Ганс Рейтер: Нацист дәрігер және «Рейтер синдромы» тарихы
Hans Reiter (physician)
Германиялық наци дәрігері Ханс Рейтер (1881-1969) Бухенвальд концлагерінде медициналық тәжірибелер жүргізген. «Жария рақаты» туралы жазған. Рейтер синдромының авторы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Неміс нацистік дәрігері (1881–1969)
German Nazi physician (1881–1969)
Ханс Конрад Юлиус Райтер (26 ақпан 1881 – 25 қараша 1969) – Бухенвальд концлагерінде медициналық тәжірибелер жүргізген неміс нацистік дәрігері. Ол «расалық гигиена» тақырыбында «Неміс алтыны, салауатты өмір – қуанышты еңбек» деген кітап жазды. 1916 жылы ол уретрит, конъюнктивит және артрит белгілерімен сипатталатын ауруды сипаттады, ол кейін Рейтер синдромы деп аталды. Рейтер Германия империясының Лейпциг қаласына жақын Реудниц қаласында дүниеге келген. Ол Лейпциг және Бреслау (қазіргі Вроцлав) қалаларында медицинаны оқыды және Тюбинген университетінде туберкулез тақырыбында докторлық диссертациясын қорғады. Докторлық диссертациясын қорғағаннан кейін ол Берлиндегі гигиена институтында, Париждің Пастер институтында және Лондондағы Сент-Мэри ауруханасында оқыды, онда екі жыл бойы сэр Алмрот Райтпен бірге жұмыс істеді. Кейін Балқанға ауыстырылып, 1-ші венгр армиясында қызмет еткен кезде, ол диареялық аурудан екі күн өткен соң пайда болған және бірнеше ай бойы рецидивтермен жалғасқан негонококктық уретрит, артрит және увеитке шалдыққан неміс лейтенантын хабарлады. Уретрит және артриттің комбинациясы 16 ғасырда белгілі болған, ал үштік алғаш рет 1783-1862 жылдары өмір сүрген ағылшын хирург сэр Бенджамин Коллинз Броди тарапынан сипатталған. Рейтерден бөлек, Фиссингер мен Лерой да 1916 жылы осы үштікті хабарлады. Рейтер, сифилис қоздырғышы болып табылатын Treponema pallidum-ға жақын, бірақ одан ерекшеленетін Treponema forans деп аталатын спирохетаны көргенін ойлады және бұл спирохета аурудың себебі деп жаңылысты, осы ауруды Spirochaetosis Arthritica деп атады. Бұл қателік, бәлкім, оның бұрын Leptospira icterohaemorrhagica-ны жаңадан ашқандығымен және кейін басқаларға сифилис үшін «Рейтер комплемент байланысу тестісін» (Reiter Complement Fixation Test) әзірлеуге мүмкіндік берген Treponema pallidum-дағы жұмысымен байланысты болуы мүмкін. Дегенмен, ол сипаттаған ауру Рейтер синдромы деп аталды және бұл синдром осы атаумен кеңінен танымал болды.
Hans Conrad Julius Reiter (26 February 1881 – 25 November 1969) was a German Nazi physician who conducted medical experiments at the Buchenwald concentration camp. He wrote a book on "racial hygiene" called Deutsches Gold, Gesundes Leben – Frohes Schaffen. In 1916, he described a disease with the symptoms urethritis, conjunctivitis and arthritis, which became known as Reiter's syndrome. Reiter was born in Reudnitz, near Leipzig in the German Empire. He studied medicine at Leipzig and Breslau (now Wrocław), and received a doctorate from Tübingen on the subject of tuberculosis. After receiving his doctorate, he went on to study at the hygiene institute in Berlin, the Pasteur Institute in Paris and St. Mary's Hospital in London, where he worked with Sir Almroth Wright for two years. Later, after being transferred to the Balkans, where he served in the 1st Hungarian Army, he reported a German lieutenant with non gonococcal urethritis, arthritis, and uveitis that developed two days after a diarrheal illness and had a protracted course with relapses over several months. The combination of two of the elements, urethritis and arthritis, had been recognized in the 16th century, and the triad had first been reported by Sir Benjamin Collins Brodie, an English surgeon who lived from 1783 to 1862. Separately from Reiter, the triad was also reported in 1916 by Fiessinger and Leroy. Reiter thought he saw a spirochete which he called Treponema forans, related to but distinct from Treponema pallidum, the causative agent of syphilis, and erroneously thought it was the cause, calling the disease Spirochaetosis Arthritica. The error probably was influenced by his previous discovery of Leptospira icterohaemorrhagica, and by his work on Treponema pallidum that later enabled others to develop the "Reiter Complement Fixation Test" for syphilis. Nevertheless, the eponym Reiter's syndrome was used for the disease he described, and the syndrome became widely known by that name.
1918-1939 жылдар
Бірінші дүниежүзілік соғыс аяқталған соң Райтер Росток қаласындағы гигиена бөлімінің басшысы болды.
After the end of World War I, Reiter became chief of the hygiene department at Rostock.
Кейінгі өмірі
Бостандыққа шыққаннан кейін Рейтер медицина саласында және ревматология саласындағы зерттеу жұмысына қайта оралды. Рейтер конъюнктивит, уретрит және гонококк емес артриттің үштігі спирохета инфекциясының салдары деп дұрыс емес қорытынды жасады және "Спирохетоздық артроз" деген атауды ұсынды. Дәрігерлер тобына "Райтер синдромы" терминін алғаш рет ағылшын тіліндегі ғылыми мақалада қолданған авторлардың бірі, доктор Эфрем Энглеман қосылды. Ол 65 жылдан кейін де медициналық тәжірибемен айналысып, Рейтердің нацистік байланыстары туралы сол кезде білмеген. Науқан бірте-бірте күш алып, "Райтер синдромы" термині уақытқа сай келмейтін болып, қолданылудан шыға бастады.
After his release, Reiter went back to work in the field of medicine and research in rheumatology. Reiter incorrectly concluded that the triad of conjunctivitis, urethritis, and non gonococcal arthritis was the result of a spirochetal infection and proposed the name "Spirochaetosis arthrosis". The group of doctors was joined by Dr. Ephraim Engleman, one of the authors on the first English language journal article that used the term "Reiter's syndrome", who was still practising 65 years later and had been unaware of Reiter's Nazi connections at the time he suggested the eponym. The campaign gradually gained momentum, and the term "Reiter's syndrome" has become increasingly anachronistic and has fallen out of favor.