Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1967 жылы Чарли Чаплиннің режиссерлік жұмысы
1967 Charlie Chaplin directed film
«Гонконгтан келген графня» – 1967 жылы түсірілген британдық романтикалық комедиялық фильм. Фильмнің музыкасын, сценарийін жазып, режиссерлік жасаған – Чарли Чаплин. Бұл оның режиссерлік еткен, сценарий жазып, продюсерлікке қатысқан және музыкалық қойылым жасаған соңғы туындысы. Фильм 1922 жылы жарық көрген «Шетелдегі саяхатым» атты кітабында сипатталған бұрынғы орыс аристократының өміріне негізделген. Ол Францияда паспорты болмай, елсіз қалған орыс әншісі және бишісі еді. Фильмде Марлон Брандо мен София Лорен басты рөлдерді ойнады. Сюжет круиз кемесіне тайсалған қызға ғашық болған американдық дипломаттың маңында өрбітеді. Чарли Чаплиннің ұлы Сидней Чаплин, Типпи Хедрен, Патрик Каргилл және Маргарет Рутерфорд маңызды эпизодтық рөлдерде ойнады. Чаплиннің өзі де камео түсірді, ол оның соңғы экрандық өнері болды. Хикаяның негізінде 1921 жылы Францияда танысқан орыс әншісі және бишісі Муссия «Ская» Содскаяның өмірі жатыр. Алайда, олардың ажырасуынан және оның өміріндегі келесі оқиғалардан кейін Чаплин 1960 жылдардың ортасына дейін осы фильмді аяқтау үшін жұмыс істеді. Бұл оның түсті түсірілген жалғыз фильмі және Чаплиннің басты рөлде ойнамаған екі фильмінің бірі (екіншісі – 1923 жылғы «Париж әйелі»). Фильмнің премьерасы 1967 жылдың 5 қаңтарында Лондонда өтті, бірақ сыншылардың пікірі жағымсыз болды. Еуропа мен Жапонияда сәтті болғанымен, АҚШ прокатында күтілген нәтиже бермеді. Алайда, Чаплин Ламберт Уильямсонмен бірлесіп жұмыс істеген музыкалық қойылымның табысы бюджеттің шығындарын өтеуге көмектесті. Фильмнің танымал әні «This Is My Song» («Бұл менің әнім»), авторлық құқығы Чаплинге тиесілі, ал оны Петула Кларк орындады. Ән Ұлыбритания, Ирландия, Австралия, Нидерланды және Бельгиядағы хит-парадтарда көшбасшы болды, ал АҚШ-та үшінші, Канадада төртінші орынды иеленді. Шығарылғаннан кейін фильм қайта қаралып, жағымды пікірлер алды.
A Countess from Hong Kong is a 1967 British romantic comedy film scored, written, and directed by Charlie Chaplin, and the final film directed, written, produced and scored by him. Based on the life of a former Russian aristocrat, as he calls her in his 1922 book My Trip Abroad. She was a Russian singer and dancer who "was a stateless person marooned in France without a passport." The film starred Marlon Brando and Sophia Loren, and revolved around an American diplomat who falls in love with a stowaway on a cruise. Sydney Chaplin (Chaplin's son), Tippi Hedren, Patrick Cargill and Margaret Rutherford co star in major supporting roles; Chaplin also made a cameo, marking his final screen appearance. The story is based loosely on Russian singer and dancer Moussia "Skaya" Sodskaya, whom Chaplin met in France in 1921. However, following their divorce and subsequent events in his life, Chaplin continued working on it until it was ready for production in the mid 1960s. It was ultimately his only film in colour, and one of two films Chaplin directed in which he did not play a major role (the other being 1923's A Woman of Paris). The film premiered in London on 5 January 1967, receiving negative reviews from critics. Although a major success in Europe and Japan, it still underperformed at the US box office, though the success of the music score which Chaplin worked on with Lambert Williamson was able to cover the budget. The film's theme song, "This Is My Song", written by Chaplin and performed by Petula Clark, became a worldwide success, topping the charts in the United Kingdom, Ireland, Australia, the Netherlands and Belgium, while reaching number three in the United States and number four in Canada. Since its release, the film has been reevaluated and received more positive reviews.
Сюжет
Сауд Арабиясының болашақ елшісі Огден Мэрс әлемді аралап шыққаннан кейін Америкаға қайта оралады. Гонконгтағы тоқтау кезінде Огден орыс графинясы Наташамен танысады, оның Шанхайдағы орыс ата-анасы Ресей революциясынан кейін отбасы қуылғаннан кейін қайтыс болады. Ол теңізшілер би залындағы проститутка ретіндегі өмірінен қашу үшін кешкі көйлекпен оның кабинасына тығылып кіреді. Ол босқын, паспорты жоқ, сондықтан саяхат бойы оның кабинасында жасырынуға мәжбүр болады. Огден бұл жағдайға наразы, өйткені ол ажырасуға тырысып жүрген үйленген адам, және егер ол табылса, бұл оның мансабына қалай әсер ететінінен қорқады. Бірақ ол оған қалғанын қабылдауға мәжбүр болады. Енді олар оны кемеден қалай шығару керектігін ойластыруы керек, содан кейін оның орта жастағы жеке күзетшісі Хадсонға үйленуі ұйымдастырылады. Бұл тек ресмилік болғанымен, Хадсон осы қарым-қатынасты толықтыруды қалайды, бірақ ол онымен келіспейді. Ол Хонолулуға жеткенше одан қашып, содан кейін кемеден секіріп, жағаға жүзіп өтеді. Огденнің әйелі Марта Вашингтондан ажырасудың ұяттылығынан аулақ болу туралы кеңес алғаннан кейін, кемеге қосылу үшін Хонолулуға келеді. Некеге тұруды ұйымдастырған Огденнің адвокат досы Харви жағада Наташамен кездеседі және иммиграциялық қызметкерлер оны Хадсонның әйелі ретінде қабылдағанын және ол Хонолулуда қалатынын айтады. Марта Наташа туралы, оның бұрынғы өмірі, проститутка және гангстердің сүйіктісі ретіндегі өмірі туралы Огденге айтады, ол Гонконгта Наташаның тұрақты тұтынушысы болған жолаушыдан оның өткені туралы білген. Огден жауап ретінде әйелінің осындай жағдайда да солай істегенін сұрайды. Кеме АҚШ материгіне қарай жол тартады, бірақ Огден Наташаны қонақүйдің кабаресінде күтпеген жерде табады, онда олар кемеден және әйелінен жасырын билеуге бастайды.
Ambassador designate to Saudi Arabia Ogden Mears sails back to America after touring the world. At a layover in Hong Kong, Ogden meets Nataschaa Russian countess whose Shanghai Russian parents died after the family was expelled following the Russian Revolutionwho then sneaks into his cabin in evening dress to escape her life as a prostitute at a sailors' dance hall. A refugee, she has no passport, and she is forced to hide in his cabin during the voyage. Ogden dislikes the situation, being a married man although seeking a divorce, and he worries how it might affect his career if she is found. But he reluctantly agrees to let her stay. They must then figure out how to get her off the ship, and it is arranged that she marry Hudson, his middle aged valet. Although it is only a formality, Hudson wishes to consummate the relationship, a wish she does not share. She avoids him until they dock in Honolulu, then jumps off the ship and swims ashore. Ogden's wife Martha arrives in Honolulu to join the cruise, under advice from Washington that they avoid the impropriety of a divorce. Ogden's lawyer friend Harvey, who helped arrange the marriage, meets Natascha ashore and tells her that the immigration officers have accepted her as Hudson's wife, and she will remain in Honolulu. Martha confronts Ogden about Natascha, speaking rather roughly about her and her past lifestyle as a prostitute and the mistress of a gangster, having learned her past from a passenger who was Natascha's customer in Hong Kong. Ogden responds by asking if his wife would have done as well under such circumstances. The ship sets sail for the U. S. mainland, but Ogden surprises Natascha in the hotel's cabaret where they begin dancing as he has left the ship and his wife.
Актерлік құрам
Сонымен қатар, Чарли Чаплин қысқа ғана уақытқа Ескі стюард рөлінде пайда болады, ал оның қыздары Джеральдин, Жозефина және Виктория кемедегі Би кешіндегі қыз және Уайкики қонақ үйіне кіретін Екі жас қыз рөлінде сәл-сәулемен көрінеді. Гонконг актері Ричард Нг осы фильмде және 1960 жылдары Ұлыбританияда актерлік карьерасының басында шағын эпизодтық рөл ойнады.
In addition, Charlie Chaplin briefly appears as an Old Steward, while his daughters Geraldine, Josephine and Victoria make brief appearances as Girl at Dance (on the ship) and as Two Young Girls (entering the Waikiki Hotel), respectively. Hong Kong actor Richard Ng had a minor walk on roll in this film and during his early acting career in the UK in the 1960s.
Өндіріс
Шаплиннің баспасөз хабарламасына сәйкес, идеясы "1931 жылы Шанхайға жасаған сапарымда Ресей революциясынан қашып келген бірнеше аристократтармен кездестім. Олардың жағдайы өте қиын, елсіз, жандардың мәртебесі төмен еді. Ерлер рикша жүргізіп, әйелдер он центтік би залдарында жұмыс істеді. Екінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, көптеген ескі аристократтар қайтыс болды, ал жас ұрпақ Гонконгқа көшіп кетті, онда олардың жағдайы одан да нашар болды, себебі Гонконгта босқындар көп еді". Чаплин 1930 жылдары сценарийдің жобасын "Стоувей" деген жұмыс атауымен, сол кездегі әйелі Полетт Годдардтың басты рөлде ойнауы үшін жазған. Содан кейін Чаплин сценарийді бірте-бірте өңдеп, "бір жерін қосып, бір жерін алып тастап" жұмысын аяқтады. 1963 жылы Чаплиннің досы оған орыс ханшайымы Наташа рөліне София Лоренды ұсынды. Хедрен Чаплиннің режиссерлік әдісін былай сипаттады: "Чаплиннің әдісі – біздің барлық рөлдерді оның өзі ойнап көрсетуі еді, бұл керемет болатын. Ол режиссерлік берудің орнына, түсірілім алаңына шығып, "Жарайды, мынаны істеңдер" деп, қалай істеу керегін көрсетіп беретін. Ол София Лоренге айналып кететін. Ол мен де, Марлон да болатын. Мұндай нәрсені бұрын ешқашан көрген емеспін". Кастинг мүшелерінің көпшілігі Чаплиннің тәсілін бағаласа да, Марлон Брандо өзін қорланған сезініп, Чаплин оны фильмді аяқтауға көндірмес бұрын жұмыстан кеткісі келді. Брандоның ашуына себеп – Чаплиннің фильмдегі екінші рөлді ойнаған ұлы Сиднейге қатыгездікпен қарауы болды: "Чаплин, шынымен, мен кездестірген ең садистік адам болды". Қазір Blu-ray форматында қолжетімді.
The idea, according to a press release written by Chaplin, "resulted from a visit I made to Shanghai in 1931 where I came across a number of titled aristocrats who had escaped the Russian Revolution. They were destitute and without a country; their status was of the lowest grade. The men ran rickshaws and the women worked in ten cent dance halls. When the Second World War broke out many of the old aristocrats had died and the younger generation migrated to Hong Kong where their plight was even worse, for Hong Kong was overcrowded with refugees." Chaplin had written a draft of the script in the 1930s under the working title The Stowaway, as a starring vehicle for his then wife Paulette Goddard. In the years after, Chaplin worked on the script in increments, "adding a bit here, cutting a bit there." In 1963, a friend of Chaplin suggested to him Sophia Loren for the lead role of Natascha, the Russian princess. Hedren described Chaplin's directorial technique in the following way: "Chaplin’s method was to act out all our different roles, which was brilliant to watch. Instead of directing, he’d get out there on set and say: 'OK, do this,' and show us how. He’d become Sophia Loren. He’d become me and Marlon. It was really unusual and I’d never seen it happen before." Although many members of the cast appreciated Chaplin's approach, Marlon Brando felt insulted and wanted to quit before Chaplin was able to persuade him to finish the picture. Brando was particularly angered by what he regarded as the cruel way that Chaplin treated his son Sydney, who had a supporting role in the picture: "Chaplin was probably the most sadistic man I’d ever met." It is now on Blu ray.
Қабылдау
Фильм көбінесе жағымсыз сынға ұшырады, бірақ Rotten Tomatoes сайтында 60% рейтингке ие.
The film received largely negative reviews, though it has a 60% rating on Rotten Tomatoes.
Қазіргі заманғы шолулар
1967 жылғы 17 наурыздағы "Нью-Йорк таймс" газетінің шолуында былай делінген: "Егер Чаплин мырзаның фильмдерінің жанкүйері болса, ол осы ұятты жағдайды жылдам аяқтап, мүлдем болмағандай ұмытып кеткісі келер еді". Тим Хантер 1967 жылғы 25 сәуірде "Гарвард Кримсон" газетінде жариялаған шолуында: "Жаңа Чаплин фильмін оның өзіндік ерекшеліктерімен қараңыз; барлық оқыс сыншылардың айтуынша, қарт шебер өзінің шеберлігін жоғалтқан жоқ, ал Графиня – керемет романтикалық фильм" деп жазды.
The New York Times review for 17 March 1967 stated: " if an old fan of Mr. Chaplin's movies could have his charitable way, he would draw the curtain fast on this embarrassment and pretend it never occurred". Tim Hunter writing in The Harvard Crimson for 25 April 1967 gave it a fairly good review, stating: "Take the new Chaplin film on its own terms; contrary to all those patronizing critics, the old man hasn't really lost his touch, and Countess is a glorious romance".
1990 жылдар
Леонард Мальтиннің 1995 жылғы «Кино және бейне нұсқауы» фильмге бір жарым жұлдыз берді, оны «жаман түсірілген, уақыты дұрыс келмеген, нашар музыкаланған» деп бағалады.
Leonard Maltin's Movie and Video Guide 1995 gave it one and a half stars, stating it was "badly shot, badly timed, badly scored".
21 ғасыр
Чаплиннің өмірбаясын жазған Джеффри Вэнс 2003 жылы былай деп жазды: "Гонконгтан келген графиня Чаплиннің бұрынғы дыбысты фильмдеріне қарағанда аз қызықты, себебі онда саяси немесе сатирикалық элементтер жоқ" (дегенмен, қарт әйелдің бір ойыншық жануардың "қызыл" тілінен бас тартатын көрінісі бар). Вэнс Чаплиннің өзінің комикалық көзқарасы мен оптимизмінің София Лореннің рөліне сіңгенін санайды. Би-халдағы қыз, Лореннің Наташа бейнесі – "жезөкше" – Чаплиннің өмір бойы құлаған әйелдерге қаһарман ретінде қызығушылығын жалғастырады. Көп жағдайда Наташа фильмдегі Шөкеңнің орнын басады, жақсы өмір іздеп, бақыт пен сұлулықтың да өткінші екенін түсінеді. "Шөкеңнің" философиясы Наташаның "Қайғырма. Бұл тым оңай. Мен сияқты бол. Қазір мен өте бақыттымын. Міне, біз сұрай алатынымыз – осы сәт" деген сөздері арқылы көрініс табады. Бұл сөз фильмге де қатысты: оның көптеген кемшіліктеріне, әсіресе бұл Чаплиннің соңғы фильмі болғандықтан, өкіну оңай болса да, оның керемет, өткінші комедиялық сәттерін бағалау дұрыс. 2005 жылы Radio Times газеті фильмге екі жұлдыз беріп, "бұл тым қатал және тым сахналық" деп мәлімдеді. 2012 жылы TV Guide фильмге бір жұлдыз берді, "жағымсыз және қызықтырмас комедия" деп түсіндірді. 2013 жылы Filmcritic.com-ның Кристофер Нулл фильмге үш жұлдыз берді, бірақ "қайталанатын оқиға (Лорен есік қағылғанда Брандоның ванна бөлмесінде жасырыну үшін қайта-қайта жүгіріп барады) жалықтырады" деп жазды.
Chaplin biographer Jeffrey Vance, writing in 2003, maintains: "A Countess from Hong Kong is less interesting than any of Chaplin's previous sound films because it contains neither political nor satirical elements" (although there is a scene where an old lady renounces a stuffed animal's "red" tongue). Vance believes some of Chaplin's own comic vision and optimism is infused in Sophia Loren's role. A dance hall girl, Loren's character of Natascha—a prostitute—"perpetuates Chaplin's lifelong fascination with fallen women as heroines. In many ways, Natascha is the proxy for the Tramp in the film, searching for a better life, while always understanding that both happiness and beauty are fleeting. The Tramp's philosophy is expressed by Natascha's dialogue, 'Don't be sad. That's too easy. Be like me. At this moment, I'm very happy That's all we can ask for—this moment.' This statement can be applied to the film as well: while it is easy to lament its many failures, particularly because it is Chaplin's last film, it is perhaps best to cherish its wonderful, fleeting comic moments." In 2005, the Radio Times gave the film two stars, stating that "it's all too staid and too stagey". In 2012, TV Guide gave the movie one star, with the comment "a dismal, uninviting comedy". In 2013, Christopher Null of Filmcritic. com gave it three stars, stating, however, "the repetitive story (with Loren repeatedly running to hide in Brando's bathroom when there's a knock on the door) gets tiresome".