Кіріспе

Балыкесир провинциясындағы Эгей теңізіндегі арал, Түркия будда мифологиясынан келген темірші.

НОТОК

Кунда аралы, сонымен қатар Алибей аралы деп аталады (Cunda Adası, Alibey Adası), грек тілінде Мошониси (немесе Μοσχόνησος) деп аталады, Түркиядағы Айвалик аралдары архипелагының ең үлкені, бұл арал тарихи түрде грек тілінде Εκατόνησα (Hekatonisa) немесе Μοσχονήσια (Moschonisia) архипелагы деп белгіленген. Ол Түркияның солтүстік-батыс жағалауындағы Эдремит шығанағында, Балыкесир провинциясындағы Айвалик жағалауынан орналасқан. Грекияның Лесбос аралынан шығысқа қарай жатыр.

Ежелгі дәуір

Жазбаша деректерге сәйкес, ежелгі заманнан бері адамдар қоныстанған; дереккөздерде Насос (Νάσος), Пордоселини немесе Пордоселене (Πορδοσελήνη) және Халкис (Χαλκίς) елді мекендері еске алынады.

ХХ ғасыр

1881/82 жылғы Осман империясының жалпы санағына сәйкес, Кунда (Юнда) қазасының жалпы саны 4,671 адамды құрады, оның ішінде 4,417 грек, 89 мұсылман және 165 шетелдік азамат болды. Лозанна шарты (1923) жасалғанға дейін аралдың барлық халқы гректерден тұрды. 1913 жылы Мехмед Решид аралға сапар шегіп, грек халқын бақылау мақсатында аралға бай мұсылман көшпендерін қоныстандыруды ұсынды. 1914 жылы арал тұрғындарына қарсы қуғын-сүргін басталды, нәтижесінде көптеген тұрғындар аралды тастап кетуге мәжбүр болды. Епископ Фотий, бірнеше дін қызметкерлері және көрнекті тұлғалар тұтқындалып, ұрылып, диірменге қамалды, бірнеше күннен кейін ғана босатылды. Ерлер мен әйелдер ұрылып, азапталды. Кейіннен олар ешнәрсе алып кетуге рұқсатсыз құрлықтағы Айваликке (грекше Кидониес/Айвали) жер аударылды. Айваликте олар христиан халқымен бірдей қысымға ұшырады, депортацияланғанға дейін және Измир мен Бурса вилаяттарының түрік ауылдарына таралып кетті. Олар күн сайын түрлі қудалауларға ұшырап, көптеген адамдар қаза тапты. Аралдағы шіркеулер тоналып, қоймалар мен мал төлеу орындарына айналдырылды, шамдар мен қасиетті бейнелер сындырылды, өнер туындылары жойылды және үйлер тұруға жарамсыз болды. 1922 жылдың 19 қыркүйегінде Кундада жүздеген грек арал тұрғындары қаза болды, тек бірнеше бала ғана сақталды және жетімдер үйіне жіберілді. Келесі жылы Лозанна шартынан кейін және Грекия мен Түркия арасындағы халық алмасудан кейін аралда қалған аздаған тұрғындар Грекияға кетуге мәжбүр болды, олардың орнына Криті түркілері мен Лесбостан келген түркілер қоныстанды.

Қазіргі күн

Құнда аралы Эгей теңізінің типік курортты қаласы сияқты. Айвалық қаласының орталығынан Құнда аралына автобус және паром қатынастары жиі іске қосылады. Құнда аралы Ләлә аралымен, ал одан кейін материкке Айвалық бұғазы арқылы салынған көпірмен және 1960 жылдардың соңында салынған құрылыс жолмен қосылған. Бұл Түркиядағы бұғаз арқылы бөлінген жерлерді байланыстыратын алғашқы және қазірге дейін сақталған ең көне көпір. Құнда аралының ең танымал нысаны – Таксиархис шіркеуі (Таксиярхис Килисеси) болып табылады. Бұрынғы грек православие соборы тасталып, уақыт өте қираған, бірақ қазір қайта жаңартылып, Рахми М. Коч мұражайларының біріне айналдырылған. Аралдың солтүстігіндегі Пороселен (Ποροσελήνη) шығанағы Құнданың басты көрікті жерлерінің бірі. Ежелгі заманда, Паузанияс айтқандай, осы жерде батып бара жатқан баланы құтқарған дельфин мекен еткен. 2007 жылы екі жылдық жұмыстан кейін, Құнда аралындағы барлық 551 ғимарат Түркия Ғылым академиясы мен Йылдыз техникалық университетінің сәулет факультеті тарапынан "Түркия мәдениетінің тізімі" жобасы аясында тексеріліп, тіркелді. АҚШ-тағы Гарвард университеті мен Түркияның Коч университеті Құнда аралында бірлескен жобаны іске қосып, әр жазда "Гарвард-Коч университетінің османдық және түрік тілдерін терең оқыту жазғы мектебін" өткізеді. 2020 жылы Құнда тұрғындарының қайырымдылықтарымен 1766 жылы салынған грек монастыры, сондай-ақ Ай Димитри монастыры деп белгілі қасиетті Димитрий монастыры қазына іздеушілердің шабуылынан толығымен қирады.