Кантинфлас: Мексиканың ұлы комедиясы және кино өнерінің шебері

Кіріспе

Мексикалық актер, продюсер және сценарист

актер Марио Фортино Альфонсо Морено Рейес (12 тамыз 1911 – 20 сәуір 1993), Cantinflas (канˈтиɱфлас) сахналық атымен танымал, мексикалық комедияшы, актер және кинорежиссер. Ол Мексиканың ең белгілі комедианты саналады және Латын Америкасы мен Испанияда халыққа кең танымал икона ретінде құрметтеледі. Оның мексикалық тілінің интонациясы, сөздік қоры және синтаксисімен толы юморы Латын Америкасының испан тілінде сөйлейтін барлық елдерінде және Испанияда сүйікті, сондай-ақ кантинфлеар, кантинфлада, кантинфлеско және кантинфлеро сияқты бірнеше сөздердің пайда болуына себепкер болды. Ол көбінесе кедей шаруаларды немесе пеладо тегінің қара жұмысшыларын сомдаған. Бұл рөл Кантинфластың Голливудқа қадам басуымен қоса, ұзақ және сәтті кино мансабын құруына мүмкіндік берді. Чарли Чаплин бір кезде оны замандас комедияшылардың ең жақсысы деп атады, ал Мореноны "Мексиканың Чарли Чаплині" деп атады. Әлемнің көп бөлігіндегі көрермендер үшін ол "80 күн ішінде әлемді айналып өту" фильмінде Дэвид Нивенмен бірге ойнағандығымен есімдеріне түсірілді, бұл фильм "Оскар" жүлдесін жеңіп алды, ал Морено "Алтын глобус" сыйлығын "Музыкалық немесе комедиялық фильмдегі ең үздік актер" номинациясы бойынша жеңіп алды. Мексика киносының пионері ретінде Морено оның алтын ғасырының басталуына үлкен үлес қосты. Ол табысқа жеткен бизнесмен болғаннан басқа, Мексиканың күрделі және көбінесе қауіпті еңбек саясатына да белсенді қатысты. Оның әлсіздердің қорғаушысы ретіндегі беделі оның іс-қимылдарына сенімділік сыйлады және бірпартиялық үкіметтің кәсіподақтарды бақылауға алу тәжірибесі – шарризмге қарсы күрестің бастапқы кезеңінде маңызды рөл атқарды. Сонымен қатар, оның кейіпкері Кантинфлас, оның жеке өмірімен бірігіп кеткен, медиа сыншылары, философтар және тіл білімі мамандары тарапынан зерттелді, олар оны мексикалық қоғамға қауіп төндіретін, буржуазиялық марионетка, сөздік инноватор немесе пикарескалық батыр ретінде қарастырды.

Ерте және жеке өмір

Марио Фортино Альфонсо Морено Рейес Мексика қаласының Санта-Мария-ла-Редонда ауданында дүниеге келді және Тепитоның қиын ауданында өсті. Ол кедей пошташы Педро Морено Эскивель мен Мария де ла Соледад Рейес Гвизардың (Котиха, Мичоакан) сегіз баласының бірі болды. Мореноның анасы Соледад Рейес бай отбасынан шыққан, бірақ Педро Мореноға үйленгенде мұрадан айырылды. Қалғандары – Педро, Хосе ("Пепе"), Эдуардо, Эсперанса, Каталина, Энрике және Роберто еді. Ол қиын жағдайларды шапшаң ойлау қабілетімен және көшедегі тәжірибесімен шеше білді, осы қасиеттерін кейін фильмдерінде де пайдаланды. Оның комедиялық бейнесі оны циркке, содан кейін кәсіби театр мен киноға жеткізді. 1936 жылдың 27 қазанында орыс тегінен шыққан Валентина Иванова Зубаревке үйленді және 1966 жылдың қаңтарында оның қайтысына дейін бірге өмір сүрді. 1961 жылы Мореноның басқа әйелден ұлы дүниеге келді; бала Валентина Иванова тәрбиесіне алынып, Марио Артуро Морено Иванова деп аталды, соның салдарынан кейбір деректерде оны қате түрде "Кантинфластың асырап алынған ұлы" деп атайды. Морено Иванова 2017 жылдың 15 мамырында жүрек талмасынан қайтыс болды деп болжануда. Морено Мексика актерлерінің гильдиясы Asociación Nacional de Actores (ANDA, "Актерлердің ұлттық қауымдастығы") президенті және тәуелсіз киножұмысшылар кәсіби одағы Sindicato de Trabajadores de la Producción Cinematográfica (STPC) бірінші бас хатшысы қызметтерін атқарды. Зейнеткерлікке шыққаннан кейін өмірін қайырымдылық және гуманитарлық ұйымдарға, әсіресе балаларға көмектесуге арнады. Оның Рим-католик шіркеуі мен жетімдер үйіне жасаған үлесі оны Мексиканың халық батыры етті. Ол Чилам Балам ложасында масон болып тіркелді. 1961 жылы Кантинфлас вице-президент Линдон Б. Джонсонмен бірге Сан-Антониодағы сауда орталықтары мен супермаркеттерде Техас штатының 20-шы сайлау округінен АҚШ Өкілдер палатасына кандидат болған демократ Генри Б. Гонсалесті қолдады, ол республикалық қарсыласы Джон В. Гудты жеңді. Гонсалес Техас штатының сенатына және Техастан АҚШ конгрессмені болып сайланған алғашқы испаноязыл болды.

Mario Fortino Alfonso Moreno Reyes was born in Santa María la Redonda neighbourhood of Mexico City, and grew up in the tough neighbourhood of Tepito. He was one of eight children born to Pedro Moreno Esquivel, an impoverished mail carrier, and María de la Soledad Reyes Guízar (from Cotija, Michoacán). Moreno's mother, Soledad Reyes, came from an affluent family, but was disinherited when she married Pedro Moreno. The others were Pedro, José ("Pepe"), Eduardo, Esperanza, Catalina, Enrique, and Roberto. He made it through difficult situations with the quick wit and street smarts that he would later apply in his films. His comic personality led him to a circus tent show, and from there to legitimate theatre and film. He married Valentina Ivanova Zubareff, of Russian ethnicity, on 27 October 1936 and remained with her until her death in January 1966. A son was born to Moreno in 1961 by another woman; the child was adopted by Valentina Ivanova and was named Mario Arturo Moreno Ivanova, causing some references to erroneously refer to him as "Cantinflas' adopted son". Moreno Ivanova died on 15 May 2017, of a presumed heart attack. Moreno served as president of one of the Mexican actors' guilds known as Asociación Nacional de Actores (ANDA, "National Association of Actors") and as first secretary general of the independent filmworkers' union Sindicato de Trabajadores de la Producción Cinematográfica (STPC). Following his retirement, he devoted his life to helping others through charity and humanitarian organizations, especially those dedicated to helping children. His contributions to the Roman Catholic Church and orphanages made him a folk hero in Mexico. He was a Freemason, initiated at Chilam Balam Lodge. In 1961, Cantinflas appeared with Vice President Lyndon B. Johnson at shopping centers and supermarkets in San Antonio, Texas, to support the successful Democratic nominee to the United States House of Representatives for Texas's 20th congressional district, Henry B. Gonzalez, who defeated his Republican challenger, John W. Goode. Gonzalez was the first Hispanic elected to the Texas State Senate and as a U. S. congressman from Texas.

Атаудың шығу тегі

Жас шағында Кантинфлас көшпенді шатырларда түрлі қойылымдар қойды, және осы жерде ол "Кантинфлас" деген есімді алды. Бір газетте жарияланған марқұм туралы хабарламада айтылғандай, "Кантинфлас" – ата-анасы оның ойын-сауық саласында екенін білмеуі үшін құрастырылған мағынасыз есім, олар бұл мамандықты арсыздық деп есептеген. Кантинфлас 1992 жылы берген соңғы телеинтервьюсында осыны растады.

Көңіл көтеру қызметі

Кәсіби өмірін ойын-сауық саласында бастамас бұрын, ол медицина және кәсіби бокс сияқты бірнеше мүмкін болатын мансаптарды қарастырды, содан кейін биші ретінде ойын-сауық әлеміне қадам басты. 1930 жылға қарай ол Мексика қаласының карпа (қоныс-қозғалмалы шатырлар) айналымына қатысып, Офелия, Аскапоцальконың Сотелосы және, ақырында, Валентина карпасымен бірге өнер көрсетті, сол жерде ол болашақ әйелімен танысты. Бастапқыда ол Ал Джолсонға еліктеуге тырысып, бетін қара бояумен жақты, бірақ кейіннен өзінің жеке есімдігін қалыптастырып, кедей аудан тұрғыны бейнесін жасады – кең шалбар, белге арқан және ерекше миықпен. Шатырларда ол биледі, акробатикалық трюктар көрсетті және түрлі мамандықтармен байланысты рөлдерді ойнады.

Кино мансабы

1930 жылдардың ортасында Кантинфлас публицист және продюсер Сантьяго Реахимен танысып, кейіннен онымен бірге өздерінің кино өндірісі кәсіпорнын құрды. Реачи өндіріс, режиссура және дистрибуциямен айналысты, ал Кантинфлас актерлік қызмет атқарды. Кантинфлас 1936 жылы «No te engañes corazón» («Өзіңді алдама, жаным») фильмінде дебют жасады, бірақ бұл фильм Реачимен танысқанға дейін көп назар алмады. 1939 жылы Реачи екі серіктес – Кантинфлас пен Фернандеспен бірге «Posa Films» компаниясын құрды. Осыған дейін Реачи Кантинфлас кейіпкерін дамытуға мүмкіндік берген қысқа фильмдер түсірді, бірақ 1940 жылы ол София Альварес, Хоакин Пардаве, Сара Гарсия және Долорес Камарилломен бірге түсірген «Ahí está el detalle» («Міне, мәселе осында») фильмінен кейін киножұлдызға айналды. Фильмге атын берген сөз тіркесі оның мансабының соңына дейін «кантинфластық» (немесе айтулы сөз) болды. Фильм Латын Америкасында үлкен жетістікке жетті және кейіннен «Somos» журналы оны Мексиканың ең ұлы 10 фильміне қосты. 1941 жылы Морено алғаш рет «El gendarme desconocido» («Белгісіз қарауыл») фильмінде полиция қызметкерінің рөлін ойнады. Осы уақытқа дейін ол «peladito» кейіпкерін 1920 жылдардағы «pelado» кейіпкерінен ажыратып, оның кейіпкері құқығынан айырылған, шеттетілген, төменгі сыныптан мемлекеттік қызметкерге айналды. «Кантинфлизм» риторикасы осы өзгеріске көмектесті. Ол 777-агент рөлін қайта ойнады және Латын Америкасының полиция күштері оны құқық қорғау органдарын оңтайлы бейнелегені үшін марапаттады. «Ni sangre, ni arena» («Қан да, құм да») 1941 жылғы бұқа күресі фильмі испан тілінде сөйлейтін елдердегі мексикалық фильмдердің кассалық табысын арттырды. 1942 жылы Морено Реачи, Мигель М. Дельгадо және Хайме Сальвадормен бірлесіп, Чаплиннің «Цирк» фильміне сілтеме жасайтын «El Circo» қоса алғанда, пародиалар сериясын жасады. 1940-1950 жылдары Кантинфлас өзінің ең жақсы кезеңін басынан өткерді. 1941 жылы Реачи мексикалық студиялармен келісім жасамай, «Columbia Pictures» компаниясына Голливудтағы студиясында фильмдер түсіру үшін төледі. Плакат, 1992 жыл, Мексика қаласының қазіргі заманғы өнер орталығы (қызметін тоқтатқан). 1956 жылы «80 күнде әлемді аралап шығу» фильмінде Кантинфлас американдық дебют жасады және «Алтын глобус» сыйлығын «Мюзиклдегі немесе комедиядағы үздік актер» номинациясы бойынша жеңіп алды. «Variety» журналы 1956 жылы оның шаплинесктік қасиеттері фильмнің табысына үлкен үлес қосты деп жазды. Фильм кассада 42 миллион доллар (2018 жылы 678 миллион доллардан астам) табалдырынан асты. Дэвид Нивен ағылшын тілді елдерде басты рөлде болса, Кантинфлас басқа елдерде басты рөлде болды. Фильмнің нәтижесінде Кантинфлас әлемдегі ең көп жалақы алатын актер атанды. Мореноның екінші голливудтық фильмі «Pepe» оның алғашқы фильмінің табысын қайталауға тырысты. Фильмде Фрэнк Синатра, Джуди Гарланд, Морис Шевалье, Ширли Джонс, Рикардо Монтальбан, Джеймс Кобурн, Дебби Рейнольдс, Сезар Ромеро және басқа жұлдыздар эпизодтық рөлдерде ойнады. Оның испан тіліне терең байланысты юморы американдық көрермендерге түсініксіз болды және фильм кассалық сәтсіздікке ұшырады. Дегенмен ол рөлі үшін «Алтын глобус» номинациясын алды. 1992 жылы өткен американдық сұхбатында Морено АҚШ-та үлкен жетістікке жетуге тілдік кедергінің ең үлкен кедергі болғанын айтты. Мексикаға оралғаннан кейін Кантинфлас «El bolero de Raquel» (1957) комедиялық драмасында ойнады, бұл «Columbia Pictures» компаниясы АҚШ-та таратқан алғашқы Кантинфлас фильмі болды. Фильмнен кейін «Columbia» компаниясымен бірлесіп «El analfabeto» (1961), «El padrecito» (1963) және «Su excelencia» (1967) фильмдері шықты. «Su excelencia» фильмінен кейін Кантинфлас өзінің «Cantinflas Films» компаниясы өндірген Мигель М. Дельгадо режиссерлік жасаған өте төмен бюджетті комедиялар сериясында ойнай бастады. Бұл фильмдер 1982 жылы «El Barrendero» фильміне дейін жалғасты. Чарли Чаплин сияқты Кантинфлас та әлеуметтік сатирик болды. Ол кедей, сәтті өмір сүруге үміттенетін «el pelado» рөлін ойнады. Кантинфлас Чаплиннің бұрынғы фильмдері мен идеологиясынан әсер алды. «El Circo» («Цирк») Чаплиннің үнсіз «Цирк» фильмінің көлеңкесі болды, ал «Si yo fuera diputado» («Егер мен конгрессмен болсам») 1940 жылғы «Ұлы диктатор» фильмімен көптеген ортақ белгілерге ие болды. Кантинфлас фильмдері бүгінгі күнге дейін «Columbia Pictures» компаниясына табыс әкеліп келеді. 2000 жылы «Columbia» компаниясы фильмдерден шетелде 4 миллион доллар табыс тапқанын хабарлады. Кантинфластың ұлы және мұрагері Марио Морено Иванов және оның туысы Эдуардо Морено Лапараде Кантинфластың 34 фильмінің құқығы үшін 20 жылдық сот таласына түсті. Туысы оның үлкен әкесі оған жазбаша хабарлама бергенін мәлімдеді, ал Морено Иванов ол Кантинфластың тікелей мұрагері екенін және құқықтар оған тиесілі екенін айтты. 2014 жылы Эдуардо Морено Лапараде Мексиканың Жоғарғы сотында 39 фильм және атау құқығын жеңіп алды. Сонымен қатар «Columbia Pictures» пен Морено Иванов арасында осы фильмдердің құқығы үшін тағы бір сот процесі болды. «Columbia» компаниясы 34 фильмге құқықты 40 жыл бұрын сатып алғанын мәлімдеді, бірақ сот құжаттарда бірнеше қателіктер бар екенін атап өтті. Морено Иванов фильмдердің құқығы оған және жалпы Мексикаға ұлттық қазына ретінде тиесілі болуын қалады. 2001 жылдың 2 маусымында 8 жылдық сот процесі «Columbia» компаниясының 34 даулы фильмге құқығын сақтап қалуымен аяқталды.

In the mid 1930s, Cantinflas met publicist and producer Santiago Reachi and subsequently partnered with him to form their own film production venture. Reachi produced, directed, and distributed, while Cantinflas acted. Cantinflas made his film debut in 1936 with No te engañes corazón (Don't Fool Yourself Dear) before meeting Reachi, but the film received little attention. Reachi established Posa Films in 1939 with two partners: Cantinflas and Fernandez. Before this, Reachi produced short films that allowed him to develop the Cantinflas character, but it was in 1940 that he finally became a movie star, after shooting Ahí está el detalle ("There's the rub", literally "There lies the detail"), with Sofía Álvarez, Joaquín Pardavé, Sara García, and Dolores Camarillo. The phrase that gave that movie its name became a "Cantinflas" (or catchphrase) for the remainder of his career. The film was a breakthrough in Latin America and was later recognized by Somos magazine as the 10th greatest film produced largely in Mexico. In 1941, Moreno first played the role of a police officer on film in El gendarme desconocido ("The Unknown Police Officer" a play on words on "The Unknown Soldier). By this time, he had sufficiently distinguished the peladito character from the 1920s era pelado, and his character flowed comfortably from the disenfranchised, marginalized, underclassman to the empowered public servant. The rhetoric of cantinflismo facilitated this fluidity. He would reprise the role of Agent 777 and be honored by police forces throughout Latin America for his positive portrayal of law enforcement. Ni sangre, ni arena ("Neither Blood, nor Sand" a play on words on the bullfighter/gladiator phrase Blood and Sand), the 1941 bullfighting film, broke box office records for Mexican made films throughout Spanish speaking countries. In 1942, Moreno teamed up with Reachi, Miguel M. Delgado, and Jaime Salvador to produce a series of parodies, including El Circo, an interpretation of Chaplin's The Circus. The 1940s and 1950s were Cantinflas' heyday. In 1941, Reachi, the Producer rejected Mexican Studios companies and instead paid Columbia Pictures to produce the films in its Studios in Hollywood. poster, 1992, Cultural Center of Contemporary Art (defunct) City of Mexico.]] In 1956, Around the World in 80 Days, Cantinflas' American debut, earned him a Golden Globe for Best Actor in a musical or comedy. Variety magazine said in 1956 that his Chaplinesque quality made a big contribution to the success of the film. The film ultimately made an unadjusted $42 million at the box office (over $678 million in 2018 dollars). While David Niven was billed as the lead in English speaking nations, Cantinflas was billed as the lead elsewhere. As a result of the film, Cantinflas became the world's highest paid actor. Moreno's second Hollywood feature, Pepe, attempted to replicate the success of his first. The film had cameo appearances by Frank Sinatra, Judy Garland, Maurice Chevalier, Shirley Jones, Ricardo Montalbán, James Coburn, Debbie Reynolds, César Romero, and other stars. His humor, deeply rooted in the Spanish language, did not translate well for the American audience and the movie was a notorious box office disappointment. He still earned a Golden Globe nomination for his part. Later in a 1992 American interview, Moreno cited the language barrier as the biggest impediment to his making it big in the United States. After returning to Mexico, Cantinflas starred in the comic drama El bolero de Raquel (1957), the first Cantinflas film to be distributed to the United States by Columbia Pictures. The film was followed by more Cantinflas Reachi Columbia productions: El analfabeto (1961), El padrecito (1963), and Su excelencia (1967). After Su excelencia, Cantinflas began to appear in a series of very low budget comedies directed by Miguel M. Delgado, which were produced by his own company "Cantinflas Films". These films lasted until El Barrendero, in 1982. Like Charlie Chaplin, Cantinflas was a social satirist. He played el pelado, an impoverished Everyman, with hopes to succeed. With mutual admiration, Cantinflas was influenced by Chaplin's earlier films and ideology. El Circo (the circus) was a "shadow" of Chaplin's silent film, The Circus and Si yo fuera diputado ("If I Were a Congressman") had many similarities with the 1940 film, The Great Dictator. Cantinflas' films, to this day, still generate revenue for Columbia Pictures. In 2000, Columbia reported in an estimated US$4 million in foreign distribution from the films. A 20 year legal battle followed between Mario Moreno Ivanova, Cantinflas' son and heir to his estate, and the actor's blood nephew Eduardo Moreno Laparade over the control of 34 films made by Cantinflas. The nephew claimed his uncle gave him a written notice, Moreno Ivanova argued that he was the direct heir of Cantinflas and that the rights belonged to him. In 2014, Eduardo Moreno Laparade won the rights at the Mexican Supreme Court to 39 films and the name. At the same time, there was another legal battle between Columbia Pictures and Moreno Ivanova over control of these films. Columbia claimed that it had bought the rights to the 34 films four decades earlier, although the court noted several discrepancies in the papers. Moreno Ivanova wanted the rights to the films to remain his, and more generally Mexico's, as a national treasure. On 2 June 2001 the eight year battle was resolved with Columbia retaining ownership over the 34 disputed films.

Мансап

Оның көпшілікке ұнаған нәрселерінің бірі – фильмдеріндегі тілді әзілде қолдануы еді; оның кейіпкерлері (барлығы да «Кантинфлас» басты кейіпкерінің түрленулері, бірақ әртүрлі әлеуметтік рөлдер мен жағдайларда) қалыпты әңгіме бастап, кейін оны ешкім түсінбес деңгейге дейін күрделендіретін. «Кантинфлас» кейіпкері ерекше түрде біреуге қарызы болғанда, сұлу жас әйелге әуе болғанда немесе билік өкілдерінен қиын жағдайдан шығу үшін сөйлесіп жатқанда әңгімені шатастыруға шебер болды, тіпті олар оны айта алмайтын. Осындай сөйлеу стилі «кантинфлеар» деп аталды, және испан тілінде «¡estás cantinfleando!» (шамамен «Кантинфласқа тартып отсың!» немесе «Кантинфластап сөйлеп отсың!») деген сөз кеңінен қолданылатын болды, егер біреудің сөзін түсіну қиын болғанда. 1992 жылы Корольдік испан академиясы «кантинфлеар», «Кантинфлас» және «кантинфлада» сөздерін ресми түрде сөздігіне енгізді. Көркем өнерде мексикалық суретшілер, мысалы Руфино Тамайо және Диего Ривера «Кантинфласты» мексикалық қарапайым адамның символы ретінде бейнеледі. «Кантинфлас» стилі және фильмдерінің мазмұны ғалымдарды 1960-1970 жылдары АҚШ-та Чикано қозғалысының идеяларын таратуға көмектескен көптеген театрларға оның әсер еткеніне сендірді, олардың ең маңыздысы – «El Teatro Campesino». Театр қозғалысы мексикалық американдықтардың азаматтық құқықтары үшін саяси күрестің әлеуметтік жағынан туған мәдени жаңарудың маңызды бөлігі болды. «Кантинфлас» әлеуметтік тақырыптарды және стильді қолдануы Чикано театрының алға басуы ретінде қарастырылады. 1972 жылы «Кантинфлас шоу» атты мультсериал жарық көрді, онда анимациялық «Кантинфлас» басты рөлде ойнады. Шоу балаларға арналған және білім беру мақсатында жасалған. Алғашқы анимациялық нұсқасын Сантьяго Моро және оның інісі Хосе Луис Моро 1970 жылдардың басында «Televisa» үшін жасады («Кантинфлас шоу»), онда Шопен, Луи Пастер, Альберт Эйнштейн және Уильям Шекспирдің «Ромео мен Джульетта» сияқты танымал тұлғалармен кездесіп, су мен мұнайдың маңыздылығын және оның танымал фильмдерінің білім беру пародийларын көрсетті. «Su Excelencia» [«La Carta» Аарон Копландтың «El Salón México» музыкасымен қоса]. Екінші нұсқада оның кейіпкері «Кішкентай Дос» деп аталды және футболдың пайда болуына дейін Халықаралық дата сызығының себептерін түсіндіре отырып, балаларды білім беруге бағытталған көптеген тақырыптарға назар аударды. 1979 жылы анимацияланған және 1982 жылы ағылшын тіліне дубляждалған екінші анимациялық серия «Televisa» мен «Hanna Barbera» компанияларының бірлескен жобасы болды, ал Марио Морено испан нұсқасында «Кішкентай Дос»/«Кантинфлас» рөлін ойнады, ал Дон Мессик «Кішкентай Дос» рөлін, ал Джон Стивенсон ағылшын нұсқасында баяндаушы болды. «Кантинфлас шоу» және «Amigos and Friends» екеуі де 1990 жылдардың ортасында «Univision» телеарнасында көрсетілді, ал «Televisa» «Кантинфлас шоуын» 1990 жылдардың ортасында қайта көрсетті. «Кантинфлас» Мексикадағыдай АҚШ-та да үлкен жетістікке қол жеткізбесе де, ол 6438 Голливуд бульварының Голливуд Даңқ аллеясында кино жұлдызымен марапатталды. Ол ең үздік актер үшін екі «Алтын глобус» номинациясына ие болды (біреуін жеңіп алды) және Мексика кино академиясының өмір бойына жетістіктері үшін сыйлығын алды. Оның қолдары кино өнеріндегі еңбектері үшін «Paseo de las Luminarias» аллеясына орнатылды. Марио Мореноның «Кантинфлас» сыйлығы жыл сайын «латино қауымдастығын аңыз Марио Морено «Кантинфлас» сияқты әзіл-сықақ пен ерекшелікпен көрсететін және «Кантинфлас» сияқты өз күшін ең мұқтаж адамдарға көмектесу үшін пайдаланатын» ойын-сауық шеберлеріне табыс етіледі. 2018 жылдың 12 тамызында Google Doodle «Кантинфластың» 107-ші туған күніне құрмет көрсетті.

Among the things that endeared him to his public was his comic use of language in his films; his characters (all of which were really variations of the main "Cantinflas" persona but cast in different social roles and circumstances) would strike up a normal conversation and then complicate it to the point where no one understood what they were talking about. The Cantinflas character was particularly adept at obfuscating the conversation when he owed somebody money, was courting an attractive young woman, or was trying to talk his way out of trouble with authorities, whom he managed to humiliate without their even being able to tell. This manner of talking became known as Cantinflear, and it became common parlance for Spanish speakers to say "¡estás cantinfleando!" (loosely translated as you're pulling a "Cantinflas!" or you're "Cantinflassing!") whenever someone became hard to understand in conversation. The Real Academia Española officially included the verb, cantinflear, cantinflas and cantinflada in its dictionary in 1992. In the visual arts, Mexican artists such as Rufino Tamayo and Diego Rivera painted Cantinflas as a symbol of the Mexican everyman. Cantinflas' style and the content of his films have led scholars to conclude that he influenced the many teatros that spread the message of the Chicano Movement during the 1960s 1970s in the United States, the most important of which was El Teatro Campesino. The teatro movement was an important part of the cultural renaissance that was the social counterpart of the political movement for the civil rights of Mexican Americans. Cantinflas' use of social themes and style is seen as a precursor to Chicano theater. A cartoon series, the Cantinflas Show, was made in 1972 starring an animated Cantinflas. The show was targeted for children and was intended to be educational. The first animated version animated by Santiago Moro and his brother Jose Luis Moro for Televisa in the early 1970s (Cantinflas Show) which educated children by meeting such notable people as Chopin, Louis Pasteur, Albert Einstein and William Shakespeare's Romeo and Juliet as well learning how important water and oil is and educational parodies of some of his famous movies like Su Excelencia [La Carta with incidental music from Aaron Copland's El Salón México] In the second version his character was known as "Little Amigo" and concentrated on a wide range of subjects intended to educate children, from the origin of soccer to the reasons behind the International Date Line. The second animated series animated in 1979 and dubbed in English in 1982 was a joint venture between Televisa and Hanna Barbera and Mario Moreno voiced "Little Amigo"/Cantinflas in the Spanish version and Don Messick voiced "Little Amigo" and John Stephenson as the narrator in the English version. Both The Cantinflas Show and Amigos and Friends aired in the mid 1990s on Univision and Televisa re aired The Cantinflas Show in the mid 1990s. Although Cantinflas never achieved the same success in the United States as in Mexico, he was honored with a motion pictures star on the Hollywood Walk of Fame at 6438 Hollywood Boulevard. He earned two Golden Globe nominations (winning one) for best actor and the Mexican Academy of Film Lifetime Achievement Award. His handprints have been imbedded onto the Paseo de las Luminarias for his work in motion pictures. The Mario Moreno "Cantinflas" Award is handed out annually for entertainers who "represent the Latino community with the same humor and distinction as the legendary Mario Moreno "Cantinflas" and who, like Cantinflas, utilizes his power to help those most in need". On August 12, 2018, the Google Doodle paid homage to Cantinflas on his 107th birth anniversary.

Қасиеттері

Мореноның өміріне арналған "Cantinflas" (2014, Себастьян дель Амоның режиссерлігінде) тамыр тарихтық фильмі түсірілген. Басты рөлдерді Оскар Жаенада ойнаған, ол жас Марио Мореноны актер ретінде танылуға және ақша табуға тырысқан кезін бейнелейді, сондай-ақ жүлделі актер Майкл Империоли американдық кинопродюсер Майк Тодд рөлінде ойнайды, ол өзінің шедевр фильмін түсіруге күш салып бақты. Фильм Мореноның жеке өмірі мен Тоддтың 1956 жылы "Алтын глобус" жүлдесін жеңіп алған "80 күнде әлемді айналып келу" фильмінің жасалу тарихына ден қояды.