Луи Хадсон: Американдық баскетбол жұлдызының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Луис Клайд Хадсон ("Sweet Lou", 11 шілде 1944 – 11 сәуір 2014) – американдық баскетболшы, Ұлттық Баскетбол Лигасының (NBA) ойыншысы. Миннесота университетінде "All American" атанған және алты рет NBA жұлдызы болған. 13 маусым бойында NBA-да 17 940 ұпай жинады.

Ерте өмір

"Sweet" Лу Хадсон 1962 жылы Солтүстік Каролина штатының Гринсборо қаласындағы Джеймс Б. Дадли орта мектебін бітірді, онда ол төрт түрлі спортпен айналысқан спортшы болды. Хадсон баскетболдан өзге, футболдың шабуылшысы (квотербек), бейсболдағы бірінші база ойыншысы және жүгіруші (спринтер) болды. "Лу – спортшылықтың символы еді", – деді Дадли командаласы Чарли Сандерс, ол Ұлттық футбол лигасының Даңқ залына енген. "Футбол. Баскетбол. Бейсбол. Жылдам жүгіру. Ол бәрін жасай білді, және бәрін де жақсы жасай білді. Менің спортпен айналысуыма түрткіс берген жалғыз адам ол еді. Лу Хадсон ойнағанда көргенімде, оған ұқсағым келетініне шешім қабылдадым". Кейін Сандерс Хадсонмен бірге Миннесота университетіне оқуға түсті.

Колледж мансабы

Хадсон 1964 жылы Арчи Кларк пен Дон Йейтспен бірге Миннесота университетіне қабылданған алғашқы афроамерикандық студенттердің қатарында болды. Оны Солтүстік Каролина және жаттықтырушы Дин Смит та шақырып алған. Хадсон бастапқыда тарихи афроамерикандық колледж – Солтүстік Каролина A&T үшін ойнауды жоспарлаған. Бірақ, кейін Миннесота университеті Хадсонға стипендия ұсынды. Солтүстік Каролина A&T жаттықтырушысы: «Менің ойымша, сен үлкен деңгейде ойнауға лайықсың, осы мүмкіндікті пайдалан» деді, – деп 2009 жылы The Charlotte Observer басылымына Хадсон айтқан. «Ол дұрыс айтқан». 1963–1964 жылдары Хадсон Миннесота құрама командасы сапында дебют жасады, бірден көзге түсіп, команданың үздік мергені атанды – ойын басындағы орташа көрсеткіші 18,1 ұпай, 8,0 допты қайтару болды. Ол Арчи Кларкпен бірге ойнады. Миннесота әйгілі жаттықтырушы Джон Кундла басшылығымен 17–7 есебімен аяқтады. 1964–1965 жылдары Миннесота университетіндегі үшінші курсында Хадсон орташа есеппен 24,8 ұпай және 10,7 допты қайтару көрсетті. Ол All American және Big Ten бірінші командасының құрамына енді. Миннесота 19–5 есебімен аяқтады және Мичиганнан кейін Big Ten конференциясында екінші орын алды. Оң қолымен ойнайтын Хадсон 1965–1966 жылдары оң қолын сындырып, жеті ойынға қатыса алмады. Жарақат алған күйі 17 ойынға қатысып, «Golden Gophers» командасын 14–10 есебімен жеңіске жеткізді, орташа есеппен 19,8 ұпай және 8,1 допты қайтару көрсетті. Ол оң қолы гипсте болғанда сол қолымен ойнады.

Сент-Луис / Атланта Хокс (1966-1977)

Миннесота университетінде өнер көрсеткеннен кейін Хадсонды 1966 жылғы НБА драфтында Сент-Луис Хокс командасы 4-ші нөмірмен таңдады. Оның атлетикалық қабілетін ескере отырып, Хадсонды Даллас Каубойс командасы 1966 жылғы НФЛ драфтында соңғы таңдау ретінде кең қабылдаушы ретінде таңдады. 6'5" бойы бар Хадсон қорғаушы немесе шабуылшы рөлінде ойнай алатын, сонымен қатар ұзақ және сәтті НБА карьерасын өткізді. Хадсон 1967 жылы НБА жаңашылдар командасына енді, алғашқы маусымында команданың үздік мергені атанды – 18.4 ұпай, 5.4 доптарды қорғау және 1.2 нәтижелі пас берді. Ол Найсмит баскетбол залының мүшелері Ленни Уилкенс, Зельмо Бити, Ричи Герин және Род Торн, сондай-ақ Билл Бриджес, Джо Колдуэлл және Пол Силаспен бірге ойнады. Хокс Батыс дивизионының финалына өтті, бірақ Сан-Франциско Уорриорз командасынан 4:2 есебімен жеңілді, аталған серияда Хадсон орташа есеппен 20.7 ұпай жинады. Бұрынғысы Чикаго Буллс командасымен өткен плей-офф сериясында 3 ойында 26.3 ұпай жинаған еді. 1967-1968 жылдары Хадсон әскери міндетіне байланысты тек 46 ойынға қатысып, орташа есеппен 12.5 ұпай жинады. 1968-1969 жылдары Хадсон жақсы формаға оралды, Хокс сапындағы ойындарда орташа есеппен 21.9 ұпай, 6.6 доптарды қорғау және 2.7 нәтижелі пас берді. Сент-Луистен Атлантаға көшкеннен кейін Хокс командасының алғашқы ойынында Атланта Хокс үшін тарихтағы алғашқы ұпайды соқты. Хадсон "Рокетс" сериясында 22.8 ұпай, "Лейкерс" сериясында 21.0 ұпай, 5.4 доптарды қорғау және 4.4 нәтижелі пас берді. 1969-1970 жылдардан бастап бес маусым қатарынан Хадсон әр ойында кемінде 24 ұпай жинады. 1969-1970 жылдары Хадсон орташа есеппен 25.4 ұпай, 4.7 доптарды қорғау және 3.5 нәтижелі пас берді, 53% ату дәлдігімен екінші рет НБА All-Star командасына ілікті. Хокс 48-34 есебімен аяқтап, Батыс дивизионында жеңіске жетті. Хокс Батыс дивизионының плей-оффында Чикаго Буллс командасын 4:1 есебімен жеңіп, Батыс дивизионының финалында Лейкерске 4:0 есебімен жеңілді. "Буллс" сериясында Хадсон 26.4 ұпай, 4.2 доптарды қорғау және 2.2 нәтижелі пас берді. Лейкерске қарсы Джерри Уэст, Уилт Чемберлен және Элгин Бейлорға қарсы Хадсон 16.3 ұпай, 4.8 доптарды қорғау және 5.5 нәтижелі пас берді. 1969 жылдың 10 қарашасында Чикаго Буллс командасына қарсы өткен ойында Хадсон мансабындағы ең жоғары көрсеткішін (және франшизалық рекорд) – 57 ұпай соқты, нәтижесінде Хокс 133:132 есебімен жеңіске жетті. Хадсон 1970-1971 жылдары Хокс сапында 26.8 ұпай, 5.1 доптарды қорғау және 3.4 нәтижелі пас беріп, All-Star атанды, ал жаңадан келген Пит Маравичпен (23.2 ұпай) және Уолт Белламимен бірге артқы қатарда ойнады. Хокс Шығыс конференциясының плей-оффында Нью-Йорк Никс командасынан 4:1 есебімен жеңілді, аталған серияда Хадсон орташа есеппен 25.4 ұпай, 7.0 доптарды қорғау және 3.0 нәтижелі пас берді. 1971-1972 жылдары Атланта Хокс сапында Хадсон All-Star деңгейіндегі ойынын жалғастырды, орташа есеппен 24.7 ұпай, 5.0 доптарды қорғау және 4.0 нәтижелі пас берді, 50% ату дәлдігімен төртінші рет All-Star командасына кірді. Хокс Шығыс конференциясының плей-оффында Бостон Селтикс командасынан 4:2 есебімен жеңілді, аталған серияда Хадсон 25.0 ұпай, 5.5 нәтижелі пас және 3.5 доптарды қорғау көрсетті. 1972-1973 жылдары Коттон Фитцсимонс ұзақ жылдар бойы Хокс командасын жаттықтырған Ричи Гериннің орнына бас жаттықтырушы болды. Хадсон мансабындағы ең жоғары көрсеткішін – 27.1 ұпай, сондай-ақ 6.2 доптарды қорғау және 3.2 нәтижелі пас берді, Маравичпен бірге артқы қатарда ойнады. 46-36 есебімен аяқтаған Атланта қайтадан Шығыс конференциясының плей-оффында Бостоннан 4:2 есебімен жеңілді. Хадсон аталған серияда ерекше көзге түсті, орташа есеппен 29.7 ұпай, 7.8 доптарды қорғау және 2.8 нәтижелі пас берді. Маравич 2063 ұпай жинаған кезде, ол Хадсонның 2029 ұпайымен бірігіп, НБА тарихында бір маусымда 2000 ұпайдан астам ұпай жинаған екінші командаластар жұбы атанды. Эльгин Бейлор мен Джерри Уэст алғаш рет Лос-Анджелес Лейкерс үшін 1964-1965 жылдары бұл жетістікті орындады. Хадсон 1973-1974 жылдары 25.4 ұпай, 5.4 доптарды қорғау, 3.3 нәтижелі пас және 2.5 ұрлық жасады, бірақ Хокс 37-47 есебімен жеңіліске ұшырап, плей-оффқа қатыса алмады. Хадсон жарақаттан кейін 17 ойынды өткізіп алды және алтыншы рет All-Star командасына кірді. 1974-1975 жылдары жарақаттар Хадсонды 11 ойынға дейін шектеді, онда ол 30 жасында 22.0 ұпай, 4.3 доптарды қорғау және 3.6 нәтижелі пас берді. Атланта Маравичті саудалап, 31-51 есебімен аяқтады. Атлантадағы соңғы екі маусымында Хадсон ойынға бірнеше минут аз бөліп, орташа есеппен 17.0 және 16.7 ұпай жинады. Атланта екі маусымда да плей-оффқа қатыса алмады.

After starring at the University of Minnesota, Hudson was selected by the St. Louis Hawks with the 4th pick of the 1966 NBA draft, behind Cazzie Russell, New York Knicks, Dave Bing, Detroit Pistons and Clyde Lee, San Francisco Warriors. In a nod to his athleticism, Hudson was drafted by the Dallas Cowboys as a wide receiver with their final pick in the 1966 NFL draft. At 6'5", Hudson could play as either a guard or a forward, and he had a long and successful NBA career. Hudson was named to the 1967 NBA All Rookie Team after averaging a team leading 18.4 points, along with 5.4 rebounds and 1.2 assists in his first season with the St. Louis Hawks. He played alongside Naismith Basketball Hall of Fame teammates Lenny Wilkens, Zelmo Beaty, Richie Guerin and Rod Thorn, as well as Bill Bridges, Joe Caldwell and Paul Silas, as the Hawks advanced to the Western Division Finals, where they lost 4–2 to the San Francisco Warriors, despite Hudson averaging 20.7 points in the series. Hudson had earlier averaged 26.3 points in the 3 game playoff series sweep of the Chicago Bulls. In 1967–1968, Hudson played in only 46 games, due to military duty, averaging 12.5 points. Hudson returned to form in 1968–1969, averaging 21.9 points, 6.6 rebounds and 2.7 assists for the Hawks, in their first season after moving from St. Louis to Atlanta. Hudson has the distinction of scoring the first ever basket for the Atlanta Hawks, playing at Alexander Memorial Coliseum in Atlanta. Hudson averaged 22.8 points in the Rockets series and 21.0 points 5.4 rebounds and 4.4 assists in the Lakers series. Hudson went on to average at least 24 points per game for five consecutive seasons beginning in 1969–70. In 1969–1970, Hudson averaged 25.4 points, 4.7 rebounds and 3.5 assists with 53% shooting, making his second NBA All Star Team. The Hawks finished 48–34, winning the Western Division. The Hawks defeated the Chicago Bulls 4–1 in the Western Division playoffs, before losing 4–0 to the Lakers in the Western Division Finals. Hudson averaged 26.4 points, 4.2 rebounds and 2.2 assists in the Bulls series win. Against the Lakers, with Jerry West, Wilt Chamberlain and Elgin Baylor, Hudson averaged 16.3 points, 4.8 rebounds and 5.5 assists. Hudson scored a career high (and franchise record) 57 points against the Chicago Bulls on November 10, 1969, in a 133–132 Hawks victory. Hudson was an All Star, averaging 26.8 points, 5.1 rebounds and 3.4 assists for the Hawks in 1970–1971, while playing in the back court with newly drafted Pete Maravich (23.2 ppg) and alongside Walt Bellamy. The Hawks were defeated by the New York Knicks 4–1 in the Eastern Conference playoffs, despite Hudson averaging 25.4 points, 7.0 rebounds and 3.0 assists in the series. For the Atlanta Hawks in 1971–1972, Hudson continued his All Star level play, averaging 24.7 points, 5.0 rebounds and 4.0 points with 50% shooting, making his fourth consecutive All Star team. The Hawks were defeated by the Boston Celtics in the Eastern conference playoffs 4–2, as Hudson averaged 25.0 pints 5.5 assists and 3.5 assists in the series. In 1972–1973 Cotton Fitzsimmons replaced longtime Hawks coach Richie Guerin, who had moved up to General Manager. Hudson averaged a career high 27.1 points, along with 6.2 rebounds and 3,2 assists, playing alongside Maravich in the back court with his averages of 26.1 points 4.4 rebounds and 6.9 assists. Finishing 46–36, Atlanta was again defeated by Boston in the Eastern Conference playoffs 4–2. Hudson was outstanding in the series, averaging 29.7 points, 7.8 rebounds and 2.8 assists. With Maravich scoring 2,063 points, he combined with Hudson's 2,029 points, to become only the second set of teammates in NBA history to each score over 2,000 points in a single season. Elgin Baylor and Jerry West first accomplished the feat for the Los Angeles Lakers in 1964–65. Hudson averaged 25.4 points, 5.4 rebounds, 3.3 assists and 2.5 steals in 1973–1974, as the Hawks faltered to 37–47 and missed the playoffs. Hudson missed 17 games due to injury and made his sixth consecutive All Star Team. In 1974–1975, injuries limited Hudson to 11 games, in which he averaged 22.0 4.3 and 3.6 assists at age 30. Atlanta had traded Maravich and finished 31–51. In his final two seasons in Atlanta, Hudson averaged 17.0 and 16.7 points, playing a few less minutes per game. Atlanta missed the playoffs both seasons.

Лос-Анджелес Лейкерс (1977-1979)

1977 жылғы 30 қыркүйекте Хадсонды «Атланта Хоукс» клубы Олли Джонсон үшін «Лос-Анджелес Лейкерс» клубына сатты. Соңғы екі маусымда Хадсон жаттықтырушы Джерри Уэсттің басшылығымен және әйгілі ойыншылар Карим Абдул-Жаббар, Адриан Дантли және Джамаал Уилкс, сондай-ақ Норм Никсон, Рон Бун және жас Майкл Купермен бірге ойнағанда орташа есеппен 11,8 ұпай, 2,1 допты қайтару және 2,1 нәтижелі пас берді. Хадсон 1977–1978 жылдары орташа есеппен 13,7 ұпай, 2,3 допты қайтару және 2,4 нәтижелі пас берді, ал «Лейкерс» 45–37 есебімен аяқтады және Батыс конференциясы плей-оффында «Сиэтл» клубынан 2:1 есебімен жеңілді. 1978–1979 жылдардағы соңғы маусымда Хадсон орташа есеппен 9,8 ұпай жинады, ал «Лейкерс» 1979 жылғы НБА чемпионы «Сиэтл» клубынан 4:1 есебімен жеңілді. Бұл кезде Хадсон 1979 жылы «Питтсбургті құтқарған балық» атты баскетбол фильмінде түсті. 1984 жылы Хадсон Юта штатының Парк-Сити қаласына көшіп барды, онда ол жылжымайтын мүлікке инвестиция жасады және 1990-шы жылдардың басында Парк-Сити қалалық кеңесінде қызмет етті. Хадсон Юта штатында сайланған алғашқы афроамерикалық лауазым иесі деп есептеледі, оның сайлауалды үгіт белгілерінде «Сүзік Лу – сен үшін!» деген ұран жазылған еді. Хадсон «Инсультті жеңу күші» ұйымының «елшісі» ретінде көпшілік алдында сөйледі. «Мен осы ойынды ойнағанды ұнататынмын», – деді Хадсон 2004 жылы «Нью-Йорк Таймс» газетіне берген сұхбатында. «Мен командаға адал болдым. Мен әр түні ойнауға шығып, бар күшімді салып ойнадым, себебі маған баскетбол ұнайтын. Тағдыр шешкенімен келісемін, менің бұл жағдайға наразылығым жоқ. Чемпиондық жеңіске жеткендерге: «Сендер чемпион болдыңдар, бірақ маған қарағанда жақсы ойнамадыңдар», – деймін».

2014 жылы Хадсон 69 жасында инсульттан көз жұмды.

Құрметтер

Хадсон 1988 жылы Солтүстік Каролина штатының спорттық даңқ залына енгізілді. 1991 жылы Хадсон Миннесота университетінің M клубының даңқ залына енгізілді. 2002 жылы Хадсон Джорджия штатының спорттық даңқ залына енгізілді. 2003 жылы Хадсон XNBA, зейнеткер NBA ойыншыларының қауымдастығы, тарапынан "Жылдың гуманитарийі" деп танылды. Хадсон 2007 жылы Атланта спорттық даңқ залына енгізілді.