Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Чех католик діни қызметкері және уағыздаушы Милич Кромěříж (Milicius de Chremsir; Militsch von Kremsier; 29 маусым 1374 жылы қайтыс болды) – 14 ғасырда пайда болған Богемия реформациясының ең ықпалды уағыздаушысы және чех католик діни қызметкері. Ол сол кездегі басқа богемдік уағыздаушылар мен жазушылармен бірге Ян Густың реформаторлық қызметіне белсенді дайындық жасады. Қазіргі әдебиетте оны кейде Кромěříждік Ян Милич деп атайды, бірақ тарихи дереккөздерде ол тек Кромěříждік Милич ретінде ғана еске алынады.
Czech Catholic priest and preacher
Milíč of Kroměříž (; Milicius de Chremsir; ; Militsch von Kremsier; died 29 June 1374) was a Czech Catholic priest and the most influential preacher of the emerging Bohemian Reformation in the 14th century. Together with other Bohemian preachers and writers of that time, he paved in a certain sense the way for the reforming activity of Jan Hus. He is sometimes known as Jan Milíč of Kroměříž in modern literature, but in historical sources he's only referred to as Milíč of Kroměříž.
Өмір
Миличтің ерте өмірі туралы көп мәлімет жоқ. Ол Моравияның Кромьериж қаласында (Богемия тәжінің бір бөлігі) дүниеге келген. Туған күні белгісіз. 1350 жылы діни шен алған. 1358 жылдан 1360 жылға дейін тіркеуші, ал 1360 жылдан 1362 жылға дейін Карл IV-нің Императорлық канцеляриясында түзетуші болып қызмет еткен, және ол оны бірнеше рет Германияға еріп жүрген. 1362 жылдың қазан айында Прага соборында архидиакондық лауазымымен бірге каноник қызметіне тағайындалған. 1363 жылдың желтоқсанында барлық лауазымдарынан бас тартып, тек уағызшы болу үшін кеткен; ол ғалымдарға латын тілінде, ал (жаңалық ретінде) қара халыққа туған тілі – чех немесе осы мақсат үшін үйренген неміс тілінде уағыз айтқан. Ол апостолдық кедейлігімен ерекшеленіп, көп ұзамай саяхатшы монахтардың ашуын қоздырған. Оның еңбегінің табысы Праганың Ескі қаласындағы жаман атпен белгілі Бенатки ("Венеция") көшесін Nový Jeruzalém ("Жаңа Иерусалим") деп аталатын қайырымдылық мекемесіне айналдырғаннан көрінді. Шіркеу ішіндегі және шіркеуден тыс жердегі жамандықтарды Киелі кітап арқылы қарастырғанда, оның санасында "ұяттылықтың тоқырауы" енді Құдайдың ғибадатханасында көрініп, антихрист келгендігі туралы сенім нығайды. 1367 жылы ол Римге (онда Авиньоннан Папа Урбан V-нің келуі күтілуде) осы көзқарастарды түсіндіру үшін барған. Ол Санкт-Петер қақпасына уағызын жариялайтын хабарламаны іліп қойған, бірақ оны оқуға үлкермей, инквизиция оны түрмеге қамаған. Алайда, ол келгеннен кейін, оны босатуға бұйрық берді, содан кейін Прагаға оралды және 1369 жылдан 1372 жылға дейін күн сайын Тын шіркеуінде уағыз айтқан. Соңғы жылы жергілікті архиепархия дін қызметкерлері оның үстінен 12 баптан тұратын шағымды Авиньондағы папалық сотқа жолдады, ол 1374 жылы Үлкен ораза кезінде шақырылды, және сол жылы ол кінәсіз деп танылып, кардиналдар жиналысының алдында уағыз айтуға рұхсат алғаннан кейін көп ұзамай қайтыс болды.
Not much is known of Milíč's early life. He was born in Kroměříž, Moravia (part of the Bohemian Crown). The date of his birth is not known. He was in holy orders in 1350. From 1358 to 1360 he served as registrar and from 1360 to 1362 as corrector at the Imperial Chancery of Charles IV, whom he accompanied into Germany several times. In October 1362 received a canonry in the cathedral of Prague along with the dignity of archdeacon. In December 1363 he resigned all his appointments that he might become a preacher pure and simple; he addressed scholars in Latin, and (an innovation) the laity in their native Czech, or in German, which he learnt for the purpose. He was conspicuous for his apostolic poverty and soon roused the enmity of the mendicant friars. The success of his labors made itself apparent in the way in which he transformed the ill famed Benátky ("Venice") street in Prague Old Town quarter into a benevolent institution, Nový Jeruzalém ("New Jerusalem"). As he viewed the evils inside and outside the church in the light of Scripture, the conviction grew in his mind that the "abomination of desolation" was now seen in the temple of God, and that antichrist had come, and in 1367 he went to Rome (where Pope Urban V was expected from Avignon) to expound these views. He affixed to the gate of St. Peter's a placard announcing his sermon, but before he could deliver it was thrown into prison by the Inquisition. Urban, however, on his arrival, ordered his release, whereupon he returned to Prague, and from 1369 to 1372 preached daily in the Týn Church there. In the latter year the clergy of the local archdiocese complained of him in 12 articles to the papal court at Avignon, whither he was summoned in Lent 1374, and where he died in the same year, not long after being declared innocent and authorized to preach before the assembly of cardinals.