Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сингапур колониясының заң шығарушы кеңесі – Сингапурдың заң шығарушы кеңесі, ол колонияда заңдар қабылдауда губернаторға көмектесті. Ол 1946 жылы ресми түрде құрылды, осы жылы қабылданған «Малакка түрағы (жою) туралы» заңы Малакка түрағын таратып, Сингапурды жеке заң шығарушы кеңесіне мұқтаж Корольдік колониясына айналдырды. Кеңес Малакка түрағы жүйесінде жұмыс істеген кездегі қолданыстағы қағидаларға сүйене отырып, 1948 жылы халықтың сайлау құқығына ішінара ашылды, ал 1953 жылы Заң шығару жиналысы оның орнын басты.
The Legislative Council of the Colony of Singapore was the legislative council of Singapore that assisted the governor in making laws in the colony. It officially came into existence in 1946, when the Straits Settlements (Repeal) Act 1946 abolished the Straits Settlements, and made Singapore a Crown colony that would need its own legislative council. Based on existing systems already in place when the council operated under the Straits Settlements, it was partially opened for public voting in 1948, before being replaced by the Legislative Assembly in 1953.
Сағалар елді мекендерінің заң шығарушы кеңесі (18671942)
Боғаздық елді мекендер заң шығарушы кеңесі 1867 жылғы 1 сәуірде құрылды. Осы кезде Боғаздық елді мекендер Үндістанның Калькутта үкіметіне емес, Лондондағы Колониялар жөніндегі мемлекеттік хатшыға тікелей бағынышты Таж колониясы мәртебесіне ие болды. 4 ақпанда патенттік хат арқылы колониялық конституция бекітілді, ол губернаторға кең өкілеттік берді. Оған атқарушы кеңес және заң шығарушы кеңес көмектесті, соңғысы колонияда заң шығарумен айналысты. Бірақ губернатордың шешуші дауысы болды және ол барлық заң жобаларын мақұлдау немесе вето құқығына ие еді. Заң шығарушы кеңеске атқарушы кеңес мүшелері, бас судья және губернатор тағайындаған ресми емес мүшелер кірді. Осы тағайындалған мүшелер жергілікті халықты, соның ішінде азиялық мүшелерді жақсырақ өкілдік етуге арналған еді. Көбінесе бай азиялық кәсіпкерлер мен мамандардың жетекшілері болғандарымен, олар жергілікті тұрғындардың толыққанды өкілі бола алмады. Бастапқыда төрт мүшеден тұратын кеңес жылдар өте кеңейді, Сингапур мүшелері кеңесте басымдыққа ие болып, Малакка мен Пенанг саясаткерлерінің наразылығын тудырды. Еуропалық текті британдық азаматтардың бақылауына қарамастан, жергілікті азиялық халық көбінесе мұндай бақылауға салқын қарады. Дегенмен, кейбір ерекшеліктер де болды. Атқарушы кеңес мүшесі Тан Чен Лок, бұрын Заңнамалық кеңес қабылдаған бірнеше саясаттарға, мысалы, 1933 жылғы «Шет елдіктер туралы» жарлыққа (иммиграцияны шектеген) қытайларға қарсы деп қарсылық білдірген болатын. Ол халықтың тікелей сайлау арқылы өкілдік етуін және Заңнамалық кеңесте көпшілікті құру үшін ресми емес мүшелердің санын арттыруды талап етті. Алайда, осындай бастамалар сәтті болмады, себебі жергілікті саясатқа салқын қараған халықтың қолдауы аз болды. Қытай халқы коммерциялық және кәсіби мүдделерін дамытуға көбірек мән берді, сондай-ақ Қытайдағы оқиғаларға және қытай ұлтшылдығының күшеюіне қызығушылық танытты.
The Legislative Council of the Straits Settlements was formed on 1 April 1867 when the Straits Settlements was made a Crown Colony that answered directly to the Secretary of State for the Colonies in London, instead of the Calcutta government based in India. Letters patent granted a Colonial Constitution on 4 February, which allocated much power to the governor. He was assisted by an Executive Council and Legislative Council, the latter of which was entrusted with law making in the colony, although the governor had a casting vote and the power of assent and veto on all bills. The Legislative Council was composed of members in the Executive Council, the chief justice, and non official members nominated by the governor. These nominated members were intended to better represent the local people, including in its ranks Asian members. Mostly wealthy Asian business and professional leaders, they were not necessarily a fair representation of the locals, however. Starting with four members, it started to grow through the years, with Singaporean members increasingly dominating the council to the displeasure of the politicians from Malacca and Penang. Despite this control by British subjects of European race, the local Asian population was usually apathetic about such control. There have been a few exceptions. Tan Cheng Lock, a member of the Executive Council who had previously opposed several policies made by the Legislative Council – such as the Aliens Ordinance of 1933 which restricted immigration – as anti Chinese, called for direct popular representation through popular votes, and to increase the number of non official members to form a majority in the Legislative Council. Initiatives like these were unsuccessful, however, as there was little support from wider society who were widely apathetic to local politics, with the Chinese population paying more attention towards growing their commercial and professional interests, and in the events occurring back in China, fueled largely by the rise in Chinese nationalism sentiments.
Сингапур колониясының заң шығарушы кеңесі (19461955)
Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін, 1946 жылғы Straits Settlements (Repeal) заңына сәйкес, Straits Settlements таратылды, Сингапур жеке Таж колониясы болды, ал Пенанг пен Малакка Малайя Одағына қосылды. Соғыстың салдары британдық отаршылдық үкіметке деген көзқараста маңызды өзгерістерге әкелді, әсіресе Сингапурды басқару және қорғау қабілетіне сенімнің төмендеуімен, сондай-ақ жергілікті істерге көбірек қатысу және бақылау ниетімен. Күшейіп келе жатқан жергілікті қысыммен жаңа отаршылдық конституция қабылданды, 1946 жылдан 1948 жылға дейінгі Сингапур колониясы жарлығы 1948 жылғы алғашқы жалпы сайлауда алғаш рет халықтың дауыс беруіне мүмкіндік берді. Бірақ заң шығарушы кеңестің сайланған мүшелерінің саны тек алты ресми емес мүшемен шектелді, ал дауыс беру құқығы тек сайлаудан кем дегенде бір жыл бұрын Сингапурда тұратын ересек британдық азаматтарға ғана берілді. Қалған он үш ресми емес мүшелердің төртеуін губернатор, ал үшеуін коммерциялық палаталар тағайындады. Кеңесті тоғыз ресми мүше толықтырды. Губернатор кеңестің қабылдаған заңдарына вето қою құқығын қоса, маңызды өкілеттіктерді жүзеге асыруды жалғастырды.
After World War II, the Straits Settlements (Repeal) Act, 1946 dissolved the Straits Settlements, with Singapore becoming a Crown Colony on its own while Penang and Malacca joined the Malayan Union. The effects of the war led to major changes in attitudes towards the British colonial government, particularly with the drop in confidence in their ability to govern and protect Singapore, and a resulting desire to have greater say and participation in local affairs. With mounting local pressure, a new Colonial Constitution was passed, with the Singapore Colony Order in Council of 1946 to 1948 providing for public voting to take place for the first time with the first general election of 1948. Elected members of the Legislative Council were restricted to only six non official members, however, and voting was only open to adult British subjects who have been residents in Singapore for at least a year before the elections. The rest of the thirteen non officials included four nominated members by the governor and three by the chambers of commerce. Nine official members complete the council. The governor continued to exercise significant power, included the right to veto bills by the council.