Кіріспе

Жеңілдікпен өзгеру теориясы алдын ала қалыптасқан даму компоненттерін әртүрлі қайта пайдалану арқылы шектеулі сандағы реттеуші генетикалық өзгерістер арқылы күрделі көрінетін биологиялық жүйелердің қалай пайда болатынын көрсетеді. Теорияны 2005 жылы Марк В. Киршнер (Гарвард медицина мектебінің жүйелік биология кафедрасының профессоры және кафедрасының төрағасы) және Джон С. Герхарт (Калифорния университеті, Беркли университетінің аспирантурасының профессоры) ұсынды. Жеңілдікпен өзгеру теориясы эволюциядағы фенотиптік өзгерудің табиғаты мен қызметін қарастырады. Жасушалық және эволюциялық даму биологиясының соңғы жетістіктері жаңалықтарды қалыптастырудың бірқатар механизмдерін ашып берді. Кембрий кезеңінен бастап дамыған анатомиялық және физиологиялық қасиеттердің көпшілігі, Киршнер мен Герхарт бойынша, даму мен физиологияда жұмыс істейтін әртүрлі сақталған негізгі компоненттердің пайдаланудағы реттеуші өзгерістердің нәтижесі болып табылады. Партер және басқалар. (Болдуин эффектісі), Иван Шмальгаузен, Конрад Уоддингтон (генетикалық ассимиляция және үйлестіру) және Мэри Джейн Вест Эберхард (гендер - көшбасшылар емес, еріп жүретіндер). Соңғы уақытта жеңілдетілген вариация теориясын кеңейтілген эволюциялық синтездің жақтаушылары қабылдады және оның кездейсоқ емес фенотиптік вариацияны ( даму бейімділігі) тудырудағы рөліне баса назар аударды. Алайда кейбір эволюциялық биологтар эволюциялық теорияға жеңілдетілген түрлендірудің көп нәрсе қосып бере ме деген күмәнмен қарайды.

Ақылды жаратылыстың жоққа шығарылуы

Креационистер мен ақылды дизайнның жақтаушылары күрделі қасиеттер бұрыннан бар функционалдық жүйелерге кішігірім өзгерістер енгізу арқылы дами алмайды деп дәлелдеді. Жеңілдікпен өзгеру теориясы кездейсоқ мутацияның түрлер ішіндегі елеулі және бейімделу өзгерістеріне қалай себеп болатынын түсіндіре отырып, бұл күрделілікпен шектеледі. Бұл жеке организмнің табиғи іріктеудің пассивті нысанасынан 3 миллиард жылдық эволюциялық тарихындағы белсенді ойыншыға қалай өзгеріске ұшырағанын түсіндіреді. Киршнер мен Герхарттың теориясы эволюцияны сынға алған қазіргі заманғы сыншыларға ақылды дизайнды жақтаған ғылыми қарсылық береді.