Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Судандағы темір жол желісі
Railway line in Sudan
Судан әскери темір жолы 1896 және 1897 жылдары Уәди Хальфадан Әбу Хамедке дейін Сырдар Хорацио Китченердің Махдистік соғысқа қатысқан ағылшын-египеттік армияны жабдықтау мақсатымен салған әскери темір жол болды. Бұл қазіргі Судан темір жолының алғашқы желісі еді. Египетте 1856 жылы, Суэц каналының құрылысы басталғанға дейін үш жыл бұрын, Александрия мен Каир арасындағы темір жол желісі аяқталды. 1858 жылдың 14 мамырында осы желідегі теміржол паромдары египет тарихында шешуші роль атқарды. Біреу вагондардың дөңгелектерін тізбектермен бекіту қажеттігін ұмытып кетті (бір уақытта тек бір вагон ғана өтуі керек еді), соның салдарынан вагон Ніл өзеніне құлап, Египет тағының мұрагері, ханзада Ахмет суға батып қайтыс болды. Осы оқиғаның нәтижесінде Ахметтің ағасы Исмаил таққа отырды. Исмаил өзін құрылысшы деп санады. Ол үлкен қарыздар алып, ұзақ талшықты мақтадан көп пайда тапты, оның өндірісі бес есеге, ал бағасы Америка Азамат соғысы мен мақта тапшылығына байланысты төрт есеге өсті. Исмаилдің жобаларының ішінде Каирден Ассиутқа дейін 231 миль (372 км) созылатын, Судандағы алғашқы желіні Хартумға дейін қамтитын 910 миль (1464 км) жаңа темір жол бар еді. Исмаилдің теміржол жоспарларының іске асуына 30 жылдан астам уақыт кетті.
The Sudan Military Railway was a military railway constructed from Wadi Halfa to Abu Hamed in 1896 and 1897 by Sirdar Horatio Kitchener in order to supply the Anglo Egyptian army taking part in the Mahdist War. It was the predecessor line for the present day Sudan Railway. In Egypt, a rail line between Alexandria and Cairo had been completed in 1856, three years before work began on the Suez Canal. On May 14, 1858, a rail carriage ferry on this line played a decisive role in Egyptian history. Someone overlooked the normal precaution of securing the wheels of one carriage with chains (only one carriage crossed at a time), and this carriage fell into the Nile, drowning Prince Ahmed, heir apparent to the throne of Egypt. This resulted in Ahmed's brother Ismail being put on the throne. Ismail saw himself as a builder. He took out huge loans and earned a lot of money from long staple cotton, the production of which had quintupled, and the price quadrupled due to the American Civil War and its cotton famine. Among Ismail's projects were 910 mile (1464 km) of new railroads, stretching 231 mile (372 km) southwards from Cairo to Assiut, and including the first line in the Sudan, to Khartoum. Ismail's railroad plans were to wait more than 30 years before they were realized.
Құрылыс
1896 жылы майор Хорацио Китченер Исмаил жоспарлаған теміржолды салуға шешім қабылдады, бірақ бұл теміржол Суданға өркениет әкелуге немесе Исмаил жоспарлағандай мақта тасымалдауға емес, Судандағы армияны Махдистік соғыс үшін азық-түлікпен және жабдықтармен қамтамасыз ету үшін салынды. Алғашқы жоспар бойынша, жол бұрынғы керуендік аялдамасы болған Короскодан тікелей салынуы керек еді, бірақ оның орнына Вади-Халфаға дейінгі қысқарақ жол таңдалды, ал Мысырмен байланыс пароход арқылы жүзеге асырылды.
In 1896, Major Horatio Kitchener decided to build the railroad Ismail had planned, but this railroad was not to bring civilization to Sudan or to transport cotton, as Ismail had planned, but to feed and supply the army in Sudan for the Mahdist War. The original plan was to construct the road directly from the former caravan terminus at Korosko, but a shorter route to Wadi Halfa was employed instead, with the link to Egypt provided by steamboat ferry.
Өлшегіш
Темір жолға жұмсалатын қаражатты мақұлдаған Лорд Кромер, темір жолдың тар рельстік болатынын (шамамен 2' 0" немесе 2' 6") қаражатты үнемдеу мақсатында есептеген. Бірақ, Китченер 3 фут (1 метр) болатын Кейп стандартындағы рельс енін талап етті, бұл Сесил Родс сол кезде Кимберли мен Булавайо арасында төсеген рельстің енімен сәйкес келді. Китченер Родспен бірнеше апта бұрын, Родс Каирде Китченерден Родезияда пайдалану үшін есектер алуға тоқтағанда кездескен екен.
The man who approved the expenditure for the railroad, Lord Cromer, assumed that the railroad would be narrow gauge (presumably something like 2' 0" or 2' 6"), to save money. Kitchener, however, insisted on the Cape gauge of 3 feet (1 m), the same track width that Cecil Rhodes was then laying between Kimberley and Bulawayo. It turned out that Kitchener had met Rhodes only a few weeks before, when Rhodes stopped in Cairo to obtain some donkeys for use in Rhodesia from Kitchener.
Қиындықтар
Родс өзінің темір жолына арналған үш локомотивті Китченерге бұрса да, бұл Китченер темір жолының инженерлік қиындыққа толы жобаға айналуына тосқауыл болмады. "Жұмысшылар, құрал-жабдықтар және материалдардың толыққанды жетіспеушілігі" байқалды.
Even though Rhodes diverted three locomotives to Kitchener that were intended for his own railroad, it did not prevent Kitchener's railroad from becoming an engineering nightmare. There was a "total lack of suitable labor, tools, and materials".
Аяқтау
Ақырында, Мысырдан әкелінген "фелахин" (арабша шаруалар) мен жұмысы үшін мерзімінен бұрын босатылған 200 сотталғанның көмегімен темір жол желісі аяқталды. Бірақ, өкінішке орай, жағымсыз салдары болды. Білікті емес жұмыс күші салдарынан "поезддер жиі рельстен шығып, 5 метрлік жартастарға құлап жатты, кейін қайта рельске қойылып, ештеңе болмағандай жолын жалғастырды". Бұл темір жол ағылшын-египет әскерінің Махди мемлекетіне қарсы соғыста жеңіске жеткеніне көмектесті. Темір жол Асуанның оңтүстігіндегі Селлал мен Уади-Хальфа арасында үзіліс қалдырды, бірақ ол өзен арқылы жүретін пароммен толтырылды. Китченер желісі, египеттік желіден өзгеше рельс енімен, 1899 жылға қарай Уади-Хальфаны Солтүстік Хартуммен байланыстырып, Суданның негізгі солтүстік-оңтүстік темір жол қатынасына айналды.
In the end, with the help of some "fellahin" (Arabic for farmers) brought from Egypt, and 200 convicts who were paroled for the job, the rail line was completed. There was, however, an unfortunate side effect. The result of the unskilled labor force created "a fairly bumpy ride and frequent accidents — locomotives that flew off tracks and down 15 feet (5 m) embankments were hoisted back on the rails and continued along as if nothing had happened." The railroad helped win the war for the Anglo Egyptian army against the Mahdist State. The rail line left a gap between Sellal, just south of Aswan, and Wadi Halfa, however, which was covered by a river ferry. Kitchener's line, on a different gauge from the Egyptian line, connected Wadi Halfa with Khartoum North by 1899 and became the main north–south rail connection of the Sudan.