Англиялық қасиетті Әмброз Барлоу

Кіріспе

Ағылшын Рим-католик әулиесі Амбрози Эдвард Барлоу, О. С. Б. (1585 – 10 қыркүйек 1641) – католик шіркеуінде әулие ретінде құрметтелеген ағылшын бенедиктин монахы. Ол Англия мен Уэльстің қырық шейіті деп белгілі болған Папа Пауль VI-ның қасиеттілерінің бірі.

Ерте өмір және білім

Амброз 1585 жылы Манчестердің жанындағы Хорлтон-кум-Хардидегі Барлоу Холлде дүниеге келді. Ол дворян сэр Александр Барлоу мен оның әйелі Мэри Бреретонның төртінші ұлы, ал Мэри Бреретон Хандфорт Холлдан сэр Уриан Бреретонның және оның екінші әйелі Элисдің қызы еді. Анасының тарапынан ол Бреретон әулетінің бір бөлігі болды. Оның әкесінің тарапынан, Барлоулар, Англия мен Уэльсте католик шіркеуі жойылғаннан кейін Англия шіркеуіне көнуге кедергі келтірген. Амброздың әкесінің әкесі 1584 жылы сенімі үшін түрмеде отырғанда қайтыс болды, ал оның әкесі жаңа діннің қағидаларына бағынбағандықтан мүлкінің үштен екі бөлігі тәркіленді. 30 қараша 1585 жылы Амброз Дидсбери шіркеуінде крещениеден өтті, ал оның крещение жазбасында: "Эдвард, Алекс Барлоудың 30 жастағы заңды ұлы" деп көрсетілген. 1597 жылы, он екі жасында Эдвард Чеширдегі Адлингтондағы сэр Уриан Лидің үйіне протестант туысының үйіне шәкірт болып түсті. Оның туысы – анасының әпкесі Сибила (Бреретон) Лидің ұлы, Барлоудың анасы Мэри (Бреретон) Барлоудың жартылай қарындасы еді. Барлоу 1607 жылға дейін англикандық дінді ұстанды, содан кейін досының ықпалымен қайтадан католик дініне қайтты. Шәкірттігін аяқтағаннан кейін Барлоу дін қызметкері болудың өзіне шын шақыру екенін түсінді, сондықтан Францияның Дуай қаласына ағылшын колледжіне оқуға барып, кейін Испанияның Вальядолид қаласындағы Сент-Албан корольдік колледжіне түсті. 1613 жылы Англияға сапар барысында Барлоу бірнеше ай бойы сенімі үшін түрмеде отырды, бірақ босатылғаннан кейін 1615 жылы Дуайға оралды, онда ол ағылшын бенедиктин монахтарының қауымдастығына қосылды. Ол Эдвард есімінен бас тартып, Амброз деп атала бастады және Сент-Бенедикт орденінің мүшесі болды. 1617 жылы ол дін қызметкеріне бекітілді. Жиырма төрт жыл бойы ол Оңтүстік Ланкаширде қызмет етті, бұл Барлоу үшін католиктер мен олардың дін қызметкерлеріне қатысты тым жаулықты аймақ болған жоқ. Сэр Томас әжесі дін қызметкеріне зейнетақы тағайындауға көмектескен, бұл оған өзінің шіркеуіндегі кедей католиктерге діни қызметтерін атқаруға мүмкіндік берді. Ол оннан астам жыл бойы католик 'қонақтарының' қажеттіліктерін жасырын түрде қамтамасыз етіп, күнделікті мисса өткізіп, өзінің дұғаларын және Розарийын оқыды. Ақыл-ойы мен мейірімділігімен Томас Морға ұқсаған Барлоу кедейлердің арасында зор құрметке ие болды және үлкен мерекелерде оларды үйіне шақыратын. Протестант билігінің назарына ілікпеу үшін ол төрт апта бойы шіркеу аумағында саяхаттап, содан кейін бес апта Барлоу Холлде тұратын еді. Ол жиі туыстары Доунз отбасына Wardley Hall резиденциясына барып, жиналған қауым үшін мисса өткізетін. Король Карл I 1641 жылдың 7 наурызында барлық дін қызметкерлері бір ай ішінде елден кетуі керек, әйтпесе тұтқындалып, сатқын ретінде қаралатыны туралы жарлыққа қол қойды, бұл түрмеге қамауға немесе өлімге әкелуі мүмкін еді. Амброздың қауым мүшелері оны қашуға немесе кем дегенде жасырынуға шақырды, бірақ ол бас тартты. Олардың қорқынышын жақында болған инсульт күшейте түсті, оның салдарынан 56 жастағы дін қызметкері жартылай паралич болды. "Кеткісі келмейтін нәрсесінен айырылудан қорқатындар", - деді ол оларға.

Ambrose was born at Barlow Hall, Chorlton cum Hardy, near Manchester in 1585. He was the fourth son of the nobleman Sir Alexander Barlow and his wife Mary Brereton, who was daughter of Sir Urian Brereton of Handforth Hall and his second wife, Alice. On the maternal side of his family he was part of the wider Brereton family. The paternal side of his family, the Barlows, had been reluctant converts to the Church of England following the suppression of the Catholic Church in England and Wales. Ambrose's paternal grandfather died in 1584 whilst imprisoned for his beliefs and his father had two thirds of his estate confiscated as a result of his refusing to conform with the rules of the new established religion. On 30 November 1585, Ambrose was baptised at Didsbury Chapel and his baptism entry reads "Edwarde legal sonne of Alex' Barlowe gent' 30". In 1597, at the age of twelve, Edward entered the household of a Protestant cousin, Sir Urian Leigh of Adlington, Cheshire, in order to serve an apprenticeship as a page. His cousin was the son of his maternal aunt, Sibila (Brereton) Leigh, the half sister of Barlow's mother, Mary (Brereton) Barlow. Barlow adhered to the Anglican faith until 1607, when he converted to Roman Catholicism after being brought back to Catholicism by a friend. After completing his apprenticeship, Barlow realised that his true vocation was for the priesthood, so travelled to Douai in France to study at the English College there before attending the Royal College of Saint Alban in Valladolid, Spain. In 1613, on a visit to England, Barlow was imprisoned for his beliefs for several months; however after being released, he returned to Douai in 1615 where he joined the community of English Benedictine monks at St. Gregory's (now Downside Abbey), where his brother Rudesind Barlow was prior. He became a member of the Order of Saint Benedict taking the name Ambrose in place of his baptismal name of Edward. He was ordained as a priest in 1617. For twenty four years, he laboured in south Lancashire which fortunately for Barlow was not overly hostile territory for Catholics or their priests. Sir Thomas' grandmother had arranged for a pension to be made available to the priest which would enable him to carry out his priestly duties amongst the poor Catholics within his parish. From there he secretly catered for the needs of Catholic 'parishioners', offering daily Mass and reciting his Office and Rosary for over two decades. Resembling Thomas More in his wit and mildness, Barlow was greatly loved by the poor, whom he also entertained at his house on the great feasts. To avoid detection by the Protestant authorities, he devised a four week routine in which he travelled throughout the parish for four weeks and then remained within the Hall for five weeks. He would often visit his cousins, the Downes, at their residence of Wardley Hall and conduct Mass for the gathered congregation. King Charles I signed a proclamation on 7 March 1641, which decreed that all priests should leave the country within one calendar month or face being arrested and treated as traitors, resulting in imprisonment or death. Ambrose's parishioners implored him to flee or at least go into hiding but he refused. Their fears were compounded by a recent stroke which had resulted in the 56 year old priest being partially paralysed. "Let them fear that have anything to lose which they are unwilling to part with", he told them.

Хагиография және монументтер

Чаллонер (төменде қараңыз) Барлоудың өмірбаянын Санкт-Грегори монастырына тиесілі екі қолжазбадан құрастырды, олардың бірін оның ағасы, Англия бенедиктин конгрегациясының президенті Рудесинд Барлоу жазған. Үшінші қолжазба, "Амбрози Барлоудың апостолдық өмірі" деп аталады, оны оның бір шәкірті Рудесинд Барлоу үшін жазған, қазір ол Манчестердегі Джон Райлендс кітапханасында сақтаулы; оны Четам қоғамы жариялаған. Барлоудың екі портреті және оның әкесі, сэр Александрдың бір портреті белгілі. Астлидегі Сент-Амброз Барлоу католик шіркеуі мен бастауыш мектебі де Амброзидің құрметіне аталған. Барлоудың есімімен аталған басқа мектептер: Дидсберидегі Барлоу Рим-католик жоғары мектебі, Манчестер маңындағы Свинтондағы Сент-Амброз Барлоу Рим-католик жоғары мектебі және Мерсисайдтағы Нетертондағы Сент-Амброз Барлоу католик жоғары мектебі. Downside мектебіндегі жатақханалардың бірі оның құрметіне Барлоу деп аталды. Дуаи аббаттығының Омскирктегі Сент-Анн Рим-католик шіркеуінде бас қосатын Облаттар (зайырлы бенедиктиндер қауымдастығы) Амброз Барлоуды өз қамқоршысы деп санайды.