Испан сарбазы, әскерші және жекпе-жек шебері: Конкистадор ұлы
Diego García de Paredes
Диего Гарсия де Паредес (1468-1533): испандық әскери сардар, жалдамалы әскер, дуэльші. Италия соғыстары мен Шарль V кезіндегі ерліктері, "Экстремадура Самсоны" атымен танымал.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Испан сарбазы, жалдамалы әскер және дуэлист,
оның ұлы – конкистадор.
Spanish soldier, mercenary and duellist
his son, the conquistador
Диего Гарсия де Паредес (1468–1533) – испан сарбазы, жалдамалы әскер және дуэлист. Ол Италия соғыстары, Жерорта теңізіндегі Осман империясына қарсы қақтығыстар мен император Карл V-нің алғашқы соғыстарында испан әскерлерінде ерекше рөл атқарды. "Экстремадуралық Самсон" және "Испан Геркулесі" деп белгілі болған ол, зор күшімен, шайқастағы ерлігімен және көптеген дуэльдерге қатысқандығымен атақты болды, соңында испан және итальян әскерлерінде аңызға айналды.
Diego García de Paredes (1468–1533) was a Spanish soldier, mercenary and duelist. He played a distinguished role in the Spanish armies during the Italian Wars, the Mediterranean conflicts against the Ottoman Empire and the early wars of Emperor Charles V. Known as the "Extremaduran Samson" and the "Spanish Hercules", he was celebrated by his great strength, battle feats and long history of duels, eventually becoming a figure of legend in the Spanish and Italian armies.
Өмірбаян
Ол Бадахос пен Мадрид арасында орналасқан Эстремадураның Трухильо қаласында дүниеге келген. Бұл қала Американың ең белгілі конкистадорларын, оның ішінде Писарро әулетін өндірді. Оның балалық шағы туралы мәлімет аз, бірақ ол оқу-жазуға үйренгені және әкесінен әскери өнерді меңгергені белгілі. Ол жаттығуларындағы барлық серіктерін жеңіп, өте күшті және талантты екенін көрсетті. Ол жасөспірім кезінде Гранада соғысында қызмет еткен болуы мүмкін, бірақ солай болған жағдайда да, соңғы мұсылман бекінісінің басылып алуы және Испаниядағы әскери қимылдардың аяқталуы оны және жартылай інісі Альвароны жалдамалы әскер ретінде шетелде мансап құруға итермеледі. Бұрын ол өзінің туысы Рюи Санчес де Варгасты атқа байланысты даудан туған көшедегі төбелесте өлтірген болуы мүмкін, бірақ бұл әлі дәлелденбеді. Ол Османлыларға қарсы Вена қоршауында да болған болуы мүмкін. Гарсия 1534 жылы Болоньяда, әскердің жас офицерлерімен бірге биік қабырғаға тіреп қойылған таяқты тебу кезінде құлап қайтыс болды. Оның денесі туған қаласы Трухильоға жеткізіліп, 1545 жылы Санта-Мария-ла-Майор шіркеуіне жерленді. Ол ешқашан әскерге басшылық етпеді немесе генерал шеніне көтерілмеді, бірақ 15-шы ғасырдың соңы мен 16-шы ғасырдың басындағы соғыстардағы маңызды тұлға болды, сол кезде жеке батырлық әлі де шайқастың нәтижесін анықтауда маңызды рөл атқарды. Оның күші, батылдығы және белсенділігі оған түнгі жорықтар, шабуылдар, күтпеген шабуылдар және қолма-қол шайқастардан тұратын операцияларда көзге түсуге мүмкіндік берді. Сондай-ақ, ол 300-ден астам жеке дуэльде жеңіске жеткені айтылады. Өмірі мен істерінің қысқаша сипаттамасында, өлім төсегінде оған жатқызылған және 1584 жылы Алькала-де-Энарес қаласында жарияланған Ұлы капитанның жылнамасының соңында басылғанда, Паредес өте жаттығулы адамға берілген мүмкіндіктен артық ештеңе жасағанын мақтан етпейді. Оның Диего Гарсия де Паредес есімді ұлы болды, ол конкистадор болып, Венесуэлада бірнеше қала құрды.
He was born in Trujillo, Extremadura, which lies between Badajoz and Madrid. It produced many of the most noted conquistadores of America, including the Pizarro family. Information is scarce about his upbringing, but he it is known he learned to read and write and was trained in military arts by his father, in which he proved so strong and talented that he routinely defeated all of his training partners. He might have served as a teenager in the Granada War, but even if it was the case, the conquest of the last Muslim stronghold and the end of hostilities in Spain drove him and his half brother Álvaro to start a career abroad as mercenaries. Before this, he might have had killed a relation of his own, Ruy Sanchez de Vargas, in a street fight arising out of a quarrel about a horse. although this is unproven. He might or might not also have been present in the Siege of Vienna against the Ottomans. García died in Bologna in 1534 by a fall while engaged in a game of kicking a stick placed on a high wall with some of the younger officers of the army. His body was carried to his native town Trujillo, and buried in the church of Santa María la Mayor in 1545. He never commanded an army or rose to the position of a general, but he was a notable figure in the wars of the end of the 15th and beginning of the 16th century, when personal prowess had still a considerable share in deciding combat. His strength, daring, and activity fitted him to shine in operations largely composed of night marches, escalades, surprises and hand to hand combat. He was also reputed to be undisputed in over 300 singles duels. In the Brief Summary of his life and deeds attributed to him during his deathbed, and printed at the end of the Chronicle of the Great Captain, published in 1584 at Alcalá de Henares, Paredes modestly lays no claim to having done more than was open to a very athletic man. He had a son, also named Diego García de Paredes, who became a conquistador and founded several cities in Venezuela.
Әдебиетте
Дон Кихот кітабында дін қызметкері Диегоны рыцарлық әңгімелердегі жалғандықтар емес, нағыз батырлық туралы оқуға лайық мысал ретінде келтіреді (I бөлім, XXXII тарау).
In Don Quixote, the curate holds Diego up as an example of a real hero about whom one should read rather than about the lies in the tales of chivalry (Part I Chapter XXXII).