SS Oriana (1959)

Кіріспе

SS Oriana - Ориент Steam Navigation Company компаниясының соңғы мұхит кемесінің соңғысы. Ол Викерс Армстронгс, Барроу, Фурнесс, Камбрия, Англияда салынған және 3 қарашада 1959 жылы Принцесса Александрамен ұшырылған. Oriana алғаш рет Orient Line кемесі ретінде пайда болды, 1966 жылға дейін жүгері түстес корпуспен, сол компания толықтай P&O тобына сіңгенге дейін. Әлемнің түкпір-түкпіріндегі жолаушылар бағыттары пайдасыз болғандықтан, P&O ақ корпусты Oriana 1973 жылдан бастап толық уақытты круиздік кеме ретінде жұмыс істеді. 1981 жылдан бастап бес жылдан кейін қызметтен зейнеткерлікке шыққанға дейін Ориана Австралияның Сидней қаласында болды. 1986 жылдың басында P&O қажеттіліктеріне артық деп танылған кеме, алдымен Жапонияда, кейін Қытайда жүзбелі қонақ үй және туристік аттракцион болу үшін сатылды. 2004 жылы Далянь портында болған қатты дауылдан зақымдалған SS Oriana 2005 жылы жергілікті бұзғыштарға сатылды.

Тарих

1954 жылдың мамыр айында Ориент Steam Navigation Company компаниясы Ұлыбританиядан Австралияға дейінгі маршрутта SS Orontes және RMS Orion-ты ауыстыруды жоспарлай бастады. Орианаға қоныстанғанға дейін, жоспарлаудың алғашқы кезеңдерінде "Орбуст" деп аталатын бір кеме шақырылды. Бұл Англияның Елизавета I және жақында таққа отырған Елизавета II патшайымына арналған поэтикалық сілтеме. Ориананың алғашқы сапары 1960 жылдың желтоқсан айында Саутгемптоннан Сиднейге дейін болды. Бұл сапар кезінде Ориана Фримантель жолаушылар терминалына қонған алғашқы мұхит кемі болды. 41,915 тонна жалпы тіркеме және екі сыныпта (бірінші және туристік) 2000 жолаушыны сыйға тарта алатын Oriana қысқа уақытқа Ұлыбританиядан Австралия мен Жаңа Зеландияға бағыт алған ең үлкен жолаушылар лайнері болды. Алайда, "Канберра" жылдамдығы жағынан "Ориана" кемесімен ешқашан тең келе алмады, өйткені 1960 жылы оның тапсыру сынақтары кезінде 30,64 түйінге жетіп, P&O флотындағы ең жылдам кеме үшін "Алтын әтеш" трофиін иеленді, ол 1986 жылы зейнетке шыққанға дейін сақталды, ол "Канберраға" қайтарылды (осы уақытқа дейін "Канберраның" жылдамдығы 23 түйінге дейін төмендегеніне қарамастан). Канберраның соңғы круизі кезінде "Алтын әтеш" жаңа "МВ Орианаға" берілді. Екі кеме де Канн қаласының маңында зәкірленген кезде, оларды тапсыру үшін қайықтар жіберілді. 1962 жылы "Ориана" "Кирсардж" кемесімен соқтығысып, зақымданады және соңынан Америка Құрама Штаттары үкіметімен сот ісі қозғалды. 1970 жылдың тамызында "Ориана" кемесі Саутгемптоннан шығып бара жатқанда өртеніп кетті. Бұл қатерлі өрт қазандық бөлмесі Атлантика мұхиты арқылы АҚШ, Жаңа Зеландия және Австралияға бара жатқанда тұтанып кеткен кезде болған. Жөндеу жұмыстары екі аптадан астам уақытқа созылды. 1973 жылдан бастап Ориана бір сыныпты круиздік кеме ретінде жұмыс істеуге айналдырылды және 1981 жылдан 1986 жылдың наурыз айында зейнетке шыққанға дейін Сиднейде болды. No 2 бөлмеде екі ай жұмыс істегеннен кейін 21 Пирмонт-Уорф, Сидней, кеме сатылып, Осакаға (Жапония) жылжытылып, судағы қонақ үйге айналды. 1987 жылдан бастап Оита штатындағы Беппу қаласында жүзуші мұражай ретінде қызмет етті. 1995 жылы "Ориана" атауы P&O Cruises компаниясының MV Oriana кемесіне берілді.

In May 1954 the Orient Steam Navigation Company began planning to replace SS Orontes and RMS Orion on the United Kingdom to Australia route. One ship was called for, named Orbustus in the early stages of planning, before Oriana was settled on – a poetic reference to both Queen Elizabeth I of England and the recently crowned Queen Elizabeth II. Oriana's maiden voyage was from Southampton to Sydney in December 1960, during this voyage the Oriana was the first ocean liner to berth at the Fremantle Passenger Terminal. At 41,915 gross register tons and with capacity for more than 2,000 passengers in two classes (first and tourist), Oriana was briefly the largest passenger liner in service on the UK to Australia and New Zealand route, until the introduction of the 45,733 ton SS Canberra in 1961. The Canberra could never match the Oriana for speed, however, the latter having achieved 30.64 knots during her pre hand over trials in 1960 and held the Golden Cockerel trophy for the fastest ship in the P&O fleet which she retained until she retired in 1986, when it was handed back to the Canberra (in spite of the fact that Canberra's speed had by then been reduced to 23 knots). On Canberra's final cruise the Golden Cockerel was handed over to the new MV Oriana when both ships were anchored off Cannes and sent boats out to perform the handover. In 1962, the Oriana collided with the Kearsarge, resulting in damage and an eventual court case with the United States government, Orient Steam Navigation Company v. United States. In August 1970, the Oriana caught fire while steaming out of Southampton. This serious fire occurred when the boiler room caught fire at the beginning of its journey across the Atlantic on its way to USA, New Zealand, and Australia. Repairs took more than two weeks. From 1973, Oriana was converted to operate as a one class cruise ship and from 1981 until retirement in March 1986 was based in Sydney. After a layup of two months at No. 21 Pyrmont Wharf, Sydney, the ship was sold and moved to Osaka, Japan, to become a floating hotel. The ship served as a floating museum at Beppu, Ōita, from 1987

In 1995, the name Oriana was assigned to the P&O Cruises ship MV Oriana.