Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мексикалық кинорежиссер және актер
Mexican film director and actor
Эмилио "Эль Индио" Фернандес Ромо (eˈmiljo feɾˈnandes ˈromo; 1904 жылғы 26 наурыз – 1986 жылғы 6 тамыз) – мексикалық кинорежиссер, актер және сценарийші. Ол 1940-1950 жылдардағы мексика киносының алтын ғасырындағы ең өнімді кинорежиссерлердің бірі болды. Ол 1946 жылы Канн кинофестивалінде "Алтын пальма" жүлдесін жеңіп алған "Мария Канделярия" (1944) фильмінің режиссері ретінде ең жақсы танымал. Актер ретінде Мексикада және Голливудта көптеген фильмдерде жұмыс істеді. Мексикалық актер Хайме Фернандестің әкесі.
Emilio "El Indio" Fernández Romo (eˈmiljo feɾˈnandes ˈromo; 26 March 1904 – 6 August 1986) was a Mexican film director, actor and screenwriter. He was one of the most prolific film directors of the Golden Age of Mexican cinema in the 1940s and 1950s. He is best known for his work as director of the film María Candelaria (1944), which won the Palme d'Or award at the 1946 Cannes Film Festival. As an actor, he worked in numerous film productions in Mexico and in Hollywood. He was the father of the Mexican actor Jaime Fernández.
Ерте өмір
1904 жылы 26 наурызда Коауила штатының Сабинас қаласында туған Эмилио Фернандес Ромо революциялық генералдың ұлы болса, анасы Кикапу тайпасының ұрпағы еді. Ол ата-анасынан мексикалық салт-дәстүрлер мен ежелгі сенімдерді мұра еткен. Жасөспірім шағында болған қайғылы оқиға оны үйінен қашуға және Мексика революциясының қатарына қосылуға мәжбүр етті. Кейін Мексика әскери академиясына түсіп (1954 жылы полковник шеніне жетті). 1923 жылы Альваро Обрегон үкіметіне қарсы Адольфо де ла Уэртаның көтерілісіне қатысты, бірақ бұл көтеріліс сәтсіз аяқталып, ол түрмеге қамалды. Түрмеден қашып, Мексикадан эмиграцияға кетіп, ең алдымен Чикагоға, содан кейін Лос-Анджелеске барып орнықты. Ол кір жуушы, бармен, портовый жұмысшы, баспасөз қызметкері және, ақырында, Голливуд студияларын салуда тас қалаушы болып жұмыс істеді. Осы жағдай кино саласына қадам басуына, сондай-ақ Дуглас Фэрбенкс сияқты жұлдыздардың дублері болуына мүмкіндік берді.
Born in Sabinas, Coahuila, on 26 March 1904, Emilio Fernández Romo was the son of a revolutionary general, while his mother was a descendant of Kickapoo natives. From his parents, he inherited Mexican customs and indigenous beliefs. When he was a teenager, a fatal event forced him to flee his home and enlist in the ranks of the Mexican Revolution. Later, he entered the Mexican Military Academy (where in 1954, he gained the rank of colonel). In 1923, he took part in the uprising of Adolfo de la Huerta against the government of Álvaro Obregón, but this insurrection failed and he was sent to prison. He escaped and left Mexico to go into exile, first in Chicago and later in Los Angeles. There he earned his living as a laundry employee, bartender, longshoreman, press assistant and finally as a stonemason for Hollywood studio construction, a circumstance that favored his foray into film as an extra and as a double for stars like Douglas Fairbanks.
Мансап
Оның алғашқы мансабын Де ла Уэрта қолдады, ол оған: «Мексика енді революциялар қаламайды да, қажет те етпейді, Эмилио. Сен киноның Меккесіндесің, ал кино – адамзат ойлап тапқан ең тиімді өзіндік өрнек құралы. Кино жасауды үйрен, сосын ол біліммен туған жеріңе оралып кел. Өз идеяларыңды жеткізу үшін, оларды мыңдаған адамға жеткізетін фильмдер жаса» деді. Ол сонымен қатар Сэм Пекинпа режиссерлік еткен үш фильмде түсті: «Жабайы топ» (1969), «Пэт Гаррет және Билли Кид» (1973) және «Альфредо Гарсияның басын маған әкел» (1974).
His initial career was encouraged by De la Huerta, who told him: Mexico does not want nor need more revolutions Emilio. You are in the Mecca of film, and film is the most effective tool we humans have invented to express ourselves. Learn to make movies and you return to our homeland with that knowledge. Make our films so you can express your ideas, so they reach thousands of people. He also acted in three films directed by Sam Peckinpah: The Wild Bunch (1969), Pat Garrett and Billy the Kid (1973), and Bring Me the Head of Alfredo Garcia (1974).
Кейінгі өмірі
Өмірінің соңғы жылдары ол режиссерлік етпеді, бірақ актерлік өнерін жалғастырды. 1970 жылдардың аясында ол бір шаруаның өліміне кінәлі деп танылып, Торреон қаласында түрмеге қамалды. 6 ай сынақ мерзімінен кейін босатылды. Апатқа байланысты апталық тіркелуге келмегендіктен, ол қайтадан түрмеге қамалды. Түрме жазасын аяқтаған соң, ол Койоакан қаласындағы үйіне қайтып келді. 1986 жылдың басында Эмилио Фернандес Акапулькодағы үйінде құлап, сан сүйегін сындырып алды. Оның қызы Аделаның сөзінше, ауруханада оған безгек жұқтырған қан құйылды. Эмилио Фернандес 1986 жылдың 6 тамызында қайтыс болды. Мексикалық тамырлық фильмде оны Хоакин Косио сомдады. Фернандес Оскар мүсінінің прототипі болды деген әңгімелер бар, бірақ бұл әлі расталмаған. Аңыз бойынша, MGM өнер директоры Седрик Гиббонс, Оскар сыйлығын жасауға міндеттелген Киноакадемияның алғашқы мүшелерінің бірі, актриса Долорес дель Рио арқылы Фернандеспен танысып, оны жалаңаш поза беруге көндірген.
During the last years of his life, he did not direct, although he continued to act. In the late 1970s he was imprisoned in Torreón after he was found guilty of the death of a farmer. He was released after 6 months probation. Missing weekly sign ins, due to an accident, caused him to be imprisoned again. After finishing his prison sentence, he returned to his house in Coyoacan. In early 1986, Emilio Fernández suffered a fall at his home in Acapulco, which caused a fracture of the femur. According to his daughter Adela, in the hospital he received a blood transfusion that was infected with malaria. Emilio Fernández died on 6 August 1986. He was portrayed by Joaquín Cosio in the Mexican biographical film Cantinflas. Fernández is rumored to be the model for the Oscar statuette, but this is not confirmed. The legend suggested that MGM art director Cedric Gibbons, one of the original Motion Picture Academy members tasked with creating the Academy Award trophy, was introduced to Fernández by actress Dolores del Río and persuaded him to pose nude.
Жеке өмір
1941 жылы Глэдис Фернандес деген 16 жасар кубалық қыз оның алғашқы әйелі болды. Олардың қарым-қатынасына Эмилионың Голливуд дивасы Долорес дель Риоға деген құштарлығы әсер етті және Глэдис оны тастап кетті. Эмилио мен Глэдистің жазушы Адела Фернандес-и Фернандес деген қызы болды. Оның ең тұрақты қарым-қатынасы актриса Колумба Домингеспен болды. Олар жеті жыл бірге болды, бірақ қарым-қатынас бұзылды, себебі Колумба жүкті болды, ал ол тағы балалары болмасын қалады. Ол оның келісімінсіз бала туды, содан кейін олар ажырасты. Олардың қызы Жакаранда 1978 жылы ғимараттың төбесінен құлап қайтыс болды. Глория Де Валуа Кабидеспен некелесіп, тағы бір қызы, Ксочитль Фернандес Де Валуа дүниеге келді. Фернандес британдық-американдық актриса Оливия де Гавиландқа ғашық болған, бірақ оны ешқашан кездестірген жоқ. Фернандес Мексиканың сол кездегі президенті Мигель Алеманнан Койоакандағы бір көшені өз сарайына дейін созуын және оны Лангес деп атауын өтінді. Осылайша ол оған әрдайым жақын болып, символдық түрде оның аяқ астында болуын қалады. Фернандестің қайтысынан кейін оның қызы Адела мен Колумба Домингес арасында сот дауы басталды. Адела әкесінің жалғыз мұрагері деп тағайындалып, оның үйіне – Мехико қаласының Койоакан ауданындағы бекініске ие болды, бірақ Колумба оны өзінің меншігі деп мәлімдеді. Колумбаның сөзінше, Адела Фернандестің биологиялық қызы емес, анасы тастап кеткен кезде оны асырап алған. 2013 жылы Аделаның қайтысы заңдық жағдайды беймаз қалдырды. Фернандестің қызы Адела 2013 жылға дейін басқарған үй-бекініс Мехикодағы түрлі мәдени шараларға арналған орынға айналды және жүзден астам мексикалық және шетелдік фильмдерді түсіру үшін тұғыр ретінде пайдаланылды.
Gladys Fernández, a 16 year old Cuban girl, became his first wife in 1941. Their relationship was affected by Emilio's passion for Hollywood diva Dolores del Río and Gladys ended up leaving him. Emilio and Gladys had a daughter, the writer Adela Fernández y Fernández. His most stable relationship was with the actress Columba Domínguez. They were together for seven years, but the relationship collapsed because Columba became pregnant, and he did not want more children. She decided to have the baby without his consent, they broke up. Their daughter, Jacaranda, died in 1978 after falling from the top of a building. His marriage to Gloria De Valois Cabiedes produced another daughter, Xochitl Fernández De Valois. Fernández was infatuated with the British American actress Olivia de Havilland, whom he never met. Fernández asked the then president of Mexico, Miguel Alemán, to extend a street in Coyoacán to his mansion, and to name it Lang es. Thus, he would always have her symbolically near, transformed into a street, and always at his feet. After the death of Fernández, a lawsuit broke out between his daughter Adela and Columba Domínguez. Adela had been named sole heir of her father and took possession of his house, a fortress in the neighborhood of Coyoacán in Mexico City, which Columba claimed as her own. According to Columba, Adela was not a biological daughter of Fernández, but was adopted by him when she was abandoned by her mother. Adela's death in 2013 left the legal situation unclear. The House Fortress of Fernández, managed by his daughter Adela until her death in 2013, became a space dedicated to various cultural activities in Mexico City, and has served as a backdrop for filming over one hundred Mexican and foreign films.