Кіріспе
Швейцарияның лингвистика мектебі Женева мектебі деген ұғым (1) Женевада орналасқан тілшілердің тобы, олар қазіргі заманғы құрылымдық лингвистиканың ізашарлары және (2) әдебиет теоретиктері мен сыншыларының феноменологиялық тұрғыдан жұмыс істейтін тобы.
The expression Geneva School refers to (1) a group of linguists based in Geneva who pioneered modern structural linguistics and (2) a group of literary theorists and critics working from a phenomenological perspective.
Женева тіл білімі мектебі
Женева тіл білімінің мектептің ең көрнекті тұлғасы Фердинанд де Соссюр болды. Бұл мектепті құрайтын Сауссурдың басқа да маңызды әріптестері мен оқушылары Альберт Сехехе, Альберт Ридлингер, Серж Карчевский және Чарльз Бэлли. Бұл мектеппен байланысты ең маңызды лингвистикалық кітап - де Соссурдың негізгі еңбегі Cours de linguistique générale, оны оның шәкірттері Чарльз Бэлли мен Альберт Сехешай баспадан шығарды. Бұл кітап 1906 жылдан 1912 жылға дейін Женевада үш рет өткен осы тақырыптағы дәрістерге негізделген. Сехечае мен Бэлли өздері лекция сабақтарына қатыспады, бірақ олар басқа студенттердің жазбаларын қолданды. Бұл студенттердің ішіндегі ең маңыздысы Альберт Ридлингер болды, ол оларға ең көп материал берді. Сонымен қатар, Бэлли мен Сехешае де Соссюрдың теориясын дамытуды жалғастырды, негізінен сөйлеудің лингвистикалық зерттеулеріне назар аударды. Сехечае синтаксистік мәселелерге де көңіл бөлді.
Женева әдеби сын мектебі
"Женева мектебі" деген ұғым 1950-60 жылдары әдебиет сыншыларының бір тобына да қолданылады, олардың ішіндегі ең маңыздылары - бельгиялық сыншы Жорж Пуле, француз сыншысы Жан-Пьер Рихард және швейцариялық сыншылар Марсель Реймонд, Альберт Бегвин, Жан Руссе және Жан Старобински. Эмил Стейгер, Гастон Бачелард және Дж. Хиллис Миллер сыншылары да кейде осы топпен байланысты. Орыс формализмі мен феноменологиясынан (мысалы, Эдмунд Гуссерлдің еңбегінде) пайда болған "Женева мектебі" әдебиет шығармаларын автордың санасының терең құрылымдарының бейнелері ретінде және оның нақты әлеммен қарым-қатынасы ретінде талдау үшін феноменологиялық әдісті қолданды. Алайда биографиялық сынға жол берілмеді, өйткені бұл сыншылар негізінен өнер туындысының өзіне назар аударды оны органикалық тұтастай қарастырды және шындықты субъективті түсіндіру деп қарады (неміс Lebenswelt ұғымы) және қайталанатын тақырыптар мен бейнелерді, әсіресе уақыт пен кеңістікке қатысты және өзіндік және басқалар арасындағы өзара іс-қимылдарға назар аударды.
Ескертпелер мен сілтемелер
Терри Иглтон. Әдебиет теориясы: Кіріспе. Миннесота: Миннесота университеті, 1983.