Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ирландияның бұрынғы теміржол компаниясы
Former railway company in Ireland
Дублин - Голуэй
MGWR мен GS&WR арасында бәсекелестік болды, олардың әрқайсысы желіні салуға ниеттенді. MGWR өзінің желісін Муллингардан, ал GS&WR өзінің желісінен кеңейтті. MGWR 1851 жылдың тамызында Дублиннен 204 шақырым қашықтықтағы Галвейге дейін жетіп, бірінші болып жол салды. GS&WR 1859 жылы ғана Атлонға жетті. GS&WR Атлон мен Галвей арасындағы MGWR жолымен қызмет көрсетуге міндетті болды, MGWR-ға жолаушылар түсімдерінің 65%-ын және тауарлар түсімдерінің 55%-ын төледі. GS&WR жеке станциясын сақтап қалды, ол қазіргі күні жалғыз жұмыс істейтін станция болып табылады, себебі MGWR стансасына соңғы пойыз 1985 жылдың 13 қаңтарында келді. 2020 жылға дейін бұл тармақ Дублин-Галвей жасыл жолының бөлігі ретінде пойыз жолынан жаяу және велосипед жолына айналдырылады.
Rivalry existed between the MGWR and the GS&WR, each of which wanted to build the line to The MGWR extended its line from Mullingar and the GS&WR from its line at The MGWR was first, going via and reaching Galway, 126.5 mile (204 km) from Dublin, in August 1851. It was not until 1859 that the GS&WR got as far as Athlone. The GS&WR was obliged to operate its service over MGWR track between Athlone and Galway, paying the MGWR 65% of passenger and 55% of goods receipts. The GS&WR retained a separate station, which is now the sole operating station, as the last service to the MGWR station ran on 13 January 1985 The branch is to be made into a rail trail as part of the Dublin Galway Greenway by 2020.
Галвейден Клифденге
1890 жылы Үкімет MGWR компаниясына Галвей графтығының Атлантика жағалауындағы Клифденге темір жол салу үшін 264 000 фунт стерлинг бөлді. Ол 1895 жылғы қаңтарда Оутерхардқа дейін, ал 1895 жылғы шілдеде Клифденге дейін ашылды. Ішкі аймақтан өтуіне байланысты, бұл темір жол аймақтың көп бөлігіне қызмет көрсетпеді, сондықтан GSR оны 1935 жылы жапты. Осыған ұқсас тармақ желісі сол кезде Майо графтығының Атлантика жағалауындағы Вестпорттан Ахиллге дейін салынды. MGW 1894 жылғы ақпанда Ньюпортқа дейін және 1894 жылғы мамырда Мулранниге дейін ашылған бөлігін салды. Ал Мулранниден Ахиллге дейінгі бөлігін Жұмыс жөнелендірмесі салды, ол 1895 жылғы мамырда ашылды. GSR 1937 жылы бұл желіні жапты.
In 1890 the Government granted the MGWR £264,000 to build a railway to Clifden on the Atlantic coast of County Galway. It opened as far as Oughterard in January 1895 and to Clifden in July 1895. Due to its inland route it did not serve the bulk of the area's population, so the GSR closed it in 1935. A similar branch line was built at the same time from Westport to Achill on the Atlantic coast of County Mayo. The MGW built the first section, opening it as far as Newport in February 1894 and Mulranny in May 1894. The Board of Works built the section from Mulranny to Achill, which opened in May 1895. The GSR closed the line in 1937.
Консолидациялау
1924 жылы Ирландия еркін мемлекетінің Оирехтас теміржол заңын қабылдады, ол қараша айында MGWR теміржолын Ұлы Оңтүстік және Батыс теміржолымен (GS&WR), Корк, Бандон және Оңтүстік жағалау теміржолымен біріктіріп, Ұлы Оңтүстік теміржолын құрды. 1925 жылдың қаңтар айында Дублин және Оңтүстік-Шығыс теміржолы да қосылып, Ұлы Оңтүстік теміржолдары құрылды.
In 1924 the Oireachtas of the Irish Free State passed the Railways Act, which that November merged the MGWR with the Great Southern and Western Railway (GS&WR), Cork, Bandon and South Coast Railway to form the Great Southern Railway. In January 1925, that was joined by the Dublin and South Eastern Railway to form the Great Southern Railways.
Локомотивтер мен жылжымалы құрам
Локомотивтер мен вагондар Дублиндегі MGWR-дің Broadstone шеберханасында күтілді.
Locomotives and rolling stock were maintained at MGWR's Broadstone works in Dublin.
Ливреясы
MGWR 1902 жылға дейін барлық локомотивтерін ашық жасыл түске бояды, ал ол кезде жаңа A 4-4-0 класындағы алғашқы локомотивтер патшалық көк түске боялды. Бірақ бұл түс ұзаққа шыдамады, сондықтан 1905 жылы компания шөп жасыл түсті қабылдады. 1913 жылдан бастап локомотивтер жылтыр қара түске боялды, MGWR 1925 жылы GSR құрамына енгенге дейін. Содан кейін барлық локомотивтер біртіндеп қара сұр түске қайта боялды. Жолаушылар вагондары 1901 жылға дейін лакпен немесе қоңыр бояумен боялған, содан кейін көк түс енгізілді. Локомотивтердегідей, бұл түс те ауа райының әсерінен нашарлап, 1905 жылдан бастап MGWR қайтадан қоңыр түске қайтты, ал 1910 жылдан кейін оны сызықтармен әшекейлеу азайтылды. 1918 жылдың қазан айынан бастап вагондар қатты қызғылт түске боялды, ал 1924 жылдан кейін GSR бірнеше жыл бойы осыған ұқсас түсті пайдаланды.
The MGWR painted all of its locomotives bright emerald until about 1902, when the first of the new Class A 4 4 0 express locomotives were outshopped in royal blue. This did not wear well and in 1905 the company adopted grass green. From about 1913 locos were painted gloss black until the MGWR became part of the GSR in 1925. From then on, all locomotives were gradually repainted plain unlined dark grey. Passenger coaches were finished in varnish or brown paint until the blue livery was introduced in 1901. As on the locomotives this weathered badly and from 1905 the MGWR reverted to brown, which after 1910 was not so well adorned with lining. From October 1918 coaches were painted a very dark Crimson and after 1924 the GSR used a similar shade for some years.
Сақтау
MGWR локомотивтері сақталған жоқ, бірақ оның алты дөңгелекті вагондарының бірнешеуі бар. № 25 Даунпатрик және Даун округі темір жолы. Бастапқыда толық 2-ші класс вагоны, бұл вагон қалпына келтіруді күтіп тұрған вагон галереясында көрсетіліп қойылған. № 47 Ольстер халықтық және көлік мұражайы. 1844 жылы салынған және Уильям Дарганның жеке вагоны ретінде пайдаланылғандығымен ерекшеленеді. Толыққанды қалпына келтірілген. № 47M Бұл вагон бұрын DCDR-де орналасқан, бірақ өкінішке орай, оны бөлшектеп жіберуге тура келді. № 53 Даунпатрик және Даун округі темір жолы. Бастапқыда толық 2-ші класс вагоны, бұл вагон қалпына келтіруді күтіп тұрған вагон галереясында көрсетіліп қойылған. № 62M Ирландия темір жолын сақтау қоғамы. Толық 3-ші класс вагоны, бұл вагон DCDR-де пайдалану үшін қалпына келтіруге арналған. № 84 Клифден. Станция үйі қонақ үйінің коллекциясының бір бөлігі ретінде қалпына келтірілуі жоспарланған.
No MGWR locomotive has been preserved but several of its six wheeled carriages exist. No. 25 Downpatrick and County Down Railway. Originally a full 2nd, this coach is on display in the carriage gallery awaiting restoration. No. 47 Ulster Folk and Transport Museum. Built in 1844 and notable for being used as William Dargan's private saloon. Fully restored. No. 47M This carriage used to be based at the DCDR, but unfortunately had to be scrapped. No. 53 Downpatrick and County Down Railway. Originally a full 2nd, this coach is on display in the carriage gallery awaiting restoration. No. 62M Railway Preservation Society of Ireland. A full 3rd, this carriage is meant to be under restoration for use at the DCDR. No. 84 Clifden. Intended to be restored as part of the Station House Hotel's collection.
Қазіргі күн
Бұрынғы MGWR-дің әлі де ашық күйінде сақталған негізгі желілері Iarnród Éireann-ға тиесілі және олардың басқаруында. Дублин мен Слайго, Атлон мен Галвей, Атлон мен Вестпорт, сондай-ақ Баллина тармағы жолаушылар тасымалы үшін қолданыста болады. Meath on Track науқаны Navan — Clonsilla желісін (бұрынғы GNR Navan — Drogheda желісімен шатастырмау керек) қазіргі Iarnród Éireann саясаты бойынша белгіленген 2030 жылдан ертерек қайта ашуға ұмтылуда. Эдендерри, Клифден, Ахилл, Каван, Киллешандра, Баллагхадеррин, Баллинроб, Киллала және Лаугреа тармақтары жабық. Rail Users Ireland Galway — Dublin бағытындағы бірнеше пойыздарды MGWR станциясы және Mullingar арқылы өтетін пайдаланылмаған жолмен жүргізуді ұсынды, бұл MGWR-дің алғашқы қызметінің бұрынғы GS&WR желісі арқылы қайта жаңғыруын білдіреді. Алайда, бұл ұсыныс іске аспайды, себебі ағымдағы Галвей қызметі 2020 жылдан бастап Дублин — Галвей жасыл жолымен алмастырылуы тиіс. MGWR-дің бұрынғы үш станциясы қазір қонақ үйлерге айналған, олардың екеуі "Станция үйі қонақ үйі" деп аталады, бірақ олардың меншігі байланысты емес. Оларға Галвей графтығындағы кеңейтілген бұрынғы Клифден станциясы, Мит графтығындағы Кильмессан қосылысы және Мейо графтығындағы Мулраннидегі Мулранни Парк қонақ үйі жатады. Ұлы Батыс Жасыл жолы – бұрынғы Вестпорт — Ахилл тармақ желісінің маршрутын пайдаланатын жасыл жол.
Those of the former MGWR's main lines that are still open are owned and operated by Iarnród Éireann. Routes between Dublin and Sligo, Athlone and Galway, Athlone and Westport and the Ballina branch remain open to passenger traffic. The Meath on Track campaign is campaigning to have the Navan — Clonsilla line (not to be confused with the former GNR Navan — Drogheda line) reopened earlier than the 2030 date announced under current Iarnród Éireann policy. The Edenderry, Clifden, Achill, Cavan, Killeshandra, Ballaghaderreen branch line, Ballinrobe, Killala and Loughrea branches lines are all closed. Rail Users Ireland proposed running some Galway — Dublin services via the MGWR station in and the disused route via to Mullingar, reinstating the route of the first MGWR service via the former GS&WR line. The current Galway service runs from This proposal will not go ahead as the railway is due to be replaced with the Dublin Galway greenway starting from 2020. Three former MGWR stations are now hotels, two of which are called the "Station House Hotel" but are unconnected by ownership. They are the expanded former Clifden station in County Galway, Kilmessan Junction in County Meath and the Mullranny Park Hotel at Mulranny, County Mayo. The Great Western Greenway is a greenway rail trail that uses the route of the former Westport — Achill branch line.