Раух Хаус: Германиядағы әлеуметтік қызмет мекемесінің тарихы
Rauhes Haus
Rauhes Haus: Гамбургтағы әлеуметтік қызметтер мекемесі, 1833 ж. құрылған. Балаларға, мүмкіндігі шектеулі жандарға көмек, қамқорлық, әлеуметтік жұмысқа оқыту.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Rauhes Haus – 1833 жылы құрылған және Германияның Гамбург қаласында орналасқан әлеуметтік қызмет мекемесі. Ол балаларды, психикалық мүкіяттігі бұзылған және қиын жағдайдағы адамдарды бағу және оқытумен, сондай-ақ қарттарға күтім жасаумен айналысады. Бұдан өзге, ол әлеуметтік қызметкерлер дайындау бойынша білім береді.
Rauhes Haus is a social service institution, founded in 1833 and located in Hamburg, Germany. It shelters and trains children, the mentally handicapped and disturbed, and cares for the aged. It also trains people for social service careers.
Тарих
Rauhes Haus 1833 жылдың 12 қыркүйегінде 25 жастағы теолог Иоганн Хинрих Вихерн құрды және ол ұзақ жылдар бойы мекеменің басқарушысы болды. Мекеменің атауы Ruges Haus сөзінің өзгеруінен пайда болды, себебі мекеме бұрынғы иесі Ruges Hus (яғни Руге үйі) деп аталған ескі үйден бастау алды. Бұл атау жоғары неміс тіліне дұрыс емес аударма нәтижесінде “Rauhes Haus”, яғни “қатаң үй” деп аударылды. Ол неміс үй миссиясымен (немесе ішкі миссиямен) байланысты болды және кедей балалар үшін өндірістік мекеме ретінде құрылды. Мекеменің қызметі кеңейе келе, 20 ғасырдың басында ол тек қана қанағаттандырылмаған балаларға пана болмай, сонымен қатар жоғары табысты отбасылардан келген оқушыларды қабылдады және ауруханалар, түзету мекемелері, қамау орындары және басқа да осындай орындарда мұғалімдер, басшылар немесе көмекшілер болғысы келетін адамдарды даярлайтын оқу орталығына айналды. Мекеме ерікті үлестер, өндірістік кәсіпорындардан түскен табыс және бай оқушылардан алынатын төлемдер есебінен қаржыландырылды. 20 ғасырдың басында мекемеде орта есеппен 100 кедей және қанағаттандырылмаған бала, олардың үштен бірі қыз балалар, білім алды. Олар 12-15 адамнан тұратын “отбасыларда” тұрды, әрбір “отбасыны” миссиялық оқу мектебінің ересек мүшелерінің бірі бағып-қадағалады. Отбасылық модель кешірек құрылған Меттрейдегі жас қылмыскерлерге арналған шаруашылық колониясы сияқты мекемелерге әсер етті. Бұл тәсіл Ұлыбританиядағы бірнеше кедейлер заңнамасы органдары мен балаларға көмек көрсететін қайырымдылық ұйымдары тарапынан қабылданып, олар өздерінің қамқорлығындағы балаларды орналастыру үшін коттедж типтес үйлер желісін құрды. Білім беру бөлімі ассистенттердің қарауында болды, олар басқа аймақтардағы үй миссиясының жұмысына дайындалу үшін мекемедегі оқу процесіне де қатысты. Бұл Rauhes Haus мекемесінің жұмысының ең маңызды ерекшеліктерінің біріне айналды және оның түлектерін Германиядағы қайырымдылық жұмысының барлық салаларында кездестіруге болады. Мекеменің барлық ассистенттері 20 мен 29 жас аралығындағы жас жігіттерден құралды және олар белгілі бір қоғамға (Brüderschaft) бірікті. 1844 жылдан бастап мекеме баспа және кітап мұқабасын жасаумен айналысты. Оның ақпараттық бюлетені “Fliegende Blätter” деп аталды.
Rauhes Haus was founded at Horn (now a suburb of Hamburg) by the 25 year old theologian Johann Hinrich Wichern on 12 September 1833 who for a long time was head administrator at the institution. The name of the institution is a corruption of Ruges Haus as the institution started in an old house called by its former occupant Ruges Hus (i. e. Ruge's house), which by a mistranslation into high German became “Rauhes Haus”, i. e. rough house. It was connected with the German Home Mission (or Inner Mission), and started as an industrial institution for poor boys. The scope of the school widened with its growth, and in the early 20th century, besides forming a refuge for neglected children, it received boarding pupils from the higher income families and served as a training school for those wishing to become teachers, superintendents or assistants in hospitals, reformatories, houses of correction and the like. It was supported by voluntary contributions, profits arising from the productive enterprises it carried on, and fees from the richer pupils. By the early 20th century, there was an average of 100 poor and neglected children, about one third girls, receiving instruction within its walls. They lived in “families” of from 12 to 15, each “family” being under the care of one of the adult members of the mission training school. The family group model influenced later establishments such as the agricultural colony for delinquent boys at Mettray. It was also adopted in the United Kingdom by a number of poor law authorities and children's charities who set up cottage homes developments to house the children in their care. The educational department was in the hands of assistants, who also took part in the instruction of the institution, in order to prepare themselves for the work of the Home Mission in other localities. This indeed became one of the most important features of the work carried on by the Rauhes Haus, and its graduates were found in every field of charitable work in Germany. The whole staff of assistants, consisted of young men of 20 to 29 years of age who were formed into a kind of society (Brüderschaft). After 1844, the institution carried on a printing and book binding business. Its newsletter was called the Fliegende Blätter.
Бүгін
Бүгін де бұл негізгі миссия кеңейтілген клиенттер санатына арналған үлкенірек талаптармен жалғасуда. Үйдің меншік иесі – неміс Diakonisches Werk ұйымының Stiftung Das Rauhe Haus қоры, ол Германиядағы көптеген протестант шіркеулерінің қайырымдастық жұмыстарын жүзеге асыратын ұйым.
Today, this basic mission continues with broader criteria for its clientele. The house is owned by the foundation Stiftung Das Rauhe Haus of the German Diakonisches Werk, the charitable work organization of many Protestant churches in Germany.