Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Әйелдік урогенитальды жарылыс Везиковагинальды фистула (VVF) - әйелдік урогенитальды фистуланың (UGF) бір түрі.
Female urogenital fissure
Vesicovaginal fistula (VVF) is a subtype of female urogenital fistula (UGF).
Презентация
Везиковагинальды фистула немесе ВВФ - бұл көкбез (весика) мен қынап арасына созылатын, несептің ұдайы еріксіз қуысына шығуына мүмкіндік беретін аномальды фистулалық жол. Бұл фистулалардың медициналық салдарынан басқа, олар науқастың эмоциялық әл-ауқатына қатты әсер етеді.
Vesicovaginal fistula, or VVF, is an abnormal fistulous tract extending between the bladder (vesica) and the vagina that allows the continuous involuntary discharge of urine into the vaginal vault. In addition to the medical sequela from these fistulas, they often have a profound effect on the patient's emotional well being.
Себептер
Бұл VACTERL ассоциациясы сияқты туа біткен аурудың нәтижесі болуы мүмкін. Бұл жиі босану кезінде (бұл жағдайда ол акушерлік фистула деп аталады) пайда болады, онда ұзақ уақыт бойы босанбаған бала жамбас қабырғасына қатты қысылып, қан ағынын бөледі. Ауру тіндері некроздан (өлгеннен) кейін тесікті қалдыруы мүмкін. Вагинальды фистулалар зорлаудың ерекше күшті жағдайларынан, әсіресе бірнеше зорлаушы мен / немесе бөтен заттарды қамтитын жағдайлардан туындауы мүмкін. Конго Демократиялық Республикасы сияқты елдерде кейбір медициналық орталықтар аналық жасушаларды хирургиялық жолмен қалпына келтіруге маманданған. Сонымен қатар, гистерэктомия, қатерлі ісік операциялары, сәулемен емдеу және конус биопсиясымен байланысты болуы мүмкін.
It may be the result of a congenital birth condition such as VACTERL association. It is often caused by childbirth (in which case it is known as an obstetric fistula), when a prolonged labor presses the unborn child tightly against the pelvis, cutting off blood flow to the vesicovaginal wall. The affected tissue may necrotize (die), leaving a hole. Vaginal fistulas can also result from particularly violent cases of rape, especially those involving multiple rapists and/or foreign objects. Some health centers in countries such as the Democratic Republic of Congo have begun to specialize in the surgical repair of vaginal fistulas. It can also be associated with hysterectomy, cancer operations, radiation therapy and cone biopsy.
Емдеу
Везиковагинальды фистулалар әдетте трансвагинальды немесе лапароскопиялық жолмен жөнделеді, бірақ бірнеше трансвагинальды процедурадан өткен науқастар кейде үлкен іш кесіндісі немесе лапаротомия арқылы соңғы жөндеуге тырысады. ВВФ-ны жөндеуге лапароскопиялық (минималды инвазивті) тәсіл оның визуализациясының жоғары болуы, табыстылығының жоғары болуы және асқынулардың төмендеуі салдарынан кең таралған.
Vesicovaginal fistulae are typically repaired either transvaginally or laparoscopically, although patients who have had multiple transvaginal procedures sometimes attempt a final repair through a large abdominal incision, or laparotomy. The laparoscopic (minimally invasive) approach to VVF repair has become more prevalent due to its greater visualization, higher success rate, and lower rate of complications.
Тарих
19 ғасырдан бұрын ВВФ-дан зардап шеккен әйелдер қатал бағаланып, қоғамнан шеттетілді. XIX ғасыр бойы ВВФ-ті емдеу шектеулі болды, өйткені гинекологияны табу деп санады. Бұл кезде дәрігерлер тек еркектер ғана болды. Тіпті медициналық мақсаттарда да жалаңаш әйелге қарау 19-ғасырлық құндылықтардан алшақ көрінді. Бұл кезеңдегі ең танымал гинекологиялық хирургтардың бірі доктор Дж. Марион Симс болды, ол 1800-жылдардың ортасында ВВФ емдеудің табысты әдісін әзірледі, ол гинекологияның ізашарсы ретінде танымал. (Эфир анестезиясы 1846 жылы Бостонда, Симс өз тәжірибелерін бастағаннан кейін бір жыл бұрын, көпшілік алдында көрсетілді.) Симс эфирді оларға ұсынғанға дейін ақ нәресте әйел пациенті болған жоқ, бірақ ол ешқашан анестетика қолданбағанын ашық айтты, өйткені ол ауырсыну тәуекелдерді ақтамайды деп сенді. ВВФ процедурасының сауығу процесі әлі де қиын. Операциядан сәтті сауығу үшін, ол бірінші рет сәтті болуы керек. Симстің африкалық америкалық құл әйелдерге жасаған операциялары бұл процедураның қауіптілігін көрсетеді. Емдеуден кейін антибиотиктерді қабылдаудан басқа қалай қалпына келтіру керектігі туралы нақты нұсқаулар әлі де жоқ.
Before the 19th century, women who suffered from VVF were judged harshly and rejected by society. Throughout the 19th century, treatment for VVF was limited because the practice of gynecology was perceived as taboo. Doctors were almost entirely male at this time and looking at a nude female, even for medical purposes, was seen as divergent from 19th century values. One of the most famous gynecological surgeons of this time was Dr. J. Marion Sims, who developed a successful technique for treating VVF in the mid 1800s, for which he is hailed as a pioneer of gynecology. (Ether anesthesia was publicly demonstrated in Boston in 1846, a year after Sims began his experimentation.) Sims did not have a white female patient until he made ether available to them, although he publicly noted that he never resorted to using anesthetics because he believed that the pain did not justify the risks. The healing process of the VVF procedure is still arduous. To have a successful recovery from the surgery, it must be successful on the first attempt. Sims's operations on African American enslaved women showcase the dangerous nature of the procedure. There still have not been clear instructions on how to properly recover from the procedure other than taking prescribed antibiotics.