Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық әскери офицер және инженер (1832-1882) Джеймс Хьюетт Ледли (14 сәуір, 1832 - 15 тамыз, 1882) - американдық темір жолдардың инженер-құрылысшысы және Америка Азамат соғысы кезінде Одақ армиясының генералы. Ол Петербург қоршауындағы Кратер шайқасында борышын орындамағаны үшін белгілі.
American military officer and engineer (1832–1882)
James Hewett Ledlie (April 14, 1832 – August 15, 1882) was a civil engineer for American railroads and a general in the Union Army during the American Civil War. He is best known for his dereliction of duty at the Battle of the Crater during the Siege of Petersburg.
Ерте өмір
Ледли Нью-Йорктің Утика қаласында дүниеге келген. Нью-Йорк Таймс газетіндегі оның некрологында Нью-Йорк штатының Шенектади қаласындағы Юнион колледжін бітіргені жазылған, бірақ колледжде оның сол жерде оқығаны туралы мәлімет жоқ. Ледли Эри каналында және теміржол құрылысында инженер-құрылысшы болып жұмыс істеді.
Ledlie was born in Utica, New York. His obituary in the New York Times claimed he graduated from Union College, in Schenectady, New York, but the college has no record of his attendance there. Ledlie worked as a civil engineer on the Erie Canal and in railroad construction.
Азаматтық соғыс
Азамат соғысы басталғаннан кейін көп ұзамай Ледли 19-шы Нью-Йорк жаяу әскерінің майоры болып тағайындалды, кейіннен ол 3-ші Нью-Йорк артиллерия полкі деп аталды. Бұл полк тарихы оның бастапқы қызмет мерзімі аяқталғаннан кейін болған көтеріліске байланысты болды. 1861 жылы желтоқсанда Ледли полковник болып, 1862 жылы желтоқсанда Солтүстік Каролина департаментінің Артиллерия бригадасының командалық бригадасының бригадир генерал болып тағайындалды. (Оның қызметі 1863 жылдың наурыз айында Сенаттың растауы болмағандықтан аяқталды, бірақ ол 1863 жылдың қазан айында қайта тағайындалды және кейіннен расталды.) Келесі бір жарым жыл бойы ол негізінен Солтүстік Каролинаның жағалаудағы артиллерия орындарында және Вирджиния және Солтүстік Каролина департаментінде гарнизондық лауазымдарда қызмет етті. 1864 жылы генерал-лейтенант Улисс С. Гранттың құрлықтық науқаны басталғаннан кейін Ледли Потомак армиясына ауыстырылды, генерал-майор Амброуз Бернсайдтың IX корпусының бригадасына қолбасшылық етті. 9 маусымда 1-ші дивизияның қолбасшысы болып тағайындалды. Генерал Томас Г. Стивенсон, бірнеше апта бұрын Спотсильвания шайқасында қаза тапқан. Бұл командалық қызметте оның қысқа әскери мансабы бұзылып кетті. Петербургті қоршау кезінде Бернсайд корпусындағы бұрынғы көмір өндірушілер Конфедерация сызықтары астында 511 фут туннель қазып, туннельдің соңын төрт тонна оқ-дәрімен толтыру арқылы тығырықтан шығудың тапқыр жоспарын ойлап тапты. 1864 жылы 30 шілдеде олар жарылғыш заттарды жарылып, диаметрі 135 метр болатын кратер пайда болды, ол бүгінгі күнге дейін көрінеді. Жарылыста 250 - 350-ге жуық Конфедерация сарбаздары бірден қаза тапты. Одақтың жоспары жарылысты тиімді пайдалану болып табылады, жақсы репетицияланған африкалық американдық әскерлерін жіберу Эдвард Феррероның бөлімшесі олқылыққа және конфедерацияның артқы аймағында тереңдегі маңызды мақсаттарға жету. Алайда, Потомак армиясының қолбасшысы генерал-майор Джордж Мид, Феррероның арнайы дайындалған афроамерикалық әскерлер дивизиясының орнына кратерге қарсы шабуыл жасау үшін ақ әскерлер колоннасына бұйрық берді. Генерал Улисс Грант ұрыс формациясын өзгертуді мақұлдады. Соғысты жүргізу жөніндегі комитеттің алдындағы куәлікте Мид ақ әскерлердің тәжірибелі болуына байланысты ретті өзгертті, бірақ афроамерикалық әскерлердің қабілеттеріне сенбеді. Бёрнсайд жоспарлардың өзгеруіне көңілі толмағандықтан, алмастыру бөлімін таңдау үшін лотереяға жүгінді. Ледли қысқа сабанды тартты, нәтижесінде апат болды. Оның дивизиясы IX корпустың ең кішкентай және әлсіз бөлімі болды, сондықтан ол әскерлеріне алдын ала нұсқау бермеді. Олар Феррероның дивизиясы үйренгендей, кратердің айналасына қауіпсіз айналып өтудің орнына, қызығушылықтан кратерге кірді. Олар кратердің тік қабырғаларынан шыға алмай, конфедерация әскерлерінің отына ұшырады. 3798 одақ әскері өз мақсаттарына қол жеткізбеген тағдырлы шайқаста қаза тапты. Ледлидің беделін ең көп бұзған нәрсе - ол өз адамдарын шайқасқа алып бармады немесе тіпті ертіп жүрмеді, ал бірнеше апта бұрын, Конфедерацияның Колд-Харбордағы бекіністеріне шабуыл кезінде ол қашып, жасырынған еді. Бұл оқиғаны жауынгерлер ұмытпады, бірақ ол Бёрнсайдтың назарынан қашып кетті. Кратер шайқасы кезінде Ледли мен Феррероның бункерде ішімдік ішіп жүргенін байқаған. Ледлиді тергеу соты оның мінез-құлқы бойынша қыркүйек айында сынға алды. Генерал Гранттың бұйрығы бойынша генерал-майор Мид Ледлиді желтоқсан айында қызметтен босатты. Ол 1865 жылы 23 қаңтарда ресми түрде қызметінен кетті.
Shortly after the start of the Civil War, Ledlie was appointed major of the 19th New York Infantry, which was subsequently renamed the 3rd New York Artillery regiment. The history of this regiment was marred by a mutiny at the expiration of its original term of service. Ledlie was promoted to colonel in December 1861 and was promoted to brigadier general in command of the Artillery Brigade of the Department of North Carolina in December 1862. (His appointment expired in March 1863 for lack of Senate confirmation, but he was reappointed in October 1863 and later confirmed.) For the next year and a half, he served primarily in garrison positions with North Carolina coastal artillery emplacements and the Department of Virginia and North Carolina. Just after the start of Lt. Gen. Ulysses S. Grant's Overland Campaign in 1864, Ledlie transferred to the Army of the Potomac, commanding a brigade in Maj. Gen. Ambrose Burnside's IX Corps. On June 9, he was put in command of the 1st Division to succeed Brig. Gen Thomas G. Stevenson, who had been killed a few weeks earlier during the Battle of Spotsylvania. It was in this command that his brief military career was ruined. During the Siege of Petersburg, former coal miners in Burnside's corps devised an ingenious plan to lift the stalemate by digging a 511 foot tunnel under the Confederate lines and filling the end of the tunnel with four tons of gunpowder. On July 30, 1864, they detonated the explosives, creating a crater some 135 feet in diameter that remains visible today. Some 250 to 350 Confederate soldiers were instantly killed in the blast. The Union plan was to exploit the explosion by sending well rehearsed African American troops of Edward Ferrero's division into the gap and driving for critical objectives deep in the Confederate rear area. However, Maj. Gen George Meade, the commander of the Army of the Potomac, ordered a column of white troops to make the lead assault on the crater instead of Ferrero's division of African American troops, who were trained specifically for the task. General Ulysses S. Grant approved the change in battle formation. In his later testimony before the Committee on the Conduct of the War, Meade claimed that he changed the order because the white troops were more experienced, not because he lacked faith in the capabilities of the African American troops. Burnside, despondent at the change in plans, resorted to a lottery to select a replacement division. Ledlie drew the short straw, and disaster resulted. His division was the smallest and weakest in the IX Corps, and he did not brief his troops beforehand. They entered the crater out of curiosity instead of moving safely around its rim, as Ferrero's division had been trained to do. Unable to exit the steep sides of the crater, they were slaughtered by Confederates firing down on them. 3,798 Union troops were casualties in the ill fated battle that achieved none of its objectives. Most damning for Ledlie's reputation was the fact that he did not lead, or even accompany, his men into battle, and a few weeks earlier, during the attacks on Confederate entrenchments at Cold Harbor, he had run and hidden for cover, an event that the enlisted men did not forget, but which managed to escape Burnside's attention. During the Battle of the Crater, Ledlie and Ferrero were observed behind the lines in a bunker, drinking liquor. Ledlie was criticized by a court of inquiry into his conduct that September. On orders from Gen. Grant, Maj. Gen. Meade effectively dismissed Ledlie from the service in December. He formally resigned his commission on January 23, 1865.
Соғыстан кейінгі мансап
Ледли өзінің карьерасын Батыс және Оңтүстік теміржол инженері ретінде жалғастырды. Ол "Юнион Пасифик" компаниясының қызметкері ретінде трансконтинентальдық темір жолдың құрылысына қатысты. Ол сондай-ақ Неваданың Борборлық темір жолының Battle Mountain-дан Остинге дейінгі желісін салуда жұмыс істеді, ол бонд шығарылымының мерзімі өткенге дейін 92 мильдік желісін жарты жылда салуға тырысты. Оның командалары Остиннің қала шекарасына екі мильге дейін жетті, ал соңғы минутта, қала басшылары тез арада қала шекарасын кеңейтіп, жолды толығымен жауып тастады. Ледли 1882 жылы Стейтен аралындағы Нью-Брайтон қаласында қайтыс болды және Утикадағы Форест-Хилл зиратында жерленді.
Ledlie resumed his career as a railroad civil engineer in the West and South. He participated in the construction of the transcontinental railroad as an employee of the Union Pacific. He also worked on constructing the Nevada Central Railroad line from Battle Mountain to Austin, Nevada, racing to get the 92 mile line built in half a year to meet a deadline before a bond issue expired. His crews got within two miles of the city limits of Austin before the deadline, and at the last minute, town officials quickly extended the city limits to meet the tracks. Ledlie died in New Brighton, Staten Island in 1882 and is buried in Forest Hill Cemetery in Utica.