Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ағылшын сәулетшісі (1815–1895)
English architect (1815 1895)
Джеймс Пирс Сент-Обин (6 сәуір 1815 – 8 мамыр 1895), көбінесе J P St Aubyn деп аталатын, Виктория дәуіріндегі ағылшын сәулетшісі. Ол шіркеулерді салудағы шеберлігімен және сенімді түрде ескі нысандарды қалпына келтіруімен танымал.
James Piers St Aubyn (6 April 1815 – 8 May 1895), often referred to as J P St Aubyn, was an English architect of the Victorian era, known for his church architecture and confident restorations.
Ерте өмір
Сент-Обин 1815 жылғы 6 сәуірде Англияның Мидлендс аймағында, Ворчестерширдегі Повик викариджінде, анасының әкесінің үйінде дүниеге келді. Ол Роберт Томас Сент-Обин мен оның әйелі Фрэнсис Флеминг Сент-Джонның екінші ұлы, сондай-ақ Корнуоллдағы Сент-Михаил тауындағы 1-ші барон Сент-Леван Джон Сент-Обиннің туысы болды. Ол туыстары мен достары арасында екінші христиан атымен – Пирс (кейде Пирс деп те жазылатын) деп танылды. Архитектураны оқуға кіріспес бұрын Пензанс грамматикалық мектебінде білім алды. 1852 жылы Девон штатының Сток-Дамерел қаласында Элиза Филпотқа үйленді. Элиза 1816 жылы Цейлонда дүниеге келді және 1881 жылғы 13 қыркүйекте Лондондағы Ханновер скверіндегі Кембридж көшесі, 108-үйінде қайтыс болды. Актер Джеймс Болам Сент-Обиннің аналық желісінен тараған.
St Aubyn was born at Powick Vicarage, Worcestershire, in the English Midlands, the home of his maternal grandfather, on 6 April 1815. He was the second son of the Rev Robert Thomas St Aubyn and his wife, Frances Fleming St John, and a cousin of John St Aubyn, 1st Baron St Levan, of St Michael's Mount, Cornwall. He was known to his family and friends by his second Christian name of Piers (sometimes spelt Pearse). He was educated at Penzance Grammar School before beginning his studies in architecture. He married Eliza Phillpott in 1852 at Stoke Damerel, Devon. Eliza was born in Ceylon in 1816 and died on 13 September 1881 at their home, 108 Cambridge Street, Hanover Square, London. Actor James Bolam is descended via his maternal line from St. Aubyn.
Мансап
Ол Глостердегі Томас Фулджеймске (1808-1874) шәкірттұтқан және 1838-1839 жылдары Оңтүстік Сернейдегі (Глос) Эдвардс колледжі үшін жұмыс басқарушы болып қызмет еткен. 1837 жылы Джордж Басеви, Эдвард Блор және Уильям Райлтон ұсынғандықтан, ол Британдық сәулетшілердің Корольдік институтына сайланды және 1856 жылы Бенджамин Ферри, Джайлс Гилберт Скотт және Фрэнсис Пенроуз ұсынған институттың мүшесі болды. Ол институт кеңесінде екі рет қызмет етті (1858-1860 және 1870-1872 жылдары). 1851 жылдан 1885 жылға дейін Лондондағы Орта ғибадатханаға жер өлшеуші болып тағайындалды және мансабының көп бөлігінде ғибадатханадағы Лэмб ғимараттарынан жұмыс істеді. 1885 жылдан бастап, жартылай зейнеткерлікке шыққандай болған Сент-Обин Генри Джон Уэдлингпен (1918 жылы қайтыс болды) серіктестік құрды, ол 1858 жылы оның кеңсесіне шәкірт ретінде келді және оның көмекшісі және басқарушы клеркі болып қалды. Сент-Обин 1895 жылдың 7 мамырында Маразиондағы (Корнуолл) Чи-ан-Эглоста қайтыс болды және Сент-Михаил тауында жерленді. H.J. Уэдлинг оның практикасын жалғастырды және «St Aubyn & Wadling» деген атпен сауда жасады. Сент-Обиннің мансабын дамытуға оның отбасының Девон мен Корнуоллдағы, әсіресе Девонпорттағы беделі көмектескені сөзсіз, онда олар ірі жер иелері болған. Ол негізінен Лондонда жұмыс істеді және Оңтүстік Англияның барлық аймақтарына тараған практиканы дамытты, бірақ мансабының бір бөлігінде Девонпортта кеңсесі болды және Девон мен Корнуоллда кеңінен жұмыс істеді. Бұл жергілікті байланысқа қоса, оның Глостерширдегі (әрине, Фулджейм кеңсесіндегі жылдарынан туындаған), Кент, Рединг, Кембриджшир және Лестерширдегі жұмыстары шоғырланған. Ол негізінен шіркеу архитекторы болды, көптеген жаңа шіркеулер салды және одан да көптерін қалпына келтірді. Оның шіркеу жұмыстары сол кездегі готикалық қайта жандану ағымында берік болды, әдетте сәнді кезеңнің формалары мен безендіруінен айырылмайтын және түпкіліктілік пен ерекшеліктерден мүлдем құр болды. Оның Редингтегі Барлық Әулиелер шіркеуі мен Бристольдегі Тиндаллс паркіндегі Сент-Мэри шіркеуі ерекше ұқсас. Оның қалпына келтіру жұмыстары көбінесе толық немесе ішінара қайта құруға тең келді және кейінгі ұрпақтар оларды қажетсіз қатыгездік деп санады; Сэр Джон Бетджеман Сент-Обиннің 20 ғасырдағы сыншыларының бірі болды. Сент-Обин сонымен қатар көптеген ауылдық үйлерді жобалады, көбінесе ерте готикалық стильде. Оның жобалаған бірден-бір есімді ғимараты – 1883 жылғы Абберли Холл аумағындағы сағат мұнарасы. Оның ең үлкен кәсіби өкініші – Труро соборын салуға арналған тапсырысты алуға құмарланбауы, ол Джон Лофборо Пирсонға бір дауыспен жеңілді; оның собор жобалары 1878 жылдың 20 желтоқсанында «Building News» басылымында жарияланды. Оның ең маңызды жетістігі – Найджел Николсон «19 ғасыр сәулетінің ең үлкен жетістіктерінің бірі» деп сипаттаған Сент-Михаил тауының қалпына келтіруі.
He was articled to Thomas Fulljames (1808–1874) in Gloucester and acted as clerk of works for the latter's Edwards College, South Cerney (Glos) in 1838–39. He was elected to the Royal Institute of British Architects in 1837, on the nomination of George Basevi, Edward Blore and William Railton, and became a Fellow of the Institute in 1856, proposed by Benjamin Ferrey, Giles Gilbert Scott, and Francis Penrose. He twice served on the Council of the Institute (in 1858–60 and 1870–72). He was Surveyor to the Middle Temple in London from 1851 until 1885, and practised from Lambe Buildings in the Temple for much of his career. From about 1885 onwards, when he seems to have semi retired, St. Aubyn worked in partnership with Henry John Wadling (d 1918), who entered his office as a pupil in 1858 and remained as his assistant and managing clerk. St Aubyn died on 7 May 1895 at Chy an Eglos, Marazion (Cornwall), and is buried on St Michael's Mount. H J Wadling succeeded to his practice, and continued to trade as "St Aubyn & Wadling". St Aubyn was undoubtedly assisted in developing his career by his family's prominence in Devon and Cornwall, and particularly in Devonport, where they were the major landowners. He practised chiefly in London and developed a practice which extended all over southern England, but he also kept an office in Devonport for part of his career, and he was employed particularly extensively in Devon and Cornwall. Apart from this local connection, there are clusters of his work in Gloucestershire (no doubt deriving from his years in Fulljames' office), Kent, Reading, Cambridgeshire and Leicestershire. He was primarily a church architect, building a considerable number of new churches and undertaking even more restorations. His church work was firmly in the Gothic revival mainstream of his time, rarely departing from the forms and decoration of the Decorated period, and lacks much originality or flair. His churches at All Saints, Reading and St Mary, Tyndalls Park, Bristol, are notably similar. His restorations often amounted to wholesale or partial rebuilding, and were seen by later generations as unnecessarily brutal; Sir John Betjeman was among St Aubyn's 20th century detractors. St Aubyn also designed a number of country houses, mostly in a rather cheerless early Gothic style. The one whimsical building he is known to have designed is the clock tower in the grounds of Abberley Hall, c 1883. His greatest professional disappointment was his failure to secure the commission to build Truro Cathedral, which he lost by one vote to John Loughborough Pearson; his designs for the Cathedral were published in Building News, 20 December 1878. His most notable achievement was the restoration of St Michael's Mount, described by Nigel Nicolson as: "among the greatest achievements of 19th century architecture".