Кіріспе
Дизельді электрлі локомотивтер класы LMS No 10000 және 10001 локомотивтері Ұлыбританияда салынған алғашқы дизельдік локомотивтер болды. Олар English Electric компаниясымен бірлесіп, Лондон, Мидленд және Шотландия темір жолының Дерби зауытында English Electric 1,600 ат күші бар дизельдік қозғалтқышын, генератор мен электр тоғын пайдаланып жасалды. Британдық теміржолда локомотивтер Британдық теміржолдың D16/1 класына айналды; олар бастапқыда негізінен бұрынғы LMS желілерінде магистральдық жедел жолаушылар қызметінде, бір және бірнеше рет жұмыс істеді. 1953 жылы олар Оңтүстік аймаққа Bulleid-тің British Rail Class D16/2 дизельдік локомотивтерімен салыстыру үшін ауыстырылды. Екі локомотив де 1960 жылдары қайтадан шығарылып, бұзылды.
LMS No. 10000 and 10001 were some of the first mainline diesel locomotives built in Great Britain. They were built in association with English Electric by the London, Midland and Scottish Railway at its Derby Works, using an English Electric 1,600 hp diesel engine, generator and electrics. Under British Railways, the locomotives became British Railways Class D16/1; they were initially operated primarily on mainline express passenger services on former LMS lines, both in single and in multiple. In 1953, they were transferred to the Southern Region for comparison with Bulleid's British Rail Class D16/2 diesel locomotives. Both locomotives were withdrawn and scrapped in the 1960s.
Өмірбаян
1947 жылдың наурызында LMS дизельді сүйемелдеуді пайдалана отырып, негізгі жолаушылар қызметін жүзеге асыру ниеті туралы мәлімдеді: бастапқы ерекшеліктер 100 миль / сағ жылдамдығы бар 1600 л.с. локомотивтерінің жұбы болды, олар Royal Scot сияқты экспресс қызметтерін тарта алады. Компания сондай-ақ, сол бір типті жартылай жылдам қала маңындағы және орташа салмақты жүк тасымалдарында, мысалы, 2 6 4Т қозғалтқыштарымен сүйрейтін, пайдалануға ниетті екенін мәлімдеді; "Англий Электрик" қозғалтқыштары компанияның дизельді электрлі маневрлік локомотивтерінде қолданылатынға ұқсас конструкциямен белгіленген. Сонымен қатар компания 800 л.с. қуатты дизельдік локомотивтік қозғалтқышпен эксперименттер жүргізуді жоспарлап отырғанын мәлімдеді. Ол Thomson Houston және Paxman (қозғалтқыштар) пайдаланумен 2 6 2 локомотивтерді алмастырды. LMS компаниясы English Electric компаниясымен екі 1600 л.с. қуатты локомотивтер жасау туралы келісімге қол қойды: механикалық бөлшектер LMS-тің Дерби зауытында Джордж Иватт жалпы дизайнер ретінде жауапты болды; электрлік бөлшектер мен дизельдік қозғалтқышты English Electric компаниясы жеткізді. Боги американдық үлгідегі дизайнды қабылдады, оны Эдвард Фокс және оның командасы Дербиде тегіс жүргізуді құру үшін өзгертті. Дәнекерленген богилік қаңқасы Ливерпуль Саутпорт электр пойыздары үшін Фокстың бұрынғы дизайнынан алынған.
Дизайн
Басты аспа арқанды теңестіретін арқалықтар мен сермеуіш пружиналардан тұрады; теңестіретін арқалықтар "сэндвич" типті богидің бүйірлік рамасында орналасқан, ал екіншілік аспа арқанға төрт көлденең жапырақты пружинадан тұратын екі тіректі пайдаланады. Локомотивтің салмағы төрт жылжитын элементке орнатылған, ал ортаңғы орам тартылу күшін аудару үшін пайдаланылған. және локомотивтер арасындағы өту жолақтың соңғы байланыстары арқылы жүзеге асырылды. Әр кабинаның "мұрындары" қозғалтқышпен суыту желдеткіші және вакуумды тұндырғышы бар. Вакуумды тежегіштер Вестингхаустан, ал маймен жұмыс істейтін пойыздың жылу қазандығы Кларксоннан. Негізгі генератор 1,080 киловатт, 650 вольт және 1,660 амперлік үздіксіз атаулы өздігінен желдетілетін машина болды, ол тікелей қозғалтқыштың коленталы шағына қосылды және дизельді қозғалтқыштың төбе тақтасының ұзартуымен қамтамасыз етілді. Генератор генерация кезінде екі бөлек қозған өрістік орамды қолданды, батареямен жұмыс істейтін (60 элемент, 236 АР, Д. П. Катанод) моторды іске қосу үшін сериялық орамды қолданды. 50 кВт, 135 В 375 А қуатымен негізгі генератормен қосылған қосалқы генератордың ұшы басқару жабдығын, компрессорларды, моторды салқындату үрлеушілерді, жарықтандыруды қамтамасыз етеді, сондай-ақ негізгі генераторды қоздыруды қамтамасыз етеді. Екі генератор да машина бөлмесінен тозаңдан тазартылған бөлек басқару жабдығының кабинасына шығарылады. Әрбір оське қуат берілді: сүйреу қозғалтқыштары біртұтас қысқартушы аспа арқылы дөңгелекті қозғалтқан, біртұтас аспалы, мұрынды аспалы болды. Моторлар сериялы түрде қосылған екі мотордың сериялы түрде қосылған үш қатарлы топтарында қосылған; әрбір мотор 220 л.с., 300 В, 550 А. Локомотивтің қуатын басқару 8 ойық арқылы өзгертілуі мүмкін, ол үш қозғалтқыш жылдамдығы арқылы алынған (450, 620, 750 айналым) негізгі генератордың қозуын өзгертіп алынған қосымша бақылаумен.
Locomotive power control could be varied through 8 notches, obtained via three engine speeds used (450, 620, 750 rpm) with additional control obtained by varying the main generator excitation.
Кіріспе
LMS 10000 1947 жылдың желтоқсан айында Дерби заводында баспасөзге ресми түрде ұсынылды, ал локомотив 1947 жылдың 18 желтоқсанында Уотфордқа демонстрациялық сапармен Еустон станциясында ұсынылды. 10000 ұлтқа айналдырудан үш апта бұрын ғана сатылып кетті, ал 10001 1948 жылдың шілдесінде пайда болған кезде Британ темір жолының ливреясы болды. Иватт LMS хаттарын алып тастау туралы нұсқау беретін Британдық теміржолдардан келген барлық хат-хабарларды "жазған", олар 1951 жылы зейнетке шыққаннан кейін ғана алынып тасталды. 1948 жылдың 14 және 15 қаңтарында No. 10000 St Pancras пен Манчестер арасындағы желіде сынақтан өтті, кесте 4 6 0 (5X) жолаушылар экспресс локомотивінің стандартты уақытына негізделген. Қосылған жүк 393 тонналық тараға, 12 вагондағы поезға, соның ішінде динамиметрлік вагондарға тиесілі; No 10000 адам қабылданған кесте бойынша қызмет көрсетті.
Операциялар
1948 жылдың ақпан айынан бастап алғашқы сынақтардан кейін No. 10000 адам күн сайын екі рет Лондон Дерби (128,5 миль) жолаушылар тасымалы қызметіне орналастырылды, ол 300-ден 450 тоннаға дейінгі вакуумды пойыздарды тартты. Жоқ, жоқ. 10001 сондай-ақ Лондон Дерби бағытында қызмет бастады, ол аяқталғаннан кейін Дерби Манчестер қызметі де басталды. 1948 жылдың соңында екі агрегат та қызмет тәжірибесінің негізінде модификация үшін шығарылды. Содан кейін олар Euston Carlisle Glasgow жолаушылар пойыздарын басқаруға ауысудан бұрын, өздерінің ортаңғы қызметіне оралды. Локомотивтер бірнеше рет жұмыс істеді: 1949 жылы 1 маусымда олар Эустоннан Глазгоға дейін тоқтамай 545 тонналық "Royal Scot" экспрессін 16 вагонда жұмыс істеді. "Инженерде" (1949 жылы 10 маусымда) сапарының алғашқы Лондон Глазго бөлігіне 520 тонналық пойыз салмағы келтірілген, ең жоғарғы жылдамдығы 73,5 миль / сағ және 65 миль / сағ 20 мильге дейін тіркелген. Шаптың 75-тен 1-і ауысымында ең төменгі жылдамдық 33 болды. 2 маусымда қайта оралды. Шап пен Битокке апаратын ауысымда қозғалтқыштар толық қуатымен жұмыс істеп, пойыздарды 38 және 36 миль/сағ жылдамдықпен сүйреді. 1949 жылдың маусым айынан кейін бірліктер екі айдан астам уақыт бойы бірнеше формацияда жұмыс істеді. Бірнеше локомотивтер жоғары жылдамдықты қызметтерге әлеуетті көрсетті, бір жағдайда стандартты Эстон Карлайл пойызы орташа жылдамдығы 60 миль / сағ. жылдамдықпен жұмыс істеді, кідірулерді қоса алғанда; бұл әдеттегіден 74 минут жылдам болды. 1949 жылдың ортасынан бастап локомотивтер жеке-жеке жұмыс істей бастады, No. 10000 Euston Blackpool қызметтерінде жұмыс істеді, ал No.10001 Лондон Глазго қызметтерін сынау үшін сынақтан өтті. Басқа қызметтері Лондоннан Крюге және Ливерпульге дейін. "Қызыл Роза" экспрессімен, Жоқ. 10001 490 тонна жалпы жүк тасымалдай отырып, төменгі ауысымда 82 миль/сағ. жылдамдықты тіркеді. Бөлшектер жүк тасымалы қызметтерінде де, соның ішінде Лондоннан (Кэмден) Крюге және Крю Уиллесденге экспресс пайдаланылды; локомотивтер 500 тонналық пойызмен Камден Крю пойыздарында 45 миль / сағ жоспарланған орташа жылдамдықты қанағаттандырды. Бір ерекше жүк тасымалы - 60 вагонды, 1100 тонналық көмірді тасымалдау, Регби мен Уилсден арасында, Тринг түбегіне 133 есеге 1 ауытқуында 25 миль / сағ. Басқа операциялар арасында Settle & Carlisle желісінде сынақ және Пертке және бір рет Абердинге жұмыс жасалды. Кейде қазандықтың бұзылуынан көліктерді жылыту мүмкін болмады, сондықтан олар қыста жүк таситын, ал жазғы уақытта Корольдік шотландтықтармен жұмыс істеді. 1953 жылдың наурыз айында екеуі де Оңтүстік аймаққа көшірілді, олармен SR-дің 10201, 10202 және 10203 арасында тікелей салыстыруға мүмкіндік берді және 1955 жылдың көктеміне дейін сол жерде қалды, атап айтқанда, Борнмут Беллде жұмыс істеді және кейде Веймут пен Эксетерге дейін, сонымен қатар Брайтон жұмыстарына барды. Олардың мансабының сенімділігі жағынан төмен тұсында олар (және SR локомотивтері) Дербиге жіберілді, онда олар күрделі жөндеуден өтіп, жасыл бояу алды, содан кейін Лондонның Мидленд аймағындағы міндеттерде, оның ішінде 1957-58 жылы қайтадан Корольдік шотландтық локомотивтермен қатар жүгірді.
Жіктеу
1946 жылы 20 мамырда LMS және English Electric арасындағы кездесуде бір локомотив 5-сыныпты аралас қозғалтқышқа тең болады және екеуі біріктіріліп, 7-сыныпты локомотив сияқты жүкті алып жүруге қабілетті болады деп келісілді. Бастапқы қуат жіктелуі 5P/5F болды. 1953 жылы Оңтүстік аймаққа (SR) ауысқаннан кейін оларға 6P/5F сыныптамасы берілді, бірақ No. 10000 кейін 6P/5FA деп белгіленді. Бұл кезде SR практикасы локомотивтердегі жүктемелік сыныптаманы көрсетуді білдірді, ал басқа өңірлер статистикалық сыныптаманы қолданды. Олар 1955 жылы Лондонның Мидленд аймағына оралғаннан кейін бір кезде 5P/5F-ке оралды; тек No. 10000 5P/5F деп белгіленген; No 10001 5P/5FA деп белгіленген. 1957 жылы берілген соңғы қуаты 5 болды. 1957 жылы екі локомотив 3-ші типті қуат топтарына орналастырылды. 1960 жылы ақпанда Шығыс және Солтүстік-Шығыс аймақтарында ішкі пайдалану үшін енгізілген сыныптау жүйесі бұл локомотивтерге D16/1 кодын берді; 1962 жылы бұл 16/8 болып өзгертілді. Кейбір дереккөздер оларды BR TOPS 34 класына жатқызады, бірақ бұл BR ресми дереккөздерінен расталмаған және TOPS схемасы екі үлгі жойылғаннан кейін бірнеше жыл өткенге дейін енгізілген жоқ. Басқа дереккөздер 34 сыныптың бастапқыда 33 сыныпқа айналған түрткі-түсіру құрылғылары бар мүшелерге бөлінгенін көрсетеді.
Қайтарып алу
Екі локомотивтің соңғы бөлінісі Уилсденде болды. Локомотивтер Дербиде 1963 жылы Булейд дизельдерімен орнатылды; No. 10001 екі компоненттің де бөлшектерін пайдалана отырып, жұмыс істеді және 1966 жылға дейін желті ескерту панелімен жабдықталды. Жоқ, жоқ. 10000 1963 жылы шығарылып, 1968 жылдың қаңтарында Кашмор, Ұлы көпірде жойылған; шығарылу мен жойылу арасында 10000 Дербиде біраз уақыт сақталған және 1964 жылдың тамызында Дерби жұмыстарының ашық күні мен гүл шоуында көрсетілген локомотивтердің бірі болды. Жоқ, жоқ. 10001 кейіннен жұмыс істеген, негізінен Солтүстік Лондонның Гринвичке жүктерінде болған, бірақ бұл кезеңде Вулвергемптон экспрестері мен WCML жүктерінде суретке түсірілген. Екі бірлік бірге 2 миллион шақырымнан астам аралықты басып өтті. 10001 1966 жылы шығарылды және 1968 жылы ақпанда Солтүстік Актондағы Кокс және Данкста бұзылды.
Мұра
Боги дизайны EM2 электрлік локомотивтерінде іс жүзінде өзгеріссіз қолданылды. Боги дизайны теңестіруші арқалық аспаны енгізді. Бұл британдық дизельдік локомотивтердің көптеген дизайнына әсер етті. Екі локомотив теміржолшылардың сақтап қалу әрекеттеріне ұшырады, олар дизельге ауысу арқылы алынған өзгерістер мен жақсартуларды бағалады. 10000-ға Клэпхам теміржол мұражайы ұсынылды, бірақ орындылық және сыныпты білдірмейтіндіктен бас тартылды. Жоқ, жоқ. 10001 Виллесден депосының артқы жағында жасырылған, кем дегенде екі рет алып тастау үшін "көрсетілмеген".
Қазіргі үлгісі
2011 жылы Ivatt Diesel Re creation Society компаниясы No. 10000, заманауи бөлшектер мен жаңа құрастырылған компоненттерді қолдану. Қоғамда 1940-шы жылдардан бастап Mark 1 ағылшын электрлі 16SVT дизельдік қозғалтқышы бар және 1950 жылдардан бастап қалған жалғыз Metropolitan Vickers bogies, бұрын Англия мен Нидерландыда EM2 сыныпты электр локомотивінде пайдаланылған. Бұл боги түпнұсқа 10000-ге ұқсас, бірақ әлсіз пружиналармен, олар ауыстырылады. Қоғам жаңа локомотивтің шассиі ретінде қолданылатын 58 класты дизельді 58022 сатып алды. Инженерлік қорытынды 2019 жылы теміржол индустриясындағы инженерлермен ұзақ талқылаулардан кейін және локомотивке кіретін құрамдас бөліктердің ең қол жетімді және практикалық тобын анықтағаннан кейін жарияланды.