocking on doors as similar to Trick or treating. Receiving of the Ajeel is customary, as is receiving of a bucket of water. Ancient Persians celebrated the last 5 days of the year in their annual obligation feast of all souls, Hamaspathmaedaya (Farvardigan or popularly Forodigan). They believed Faravahar, the guardian angels for humans and also the spirits of dead would come back for reunion. There are the seven Amesha Spenta, that are represented as the haft sin (literally, seven S's). These spirits were entertained as honored guests in their old homes, and were bidden a formal ritual farewell at the dawn of the New Year. The festival also coincided with festivals celebrating the creation of fire and humans. In Sassanid period the festival was divided into two distinct pentads, known as the lesser and the greater Pentad, or Panji as it is called today. Gradually the belief developed that the 'Lesser Panji' belonged to the souls of children and those who died without sin, whereas 'Greater Panji' was truly for all souls.
Ирак
Иракта ассириялық христиандар Крест мерекесін тойлау үшін от жағады. От жағудан басқа, әр шаңырақта дәстүр бойынша үйдің шатырына жарық от ілінеді.
In Iraq, Assyrian Christians light bonfires to celebrate the Feast of the Cross. In addition to the bonfire, every household traditionally hangs a lighted fire in the roof of their house.
Ирландия
Бүкіл Ирландияда 31 қазан күні түнде Хэллоуин немесе Самхэйн мерекесін тойлау үшін от жағылады. Сондай-ақ, 30 сәуірде, әсіресе Лимерикте Беалтайн мейрамын атап өту үшін, ал 23 маусымда Сент-Джон қарсаңында, әсіресе Корк округінде, бұл түн "Бонна түн" деп аталады. Солтүстік Ирландияда Хэллоуин күні, 31 қазанда от жағылады, және 11 шілдеде көптеген протестант қауымдары 1690 жылғы 12 шілдеде өткен Бойн шайқасында Уильям әскерлерінің жеңісін тойлау үшін от жағады. Бұл көбінесе "Он бірінші түн" деп аталады. 1972 жылдан бері католик қауымдары 9 тамызда интернацияға наразылық білдіру және сол оқиғаны еске алу үшін от жағуды жалғастырып келеді.
Throughout Ireland bonfires are lit on the night of 31 October to celebrate Halloween or Samhain. Bonfires are also held on 30 April, particularly in Limerick to celebrate the festival of Bealtaine and on St. John's eve, 23 June, to celebrate Midsummer's eve, particularly in County Cork where it is also known as 'Bonna Night'. In Northern Ireland, bonfires are lit on Halloween, 31 October, and each 11 July, bonfires are lit by many Protestant communities to celebrate the victory of Williamite forces at the Battle of the Boyne, which took place on 12 July 1690. This is often called the "Eleventh night". Bonfires have also been lit by Catholic communities on 9 August since 1972 to protest and commemorate Internment.
Израиль
Израильде Лаг Баомер қарсаңында, мишналық ғалым раввин Шимон Бар Йохайды еске алу үшін от жағылады. Дәстүр бойынша, раввин Шимон Бар Йохай Лаг Баомер күні қайтыс болған. Ол Кабаланың "Зохар" атты еңбегін жазғанмен белгілі (сөзбе-сөз "Нұр" – сондықтан оны еске алу үшін от жағу дәстүрі бар). Салтанаттың басты орыны Солтүстік Израильдегі Мерон тауындағы раввин Шимонның бейіті, бірақ елдің барлық аймақтарында ашық алаңдарда от жағылады. Қазіргі еврей дәстүрі бойынша Рим империясына қарсы Бар-Кохба көтерілісімен (132–135 ж.с.) байланысты, Лаг Баомер кеңінен тойланады және күрескен еврей халқының рухының символы ретінде қабылданады. Лаг Ба'Омер жақындаған сайын балалар от үшін материал жинауға кіріседі: ағаш тақталар, доскалар, ескі есіктер және ағаштан жасалған кез келген зат. Осы түнде отбасылар мен достары оттың айналасына жиналады, ал жастар таң атқанға дейін от жағады.
In Israel, on the eve of Lag BaOmer, bonfires are lit on to commemorate the Mishnaic sage Rabbi Shimon Bar Yochai who according to tradition died on Lag BaOmer. Rabbi Shimon Bar Yochai is accredited with having composed the Kabalistic work The Zohar (literally "The Shining" – hence the custom of lighting fire to commemorate him). The main celebration takes place at Rabbi Shimon's tomb on Mount Meron in northern Israel, but all over the country bonfires are lit in open spaces. Linked by Modern Jewish tradition to the Bar Kokhba Revolt against the Roman Empire (132–135 CE), Lag BaOmer is very popularly observed and celebrated as a symbol for the fighting Jewish spirit. As Lag Ba'Omer draws near, children begin collecting material for the bonfire: wood boards and planks, old doors, and anything else made of wood. On the night itself, families and friends gather round the fires and youths will burn their bonfires till daybreak.
Италия
Солтүстік-шығыс Италияда Паневин ("нан мен шарап"), Фогера және Пигнарул мерекесі Эпифания күні кешке (5 қаңтар) тойланады. Ескі киім кигізілген сабаннан жасалған әйел бейнесі отқа қойылып, күлге айналдырылады. Бұл бейне өткенді символдайды, ал түтіннің бағыты жаңа жылдың жақсы немесе жаман болатынын көрсетеді. Солтүстік Италиядағы La vecchia ("қарт әйел") – қалалық фестивальдердің бөлігі ретінде жылына бір рет өртелетін қамыстан тоқылған адамның бейнесі. Федерико Феллинидің "Амаркорд" фильмінде көрсетілгендей, ол оразаның ортасы кезінде өртелгенде, христиандық-язықшылық мәніне ие. Тускананың оңтүстігіндегі Аббадия Сан-Сальваторе ауылында мыңжылдық дәстүр бойынша Рождество қарсаңында жеті метрге дейін биіктіктегі фиакколь деп аталатын оттар жағылады, олар түн ортасына дейін күтіп отырған адамдарды жылытады. Оңтүстік Италияда дәстүр бойынша 16 және 17 қаңтар аралығында от жағу салты бар, бұл жылдың ең қараңғы және ең ұзақ түні деп есептеледі. Бұл мереке Ұлы Антонийдің құлшынысына да байланысты.
In Northeast Italy the celebration Panevin (in English "bread and wine"), Foghera and Pignarûl is held on the evening of Epiphany (5 January). A straw witch dressed with old clothes is placed on a bonfire and burned to ash. The witch symbolizes the past and the direction of the smoke indicates whether the new year is going to be good or bad. The Northern Italian La vecchia ("the old lady") is a version of the wicker man bonfire effigy, which is burned once a year as part of town festivals. As depicted in the film Amarcord by Federico Fellini, it has a more pagan Christian connotation when it is burned on Mid Lent Thursday. In Abbadia San Salvatore, a village in the south of Tuscany, bonfires called fiaccole up to seven meters high are burned during Christmas Eve to warm up people around them waiting for the midnight, following a millenary tradition. In Southern Italy, traditionally bonfires are lit in the night between 16 and 17 January, thought to be the darkest and longest night of the year. The celebration is also linked to the cult of Saint Anthony The Great.
Жапония
Әр жылдың 16 тамызында Киотоның ежелгі қаласында *О Бон маусымын аяқтауды белгілейтін буддалық отты шара – Гозан но Окуриби өтіледі.
Every 16 August the ancient city of Kyoto holds the Gozan no Okuribi, a Buddhist bonfire based spectacle, which marks the end of the *O Bon season.
Люксембург
Люксембургтің Ремих қаласы жыл сайын үш күндік карнавал тойын өткізеді (люксембург тілінде Fuesend Karneval деп аталады). Ремих Fuesend Karneval тойы Buergbrennen отымен аяқталады, бұл от қыс мезгілінің аяқталуын білдіреді. Люксембургтің басқа да қалалары мен ауылдары да осыған ұқсас оттарды ұйымдастырады, бірақ олар әдетте бір кеш ғана жағады.
The Luxembourgish town of Remich annually holds a three day long celebration for Carnival (called Fuesend Karneval in Luxembourgish). The celebration of the Remich Fuesend Karneval celebrations concludes with the Buergbrennen, a bonfire that marks the end of winter. Such bonfires are also organised by others towns and villages throughout Luxembourg around the same time, although they only last an evening.
Непал
Непалда от жағу шаралары лагерьтік отпен шамалас деп есептеледі. Қыс айларында қонақүйлерде, демалыс орындарында, тұрғын үйлерде және жеке меншіктерде от жағу жиі кездеседі. Бұл оттар Шива ратри кешінде де жағылады. Бұл мереке ай күнтізбесіне сүйенген және көбінесе ақпан айына келеді.
Bonfires in Nepal are taken almost synonymous with camp fire. During winter months it is quite common to have a bonfire in hotels, resorts, and residential areas, as well as private properties. Bonfires are also lit during Siva ratri in the evening. This holiday is based on the lunar calendar and often falls during month of February.
Солтүстік елдер
Исландияда Жаңа жыл қарсаңында және 6 қаңтарда, яғни исландиялық Рождество маусымының соңғы күні от жағу дәстүрлі. Норвегия мен Данияда 23 маусымда Иван Крестительдің туған күніне дейінгі кеште "Йонсок" немесе "Сент Хансафтен" мерекесін тойлау үшін үлкен оттар жағылады. Скандинавиядағы көптеген дәстүрлер сияқты, Сент-Ганс та ежелгі діни сенімдерге, яғни жазғы күн тоғысының қарсаңына байланысты деп саналады. Швецияда Вальпургис түні 30 сәуірде тойланады, мерекелік шараларға от жағу кіреді. Финляндияда, Эстонияда, Латвияда және Литвада жазғы күн тоғысы қарсаңы үлкен оттармен тойланады.
In Iceland, bonfires are traditional on New Year's Eve, and on 6 January, which is the last day of the Icelandic Christmas season. In Norway and Denmark, large bonfires are lit on 23 June to celebrate Jonsok or St Hansaften the evening before John the Baptist's birthday. As with many other traditions in Scandinavia, St. Hans is believed to have a pagan origin, the celebration of midsummer's eve. In Sweden Walpurgis Night is celebrated on 30 April, and festivities include the burning of a bonfire. In Finland, Estonia, Latvia, and Lithuania, Midsummer Eve is celebrated with large bonfires.
Литва
Литвада жазғы күн тоғысында (яғни Расос мерекесінде) Әулие Жан күнін тойлау үшін от жағады. Отты жаққаннан кейін, зұлым рухтар мен әдемілерді қорғауға болады деп есептейді.
In Lithuania bonfires are lit to celebrate St John's Eve (aka: Rasos (Dew Holiday)) during the midsummer festival. Bonfires may be lit to keep witches and evil spirits away.
Польша
Польшада оттар дәстүрлі түрде және әлі де ынтамен Пётр мен Павел мерекесінде, Елуінші күні және Иоанн Киелісі түнінде, 23/24 маусымда Соботка, ognie świętojańskie (Сляск, Малопольска, Подкарпация), Палинокка (Вармия, Мазури, Кашуби) немесе Ноч Купалы (Мазовец және Подлясье) сияқты тойларда жағылады. 23 және 24 маусымда ежелгі дәстүр бойынша, екі жыныстың көптеген поляктар Сан, Висла және Одра өзендерінің жағалауына келіп, болашақтарына қатысты тағдырға сұраныс жасаған. Иоанн Киелісінің алдындағы түні оттың үстінен секіру – денсаулыққа кепілдік берудің сенімді жолы болған. Жастардың от үстінен секіруі (соботка) – алыс өткен заманнан жеткен дәстүр болуы керек. 1584 жылы қайтыс болған Ян Кохановский бұл туралы ежелгі дәстүрге негізделген әнінде айтады. Варо мен Овидийдің мәлімдемесінше, 20 сәуірде Римнің құрылысының құрметіне құдай Палес үшін өткізілетін Палилияда жас римдіктер жанып жатқан шөп шоғырларынан секіріп өткен. Қазіргі Италияда бұл секіру түрі Папа Сергий III тыйым салғанмен, Sabatina деген атпен жалғасуда.
In Poland bonfires are traditionally and still enthusiastic burned during Feast of Saints Peter and Paul, Pentecost day and Saint John Night as Sobótki, ognie świętojańskie(Śląsk, Małopolska, Podkarpacie), Palinocka (Warmia, Mazury, Kaszuby) or Noc Kupały (Mazowsze and Podlasie) on 23/24 June. On 23 and 24 June, according to ancient custom, an immense number of Polish persons of both sexes repaired to the banks of the San (river), Vistula and Odra river, to consult Fate respecting their future fortunes, jumping through a fire on the Eve of Saint John's was a sure way to health. The leaping of the youths over fire (sobótka) must be a custom derived from remote antiquity. Jan Kochanowski, who died in 1584, mentions it in a song from an ancient tradition. Varro and Ovid relate, that in the Palilia, celebrated in honour of the goddess Pales, on 20 April, the anniversary of the foundation of Rome, the young Romans leaped over burning bundles of hay. In modern Italy, this kind of saltation is continued by the name of Sabatina, though Pope Sergius III prohibited it.
Румыния
Румынияда, Аргеш округінде, әр жылдың 25 қазанында Дактар заманынан бері сақталған дәстүр бойынша от жағылады. Бұл – құдайдың денесін еске түсіретін биік ағашты өртеуден тұрады. Оны көбінесе алыстан көрінетін биік тау шаңырағында жасайды.
In Romania, in Argeș County, a bonfire is lit on the night of 25 October every year, as a tradition said to be done since the Dacians. It consists in burning of a tall tree, which resembles the body of a god. It is usually done on a high peak, to be seen from far away.
Славян Еуропасы
Босния және Герцеговинада, Хорватияда, Сербияда және Словенияда 1 мамырдың алдындағы кешке дәстүрлі түрде от жағылады, бұл Еңбек күнін еске алу үшін жасалады. Пасха христиан мейрамының қарсаңында, яғни Қасиетті сенбі күні де от жағылады және ертесіне таңда жағылады. Бұл оттар вузменка немесе вазменка деп аталады. "Вазам" түбірі – серб-хорват тілінде Пасха деген сөз. Олардың жағылуы Исаның қайта тірілуін символдайды. Қалалардан шалқары орналасқан ауылдарда бұл дәстүр әлі де сақталған. Жас жігіттер мен балалар ауылдан алыс, кең жайлы жерге жиналып, ағаш кеспелерін, жүзімдіктер мен бау-бақшалардан қиылған бұтақтарды жинап, от жағуға кіріседі. Киелі Георгий күнінің алдындағы кешке де от жағылады, бұл Юрьево (Хорватияда Григориан күнтізбесі бойынша 24 сәуірде) немесе Джурджевдан (Сербияда Юлиан күнтізбесі бойынша 6 мамырда) деп аталады. Мүмкін, барлық осы от жағу идеясы ежелгі славян дәстүрінен алынған, онда көктемнің келуін тойлау үшін от жағылған. Ресейде дәстүрлі түрде 17 қарашада от жағылады.
In Bosnia and Herzegovina, Croatia, Serbia and Slovenia, bonfires are traditionally lit on the evening before 1 May, commemorating Labour Day Bonfires are also being built on the eve of the Christian holiday Easter on so called Holy Saturday and are lit next day early in the morning. This bonfires are called vuzmenka, or vazmenka. The root, Vazam is the Serbo Croatian word for Easter. Their burning symbolizes the Resurrection of Jesus. In villages far from cities, this tradition is still active. Young men and children all gather on some plane remote from village and start building a bonfire by collecting logs of wood, or pruned branches from vineyards and orchards. Bonfires are also lit on the evening before Saint George's Day on so called Jurjevo (in Croatia, on 24 April according to Gregorian calendar) or Đurđevdan (in Serbia, on 6 May according to Julian calendar). Idea for all this bonfires are probably taken from old Slavic tradition where bonfires were lit to celebrate the arrival of Spring. In Russia, bonfires are traditionally burned on 17 November.
Чехия және Словакия
Чехия мен Словакияда сәуірдің соңғы түні от жағу тойлары өткізіледі, олар "Филипп Якобтың түні" (FilipoJakubská noc) немесе "Қызылбас әйелдерді өртеу" (pálení čarodějnic) деп аталады. Бұл шаралар тарихи тұрғыдан Валпургис түні мен Белтайнмен байланысты деп есептеледі.
In the Czech Republic and Slovakia, bonfires are also held on the last night of April and are called 'Phillip Jakob's Night' (FilipoJakubská noc) or "Burning of the Witches" (pálení čarodějnic). They are considered to be historically linked with Walpurgis Night and Beltane.
Түркия
Түркияда көктемнің басында табиғаттың ояну күні саналатын Какава мерекесінде от жағылады. Какава мерекесін Түркиядағы рома халқы 5-6 мамыр түнінде тойлайды.
In Turkey bonfires are lit on Kakava believed to be the awakening day of nature at the beginning of spring. Kakava is celebrated by the Romani people in Turkey on the night of 5–6 May.
Ұлыбритания
Ұлыбританияда және басқа да Достастық елдерінде Гай Фокс түнінде от жағылады. Бұл мереке жыл сайын 5 қарашада кешке 1605 жылғы 5 қарашадағы оқ-дәрі заговордың сәтсіз аяқталуын белгілеу үшін өткізіледі, онда Гай Фокс сияқты бірнеше католиктердің қастандық жасаушылары Лондон қаласындағы Лордтар үйін жоюға тырысты. Солтүстік Ирландияда 31 қазанда Хэллоуин күні от жағылады, ал әр жылғы 11 шілдеде көптеген протестант қауымдары 1690 жылғы 12 шілдедегі Бойн шайқасында Уильям әскерлерінің жеңісін тойлау үшін от жағады. Бұл көбінесе "Он бірінші түн" деп аталады. 1972 жылдан бері католик қауымдары 9 тамызда интернацияға наразылық білдіру және оны еске алу үшін от жағып келеді. Тарихи тұрғыдан алғанда, Англияда 1400 жылға дейін, жазғы күн тоғысында Әулие Жан Крестительге арналған күткен түнде от жағылатын болған. Халық кешке оянып, үш түрлі от жағар еді: біреуі тек таза сүйектермен ("bonys") және ағашсыз, ол "bonnefyre" деп аталатын, біреуі таза ағашпен және сүйексіз, ол "wakefyre" деп аталатын, ал үшіншісі сүйектер мен ағашпен, ол "Saynt Ionys Fyre" деп аталатын. Көрінетіндей, бастапқы күту "ылақтық пен тойымсыздыққа" ұласып кеткен, сондықтан шіркеу оны ораза деп жариялаған. "Викермен" фестивалі "Викермен" атты қорқыныш фильмінен шабыттандырылған, ал бұл фильм кельт друидтерінің ритуалды өртеу туралы римдік есептерге негізделген. Қыс ортасында өтетін "Up Helly Aa" фестивалінің бөлігі ретінде кеме де өртеледі. Биггарда (Ланаркшир) Хогманайда (Жаңа жыл қарсаңында) ескі жылдың аяқталуын және жаңа жылдың басталуын тойлау үшін от жағылады. Бұл отты дайындауға шамамен бір ай уақыт кетеді, қолжетімді барлық жанғыш материалдар пайдаланылады. Оны қаланың ең үлкен жасы жағып, жергіліктіқ домбырашылар тобы мен бірнеше шамшырақ ұстаушылармен бірге от жағу орнына (қала орталығындағы астық сақтау орнының жанында) барады. Мерекеге жүздеген адам қатысып, ішіп-жеп, би билейді. Соғыс жылдарында, от жағуға рұқсат болмаған кезде, "ескі жылды өртеу" дәстүрін сақтау үшін печенье қорабында шам жағылып, қолданылатын.
In the United Kingdom and some Commonwealth countries bonfires are lit on Guy Fawkes Night a yearly celebration held on the evening of 5 November to mark the failure of the Gunpowder Plot of 5 November 1605, in which a number of Catholic conspirators, including Guy Fawkes, attempted to destroy the House of Lords in London. In Northern Ireland bonfires are lit on Halloween, 31 October. and each 11 July, bonfires are lit by many Protestant communities to celebrate the victory of Williamite forces at the Battle of the Boyne, which took place on 12 July 1690. This is often called the "Eleventh night". Bonfires have also been lit by Catholic communities on 9 August since 1972 to protest and commemorate Internment. Historically in England, some time before 1400, fires were lit around Midsummer as a wake in the vigil for St John the Baptist. Folk would awake in the evening, and make three manners of fire: one with only clean bones ("bonys") and no wood called a "bonnefyre", one with clean wood and no bones called a "wakefyre", and the third with both bones and wood, called "Saynt Ionys Fyre". Apparently the original wake fell into "lechery and gluttony", so the church deemed it instead as a fast. The Wickerman festival is inspired by the horror film The Wicker Man, a film itself inspired by the Roman accounts of the Celtic Druids ritual burning of a wicker effigy. A ship is also burnt as part of the mid winter Up Helly Aa festival. In Biggar, Lanarkshire, a bonfire is lit on Hogmanay (New Year's Eve) to celebrate the end of the old year and the beginning of the New Year. The bonfire takes almost a month to build using whatever combustible materials can be found. It is lit by a senior citizen of the town who is accompanied to the bonfire site (which is by the Corn Exchange in the centre of the town) by the local pipe band and several torchbearers. The celebrations are attended by hundreds of drinking and dancing revellers. During the war years, when a bonfire wasn't allowed, a candle was lit in a biscuit tin to keep the tradition of "burnin' oot the auld year" alive.
Шаруашылық және бау-бақшадағы оттар
Фермаларда, үлкен бақтарда және бау-шаруашылық учаскелерінде тез компосттала алмайтын өсімдік қалдықтарын жою үшін от жағылады. Бұған ағаш тәрізді материалдар, қиын өсетін арамшөптер, ауруға шалдыққан өсімдіктер және тұрақты пестицидтер мен гербицидтермен өңделген материалдар кіреді. Мұндай оттар көбінесе кішкентай болады, бірақ ылғалды және жасыл материалды күлге айналдыру үшін, оларды бірнеше күн бойы баяу жандыруға арналған, сондықтан жанбаған материалды жиі ортаға жинап отырады. Бұл оттар шөп және басқа да топыраққа ұқсас материалдарды да жоя алады. Бақшадағы оттың күлі калийдің пайдалы көзі болып табылады және кейбір топырақтардың құрылымын жақсартуға көмектеседі, бірақ мұндай оттарды қауіпсіздік ережелерін сақтап басқару қажет. Бақша және шаруашылықтағы оттар көбінесе түтінді болады және дұрыс басқарылмаса немесе қолайсыз ауа райында жағылса, жергілікті тұрғындарға ыңғайсыздық тудыруы мүмкін.
Bonfires are used on farms, in large gardens and allotments to dispose of waste plant material that is not readily composted. This includes woody material, pernicious weeds, diseased material and material treated with persistent pesticides and herbicides. Such bonfires may be quite small but are often designed to burn slowly for several days so that wet and green material may be reduced to ash by frequently turning the unburnt material into the centre. Such bonfires can also deal with turf and other earthy material. The ash from garden bonfires is a useful source of potash and may be beneficial in improving the soil structure of some soils although such fires must be managed with safety in mind. Garden and farm bonfires are frequently smoky and can cause local nuisance if poorly managed or lit in unsuitable weather conditions.