Кіріспе

Бартонеллез - Бартонелла тұқымдасына жататын бактериялар туғызатын жұқпалы ауру. Бартонелла түрлері Каррион ауруы, траншеялық қызба, мысық шағылысы ауруы, бациллярлық ангиоматоз, пелиоз гепатис, созылмалы бактериемия, эндокардит, созылмалы лимфаденопатия және неврологиялық аурулар сияқты ауруларды тудырады.

Каррион ауруы

Пациенттерде екі клиникалық фаза пайда болуы мүмкін: жіті септикалық фаза және тері зақымдануымен байланысты созылмалы эруптивтік фаза. Жедел фазада (Ороя қызуы немесе де ла Ороя деп те аталады) B. bacilliformis инфекциясы - бұл кенеттен пайда болатын, өмірге қауіп төндіретін инфекция, жоғары температурамен және қан айналымындағы қызыл қан клеткаларының төмендеуімен (яғни гемолитикалық анемия) және уақытша иммунодепрессиямен байланысты. B. bacilliformis осы уақытқа дейін ең қауіпті түр болып саналады, оның өлім-жітімі жедел кезеңінде 90% -ға дейін жетеді, ол әдетте екі-төрт аптаға созылады. Перифериялық қаннан алынған мазуттан қызыл қан жасушаларына жабысып қалған көптеген бациллер бар анисомакроцитоз байқалады. Тромбоцитопения да байқалады және өте ауыр болуы мүмкін. Неврологиялық көріністер (нейробартонеллез) - психикалық күйдің өзгеруі, қобалжыу, тіпті кома, атаксия, омыртқаның менингиті немесе паралич. Ол жедел инфекциямен ауыратын науқастардың 20% - інде кездеседі, онда болжамы өте күзетілді, өлім-жітім 50% - ға жуық. Ең қорқынышты асқыну - негізінен Enterobacteriaceae, әсіресе Salmonella (S. typhi және S. non typhi, сондай-ақ токсоплазмоздың және басқа да оппортунистік инфекциялардың қайта белсендірілуі. Егер тері биопсиясы күміс түсті болса, бактерияны микроскоппен көруге болады (Wartthin Starry әдісі).

Мысық шағылысы

Мысық тырна ауруы B. henselae инфекциясынан туындайды және 2 - 3 ай немесе одан да ұзаққа созылуы мүмкін біртіндеп аймақтық лимфа түйіндерінің (кіші қол, жамбас, мойын) ұлғаюы және дистальді тырна және / немесе қызыл қоңыр тері папуласы (ауру кезінде әрдайым көрінбейді) ретінде көрінеді. Лимфа түйінінің ұлғаюы ауыртады және сезініп қалады. Лимфа түйіндері қабынуы мүмкін, кейбір пациенттерде қызба немесе симптомсыз болуы мүмкін. Басқа көріністерге қызба (әсіресе балаларда), Паринаудтың көз- без синдромы, энцефалопатия және нейроретинит жатады. B. henselae вирусы ВИЧ- жұқтырған науқастарда бактериемия, бациллярлы ангиоматоз және пелиоз гепатитимен, ал иммунокомпетентті және иммунокомпромистеу науқастарда бактериемия және эндокардитпен байланысты болуы мүмкін. Белгілері: шаршау, бас ауыру, дене қызуы, есте сақтау қабілетінің төмендеуі, бейімділіктің бұзылуы, ұйқысыздық, үйлестіру қабілетінің төмендеуі. Бактериялар NF κB апоптоз жолдарын тежеу арқылы иммундық реакцияны тежейді. Аурудың өршуі, егер қожайын кейіннен Эпштейн Барр вирусы сияқты иммундық қысымшы вирусқа шалдықса, жеделдетілуі мүмкін.

Бациллярлық ангиоматоз

B. henselae және B. quintana бациллярлы ангиоматозға, негізінен теріге және басқа да мүшелерге әсер ететін тамырлық пролиферативтік ауруға әкелуі мүмкін. Ауру алғаш рет адам иммунодефициті вирусы (АИТВ) жұқтырған науқастар мен ағзалар трансплантациясы кезінде сипатталған. Ауыр, прогрессивті және таралған ауру ВИЧ- жұқтырған науқастарда болуы мүмкін. Дифференциалдық диагноздарға Капоси саркомасы, пиогенді гранулома, гемангиома, перуандық таз және тері астындағы ісіктер жатады. Ондай зақымдар сүйек басына, бауырға, көкбауырға немесе лимфа түйіндеріне әсер етуі мүмкін.

Пелиоздық гепатис

B. henselae гепатоздың этиологиялық агенті болып табылады, ол синусоидты бауыр капиллярларының қан тамырлары арқылы көбеюі ретінде анықталады, нәтижесінде ВИЧ- жұқтырған науқастар мен мүшелер трансплантатын алғандардың бауырларындағы қанмен толтырылған кеңістіктер пайда болады. Гепатит пелиозы көкбауыр пелиозымен, сондай- ақ ВИЧ- жұқтырған науқастарда тері бациллярлы ангиоматозымен байланысты болуы мүмкін.

Қазандық қызба

Қазандық қызба, бес күндік қызба немесе квинтан қызбасы деп те аталады, бұл Б. квинтана инфекциясының бастапқы көрінісі. Клиникалық көріністер симптомсыз инфекциядан бастап ауыр ауруларға дейін. Классикалық көріністерге қызбалы ауру, бас ауруы, бас айналу және терінің ауыруы жатады. Созылмалы инфекциялардың көріністеріне кейбір жағдайларда қызба және ауырсыну сезімі, сондай-ақ сарбаздар мен үйсіз адамдардың тұрақты бактериемиясы жатады.

Патофизиология

Имейтін жануарларда Бартонелланың әр түрі ішкі жасушалық паразиттік әрекеттің нәтижесінде өзінің резервуарлық қожайынына өте бейімделген және қожайынының қан ағынында сақталуы мүмкін. Интраэритроциттік паразиттік тек қана Каррион ауруының жедел кезеңінде байқалады. Бартонелла түрлерінің эндотелиялық жасушаларға тропизмі бар, ол Каррион ауруының созылмалы фазасында (сонымен қатар, Перуандық верруга деп аталады) және бациллярлы ангиоматозда байқалады. Патологиялық жауап иесінің иммундық жағдайына байланысты өзгеруі мүмкін. B. henselae инфекциясы ошақтық супуративті реакцияға (иммунокомпетентті пациенттерде КЖД), көп ошақтық ангиопролиферативтік жауапқа (иммунокомпетентті пациенттерде бациллярлық ангиоматозға), эндокардитке немесе менингитке әкелуі мүмкін.

Диагностика

Бартонелла инфекциясын диагностикалау үшін бірнеше әдістер қолданылады, соның ішінде микроскопия, серология және ПТР. Қанның микроскопиялық сынамалары Карион ауруын (B. bacilliformis) диагностикалау үшін қолданылады, алайда басқа Бартонелла түрлері үшін микроскопия және күміс бояулар сезімсіз, өте ерекше емес және түрлерді ажырата алмайды. CDC лимфа түйіндерін диагностикалық мақсатта аспирациялауды ұсынбайды. IFA-ны Bartonella инфекциясының диагнозын растау үшін қолдануға болады, бірақ Bartonella spp басқа бактериялар түрлерімен антителолардың қиылысу реактивтілігімен шектеледі. Бұл аурудың басқа да тестілеу нәтижелері (мысалы, организмді оқшаулау немесе ПТР) оң болған кезде, созылмалы инфекциямен ауыратын науқастарда 83% - ға дейін IFA жалған теріс көрсеткішіне әкеледі. Бартонелла spp. өсірудің осы дәстүрлі әдісі. қатты агар табақтарына тікелей салынған қаннан алынған инкубациялы препараттар, өсу қарқынының баяу болуына байланысты 21 күндік ұзақ инкубациялық кезеңді қажет етеді.

Байыту мәдениеті

Бартонелланың өсу қарқыны сұйық жәндіктер негізіндегі ортада байыту инъекциясы кезеңінде өсірілетін кезде жақсарады. Бірнеше зерттеулер Бартонелла spp өсіру жағдайларын оңтайландыруға мүмкіндік берді. бактериялық белок экспрессиясы немесе хост өзара әрекеттесуі in vitro өзгермеген жағдайда осы сұйық ортада өсіріледі.

Сериялық сынақ

Бартонелла spp. инфекция аз мөлшерде таралады және қан мен тіндер арасында айналып жүреді;

Эпидемиология

Каррион ауруы немесе Ороя қызуы немесе Перулік қабықша - тек Перуде, Эквадорда және Колумбияда кездесетін сирек кездесетін жұқпалы ауру. Бұл Перудің кейбір аймақтарында эндемикалық, Bartonella bacilliformis бактериясымен жұқтырудан пайда болады және Lutzomyia тұқымдасына жататын құмжапырақшалар арқылы таралады. Мысық шағылысы бүкіл әлемде кездеседі. Бартонелла Хенселаның негізгі резервуары - мысықтар, ал бактерия мысық блохасы Ctenocephalides felis арқылы мысықтарға беріледі. Мысықтарда инфекция өте жиі кездеседі, таралуы 40- 60% - ға дейін, жас мысықтарда көбірек жұғады. Көбінесе мысықтарда инфекцияға қарсы иммунитет пайда болады, ал иттерде бұл аурудың белгілері өте жоғары болуы мүмкін. Адамдар оны жұқтырған иттерден, мысықтардан, койоттардан және түлкілерден жұқтырған бөртпелер немесе құрттар арқылы да жұқтыруы мүмкін. Бартонелла квинтана инфекциясы тудырған траншеялық қызба адам ағзасына жұқтырғыш құрт - Pediculus humanus corporis. Адамдар - бұл жалғыз белгілі резервуар. Киімді мұқият жуу инфекцияның таралуын тоқтатуға көмектеседі. Бартонелла түрлерін таратуда құйрықтардың мүмкін рөлі әлі анықталмаған; 2011 жылдың қарашасында Перуде Rhipicephalus sanguineus және Dermacentor nitens құйрықтарында Bartonella rochalimae, B. quintana және B. elizabethae ДНК-сы алғаш рет тіркелді.

Каррион ауруы

Бұл ауру Перудегі Серро-де-Паскодан келген медицина студенті Даниэль Алькидес Каррионның есімімен аталған. Каррион 1885 жылы Дос-де-Майо ұлттық ауруханасының жақын досы және әріптесі доктор Эваристо М. Чавес Кармен Паредестің тері зақымдануының ісігімен өзінің өтініші бойынша емізілгеннен кейін ауруды сипаттады. Каррион ауруды егуден үш апта өткен соң дамытты және ауру оны жұмысқа жарамсыз етіп, бірнеше аптадан кейін 28 жасында қайтыс болғанға дейін клиникалық симптомдар мен белгілердің мұқият жазбасын сақтады. Каррион Ороя қызуы мен верруга перуанның сол кездегідей екі түрлі емес, бір аурудың екі сатысы екенін дәлелдеді. Оның жұмысы бірден емдеген жоқ, бірақ оның зерттеулері бұл процесті бастады. Перу оның құрметіне 5 қазанды "Перу медицинасы күні" деп атады. Перулік микробиолог Альберто Бартон 1905 жылы ауруды тудырушы бактерияны тапты, бірақ оның нәтижелері 1909 жылға дейін жарияланбады. Бартон оларды бастапқыда "эндоглобулярлық" құрылымдар деп атаған, олар қызыл қан жасушаларының ішінде тұратын бактериялар. 1993 жылға дейін Bartonellaceae тұқымдасына жататын Bartonella туысына тек бір ғана түр кірді; қазір 23 түрі анықталды.

ХҚКО

1988 жылы ағылшын және т.б. 1992 жылы ол Афипия фелисі деп аталатын бактерияны, оны ашқан Қарулы Күштер Патология Институтының командасының есімімен, оқшаулап, өсірді. Бұл препарат мысықтардың қағып алу ауруының (CSD) себебі болып саналды, бірақ бұл қорытындыны қосымша зерттеулер растамады. 1992 жылы жарияланған серологиялық зерттеулер CSD-ді Bartonella henselae-мен байланыстырды. 1993 жылы Долан Rochalimae henselae (қазір Bartonella henselae деп аталады) CSD ауруы бар пациенттердің лимфа түйіндерінен оқшаулады. Бартонелланың түрлері бір ғана шағын рандомизацияланған клиникалық сынақ негізінде, азитромицинді қоса алғанда, антибиотиктермен емдеуге жатады. Ауруды жою үшін емдеу бір жылға дейін созылуы мүмкін. ЖЖҚ жиі емсіз өздігінен жойылады.

Қазандық қызба

Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде солдаттарда аурудың егжей-тегжейлі сипаттамалары туралы хабарланды. Ол бес күндік қызба, квинтан қызбасы, Вулхини қызбасы және қалалық траншеялық қызба деп те аталады, өйткені ол үйсіз адамдарда және алкоголиктерде кездеседі.