Кіріспе

Фламанд суретшісі (шамамен 1616-1684) Гонзалес Кокус (1614 және 1618 жылдар аралығында - 18 сәуір 1684 ж.) - фламанд суретшісі, портрет және тарих суреттері. Энтони ван Дайкпен көркемдік жақындығы және эмуляциясы үшін ол de kleine van Dyck (кіші ван Дайк) деген лақап ат алды. Кокс сонымен қатар өнер сатушы ретінде жұмыс істеді.

Өмір

Кокс Антверпенде Питер Виллемсен Кок пен Энн Бейстің ұлы болып дүниеге келді. Оның нақты қай күні туғанын ешкім білмейді. Болжамдар шамамен 8 желтоқсан 1614 жылы Гонзала Кокустың Антверпендегі Киелі Георгий шіркеуінде шомылдыру рәсімінен өткен күні (бәлкім, үлкен әпке, бірақ 17 ғасырдағы Антверпенде ер балалардың алғашқы аттарының аяғы әйел 'а') және 1618 жылы, биограф Корнелис де Бидің 1661 жылғы Het Gulden Cabinet кітабындағы суреттегі суреттегі күн. Кейінгі күн 1626 жылы Кокус шәкірттікке кіріскендіктен, 12 жастағы 8 жастағыға қарағанда ықтимал болатын. Гонсалес Кокус алғаш рет 1626-1627 жылдары Санкт-Лука Антверпен гильдиясында Питер Брюгельдің кіші немесе оның ұлы Питер Брюгель III-нің шәкірті ретінде тіркелген. Кокс 1640-1641 жылдары Киелі Лука гильдиясының шебері болды. Ол 11 тамызда 1643 жылы Катарина Райкертке (өлді 2 шілде 1674) үйленді, ол оның қожайыны деп саналатын Давид Рикерттің қызы болды. Сондықтан Антверпендегі танымал суретші Дэвид Райкарт III оның қайын інісі болды. Олардың қызы Катарина Гонзалин (еже) 1644 жылы 5 қаңтарда дүниеге келді. Кокустың шеберханалық тәжірибесі туралы өте аз мәлімет бар. Киелі Лука гильдиясының тіркелімдерінде екі шәкірт: Корнелис ван ден Бош (1643/44 ж.) және Ленардус Франсискус Вердуссен (1665-66 ж.) туралы ештеңе білінбеген суретшілер жазылған. Шағын масштабтағы кабинет суреттерін артық көргеніне қарамастан, Кокс Гаагадағы соттың үлкен форматтағы портреттері мен тарихи суреттерін (басқа суретшілермен бірлесіп) жасаған деп хабарланады, олардың қазіргі тұрағы белгісіз. Соңында, Кокус "галереялардың суреттері" деп аталатын орындауға көмектесті және ұйымдастырды.

Портреттер

Кокс негізінен портреттерімен, әсіресе топтық портреттерімен танымал. Оның шығармалары Рубенс сияқты Антверпеннің ұлы шеберлерінің ықпалын көрсетеді. Алайда, оның жұмысына ең маңызды әсер еткен ван Дайк болды. Кокустың кейбір туындыларын ван Дайк композицияларының кіші масштабтағы шкаф бөлшектеріне көшіру ретінде қарастыруға болады. Ол ван Дайк өзінің аристократиялық қамқоршысына қамтамасыз еткен нәрсені жақсы қамтамасыз еткен буржуазияға берді деуге болады. Ол Фландрияда портрет жанрының жаңа түрін енгізді: шағын масштабтағы топтық портреттер, онда тақырыптар өз үйлерінде немесе бақшаларында күнделікті іс-әрекеттерін жүзеге асырып жатыр. Бұл бақ мүсіндер мен фонтандармен әшекейленген, бұл бақтардың мәртебесі мен байлығын көрсетеді. Отбасылық иерархия анық сахналастырылған, бірақ балалар мен үй жануарларының болуынан кейін жағдай бейресми болып қалады. Суретшілердің әрқайсысы суретке берілген атаудың ерекше мәнін білдіретін іс-әрекетте бейнеленген. Мысалы, "Көз" суреті (Лондонның Ұлттық галереясы) суретшісі Роберт ван ден Хоке бір қолында палитра мен щеткамен, ал екінші қолында толыққанды пейзаж суреті бар. Роберт ван ден Хоке - суретші, сонымен қатар Фландриядағы "Contrôleur des fortifications" қызметін атқарған, ал жоспар, Baldric (қайыс иықтан асып) және семсер осы кеңсеге қатысты.

Галереядағы суреттер

Гонсалес Кокус "галереялық суреттер" жанрында да жұмыс істеді. "Галереялық суреттер" жанры Антверпенде пайда болды, онда Франс Франкен Кенже және Ян Брюгель Үлкен 1620 жылдары өнер мен қызығушылық коллекцияларының суреттерін жасаған алғашқы суретшілер болды. Ван Кокустың осы жанрдағы жұмысының мысалы - сурет галереясындағы суреттермен интерьер (Маурицхуис, Гаага). Бұл Дирк ван Деленмен бірлесіп, сәулет орнын суретке түсірген болуы мүмкін. Бұрын бұл сәулет орнын суретке түсірген Вильгельм Шуберт ван Эренберг деп саналған. Композицияда қабырғалары мен еденінде тұрған көптеген суреттері бар үлкен галерея бейнеленген. Бір ер адам мен әйел әр түрлі мүсіндер қойылған үстелдің жанында отыр, олардың қасында екі бала тұр. Мүмкін, суретте Антверпен коллекционері Антуан ван Лейден (1626-1686), оның әйелі Мари Ан ван Эйвервен және олардың екі қызы бейнеленген. Ерлі-зайыптылар галереядағы кейбір суреттерді бағалап, талқылау барысында көрінеді. Бұл галереялық сурет Дэвид Тениерс кіші бастаған жанрдың кейінгі дамуын білдіреді, ол галереядан көркем емес заттарды алып тастайды. Галереядағы суреттегі кейіпкерлер өнер туралы ерекше білімі бар элитаның бір бөлігі ретінде суреттеледі. Галереялық суреттер жанры сол кезде білімнің басқа түрлеріне қарағанда әлеуметтік жағынан жоғары немесе басқа түрлерге қарағанда қажетті екендігі туралы түсінікті баса көрсету үшін ортаға айналды. Бөлмедегі суреттер Антверпендегі белгілі суретшілердің туындыларын бейнелейді. Композициялардың бұл түрінде балалардың болуы 1660 және 70-жылдары Нидерландыда тұрмыстық интерьерлер мен "әдеттегі" адамдарды көрсететін жанрлық көріністердің танымалдылығымен түсіндірілді. Гирлянда суреттері Антверпенде 17 ғасырдың басында Жан Брюгель Үлкен және Хендрик ван Бален суретшілері итальяндық кардинал Федерико Борромеоның өтініші бойынша ерекше типтегі натюрморт ретінде жасалды. Жанрдың алғашқы дамуына қатысқан басқа суретшілер арасында Андри Дэниелс, Питер Пол Рубенс және Дэниел Сегерс бар. Жанр бастапқыда Контрреформация қозғалысының бейнелік бейнелерімен байланысты болды. Ол Габсбургтер сотында (содан кейін Оңтүстік Нидерланды билеушілері) және жалпы Антверпенде кең тараған Марияға құлшылық ету мен бағышталу культімен де шықты. Кокс Герард Сегерс, Ян Брюгель кіші және Катарина Йкенс (I) сияқты мамандандырылған натюрморт суретшілерімен бірге гүлдесте суреттерінде жұмыс істеген деп есептеледі.