Чарльз Даунс – алғашқы Лос-Анджелес қалалық кеңесінің мүшесі (1925). Сыбайлас жемқорлыққа қатысы барлығы үшін қызметтен алынған. Биографиясы, өмір жолы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық саясаткер Чарльз Эмерсон Даунс (11 ақпан 1898 – 15 мамыр 1967) 1925 жылы жаңа қалалық харта күшіне енген соң 10-шы округтің өкілі болған Лос-Анджелес қалалық кеңесінің алғашқы мүшесі еді. Бірақ ол үш айдан кейін, Екінші көше тоннелінде жылжымалы тротуар салуды жоспарлаған құрылысшыдан пара алғаны үшін сотталғаннан кейін лауазымынан алынды.
American politician
Charles Emerson Downs (February 11, 1898 – May 15, 1967) was the first Los Angeles City Council member representing the 10th District after a new city charter went into effect in 1925. He was removed from office after just three months, however, when he was convicted of receiving a bribe from a developer who planned to construct a moving sidewalk in the Second Street Tunnel.
Өмірбаян
Даунс 1898 жылдың 11 ақпанында Лос-Анджелесте дүниеге келді, ал 1907 жылы ол жалпы мердігер болып жұмыс істеді. Оның анасы Ада В. Даунс, ал бауырлары Милсон В. Даунс, Артур С. Даунс және Джон В. Даунс. Ол Рут Даунсқа үйленген, ол 1928 жылдың сәуір айында Сан-Квентин түрмесінде отырған кезде одан ажырасуға талап еткен. Оның қызы – Елейн Митчелл, ал 1967 жылдың 15 мамырында қайтыс болған кезде әйелі – Жан Э. Даунс болған.
Downs was born on February 11, 1898, in Los Angeles, and in 1907 he became a general contractor. His mother was Ada V. Downs, and his brothers were Milson W. Downs, Arthur S. Downs, and John W. Downs. He was married to Ruth Downs, who sued him for divorce in April 1928 while he was in San Quentin penitentiary. His daughter was Mrs. Elaine Mitchell, and his wife at the time of death on May 15, 1967, was Jean E. Downs.
Тұтқындау
Осы арада бұрынғы қалалық кеңес «Туннельдер көлік компаниясына» екінші көше туннелі астында жылжымалы жаяу жол салуға франшиза берді, оның екі жағында да қоғамдық жаяу жолдар болады деп жоспарланған. Даунс пен Джозеф Ф. Фицпатрик, екі жаңа кеңес мүшесі, жобаға қарсы екендерін айтты, бірақ «Туннельдер көлігінің» вице-президенті Уильям Ходжестің сөзіне сенсек, Даунстың жалға алушыларының бірі – Джек Мерфи немесе Дж. Говард Мерфи – Ходжеске кеңесшілердің дауысын алуға болатынын мәлімдеді. Ходжес Даунстың кеңсесіне барып, нені күту керектігін сұрады, ал Даунс: «Ол ұзын, жалпақ және жасыл», – деп жауап беріп, конверттің артқы жағына тіктөртбұрыш салды. Сол күні Ходжес кеңес төрағасы Бойл Уоркманды хабардар еткенін, содан кейін округ прокуроры Аса Киес пен бас прокурордың орынбасары Бюрон Фитцпен бірге Даунсқа қарсы тұзақ құрғанын айтты. 1925 жылдың 18 тамызында жаңа кеңес жобаға қатысты қаулыларды қабылдауға дайын болды, бірақ Даунс пен Фитцпатрик «маңызды кездесу» бар екенін айтып, дереу дауыс беруге қарсылық білдірді. Даунстың қалалық әкімшілік кеңсесіндегі кездесуі Ходжеспен өтті, ол әр кеңесшіге журнал беттеріне оралған 1000 доллардан белгіленген банкноттарды табыстады. Ходжес бөлмеден шығар кезде, ол қалпағын көтеріп, дәлізde жасырынып отырған полицейлерге сигнал берді, олар екі кеңесшіні де тұтқындады. Мерфи де тұтқындалды. Сот процесі барысында екі кеңесші де қызметтен шеттетілді және 1925 жылдың қазан айында сотталғаннан кейін жұмыстан толығымен босатылды. Сотта Даунс «ақшаны сайлау науқанына кешіккен үлесім деп ойлағанын» мәлімдеді. Ұзақ талқылаулардан және дауыстардың өзгеруінен кейін, қазылар алқасы Даунс пен Фитцпатриктің екеуін де пара алуда кінәлі деп тапты, бірақ соттан оларға мейірімділік танытуды сұрады. «Дегенмен, бұл мүмкін емес, өйткені мемлекеттік заң шығарушы органның соңғы отырысында қылмыстық кодекске айыпталған мемлекеттік қызметкерлерге условты мерзімге босатуды тыйым салатын ереже енгізілді». Алқабилер Мерфиді ақтады. Содан кейін Лос-Анджелес Daily News газетінің баспагері Манчестер Бодди сияқты Оңтүстік Калифорнияның жетекші өкілдері Даунсқа қосылып, губернатор Джеймс Рольфтен кешірім сұрады. Рольф 1932 жылдың 24 желтоқсанында кешірім берді, ал Рольфке Жоғарғы соттың үш судьясы қосылды, олар «Туннельдер көлік компаниясының» Ходжесінің куәлігі «сенімсіз» екенін айтты. Ходжес Даунс ісінен кейін Колорадода ұрлық жасады деп айыпталды және сол штаттың түрмесінен қашып кеткендіктен «заңнан қашқан» болып саналды.
Meanwhile, the former City Council had awarded a franchise to the Tunnels Transportation Company to build a moving sidewalk under the Second Street Tunnel, with seats, "on each side of which would be a public sidewalk." Downs and Joseph F. Fitzpatrick, both new council members, said they were opposed to the project, but, according to William Hodges, vice president of Tunnels Transportation, one of Downs's tenants — Jack Murphy, or J. Howard Murphy — told Hodges that the councilmen's votes could be obtained. Hodges went to Downs's office and asked him what was expected, to which Downs is said to have replied: "It's long and flat and green," and he drew a rectangle on the back of an envelope. The same day, Hodges said, he notified Council President Boyle Workman, and he then worked with District Attorney Asa Keyes and Chief Deputy D. A. Buron Fitts to lay a trap for Downs. On August 18, 1925, the new council was set to adopt ordinances for the project, but Downs and Fitzpatrick objected to an immediate vote, stating they had an "important appointment" to keep. The appointment at Downs's City Hall office was with Hodges, who passed each of the councilmen $1,000 in marked bills, wrapped in torn magazine pages. As Hodges left the room, he raised his hat as a signal to police officers hiding in the hallway, and they placed both councilmen under arrest. Murphy was also arrested. Both councilmen were suspended from their offices while the trial was going on and were permanently removed upon their conviction in October 1925. Downs testified at trial that he "accepted the money under the impression that it was a belated campaign contribution." After considerable discussion and some changing of votes, the jury unanimously found both Downs and Fitzpatrick guilty of bribery but asked the court to be lenient with them. "This, however, is impossible, as at the last session of the State Legislature a provision was included in the Penal Code denying probation to convicted public officials." The jury acquitted Murphy. A group of leading Southern Californians, including Los Angeles Daily News publisher Manchester Boddy, then joined Downs in petitioning Governor James Rolph for a pardon. Rolph granted the pardon on December 24, 1932; Rolph was joined by three Superior Court judges, who said the testimony by Hodges of the Tunnels Transportation Company was "bad." Hodges had been convicted of larceny in Colorado after the Downs trial and was a "fugitive from justice" because he escaped from prison in that state.
Кейінгі сайлаулар
1934 жылдың маусым айында Даунс 63-ші Мемлекеттік Ассамблея округінен республикалық кандидатқа өтініш берді, ал 1947 жылы ол 10-шы округте бұрынғы өкіл Г. Вернон Беннеттке қарсы қайтадан сайлауға түсті, "өзін ақтау үшін сайлауды жеңіп алуды көздеді". Беннетт сәуір айындағы алғашқы сайлауда 12 173 дауыспен жеңіске жетті, ал Даунсқа 2 834, Бертран Р. Браттонға 1 843 дауыс түсті (төрт сайлау учаскесінің нәтижесі жоқ). Ол 1951 жылы тағы да бағын сынады, нәтижесінде 1 423 дауыс жинады, бұл Мемлекеттік Ассамблея депутаты Вернон Килпатрик (5 301 дауыс), музыкант Чарльз Наварро (5 077 дауыс), бұрынғы өкіл Беннетт (3 835 дауыс) және кафе иесі Джордж Р. Хаббард (2 250 дауыс) алған дауыстардан кейінгі соңғы орын болды. Оның соңғы әрекеті 1953 жылы болды: ол 1 385 дауыспен төртінші орынды иеленді. Басқа кандидаттар: Наварро – 14 892 дауыс, стоматолог Джон А. Сомервилл – 8 316 дауыс, сақтандыру сарапшысы Бен Ф. Хейс – 2 781 дауыс және жылжымайтын мүлік агенті Кортленд Г. Митчелл – 991 дауыс.
In June 1934, Downs filed as a Republican candidate for the 63rd State Assembly District, and in 1947 he ran again in the 10th District against incumbent G. Vernon Bennett, "seeking election as vindication." Bennett won in the April primary with 12,173 votes to 2,834 for Downs and 1,843 for Bertrand R. Bratton (four precincts missing). He tried again in 1951, when he received 1,423 votes, in last place after 5,301 for State Assemblyman Vernon Kilpatrick, 5,077 for musician Charles Navarro, 3,835 for incumbent Bennett and 2,250 for cafe operator George R. Hubbard. His last attempt was in 1953: He came in fourth with 1,385 votes. The other candidates were incumbent Navarro, 14,892; dentist John A. Somerville, 8,316; insurance investigator Ben F. Hayes, 2,781; and realtor Courtland G. Mitchell, 991.