Кіріспе

Мари Логоречи (табиғи аты - Чурчия; 23 қыркүйек 1920 жыл - 19 маусым 1988 жыл) - албандық кино және сахна актрисасы. Ол өзінің мансабын әнші ретінде "Радио Тирана" (1945) радиосында бастады, кейін "Ұлы жауынгер Скандербег" (1953) фильмінде актриса ретінде танылды. Ол кинодағы барлық табысты қойылымдарына қарамастан, албан киносының ұлы актрисасы және албан ұлттық театрының нышаны болып қала берді. Өзінің еңбегі үшін ол Албанияның халық әртісі (1975) және Ұлт ордені (2015) құрмет атақтарын алды.

Ерте өмір

Логоречи Албанияның Шкодер қаласында дүниеге келген. Әкесі Палок Чурчия қолөнерші, ал анасы Роза үй шаруасын атқаратын. Логоречи үйдегі қаржылық қиындықтармен және сол кездегі әлеуметтік драмалармен өте ерте танысты. Ол Шкодердегі Стигматина абысындар мектебінде оқыды. Кейіннен Логоречи гимназияға оқуға түседі. Ол сурет салу мен ән айтуда дарынды. Ән айту кезінде ол мандолина мен гитарамен бірге ән айта бастады. Математика мен дін сабақтарын ұнатпады. Балалық шағынан бастап оның тек 20 суреті сақталған; олар затты жақсы түсіріп, байқаушы көзді, түстер мен дәлдіктің үйлесімділігін көрсете отырып, жұмсақ және нәзік рухтың куәсі. Ол бала кезінде итальян және черногория тілдерін үйренген. Оның жан дүниесін негізінен солтүстік Албанияның отбасынан естіген халықтық әңгімелері, аңыздары мен эпикалық әндері байлады. Алғашқы жылдары ол қазақ тілінде оқып, қазақ тілінің білімін жетілдірді. 17 жасында ол тұрақты түрде Тиранаға көшіп келді. Ол Венада оқып, жаңа ғана оралған экономист Коле Логоречиге тұрмысқа шықты. Әуесқойлық ретінде Коле Венадағы Музыка достары қоғамының мүшесі болды, шамамен бес жыл бойы скрипкадан сабақ алды. Ол мемлекеттік бюджет департаментінің басшысы болып қызмет атқарған. Ол сондай-ақ Скандербег орденінің иегері болды. Коле Мати Логоречидің ұлы, ол өзінің заманында өте танымал ұстаз және тілші, әлеуметтік беделді адам болған. Ол Логоречи отбасының ұрпағы болды, оның есімі 1300 жылдан бастап Логоресеос деген атпен басталған.

Радио Тирананың әншісі

Логоречидің өнер жолы 1945 жылы радио Тиранада әнші ретінде басталды. Ол радиодан тікелей эфирде Шкодер мен Орта Албанияның халық әндерін шырқады. Осы уақытта ол Тирананың көркемдік лицейінде сопрано Джорджия Филче Тружаның (Албандық халық әртісі) басшылығымен бір жылдық канто оқуларына қатысты. Логоречи сонымен қатар Албания мен Болгарияда әртүрлі концерттерде өнер көрсетті. 1945-1947 жылдары Тирана радиосында 100-ге жуық ән шырқады.

Сахнадағы актерлік шеберлік

1947 жылы ол Ұлттық хордың жетекші әншісі болды, ол Албанияда және шетелде гастрольдік концерттер берді. Сол жылы оған Албанияның Ұлттық театрында басты рөлді ойнау ұсынылды. Сахналық актриса ретінде ол өзінің ғажайып кейіпкерлерін шеберлікпен ойнату, оларды көрсету, көрсету арқылы көптеген ұмытылмас кейіпкерлерді тудырды. Оның басты рөлдерінің ауқымы бір-біріне қарама-қайшы және психология жағынан қарама-қайшы кейіпкерлерді қамтитын кең. Оның кәсіби өнер көрсетуі эмоциялық шекараларға жетіп, адам психикасының жарқын жақтарынан оның ең қараңғы ерекшеліктеріне дейін ауысады. Ол келесі шығармаларда ұмытылмас: "Қоңыраусыз тамырлар" пьесасындағы әуесқой консервативті және нәсілшіл буржуазия ханым Алиса Ленгтон ретінде. Гертруда ретінде, Гамлеттегі суицидтік патшайым. Фатима ретінде әйел Халили мен Хаджирияда сарайдағы интригаларды, құлшынысты және тәкаппарлықты бастан кешірді. Бернарда Альба ретінде, Федерико Гарсия Лорканың "Бернарда Альба үйі" драмасының қараңғы суық әйелі. Логоречи 40 сахналық драмада өнер көрсетті. Оның Шекспирдің, Мольердің, Лорканың немесе Горькийдің драмаларын, сондай-ақ албан авторларының Коле Якова, Ндреке Лука және т.б. барлық қойылымдары оның ерекше көркемдік қабілеттерін көрсетті және барлығы оның жеке тұлғалы суретшісі ретінде портреті мен оның актерлік өнерінің және сыртқы пластикасының арасындағы үйлесімділікті көрсетеді. Ол акустиканы жақсы білетін, іс-әрекетінде өте виртуоздыққа ие болған, ол өзінің және аудиторияның арасындағы қашықтықты көтере білді. Оның динамикасы мен темпераменті оның дауысына интонацияның жоғары деңгейін белгіледі, бұл оның сахналық қойылымдарында әсерлі болды. Логоречидің ұзақ уақыт бойы актерлік мансабы оған режиссерлікпен айналысуға қызығушылық тудырды. Сахна режиссері ретінде де маңызды үлес қосты.

Кинодағы рөл

Логоречи албан киносының ізашарларының бірі болды. Ол алғашқы албан фильмінде, шамамен 12 минут ұзақтықтағы қысқа метражды фильмде, албан киностудиясы мен албан теледидары шығарған. Логоречидің фильмдегі рөлдері олардың ерекшелігін көрсетеді және албан кинематографиясының тарихында өз құндылығын білдіреді. Ол алғаш рет "Ұлы жауынгер Скандербег" фильмінде ойнаған. Оның кинодағы ең ұмытылмас рөлі - "Тоқа жер" фильміндегі "Локе".

Оның өнері

Логоречи өнеріне өмірді мұқият бақылау арқылы әсер етті. Ол кейіннен өз өнерінде қолдана алатын тәжірибе жинақтады. Ол көрермендердің алдында сахнада адам жанын, ауырсынуын, наразылығын, көтерілісін, жеккөрушілігін, цинизмін, екіжүзділігін және айлакерлігін тудырды; ол оларға ойынның сиқырын ұсынды, шынайы өнер шақыра алады. Оның көркемдік жаргоны экспрессивті болды; оның сахналық ым-ишаралары талап етілді және шеберлік сезіммен қолданылды, ал Логоречи өзінің жеке тұлғасын және жеке көркемдік дәрежесін қолдайтын барлық спектакльдерге өмір берді. Логоречи өнер сүйер адамдардың естелігінде ашық, қарапайым және шыншыл адам ретінде, үлкен білімді және өнер шеберлігінен тұратын әйел ретінде сақталды. Сонымен қатар, көптеген жас суретшілер онымен сөйлесу немесе кеңес алу өте жағымды адам ретінде еске алады.