Өмірге қол жұмсау қаупі бар адамдарға бақылау жүргізу
Suicide watch
Өмірге қол жұмсау қаупі бар адамдарды бақылау: түрмелерде, ауруханаларда қолданылатын шара. Қаупі барларға үздіксіз бақылау, медициналық көмек көрсетіледі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Өз-өзіне қол жұмсау қаупін болдырмауға бағытталған бақылау процесі.
Monitoring process to ensure that a person cannot attempt suicide
Өз-өзіне қол жұмсау сағаты (кейде SW деп қысқартылады) – кез келген адамның өз-өзіне қол жұмсауына жол бермеу үшін жүргізілетін күшті бақылау шарасы. Бұл термин көбінесе түрмеде, ауруханада, психиатриялық стационарда немесе әскери базадағы тұтқындарға немесе науқастарға қатысты қолданылады. Адам өз-өзіне зиян келтіру немесе өмірмен өз еркімен айналысу қаупін көрсететін белгілер байқалғанда, оны өз-өзіне қол жұмсау сағатына алады.
Suicide watch (sometimes shortened to SW) is an intensive monitoring process used to ensure that any person cannot attempt suicide. Usually the term is used in reference to inmates or patients in a prison, hospital, psychiatric hospital or military base. People are placed on suicide watch when it is believed that they exhibit warning signs indicating that they may be at risk of committing bodily harm or purposefully killing themselves.
Ауруханаларда
Ауруханаларда бұл практика кейде тұрақты визуалды бақылау (ТВБ) деп аталады. ТВБ – денсаулық сақтау қызметкерінің үнемі қадағалауында адамды, әдетте психиатриялық стационарда жатқан науқасты ұстау тәжірибесі. ТВБ көбінесе өзіне зиян келтіру қаупі бар науқастарға қолданылады, бірақ оның тиімділігін дәлелдейтін деректер жеткіліксіз. Тұрақты визуалды бақылауды қолданумен байланысты мәселелерге: әкелік қамқорлық, науқастардың сенімсіздігі мен наразылығы, ТВБ-ға тағайындалған қызметкерлердің жұмысына қанағаттанбауы және ұзақ сменалар үшін қызметкерлерге жоғары жалақы төлеу кіреді.
In hospitals, the practice is sometimes referred to as constant visual observation (CO). CO is the practice of placing somebody, generally someone in a psychiatric inpatient unit, under the constant supervision of a healthcare worker. CO is widely used for potentially suicidal patients, but the evidence to support its effectiveness is weak. Concerns around the use of constant visual observation include paternalism, distrust and dislike by patients, job dissatisfaction amongst staff on CO, and the high cost of paying staff for long shifts.
Түзеу мекемелерінде
Өзін-өзі өлтіруді қадағалаудың түрлі тәсілдері бар. Әдетте, бұл адамның күзетшінің – мысалы, түрме қызметкерінің, қауіпсіздік қызметкерінің немесе санитардың – үздіксіз немесе жиі қадағалауда болуын қамтиды, және егер адам өзіне зиян келтіруге тырысса, күзетші араласады.
Various forms of suicide watch exist. These generally involve the subject being under continuous or very frequent watch of a guard, such as a prison officer, security officer or orderly, who will intervene if the subject attempts to harm themselves.
Мерзімді
Үнемі өзін-өзі өлтіруді қадағалау, немесе жай ғана өзін-өзі өлтіруді қадағалау деп аталатын процедура, адамның белгілі бір уақыт аралығында жиі тексерілуін қамтиды.
Periodic suicide watch, or more simply known as suicide watch, involves the subject being monitored through frequent periodic checks.
Қатты
Интенсивті өзін-өзі өлтіруді қадағалау немесе бақылау дегеніміз, қараулы адамның бірнеше қызметтік рөлдердің бірінде жұмыс істейтін, тікелей көзбен көріп немесе қолға тигізіп тұра алатын, үнемі бақылауда ұстауды білдіреді. Мұны "бірге-бір" деп те атайды.
Intense suicide watch or observation involves the subject being observed continually by a person who may be employed in one of several possible capacities, sitting or standing in direct sight or arm's reach of the subject. This may be known as a 1 to 1.
Шарттар
Өзін-өзі өлтіру қаупі бар адамдар өзін-өзі зақымдау мүмкіндігін азайтатын жағдайға қойылады. Көп жағдайда, қауіпті заттар, мысалы, өткір объектілер мен кейбір жиһаз бұл аймақтан алынып тасталады, немесе олар арнайы жұмсақ қабырғалы камераға орналастырылуы мүмкін, онда қабырғалардан ештеңе шығып тұрмайды (мысалы, киім ілгіші немесе есік жабылатын құрылғы) арқан байлау үшін пайдаланылмайды, және еденде тек су тоқтату торы ғана болады. Олардан өздеріне зиян келтіруге немесе тұздық сияқты пайдалануға болатын барлық нәрселер алынып қойылады, соның ішінде белбеулер, галстуктер, бюстгальтерлер, аяқ киімдер, аяқ киімнің шнурлары, шұлықтар, сүйекке ілгіштер, көзілдіріктер, әшекейлер, төсек жамылғылары және басқа да заттар. Оларға тек шағын тілімделген тағамдар ғана беріледі, кітаптарға рұқсат жоқ. Үлкен тағам бөліктері, мысалы, пицца немесе жыртылған кітап беттері, тұншығу үшін қолданылуы мүмкін. Ерекше жағдайларда, адамның киімі толығымен шешілуі мүмкін. Одан да қиын жағдайларда, адамдар "терапиялық шектеулерге" алынуы мүмкін, яғни төрт немесе бес нүктелі шектеу жүйесіне. Адам төсекке, арқасымен жатқызылады. Оның қол-аяқтары байланады және кеудесіне белдік салынады. Бес нүктелі жүйеде бас та бекітіледі. Адамға әр екі сағат сайын бір мүшесін қозғауға рұқсат беріледі, содан кейін оны босатып, қозғалысқа мүмкіндік береді. Содан кейін оны қайтадан байлап, келесі мүшеге көшеді. Бұл процесс барлық шектелген аймақтар қозғалғанша қайталанады. Бұл процесс әдетте сегіз сағаттық сменалар бойы жалғасады, және адам сегіз сағаттың ішінде психикалық денсаулық маманымен кем дегенде бір рет бетпе-бет кездеседі. Бұл процеске 16 сағаттан артық рұқсат етілмейді. Осы уақыт ішінде қызметкерлер адамды үнемі бақылайды. Өзін-өзі зақымдаудың ең қиын жағдайларында, барлық басқа шаралар таусылғанда немесе орындалуы мүмкін болмағанда ғана, адамды тыныштандыру үшін "химиялық шектеу" дәрілері қолданылуы мүмкін. Химиялық шектеуді қолдану үшін мекемеде лицензияланған психикалық денсаулық маманының, мекеме бастығының және сот шешімінің келісімі/ұсынымы болуы керек.
People under suicide watch are put into an environment where it would be difficult for them to hurt themselves. In many cases, any dangerous items will be removed from the area, such as sharp objects and some furniture, or they may be placed in a special padded cell, which has nothing outcropping from the walls (e. g., a clothes hook or door closing bracket) to provide a place for a ligature to be attached, and with only a drain grill on the floor. They may be stripped of anything with which they might hurt themselves or use as a noose, including belts, neckties, bras, shoes, shoelaces, socks, suspenders, glasses, necklaces, bed sheets and other items. They are only allowed small finger foods and no books. Any large pieces of food like pizza or crumpled pages of a book could be used for suffocation. In extreme cases the inmate may be undressed entirely. In even more extreme cases, inmates may be placed in "therapeutic restraints", a four or five point restraint system. The inmate is placed on their back on a mattress. Their arms and legs are tied down and a belt is placed across the chest. In a five point system the head is also restrained. An inmate is allowed a range of movement every two hours, when one limb is released and they are allowed to move it for a short period. They are then restrained again, proceeding to the next limb. This process is repeated until all areas restrained have been moved. This process usually continues in eight hour shifts, and the inmate has a face to face encounter with a mental health professional at least once in each eight hour interval. This cannot continue for more than 16 consecutive hours. The inmate is continually watched by staff during this time. In the most extreme cases of self harm, only when all other avenues have not worked or are impracticable, "chemical restraint" drugs may be used to sedate the inmate. In order for a facility to administer a chemical restraint, it must have the approval/recommendation of a licensed mental health professional, the facility warden, and a court order.
Даулар
Тұтқындар көбінесе жалаңаш күйде өз-өліміне бейім камераларға орналастырылады, олар әдетте жалаңаш бетоннан тұрады, көбінесе төсек-орынсыз (төсек жамылғысын пайдаланып асылудың алдын алу үшін), және күзетшілердің жиі немесе үздіксіз бақылауында болады. Дәретхана қағазы, іш киім және тампон (барлығының дерлік тұншығу құралы болу мүмкіндігі) шектеуге алынғандықтан, санитарлық емес жағдайлар да жиі кездеседі. Өзін жасыру мүмкіндігі болмай, үнемі бақылауда болу психикалық күйзелісті күшейтуі мүмкін, әсіресе егер тұтқын сексуалдық зорлық-зомбылық құрбаны болған болса. Бұл қатал жағдайлар 1998 жылы АҚШ-тың Массачусетс штатындағы Фрамингем түрмесінің тұтқыны Элизабет Б. радио бағдарламасына қоңырау шалып, өзін-өзі өлтіруге қадағалауда болған кезде оған қалай қарағандарын айтқанда белгілі болды:
Inmates are often placed naked in suicide cells, which are usually bare concrete, often without bedding (to prevent hanging by using bedsheets), and under frequent or continuous observation by guards. Unsanitary conditions are also common since toilet paper, underwear and tampons (all potential means of choking) are restricted. Being exposed without any way of covering oneself, coupled with being under constant observation, can aggravate mental distress, particularly if the inmate has been a victim of sexual abuse. These harsh conditions came to light in 1998 when Elizabeth B., an inmate of Framingham prison in Massachusetts, USA, called a radio talk show to describe how she had been treated while on suicide watch:
Мен «көзбен бақылау» режиміне қойылдым, менің барлық заттарым, киімдерім алынды, еденде пластик төсеніштен басқа ештеңе жоқ жалаңаш бөлмеге орналастырдым. Мені күндіз-түннің арасында ер немесе әйел күзетші бақылайтын. Менде менструация кезім болды, бірақ менің статусыма байланысты тампон мен іш киімге рұқсат берілмеді. Мен өте ұялдым, қорланды. Еркек күзетшілердің алдында «көзбен бақылау» режимінде болғаным менің депрессияны күшейтті. Мен бұрынғыдан да зорлық көруді қаламадым, сондықтан төсенішті терезеге сүйеп қойдым. Мен солай істегенімде, ереже бұздым, себебі олар мені көре алмады. Есік күшпен ашылды, мен төрт нүктелі шектелген күйде физикалық түрде ұсталдым – қолым мен аяғым жайылып, еденге байланды, жалаңаш, басымда шлем, бөлмеде ерлер мен әйелдер болды. Өзін-өзі өлтіруге қадағалауда тұрған адамның өзін-өзі өлтірмейтініне кепілдік беруге болмайды. 2007 жылдың қазан айында Канададағы мекемеде отырған Эшли Смит өзін-өзі өлтіруге қадағалауда тұрған кезде өзін-өзі өлтірді. Оның өліміне байланысты жағдайлар Эшли Смиттің тергеу тақырыбы болды.
I was put on eyeball status, stripped of belongings, clothing, placed naked in a room with nothing but a plastic mattress on the floor. Watched 24 hours a day by a man or woman. I was on my period but because of my status not allowed to have tampons or underwear. I was very humiliated, degraded. Being on eyeball status with male officers, my depression intensified. I didn't want to be violated any more than I already was, so I put the mattress up against the window. When I did that I was in violation because they couldn't see me. The door was forced open, I was physically restrained in four point restraints arms, legs spreadeagled, tied to the floor, naked, helmet on head, men and women in the room. Being on a suicide watch does not guarantee a person will not kill themself. Ashley Smith, a female inmate at a facility in Canada, killed herself while under suicide watch in October 2007. The circumstances surrounding her death were the subject of the Ashley Smith inquest.