Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ретті сауда-саттық шарты - ұлттық үкімет келіскен заңсыз шарт, онда егемен мемлекет тауарды мақсатты келіссөздер жүргізіп отырған егемен мемлекетке экспорттаудан бас тартуы тиіс деп көрсетілген. Бұл келісімдер тікелей экспортты шектеу, қорғау және құтылу ережелері саясатына қатысты. Ретті саудаласу келісімдері негізінен екі елдің үкіметтері арасындағы екіжақты келісімдер болып табылады, ал келісімге кез келген өзгерістерді екі тарап та мақұлдауы керек. Бұл келісімдер де шектеуші болып табылады және бағаларға, халықаралық қатынастарға және еркін саудаға әсер етеді. Протекционисттік стратегиялар реттелген маркетингтік келісімдер бойынша жүзеге асырылады, оның ішінде импорттық квоталар, экспорттық жеткізуді басқару және сауда ағындарын бақылау. Әдетте, сауда-саттық тәртібі бір жылдан бес жылға дейін қолданылады, бірақ оны он жылға немесе одан да көп уақытқа дейін ұзарту мүмкін. Ретті сауда-саттық жасасуда міндетті және міндетті емес келісімдердің айырмашылығына да назар аударылады. Ретті саудаласу шарттары ерікті шектеу келісімдеріне кіреді; алайда ерікті шектеу келісімдері өнеркәсіп пен үкіметтер арасында жасалған сауда келісімдеріне де қатысты болуы мүмкін. Тұтынушылар одағы мемлекеттік-өнеркәсіптік келісімдер мен мемлекеттік-үкіметтік келісімдер ретінде міндетті және міндетті емес болып бөлінеді. Ішкі және халықаралық құқықтағы әсерлер міндетті және міндетті емес келісімдерге байланысты әртүрлі болады Келісім ішкі құқықпен проблема тудыруы мүмкін, бірақ халықаралық құқықпен емес немесе керісінше. Импорт пен әлемдік сауданың үнемі өзгеріп отыратын үлгілерінен туындаған қысымның артуына байланысты тәртіпті саудаласудың тәртібіне деген құштарлық артып келеді, бұл тәртіпті саудаласудың тәртібі саясаттың құралына айналуына әкелді. Егер келісімдер келіссөздер жүргізілмесе, импорттаушы ел біржақты сауда саясатын қолдана алады. Ерікті шектеу келісімдері мен реттелген маркетингтік келісімдер сұр аймақ шаралары болып саналады және 1995 жылдан бастап Дүниежүзілік сауда ұйымы тыйым салды. 1999 жылы барлық сол кездегі күміс аймақ шаралары тоқтатылды.
An orderly marketing arrangement is a non legal treaty agreed upon by the national government stating that a sovereign state must refrain from exporting goods to a targeted negotiating sovereign state. These agreements relate directly to voluntary export restraints, safeguard and escape clause policies. Orderly marketing arrangements are predominantly bilateral arrangements between the governments of two countries, and any change to the agreement must be approved by both parties. These agreements are also restrictive and commonly affect prices, international relations and free trade. Protectionist strategies implemented under orderly marketing arrangements include import quotas, export supply management, and the monitoring of trade flows. The use of orderly marketing arrangements generally span one to five years, although they may be continually extended to a length of ten years or more. Orderly marketing arrangements also focus on the difference between binding arrangements and non binding arrangements. Orderly marketing arrangements are included under voluntary restraint agreements; however voluntary restraint agreements may also pertain to trade agreements made between industries and governments. The Consumers Union distinguishes binding from non binding as government to industry arrangements and government to government arrangements. The effect on domestic and international law differs depending on binding and non binding agreements An agreement could cause problems with domestic law but not international law or vice versa. There has been an increase in the desire of orderly marketing arrangements due to the rising pressures from the ever changing patterns of imports and world trade, this led to orderly marketing arrangements becoming a tool for policy. If agreements are not negotiated, a more unilateral trade policy may be applied by the importing country. Voluntary restraint agreements and orderly marketing arrangements are considered grey area measures and have been banned by the World Trade Organization since 1995. All grey area measures active at that time were terminated by 1999.
Бұрынғы тәртіпті сауда келісімдері
Тек қана АҚШ текстиль, болат, автомобиль, электроника және аяқ киім импорттарына реттелген маркетингтік режимдерді қолданды. 1960 жылдардың аяғы мен 1970 жылдардың басында болат өнеркәсібінде маркетингтік келісім жасалды. Бұл келісім АҚШ үкіметі, әсіресе, Жапония мен Еуропадан темір өнеркәсібімен жұмыс істеген кезде жасалды. Бұл АҚШ нарығына кіретін болат өнімдеріне қатысты өзін-өзі шектеу туралы идеяны ұсынды. Осы уақыт аралығында Жапония мен Еуропадан АҚШ-қа темір өнеркәсібі хат жіберді, онда іс-қимыл жоспары ұсынылды. Kissinger тұтынушылар одағы келісімнің ресми операциясы емес екенін және көптеген маркетингтік келісімдерден гөрі бейресми екенін айтады. Осыған байланысты, тәртіпті маркетингтік келісімдер тек үкімет пен үкіметтің арасындағы келісімдер болып табылады, ал ерікті шектеу туралы келісімдер формалды емес. Ерікті шектеу туралы келісімдер заңды түрде міндетті емес және экспорттаушы ел оларды саудадағы үлкен проблемалардан аулақ болу үшін қолданады.
The United States alone has applied orderly marketing arrangements to the import of textiles, steel, automobiles, electronics and shoes. At the end of the 1960s and early 1970s there was a marketing arrangement implemented in the steel Industry. This arrangement occurred when the United States government engaged steel industries particularly from Japan and Europe. This presented the idea of self restraints on steel products coming into the US market. During this time, there was a letter send by steel industries from Japan and Europe to the US which presented the action plan. The Consumers Union of Kissinger states that the arrangement was not a formal operation, and was more informal than most marketing agreements. Due to this, Orderly Marketing Arrangements are strictly government to government and formal arrangements where voluntary restraint agreements are less formal. Voluntary restraint agreements are not legally binding and are used by the exporting country to avoid bigger trade problems.