Пауль Линдау: Неміс драматургі мен романишісінің өмірі мен шығармалары

Кіріспе

Неміс драматургі және романист Пол Линдау (3 маусым 1839 – 31 қаңтар 1919) – неміс драматургі және романист.

Өмір жолы мен шығармашылығы

Линдау Магдебургте заңгер Карл Линдаудың (Justizkommissar) ұлы болып дүниеге келді. Оның ата-анасы Герц Левин (дәрігер) және Генриетта Коэн яһуди дінінен протестантизмге көшкен. Герц Левин дін өзгерткеннен кейін өзін Герман Линдау деп атады. Пауыл Галле, Лейпциг және Берлинде білім алды. Оқуын одан әрі жалғастыру үшін бес жыл Парижде тұрды, сонымен қатар неміс газеттеріне шетелдік тілші ретінде қызмет етті. 1863 жылы Германияға оралғаннан кейін Дюссельдорф және Эльберфельдте журналистикамен айналысты. 1870 жылы Лейпцигте Das neue Blatt газетін құрды; 1872 жылдан 1881 жылға дейін Берлинде шығатын Die Gegenwart апталығын басқарды (1872–1931); ал 1878 жылы танымал Nord und Süd айлығын іске қосты, оны 1904 жылға дейін редакциялады. «Венециядан» (Дюссельдорф, 1864) және «Парижден» (Штутгарт, 1865) атты екі саяхат кітабынан кейін, оны бірден танымал еткен, жеңіл, сатирикалық стильде жазылған сындық зерттеулер жинағы жарық көрді. Олар: «Немец шағын қала тұрғынының зиянсыз хаттары» (Лейпциг, 2 том, 1870), «Үлкен балаларға арналған заманауи ертегілер» (Лейпциг, 1870) және «Әдеби бейтараптық» (Лейпциг, 1871). 1895 жылы Майнингендегі сарай театрының директоры болып тағайындалды, бірақ 1899 жылы Берлинге көшіп, Берлин театрының, кейіннен 1905 жылға дейін Deutsches театрының директоры болды. Ол 1868 жылы «Марион» пьесасымен драмалық мансабын бастады, бұл сахналық эффектілерге ерекше дарыны мен өткір және жанды диалогтарды көрсететін көптеген пьесалардың біріншісі болды. Олардың ішінде «Мария мен Магдалена» (1872), «Тәте Тереза» (1876), «Графиня Лия» (1879), «Die Erste» (1895), «Der Abend» (1896), «Der Herr im Hause» (1899) және «So ich dir» (1903) пьесалары ең танымалдары болды. Ол сонымен қатар Дюма, Ожие және Сардудың көптеген пьесаларын неміс сахнасына бейімдеді. Пьесаларының бес томы жарық көрді (Берлин, 1873–1888). Оның қысқа әңгімелер жинақтарының кейбіреуі үлкен танымалдылыққа ие болды, атап айтқанда, «Мырза және ханым Бевер» (Бреслау, 1882) және «Тоггенбург және басқа да әңгімелер» (Бреслау, 1883). «Берлин» атты романдық циклге «Батысқа пойыз» (Штутгарт, 1886, 10-шы басылымы, 1903), «Кедей қыздар» (1887, 9-шы басылымы, 1905) және «Шпицен» (1888, 8-ші басылымы, 1904) кірді. Кейінгі романдары: «Ди Гехильфин» (Бреслау, 1894), «Ди Брюдер» (Дрезден, 1895) және «Дер Кинг фон Сидон» (Бреслау, 1898). Оның Мольер (Лейпциг, 1871) және Альфред де Мюссе (Берлин, 1877) туралы алғашқы кітаптарынан кейін, «Жиналған мақалалар» (Берлин, 1875), «Драматургиялық жазбалар» (Штутгарт, 2 том, 1875; жаңа серия, Бреслау, 1878, 2 том) және «Театр алдындағы оқиғалар» (Бреслау, 1895) атты драмалық және әдеби сын жинақтары жарық көрді.

Lindau was born in Magdeburg as the son of Carl Lindau, a lawyer (Justizkommissar) whose parents Hertz Levin (a physician) and Henriette Cohen had converted from Judaism to Protestantism. Hertz Levin changed his name to Hermann Lindau after conversion. Paul was educated at Halle, Leipzig, and Berlin. He spent five years in Paris to further his studies, acting meanwhile as foreign correspondent to German papers. After his return to Germany in 1863 he was engaged in journalism in Düsseldorf and Elberfeld. In 1870 he founded Das neue Blatt at Leipzig; from 1872 to 1881 he edited the Berlin weekly Die Gegenwart (1872–1931); and in 1878 he founded the well known monthly Nord und Süd, which he continued to edit until 1904. Two books of travel, Aus Venetien (Düsseldorf, 1864) and Aus Paris (Stuttgart, 1865), were followed by some volumes of critical studies, written in a light, satirical vein, which at once made him famous. These were Harmlose Briefe eines deutschen Kleinstädters (Leipzig, 2 vols., 1870), Moderne Märchen fur grosse Kinder (Leipzig, 1870) and Literarische Rücksichtslosigkeiten (Leipzig, 1871). He was appointed intendant of the court theatre at Meiningen in 1895, but removed to Berlin in 1899, where he became manager of the Berliner Theater, and subsequently, until 1905, the Deutsches Theater. He began his dramatic career in 1868 with Marion, the first of a long series of plays in which he displayed a remarkable talent for stage effect and a command of witty and lively dialogue. Among the more famous were Maria und Magdalena (1872), Tante Therese (1876), Gräfin Lea (1879), Die Erste (1895), Der Abend (1896), Der Herr im Hause (1899), and So ich dir (1903). He also adapted many plays by Dumas, Augier and Sardou for the German stage. Five volumes of his plays were published (Berlin, 1873–1888). Some of his volumes of short stories acquired great popularity, notably Herr und Frau Bewer (Breslau, 1882) and Toggenburg und andere Geschichten (Breslau, 1883). A novel sequence entitled Berlin included Der Zug nach dem Westen (Stuttgart, 1886, 10th ed. 1903), Arme Mädchen (1887, 9th ed. 1905) and Spitzen (1888, 8th ed. 1904). Later novels were Die Gehilfin (Breslau, 1894), Die Brüder (Dresden, 1895) and Der König von Sidon (Breslau, 1898). His earlier books on Molière (Leipzig, 1871) and Alfred de Musset (Berlin, 1877) were followed by some volumes of dramatic and literary criticism, Gesammelte Aufsätze (Berlin, 1875), Dramaturgische Blätter
(Stuttgart, 2 vols., 1875; new series, Breslau, 1878, 2 vols. ), and Vorspiele auf dem Theater (Breslau, 1895).

Аға

Оның ағасы Рудольф Линдау (1829 ж.т.), танымал дипломат және жазушы болған.

Британника сілтемелері

Хадлих, Пол Линдау драмалық ақын ретінде (2-ші басылым, Берлин, 1876).