Герман Мутезиус: Немец архитекторi, жазушы және дипломат
Hermann Muthesius
Герман Мутезиус – неміс архитектор, жазушы, дипломат. Англияның «Өнер мен қолөнер» қозғалысын Германияға әкеліп, Баухаус мектебіне әсер етті. Биографиясы туралы оқыңыз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Германдық сәулетші, жазушы және дипломат
German architect, author and diplomat
Адам Готлиб Герман Мутезиус (20 сәуір 1861 – 29 қазан 1927), Герман Мутезиус ретінде танымал, – неміс сәулетшісі, жазушысы және дипломаты. Ол Германияда ағылшын Өнер және қолөнер қозғалысының көптеген идеяларын таратуымен және Баухаус сияқты неміс сәулеттік модернизмінің алғашқы өкілдеріне тигізген әсерімен ең көп танылды.
Adam Gottlieb Hermann Muthesius (20 April 1861 – 29 October 1927), known as Hermann Muthesius, was a German architect, author and diplomat, perhaps best known for promoting many of the ideas of the English Arts and Crafts movement within Germany and for his subsequent influence on early pioneers of German architectural modernism such as the Bauhaus.
Ерте өмір және білім
Мютезиус 1861 жылы Эрфурт қаласының жанындағы Гроссноухаузен ауылында дүниеге келді және алғашқы білімін құрылысшы болған әкесінен алды. Әскери қызметтен кейін және Берлиндегі Фредерик Вильгельм университетінде философия мен өнер тарихын екі жыл оқығаннан соң, 1883 жылы Шарлоттенбург техникалық колледжінде архитектураны оқуға түсті, сонымен қатар Рейхстаг архитекторы Пол Валоттың кеңсесінде жұмыс істеді.
Muthesius was born in 1861 in the village of Großneuhausen near Erfurt and received early training from his father, who was a builder. After a period of military service and two years studying philosophy and art history at Frederick William University in Berlin, he enrolled to study architecture at Charlottenburg Technical College in 1883, while also working in the office of Reichstag architect Paul Wallot.
Мансап
Оқуын аяқтағаннан кейін Мютезиус 1887-1891 жылдары Токиодағы неміс құрылыс фирмасы Ende & Böckmann-де жұмыс істеді. Ол өзінің алғашқы аяқталған құрылысын – готикалық жаңғыру стиліндегі неміс евангелистік шіркеуін – көрді және Азияны кеңінен аралап шықты. 1891 жылы Германияға оралғаннан кейін ол Пруссияның қоғамдық жұмыстар министрлігінде жұмыс істеді, ал 1895 жылы стипендия алып Италияда біраз уақыт оқыды.
Following completion of his studies, Muthesius spent 1887 to 1891 working for German construction firm Ende & Böckmann in Tokyo. There he saw his first building completed—a German Evangelical church in the Gothic Revival style—and was able to travel extensively across Asia. He returned to Germany in 1891 where he worked for the Prussian Ministry of Public Works, studied for a time in Italy on stipend (in 1895),
Лондон
1896 жылы Мютезиусқа Лондондағы Германия елшілігінде мәдениет атташесі лауазымы ұсылды. Мютезиус Анна Триппенбахқа үйленді, ол модельер және әнші болды. Бұл оған британдықтардың тұрмыс салтын зерттеуге мүмкіндік берді. Ол келесі алты жылды тұрғын үй сәулеті, тұрмыстық өмір салты және дизайнды зерттеуге арнады, нәтижесінде 1904 және 1905 жылдары «Англия үйі» (Das englische Haus) атты үш томдық еңбегі жарық көрді, бұл оның ең танымал жұмысы болды. Оның зерттеу тақырыптары кең болғанымен, ол әсіресе ағылшын өнер және қолөнер қозғалысының философиясы мен тәжірибесіне қызығушылық танытты. Олардың функцияға, қарапайымдыққа, сәндіксіздікке, жекеленіп тұруға және материалдарға адалдыққа баса назар аударуын, неміс сәулетінің 19 ғасырындағы әсемдікке құштарлығы мен орнаменттерге үйірмелігіне қарсы балама ретінде қарады. Сондай-ақ, өнеркәсіптік дизайнға шеберлікті енгізуге жасалған олардың күш-жігерін ұлттық экономика үшін маңызды пайда деп санады. Ол Глазгоға сапар шегіп, Чарльз Ренни Маккинтош дизайндарымен ұсынылған Глазго мектебінің жаңашылдық жұмыстарын зерттеді және Уильям Бидлейктің Бирмингемдегі үйлері туралы жазды. Ресми есептерімен қатар, Мютезиус авторлық мансабын дамытты, өзінің идеялары мен байқауларын Германиядағы маңызды мәдени тұлғаға айналған, «Англия үйімен» аяқталған, ықпалды кітаптар мен мақалалар сериясында жеткізді. Оның әйелі антимода туралы және неміс киім өндірушілерінің әйелдерді қалай пайдаланғаны туралы жазды. Франсис Макдональд жасаған жаңаша мұқабасы бар кітабы «Көркем киім» қозғалысына маңызды үлес қосты деп есептеледі. Мютезиус 1905 жылы шыққан «Декоративтік өнер» журналының бір санында Глазгодағы «Сазгүл» шайханасы туралы жазды, бұл сан Глазгодағы Маккинтош шайханасына толығымен арналған еді. Ол былай деді: «Бүгін Глазгоға келген кез келген адам Мисс Кранстонның шайханаларында денесі мен жаны тынығып, бірнеше пенске шай ішіп, таңғы ас ішіп, өзін ертегілер елінде сезіне алады». Сонымен қатар, ол Маккинтоштің «осы сұмдықтың тығыз орманында сұлулықтың туын көтеріп тұруға» тырысқаны үшін өкініш білдірді.
In 1896, Muthesius was offered a position as cultural attaché at the German Embassy in London. Muthesius married Anna Trippenbach who was a fashion designer and singer. This gave him the opportunity to study the ways of the British. He focused the next six years investigating residential architecture and domestic lifestyle and design, ending with a three volume report published in 1904 and 1905 as Das englische Haus ("The English House"), his most famous work. Although his subjects were wide ranging, he was particularly interested in the philosophy and practices of the English Arts and Crafts movement, whose emphasis on function, modesty, understatement, individuality and honesty to materials he saw as alternatives to the ostentatious historicism and obsession with ornament in German nineteenth century architecture, and whose efforts to bring a sense of craftsmanship to industrial design he saw as a significant national economic benefit. He visited Glasgow to investigate the innovative work of the Glasgow School exemplified by the designs of Charles Rennie Mackintosh, and wrote about houses in Birmingham by William Bidlake. As well as his official reports, Muthesius also developed a career as an author, communicating his ideas and observations in an influential series of books and articles that saw him become a significant cultural figure in Germany, culminating in Das englische Haus. His wife wrote about Anti fashion and how she felt that women were being exploited by German clothing industrialists. Her book which incorporated a novel binding designed by Frances MacDonald is considered an important contribution to the Artistic Dress movement. Muthesius wrote about Glasgow's Willow Tearooms for an issue of Dekorative Kunst published in 1905 which was almost entirely devoted to A Mackintosh Tea Room in Glasgow, saying that "Today any visitor to Glasgow can rest body and soul in Miss Cranston's Tea Rooms and for a few pence drink tea, have breakfast and dream that he is in fairy land." At the same time he lamented Mackintosh's unrewarded struggle to "hold up the banner of Beauty in this dense jungle of ugliness."