Калифорния және Орегон штаттарындағы су шаруашылығы жобасы
Klamath Project
Калифорния және Орегон штаттарындағы Klamath су шаруашылығы жобасы: суармалы жерлер, қорықтарды қамтамасыз ету, көлдер мен өзендер туралы толық ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ-тың Калифорния және Орегон штаттарында суды басқару жобасы
Water management project in the U. S. states of California and Oregon
Кламат жобасы – Кламат алабындағы фермерлерді суғару суымен және егістік жерлермен қамтамасыз ету үшін АҚШ-тың Суды қалпына келтіру бюросы (United States Bureau of Reclamation) әзірлеген суды басқару жобасы. Жоба сонымен қатар Туле көлі ұлттық жануарлар қорығы мен Төменгі Кламат ұлттық жануарлар қорығына сумен қамтамасыз етеді. Бұл жоба Суды қалпына келтіру қызметі (Reclamation Service) әзірлеген алғашқы жобалардың бірі болды, кейін ол Суды қалпына келтіру бюросы болып өзгерді. Жобаның екі негізгі су көзі – Жоғарғы Кламат көлі және Кламат өзені. Кламат жобасындағы негізгі су нысандары – Клер көлі суқоймасы, Кламат өзені, Линк өзені, Жоғалған өзен, Төменгі Кламат көлі, Туле көлі және Жоғарғы Кламат көлі. Жоба осы суқоймаларды көктемгі су тасқынынан толтырады, әдетте наурыз және сәуір айларында ең жоғары деңгейге жетеді, сондай-ақ су тасқынының қазіргі егістік жердің үлкен бөлігін құрайтын тарихи батқықтарды су басуына жол бермейді. Аймақта көптеген шағын өзендер де бар. Жоғалған өзен бұрын Туле көліне құйып, ол эндореялық көл болған. Қазіргі жоба Жоғалған өзеннің артық суын Кламат өзеніне бұрып жібереді, бұл Туле көлінің бөліктерін қайта құруға мүмкіндік береді. Кламат жобасы арқылы жайылымдардың бір бөлігі белсенді егістік жерлерге айналдырылды. Оның ішінде Калифорнияның Дорис және Тулелейк қалалары арасындағы Орегон-Калифорния шекарасында орналасқан Төменгі Кламат көлінің бір бөлігін құрғату арқылы қалпына келтірілді. Туле көлінің көлемі де Жоғалған өзеннен Кламат өзеніне суды бұрып жіберу арқылы азайтылды. Жобадағы фермерлер арпа, люцерна, басқа да шөптер, сұлы, картоп және бидай өсіреді. Кламат алабы Тынық мұхитының көшпенді құстар жолында орналасқан, және Кламат алабы ұлттық жануарлар дүниесі қорығына жыл сайын көшпенді құстар келеді. Бұл жобаны Кламат өзенінің гидроэлектрлік жобасынан ажыратуға болады, ол PacifiCorp энергетикалық компаниясы басқаратын Кламат өзенінің негізгі арнасындағы гидроэлектрлік бөгеттер жиынтығы. Линк өзенінің бөгеті екі жобаға да тиесілі.
The Klamath Project is a water management project developed by the United States Bureau of Reclamation to supply farmers with irrigation water and farmland in the Klamath Basin. The project also supplies water to the Tule Lake National Wildlife Refuge, and the Lower Klamath National Wildlife Refuge. The project was one of the first to be developed by the Reclamation Service, which later became the Bureau of Reclamation. The two main water supply sources for the project are Upper Klamath Lake and the Klamath River. The main bodies of water in the Klamath Project are Clear Lake Reservoir, Klamath River, Link River, Lost River, Lower Klamath Lake, Tule Lake, and Upper Klamath Lake. The project fills these reservoirs from the spring runoff, peaking generally in March and April, and keeps the runoff from flooding the historical marshes that are a large portion of the present farmland. There are also many minor streams in the area. Lost River historically drained into Tule Lake, an endorheic lake. The project now diverts excess Lost River water to the Klamath River, allowing portions of Tule Lake to be reclaimed. Some of rangeland have been transformed into active farmland through the Klamath Project. Of that total, were recovered by draining a portion of Lower Klamath Lake, a shallow marsh straddling the Oregon California border between the California towns of Dorris and Tulelake. Tule Lake was also reduced in size by diverting water from Lost River to the Klamath River. Farmers in the project raise barley, alfalfa hay, and other hay, oats, potatoes, and wheat. The Klamath Basin is on the Pacific Flyway and the Klamath Basin National Wildlife Refuges Complex is visited by migratory game birds every year. The project can be distinguished the Klamath River Hydroelectric Project, which is a set of hydro dams on the mainstem of the Klamath operated by for profit energy company PacifiCorp. The Link River Dam belongs to both.
Тарих
Жоба 1906 жылы негізгі "А" каналын салумен басталды. Су алғаш рет 1907 жылғы 22 мамырда қолжетімді болды. Clear Lake бөгеті 1910 жылы, Lost River бұру бөгеті және көптеген тарату құрылымдары 1912 жылы, ал Anderson Rose бұру бөгеті (ресми түрде Lower Lost River бұру бөгеті) 1921 жылы аяқталды. Жоғалған өзендегі Малоун бұру бөгеті 1923 жылы Лангелл аңғарына суды бұру үшін салынды. 1917 жылғы 24 ақпанда Калифорния-Орегон электр компаниясы (қазіргі Тынық мұхиты электр компаниясы) мен АҚШ арасында жасалған келісімшарт компанияға жобаның және компанияның пайдалануы үшін Link River бөгетін салуға рұқсат берді, сондай-ақ Кламат жобасының су пайдаланушыларына арнайы жеңілдікті электр энергиясын беруге мүмкіндік берді. Бөгет 1921 жылы салынып аяқталды. Соңғы жылдары "Кламат" жобасы бүкіл елде кең ауқымды дау-жанжалға себеп болды. 1988 жылы Жоғалған өзен және Қысқа мұрынлы сорғыштар қорғалатын түрлер тізіміне енгізілді. Бұл, сондай-ақ, лосось балықтарының популяциясының азаюына байланысты 2001 жылғы 6 сәуірде жергілікті шаруаларға суару суын беру тоқтатылды. Шаруалар мен азаматтардың көптеген наразылықтарынан кейін, келесі жылы бұл шешім қайта қарастырылды. Лосось балықтарының қырылуының салдары "Салмон – бұл барлық нәрсе" атты кітапта егжей-тегжейлі сипатталды. Алайда, Ұлттық зерттеу кеңесінің 2002 жылғы баяндамасы 2001 жылы суару суын беруді тоқтату шешімінің ғылыми тұрғыдан негізделмегенін және 2002 жылғы балық өлімінің табиғи факторлардың жиынтығынан туындағанын көрсетті. 2002 жылы лосось балықтарының көшіп кету кезінде өзеннің төменгі ағысындағы су деңгейінің төмендеуі мен температураның жоғарылауы салдарынан лосось балықтарының жапсарылуы болды. Зерттеулер көрсеткендей, құрғақшылық жағдайлары мен су алабының жалпы ағынының азаюы желбезек шіріуі ауруының лосось балықтарына шабуыл жасауына жағдай жасаған ерекше факторлардың бірі болды. Аймақтың экономикалық және экологиялық мүдделерін теңестірудегі қайшылықтар 2006 жылғы "Жаңару өзені: Кламат бассейніндегі миф және тарих" кітабында басты орын алды. Бүгінгі күні осы мәселе бойынша қарама-қарсы тараптар арасындағы қарсылық әлі де күшті.
Construction began on the project in 1906 with the building of the main "A" Canal. Water was first made available May 22, 1907. The Clear Lake Dam was completed in 1910, the Lost River Diversion Dam and many of the distribution structures in 1912, and the Anderson Rose Diversion Dam (formally Lower Lost River Diversion Dam) in 1921. The Malone Diversion Dam on Lost River was built in 1923 to divert water to Langell Valley. A contract executed February 24, 1917, between the California Oregon Power Company (now Pacific Power) and the United States authorized the company to construct the Link River Dam for the benefit of the project and for the company's use, and in particular extended to the water users of the Klamath Project certain preferential power rates. The dam was completed in 1921. In more recent times, the Klamath Project has been the focus of nationwide controversy. The Lost River and Shortnose suckers were listed as endangered in 1988. This, as well as concerns for salmon runs, led to a cutoff of irrigation water to local farmers on April 6, 2001. After many protests by farmers and concerned citizens alike, the decision was reversed the next year. The impact of the salmon kill was detailed in the book Salmon is Everything. A 2002 report by the National Research Council however, determined that the decision to stop delivery of irrigation water in 2001 was not scientifically justified and that the 2002 fish kill was caused by a combination of natural factors. A massive die off of salmon occurred in 2002 due to low water and high temperatures in the lower reaches of the river during the salmon migration. Studies showed that drought conditions and low flow from the entire drainage were among the factors that caused a unique mix of conditions to allow a gill rot disease to attack the salmon population. The conflict in balancing the economic and ecological concerns of the region was the focus of the 2006 book River of Renewal: Myth and History in the Klamath Basin. Today, there is still much antagonism between opposing sides on this issue.
Құбырлар
Кламат жобасында 717 миль (1154 км) арналар, тармақты арналар және су бұру арналары бар. Каналдар Кламат көлі мен Кламат өзенінен, Клер көлі мен Жоғалған өзеннен және Туле көлінен суару суын жеткізеді. Екі туннель бар: "А" каналы (Линк өзенінің бөгетінен басталатын бас канал) Кламат қаласынан өтетін жер асты бөлігіне ие, сондай-ақ Туле көлі туннелі де бар. Кламат жобасында шамамен 728 миль (1172 км) дренаждық каналдар бар, олар басқа жағдайда батпақты жерлер болар еді деген жерлерді өңдеуге мүмкіндік береді. Төменгі Кламат көлі кезінде сумен толы болған, бірақ ол кептірілгеннен кейін әр жазда табиғи түрде буланып кететін. Бұл шамамен "А" каналының жылдық су жеткізіліміне тең.
There are over 717 mile (1154 km) of canals, laterals and diversion channels in the Klamath Project. The canals transport irrigation water from Klamath Lake and the Klamath River, Clear Lake and the Lost River, and Tule Lake. There are two tunnels: the "A" Canal (the main canal that starts just above the Link River Dam) has an underground section as it flows through Klamath Falls, and the Tule Lake Tunnel. There are almost 728 mile (1172 km) of drainage canals in the Klamath Project which allow land that would otherwise be wetlands to be farmed. The Lower Klamath Lake was before it was drained and would naturally evaporate about each summer. This is roughly equivalent to the annual delivery of the A canal.
Насос
"Кламат" жобасында 28 сорғы станциясы бар. Бұл сорғылардың жалпы өнімділігі 1937 фут³/с (55 м³/с) астам.
There are 28 pumping stations in the Klamath Project. These pumps have a total output of over 1937 ft³/s (55 m³/s).
Суды басқару
Бюро өзендегі қауіп төнген кохо лососінің және Үстіңгі Кламат көліндегі құрып кету қаупі төнген екі түр құрт балығының су қажеттіліктерін қарастыруы тиіс. 2001 жылы сот шешімімен Кламат жобасының шаруаларына суару суы берілмеді, бұл қауіп төнген кохо лососі мен құрып бара жатқан Жоғалған өзен сорғышы үшін талап етілген өзен деңгейін сақтау мақсатында жасалды. Кохо лососінің төменгі ағыстағы популяциялары Оңтүстік Орегон/Солтүстік Калифорния эволюциялық маңызды бірлігіне жатады және 2011 жылы қауіп төндірілген деп тізілген. 2010 жылғы Кламат бассейнін қалпына келтіру келісімі (KBRA) – бұл Кламат өзенін, Кламат жобасын және Калифорния және Орегон штаттарындағы Кламат бассейнін қамтитын өзенді пайдалану және су құқықтарын анықтайтын көп тарапты құқықтық келісім. Келісімге ең белгілі қол қойғандардың қатарында Калифорния мен Орегон губернаторлары және Кламат тайпаларының төрағасы болды. Кламат жобасының жоғары ағыстағы мемлекеттік суландыру тоғандарынан өзгеше, Кламат өзенінің гидроэлектрлік жобасының жеті тоғаны пайда табу мақсатындағы энергетикалық компания PacifiCorp арқылы басқарылады. Жүйелер бір нысанды бөліседі – Link River Dam, ол АҚШ-тың қайта құру бюросына тиесілі, бірақ PacifiCorp компаниясымен жұмыс істейді, негізінен өздерінің төменгі ағыстағы сумен жабдықтауын реттеу үшін, ал екінші деңгейде электр энергиясын өндіру үшін.
The Bureau must consider water needs for threatened coho salmon in the river, and two species of endangered sucker fish in Upper Klamath Lake. In 2001, a court order withheld irrigation water from Klamath Project farmers, to comply with mandated river levels for the threatened Coho salmon and the endangered Lost River Sucker. Downstream populations of Coho salmon are within the Southern Oregon/Northern California Evolutionary Significant Unit and are listed as threatened (2011). The 2010 Klamath Basin Restoration Agreement (KBRA) is a multi party legal agreement determining river usage and water rights involving the Klamath River, the Klamath Project, and the Klamath Basin, within the states of California and Oregon. Among the more notable signatories to the agreement were the Governors of California and Oregon, and the Chairman of the Klamath Tribes. As opposed to the government owned irrigation dams of the Klamath Project on upper tributaries, the seven dams of the Klamath River Hydroelectric Project are operated by for profit energy company PacifiCorp. The systems share one facility, the Link River Dam, which is owned by the United States Bureau of Reclamation but operated by PacifiCorp primarily to regulate its own downstream water supply, and secondarily for power generation.