Томи деПаола: Американ суретші және жазушының өмірі мен шығармашылығы
Tomie dePaola
Томи деПаола (1934-2020) – американ суретші және балаларға арналған 260-тан астам кітаптың авторы, «Strega Nona» кітабымен танымал. Балалар әдебиеті, сурет салу.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық суретші және жазушы (1934–2020)
American illustrator and writer (1934 2020)
Томас Энтони "Томи" деПаола (15 қыркүйек 1934 – 30 наурыз 2020) – 260-тан астам балалар кітабының авторы және суретшісі, мысалы, "Стрега Нона". Оның Джозеф (Бадди лақабымен танымал) ағасы және Джуди мен Морин есімді екі қарындасы болған. Оның әкесінің ата-анасы Калабриядан шыққан, сонда ол өзінің әйгілі "Стрега Нона" кітабының оқиғасын орналастырған. "Балалы қарындас" кітабы Мориннің дүниеге келуі туралы. ДеПаола төрт жасында сурет салуға қызығушылық танытқан.
Thomas Anthony "Tomie" dePaola ('/t//ɒ//m//i// //d//ə/'/p//aʊ//l//ə/; September 15, 1934 – March 30, 2020) was an American writer and illustrator who created more than 260 children's books, such as Strega Nona. He had one brother, Joseph (nicknamed Buddy), and two sisters, Judie and Maureen. His paternal grandparents originated from Calabria, where he set his well known book Strega Nona. His book The Baby Sister is about Maureen being born. DePaola was attracted to art at the age of four,
Оқыту
ДеПаола 1962-1966 жылдары Бостоннан тыс жердегі Ньютон Колледжінде өнер сабақтарын оқытты, содан кейін Калифорнияға көшіп, 1967-1970 жылдары Сан-Франциско әйелдер колледжінде сабақ берді. 1969 жылы Калифорния өнер және қолөнер колледжінен Көркемсурет магистрі дәрежесін және Сан-Францискодағы Лон Маунтин колледжінен докторлық эквиваленттілігін алды. ДеПаола 1970-ші жылдары Жаңа Англияға көшіп келіп, 1972 жылдан 1973 жылға дейін Бостонның Чемберлейн кіші колледжінде өнер сабақтарын оқытты. 1973 жылдан 1976 жылға дейін Нью-Гэмпшир штатының Нью-Лондон қаласындағы Колби Сойер колледжінде ассистент-профессор, дизайнер және сөйлеу және театр бөлімінде техникалық директор болып жұмыс істеді, сондай-ақ Балалар Театры жобасы үшін жазушы, декоратор және костюм дизайнері болды. Ол 1976-1978 жылдары Нью-Гэмпшир штатының Хенникердегі Нью-Ингланд колледжінде өнерден сабақ берді. 1978 жылы ДеПаола толық уақытты оқытушылық қызметтен зейнеткерлікке шығып, кітап жазу мен сурет салуға өзінің уақытын арнады.
DePaola taught art at Newton College of the Sacred Heart outside Boston from 1962 to 1966, then moved to California, where he taught at San Francisco College for Women from 1967 to 1970. He received a Master of Fine Arts degree from California College of Arts and Crafts in 1969 and a doctoral equivalency from Lone Mountain College in San Francisco. DePaola relocated to New England in the 1970s, teaching art at Chamberlayne Junior College in Boston from 1972 to 1973. From 1973 to 1976, he worked at Colby Sawyer College in New London, New Hampshire, as an associate professor, designer, and technical director in the speech and theater department and as writer and set and costume designer for the Children's Theatre Project. He taught art at New England College in Henniker, New Hampshire, from 1976 to 1978. DePaola retired from full time teaching in 1978 to devote his time to writing and illustrating books.
Жазу
ДеПаола суреттеген алғашқы басылған кітабы 1965 жылы «Ковард Макканн» сериясынан шыққан «Ғылым – не және неге?» кітабындағы Лиза Миллердің «Дыбыс» атты туындысы болды. Ол өзі жазып, сурет салған алғашқы кітабы – 1966 жылы «Бобс Меррилл» баспасында жарық көрген «Тимлиннің ғажайып драконы» (The Wonderful Dragon of Timlin) еді. Оның жазушылық жолы 50 жылдан астам уақытқа созылды, осы кезеңде ол 270-тен астам кітап жазды. Оның кітаптарының дүние жүзінде шамамен 25 миллион данасы сатылып, 20-дан астам тілге аударылды. Оның ең танымал туындысы саналатын «Стрега Нона» алғаш рет 1975 жылы жарық көрді және ең жақсы суреттелген кітап үшін берілетін беделді «Кальдекотт» жүлдесіне ие болуға үміткер болды. 2001 жылы ол «Джим Хенсон» компаниясының «Томи деПаоламен әңгімелер» телесериалында өзін-өзі сомдады.
The first published book that dePaola illustrated was a 1965 volume in the Coward McCann series "Science is what and why": Sound, written by Lisa Miller. The first that he wrote and illustrated was The Wonderful Dragon of Timlin, published by Bobbs Merrill in 1966. His writing career spanned over 50 years during which he worked on more than 270 books. Close to 25 million copies of his books were sold worldwide, and were translated into over 20 languages. Perhaps his most well known work, Strega Nona, was first published in 1975 and was a finalist for the coveted Caldecott Medal for best illustrated work. In 2001, he also appeared as himself in the Jim Henson Company series Telling Stories with Tomie dePaola.
Көрмелер
ДеПаола 2013-2014 жылдары Колби Сойер колледжінде екі көрме өткізді. Біріншісі "Бұрын" деп аталды, онда Пратт институтындағы қалыптасу кезеңіндегі алғашқы жұмыстары және Фра Анжелико, Жорж Руо және басқалардың оған тигізген әсері көрсетілді. Екінші көрмесі, "Қазір" деп аталып, ДеПаоланың 80 жылдық мерекесіне жақын уақытта ұсынылды. Ол өмірінің көп бөлігінде гомосексуалды екені белгілі болса, "көкірегіңізде үлкен қызыл "G" әрпі болып, мектептер сіздің кітаптарыңызды енді сатып алмайтын" еді деп 2019 жылы The New York Times Magazine журналына айтқан. ДеПаола 1973 жылдан 1976 жылға дейін Нью-Гэмпшир штатының Нью-Лондон қаласында тұрып, сабақ берген. Оның әдеби агенті Даг Уайтман хабарлағандай, ДеПаола 2020 жылдың 30 наурызында Либан, Нью-Гэмпшир штатындағы Дартмут Хичкок медициналық орталығында қайтыс болды. Ол өткен аптада шатырындағы студиясында құлап, ауыр жарақат алған, содан кейін жасалған операциядан туындаған қосымша аурулар салдарынан көз жұмды. Одан кейін екі әпкесі – Джудит және Морин (соңғысы оның ең жақын досы) және көптеген туғандары мен немерелері қалды.
DePaola had two exhibitions in 2013 2014 at the Colby Sawyer College. The first, called "Then" showed his early work during his formative years at the Pratt Institute and the influence Fra Angelico, George Roualt and others had on him. The second exhibition was of his later work, called "Now," came out close to dePaola's 80th birthday. He came out later in his life, telling The New York Times Magazine in 2019 that, for much of his career, "If it became known you were gay, you’d have a big red ‘G’ on your chest and schools wouldn’t buy your books anymore." DePaola had resided in New London, New Hampshire, where he taught from 1973 to 1976. DePaola died at the Dartmouth Hitchcock Medical Center on March 30, 2020, in Lebanon, New Hampshire, according to his literary agent, Doug Whiteman. He was badly injured in a fall in his barn studio the previous week and died of complications following surgery. He was survived by his two sisters Judith and Maureen (the latter being his best friend) and many nieces and nephews.
Марапаттар мен құрметтер
2011 жылы деПаола АҚШ балалар кітапханашыларының екі жылда бір рет табыс ететін Балалар әдебиеті мұрасы сыйлығын алды. Бұл сыйлық АҚШ-та жарық көрген кітаптары арқылы балалар әдебиетіне маңызды және ұзаққа созылатын үлес қосқан, әлі тірі автор немесе суретшіні марапаттайды. Балалар суретшісі ретіндегі еңбегі үшін деПаола 1990 жылы балалар кітаптарының жаратылыстанушылары үшін ең жоғары халықаралық награда саналатын Ханс Кристиан Андерсен сыйлығына АҚШ атынан ұсынылды. Сонымен қатар, деПаола 1976 жылы «Стрега Нона» кітабы үшін Кальдекотт құрмет сыйлығын, 1982 жылы «Достық аңдар: Ескі ағылшын Рождество әні» үшін Бостон глобусы-Рог кітап сыйлығын, 1987 жылы «Пошташы не әкелді» үшін Алтын желкен сыйлығын және 2000 жылы «26 Фейрмоунт даңғылы» үшін Ньюбери құрмет сыйлығын иеленді.
In 2011, dePaola received the biennial Children's Literature Legacy Award from the U. S. children's librarians, which recognizes a living author or illustrator whose books, published in the United States, have made "a substantial and lasting contribution to literature for children". For his contribution as a children's illustrator, dePaola was the U. S. nominee in 1990 for the biennial, international Hans Christian Andersen Award, the highest international recognition for creators of children's books. DePaola received a Caldecott Honor in 1976 (Strega Nona), the 1982 Boston Globe Horn Book Award (The Friendly Beasts: An Old English Christmas Carol), the 1987 Golden Kite Award (What the Mailman Brought), and a 2000 Newbery Honor (26 Fairmount Avenue).