Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралияның ірі шаруашылығы
Large Australian farm
Австралия мен Жаңа Зеландияда мал шаруашылығы станциясы – ірі қара мал өсірумен айналысатын үлкен шаруашылық (станция американдық ранчоға баламалы). Мұндай шаруашылықтың иесіне малшы делінеді. Әлемдегі ең ірі мал шаруашылығы станциясы Оңтүстік Австралиядағы Анна Крик станциясы, ол .
In Australia and New Zealand, a cattle station is a large farm (station is equivalent to the American ranch), the main activity of which is the rearing of cattle. The owner of a cattle station is called a grazier. The largest cattle station in the world is Anna Creek Station in South Australia, which covers an area of .
Жағдайдың жақсаруы
Әрбір станцияның меншік иесі немесе басқарушысы тұратын үйі болады. Жақын жердегі коттедждер немесе қызметкерлерге арналған жатақтар жұмыскерлерге тұруға жағдай жасайды. Үйдің жанында қоймалар мен мал айдау алаңдары орналасқан. Басқа да құрылыстар станцияның мөлшері мен орналасқан жеріне байланысты. Оқшауланған станцияларда механик шеберханасы, сынып бөлмесі, қажетті заттарды қамтамасыз ету үшін шағын дүкен, сондай-ақ иелері мен қызметкерлері үшін демалыс немесе бар аймағы болуы мүмкін. Су көзі – өзен, құдықтар немесе тоғандар, олар жаңбыр суы жиналатын резервуарлармен бірге қолданылады. Бүгінде, егер ауылдық электр желісіне қосылмаса, электр энергиясы көбінесе генератор арқылы беріледі, алайда күн энергиясы жүйелері де жиі қолданылады. Алғашқыда балалар хат арқылы оқытылды, көбінесе гувернанта бақылауымен, сондай-ақ "Ауа мектебі" арқылы білім алды, бірақ шалғайдағы көптеген балалар орта білім алу үшін интернатқа жіберілді. Австралияның шөл даласындағы алыс станцияларда "Royal Flying Doctor" (ұшатын дәрігер) қызметі бар.
Each station has a homestead where the property owner or the manager lives. Nearby cottages or staff quarters provide housing for the employees. Storage sheds and cattle yards are also sited near the homestead. Other structures depend on the size and location of the station. Isolated stations will have a mechanic's workshop, schoolroom, a small general store to supply essentials, and possibly an entertainment or bar area for the owners and staff. Water may be supplied from a river, bores or dams, in conjunction with rainwater tanks. Nowadays, if rural mains power is not connected, electricity is typically provided by a generator, although solar electricity systems have become increasingly common. Children were originally educated by correspondence lessons, often supervised by a governess, and via the School of the Air, but many children in remote areas went to boarding school for their secondary education. The Royal Flying Doctor Service is available to remote stations in outback Australia.
Қосалқы станциялар
Тарихи тұрғыдан алғанда, аутстанция – Австралиядағы қой немесе ірі қара шаруашылықтарындағы негізгі шаруашылықтан бір күндік жолдан артық қашықтықта орналасқан қосалқы шаруашылық немесе басқа да тұрғын үй болатын. Бұл термин кейіннен аборигендердің қонысының бір түрін, сондай-ақ "туған жер" қауымдастығын сипаттау үшін жиі қолданыла бастады, бірақ оны бүгінге дейін мал шаруашылықтарында қолданады, мысалы, Кимберлидегі Руби жазығының Стурт Крик аутстанциясы сияқты. Қазір Pigeon Hole деп аталатын мал шаруашылығы 2000 жылға дейін Victoria River Downs станциясының аутстанциясы болды.
Historically, an outstation was a subsidiary homestead or other dwelling on Australian sheep or cattle stations that was more than a day's return travel from the main homestead. Although the term later came to be more commonly used to describe a specific type of Aboriginal settlement, also known as a homeland community, it is still used on cattle stations today, for example the Sturt Creek Outstation of the Ruby Plains Station in The Kimberley, among others. The cattle station now known as Pigeon Hole was until 2000 an outstation of the Victoria River Downs Station.
Тарих
Чарльз Браун Фишер және Мельбурн судьясы Морис Лайонс 1880-жылдардың басында Виктория өзенінің төңірегін қоныстандырды. Дровер, Натаниел Бьюкенен (1826–1901), 1881 жыл шамасында Вилмоттан Виктория өзеніне 20 000 бас ірі қараны жеткізіп, олардың мал шаруашылығын құрды. Бұрынғыда, 1860 жылдан 1867 жылға дейін, Бьюкенен Квинсленд штатының Лонгрич маңындағы Боуэн Даунс станциясын басқарған және оны ұстаған. Бьюкенен Виктория өзені ауданындағы және Орд өзені аймағындағы бірнеше мал шаруашылығы станцияларын ашумен және қоныстандырумен байланысты болды. Гордон ағайындары мен Натаниел Бьюкенен 1883 жылы Виктория өзеніндегі Уэйв Хиллді иеленді, бұл Телеграф желісінің батысында құрылған алғашқы мал шаруашылығы станцияларының бірі болды. Олардың ең жақын көршісі 322 км қашықтықта орналасқан. 1898 жылы Джеймс Тайсон (8 сәуір 1819 – 4 желтоқсан 1898) 5 329 214 акр (2 156 680 га) жерге ие болды, оның ішінде 352 332 акр (142 585 га) жеке меншік болды. Оның станцияларына Жаңа Оңтүстік Уэльстегі Бангате, Гундублуи, Хуанбунг, Тупра және Муроноуа; Викториядағы Хейфилд; және Квинслендтегі Гленормистон, Суонвэйл, Метеор Даунс және Альбиния Даунс, Баббилора, Карнарвон, Талли, Уиоби, Фелтон, Маунт Рассел және Тинненбура кірді. Сидни Кидман (1857–1935) Аделаида нарығына жақын болу үшін Карпентария шығанағынан Оңтүстік Австралияға дейін су көздері бойында мал шаруашылығы станцияларының тізбегін құрды. Аборигендер мал шаруашылығында ұзақ жылдар бойы маңызды рөл атқарды, олар солтүстіктегі мал шаруашылығы станцияларында білікті малшылар болды. 1950 жылы аборигендер жұмысшыларына ақшалай жалақы төлеу туралы заң қабылданды. Көптеген мал шаруашылығы станциялары Ұлы бөлінген жота бойында құрылды, онда динголардың қойға шабуыл жасауына байланысты тек ірі қара мал өсіру ғана мүмкін болды. Ұлы бөлінген жотаның шығыс беткейіндегі түпкілікті Кундеранг станциясын капитан Джордж Джоблинг сыртқы станция ретінде иеленді, кейіннен ол 1884 жылғы Рандарды бөлу туралы заңға сәйкес сатылды. Кундеранг – Ұлы бөлінген жотадағы тұрғын халық бар бірнеше станциялардың бірі болды. Бұл оқшауланған үй Австралияның қызыл кедрінен (Toona ciliata) салынған. Ірі қара мал шаруашылығына әсер еткен бірнеше маңызды оқиғалар болды, олардың ішінде Екінші дүниежүзілік соғыс, 1970-жылдардың басындағы сиыр етінің депрессиясы, 1980-жылдардың технологиялық жетістіктері және соңғы жылдардағы экспорттық нарықтардың пайда болуы бар. Соғыстың нәтижесінде жолдар мен байланыс жақсарды. Солтүстік территориядағы көптеген мал шаруашылығы станциялары бұрын ағылшын компанияларына тиесілі болған, олар Австралияда салық төлемеген. 33 280 шаршы километрлік Виктория өзенінің төменгі жағы 1909 жылдың наурыз айында Лорд Люк Бовриль Австралиялық иелігіне 180 000 австралиялық фунтқа сатылды және 1950 жылға дейін Австралия үкіметіне салық төлемеді. 1950 жылы Солтүстік территорияның жер иелеріне табыс салығы енгізілді. Ірі станциялар бөлінді және жер орынды талаптармен қол жетімді болды. Бұл жаңа жерлерінде "таза" (белгісі жоқ ірі қара) жинап, табысқа жеткен тәжірибелі малшылардың көптеген ағынын қамтамасыз етті. 1956 жылы Пәкістаннан зебу малдары әкелінді, сонымен қатар сол шамада АҚШ-тан брахман малдары да әкелінді. Бұл импорттан көптеген жаңа тұқымдар шықты, бұл ірі қара малдың Топ-Эндтің ыстығына және ірі қара құрттарына төзімді болуына әкелді. Бруцеллезді және туберкулезді жою науқаны (BTEC) – 1970 жылы басталған ірі қара малдың бруцеллезін және туберкулезін жою жөніндегі ұлттық бағдарлама. 1970-жылдары пайыздық мөлшерлемелер өсті және американдық сиыр еті нарығы құлдырады, бұл сиыр етінің депрессиясына әкелді. Сол кезде бір бордақы өгіздің құны жергілікті жасалған серік аяқ киімдерінен де арзан болды. Бұл құлдыраудан кейін 1978 жылы ірі қара малдың саны 21,8 миллионға дейін азайды. Туберкулезді жою науқанының нәтижесінде жолдар мен байланыс одан әрі жақсарды. 1979 жылы апатты құрғақшылық болды және ол 1983 жылға дейін жалғасты, бұл Австралияның ең нашар құрғақшылықтарының бірі болды. 1980-жылдары мал жинауға көмектесу үшін тікұшақтар қолданыла бастады. Австралия 1988 жылы Жапонияның сиыр еті нарығына кірді, бұл ірі қара мал шаруашылығында жақсы болашаққа үміттерді арттырды.
Charles Brown Fisher and Maurice Lyons, a Melbourne magistrate stocked Victoria River Downs in the early 1880s. Drover, Nathaniel Buchanan (1826–1901), overlanded 20,000 head of cattle from Wilmot to Victoria River Downs in c.1881 to establish their cattle venture. Previously Nat had from 1860 to 1867, stocked and managed Bowen Downs Station near Longreach, Queensland. Buchanan was associated with the opening up and stocking of several cattle stations in the Victoria River district and the Ord River region. The Gordon brothers and Nathaniel Buchanan took up Wave Hill on the Victoria River in 1883, one of the first cattle stations established west of the Telegraph Line. Their nearest neighbour was 200 miles (322 km) away. By 1898 James Tyson (8 April 1819 – 4 December 1898), held 5,329,214 acres (2,156,680 ha) including 352,332 acres (142,585 ha) freehold. His stations included Bangate, Goondublui, Juanbung, Tupra and Mooroonowa in New South Wales; Heyfield in Victoria; and Glenormiston, Swanvale, Meteor Downs and Albinia Downs, Babbiloora, Carnarvon, Tully, Wyobie, Felton, Mount Russell and Tinnenburra in Queensland. Sidney Kidman (1857–1935) set up a chain of cattle stations along the sources of water, from the Gulf of Carpentaria, into South Australia to be within easy droving distance of the Adelaide markets. Aborigines have long played a big part in the cattle industry where they were competent stockmen on the cattle stations of the north. In 1950 it was legislated that the Aboriginal workers were now to be paid cash wages. Many cattle stations were established along the Great Dividing Range where only cattle raising was possible because of dingo attacks on sheep. The original Kunderang Station, on the eastern fall of the Great Dividing Range was taken up by Captain George Jobling as an outstation, and later sold under the Subdivision of Runs Act 1884. Kunderang was one of the few Great Dividing Range stations which was inhabited. The isolated homestead here, was built of solid Australian red cedar (Toona ciliata). Several major events have affected cattle stations starting with the Second World War and including the beef depression of the early 1970s, the technological achievements of the 1980s and the advent of live export markets in the more recent years. Roads and communications were greatly improved as a result of the War. Many of the Northern Territory cattle stations had been previously owned by English companies who also did not pay tax in Australia. The 33,280 square kilometres Victoria River Downs was sold in March 1909 to Lord Luke's Bovril Australian Estates for AU£180,000 and until 1950 they were not paying taxes to the Australian Government. In 1950 income tax was introduced to Northern Territory land owners. The very large stations were subdivided and country was available with reasonable conditions of tenure. This saw an influx of adventurous, working stockmen, with many doing well by mustering 'cleanskins' (unbranded cattle) on their new land. Zebu cattle were imported from Pakistan in 1956 and Brahman cattle were also brought from United States at about that time. Many new breeds were developed from these imports and this led to cattle that were much more tolerant to the Top End heat and cattle ticks. The Brucellosis and Tuberculosis Eradication Campaign (BTEC) was a national program to eradicate bovine brucellosis and bovine tuberculosis that commenced in 1970 after years of local jurisdictional activities. In the 1970s, interest rates soared and the American beef market collapsed causing the beef depression. A fat bullock was then worth less than a pair of locally made elastic side riding boots. The cattle herd was reduced to 21.8 million by 1978 in the wake of this crash. Roads and communications were further improved as a result of the Tuberculosis Eradication Campaign. In 1979, a disastrous drought struck and continued into 1983 becoming one of Australia's worst droughts. Helicopters were now being used to assist in mustering in the 1980s. Australia entered the Japanese beef market in 1988 with improved expectations for a better future in the beef cattle industry.
Мал шаруашылығы империясы
Солтүстік Австралия пасторальдық компаниясы (NAPCO) қазір Австралияның ең ірі етті мал өндірушілерінің бірі, Квинсленд және Солтүстік территорияда 180 000-нан астам мал мен он төрт мал өсіру станциясы бар. Австралия ауыл шаруашылық компаниясы (AA Co) 585 000-нан астам мал басын басқарады. Heytesbury Beef Pty Ltd Солтүстік Австралиядағы Шығыс Кимберли, Виктория өзені және Баркли таулы аймақтарында орналасқан сегіз станцияда екі жүз мыңнан астам малға ие және басқарады. Мал станциясының, малдың орнына қой өсірілетін станциялар үшін де «станция» деген параллель термині бар. Көп жағдайда станциялар жайылымдық жерлерде шаруалық жалға алу негізінде орналасқан. Көптегендері кішкентай елдерден де үлкен. Кейбір станциялар тек қой немесе мал өсірумен ғана айналыспайды, сонымен қатар мал, қой және тіпті ешкілердің аралас түрлерін өсіреді, бұл иесінің жүн немесе ет бағасының өзгеруіне байланысты зиянды азайтуға көмектеседі. Бұл тіркес дәстүрлі австралиялық ағылшын тілінде де үлкен және/немесе маңызды нәрсені білдіру үшін қолданылады.
The North Australian Pastoral Company Pty Limited (NAPCO) is now one of Australia's largest beef cattle producers, with a herd of over 180,000 cattle and fourteen cattle stations in Queensland and the Northern Territory. The Australian Agricultural Company (AA Co) manages a cattle herd of more than 585,000 head. Heytesbury Beef Pty Ltd owns and manages over two hundred thousand head of cattle across eight stations spanning the East Kimberley, Victoria River and Barkly Tablelands regions in Northern Australia. Cattle station has a parallel term, sheep station, for those stations carrying sheep rather than cattle. In most cases the stations are in a rangeland context on pastoral leases. Many are larger than small countries. Some stations are not exclusively sheep or cattle stations but have a mix of cattle, sheep and even goats to make the owner less vulnerable to changes in the wool or beef prices. The phrase is also in traditional Australian English to denote something large and/or important.