Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Мысыр мен Суданның соңғы патшасы (1952–1953)
Last king of Egypt and the Sudan (1952–1953)
Фуад II (толық аты: Ахмед Фуад бин Фарук бин Ахмед Фуад бин Исмаил бин Ибрахим бин Мухаммад Али; 16 қаңтар 1952 жылы туған), немесе басқаша Ахмед Фуад II, Мысырдың Мұхаммед Әли әулетінің мүшесі. Ол нәресте кезінде 1952 жылдың шілдесінен 1953 жылдың маусымына дейін Мысыр мен Суданның соңғы патшасы ретінде биледі, содан кейін тақтан түсірілді.
Fuad II (, full name: Ahmed Fuad bin Farouk bin Ahmed Fuad bin Ismail bin Ibrahim bin Muhammad Ali; born 16 January 1952), or alternatively Ahmed Fuad II, is a member of the Egyptian Muhammad Ali dynasty. As an infant, he formally reigned as the last King of Egypt and the Sudan from July 1952 to June 1953, when he was deposed.
Туу және билік ету
Патша Фарук пен оның екінші әйелі королева Нарриманның ұлы, тәж мұрагері Ахмет Фуад 1952 жылғы 16 қаңтарда Абдин сарайында дүниеге келді. Ол сағат 8:30-да туды және атасы Фуад I-нің құрметіне осы атпен аталды. Фуадтың Фаруктың Фарида патшайымынан болған үш қарындасы болды: ханшайымдар Фариал, Фавзия және Фадия. Әйелдердің Египет тағына мұрагерлік құқығы болмағандықтан, Фаруктың туысы, ханзада Мұхаммед Әли Тәүфик, Фуадтың тууына дейін мұрагер болып саналды. Фуад туғаннан кейін Саид әулетінің ханзадасы атағын алды. Сәйкесінше, ол Ахмет Фуад, Саид ханзадасы деп аталды. 1952 жылғы 23 шілдеде Мохамед Нагиб пен Гамал Әбдел Насер басқаратын еркін офицерлер әскери төңкеріс жасады, осылайша Египет революциясы басталды. 26 шілдеде Фарукқа тәж мұрагерінің пайдасына тақтан бас тартып, Египетті тастап кетуге бұйрық берілді. Фарук тақтан бас тарды және Италияға эмиграцияға кетті. Оның отбасы, Фуад та олармен бірге елден кетуге мәжбүр болды. Енді елді Насер, Нагиб және басқа да еркін офицерлер басқарды. Фуадтың конституциялық өкілеттіктері 1952 жылғы 2 тамызға дейін Кабинетке жүктелді, содан кейін регенттік орган құрылды, бірақ кеңес емес. Ханзада Мұхаммед Әбдел Моним регент болып тағайындалды және осы органға жетекшілік етті. Фуад пен оның жарты әпкелері Швейцарияға, ал Фарук Италияға, Римге жіберілді. Королева Нарриман 1953 жылы ажырасуға ниеттенгеннен кейін Египетке оралды, бірақ Фарук Фуадтың шетелде қалуын талап етті. Фарук қайтыс болғаннан кейін Фуадқа Монаконың принці Ренье III және оның әйелі Грейс қорғауға кепілдік берді. Фуад кейіннен Реньемен жақын дос болып, әр жазда Монте-Карлоға барып тұрды. Ол Женева университетінде оқыды және француз бакалавриат дипломын алды. Фуадтың Египет азаматтығы 1974 жылы қайта жаңартылды. Одан бері ол кейде Египетке барады. Кейін ол сүннит исламын қабылдады, және олар 1977 жылғы 5 қазанда Монакода діни той жасады. Египеттік монархистер оны Египет патшайымы Фадилә деп атады. Алайда, 2023 жылы The Economist басылымы кейбір египеттіктердің Сиси билігіне наразылықтарының күшеюіне байланысты, оның Египеттің басшысы ретінде оралуын талап еткенін хабарлады.
The son of King Farouk and his second wife Queen Narriman, Crown Prince Ahmed Fuad was born on 16 January 1952 in Abdeen Palace. He was delivered at 8:30a. m. and named after his grandfather Fuad I. Fuad had three half sisters from Farouk's previous marriage with Queen Farida: princesses Farial, Fawzia and Fadia. As women could not inherit the Egyptian throne Farouk's first cousin, Prince Mohammed Ali Tewfik, was heir presumptive until Fuad's birth. Immediately following his birth, Fuad was granted the title of Prince of the Sa'id. He was styled accordingly as Ahmed Fuad, Prince of the Sa'id. On 23 July 1952, the Free Officers led by Mohamed Naguib and Gamal Abdel Nasser orchestrated a military coup, thus beginning the Egyptian revolution. On 26 July, Farouk was ordered to abdicate in favour of the crown prince and leave Egypt. Farouk abdicated and went into exile in Italy. His family, including Fuad, joined him in exile. The country was now ruled by Nasser, Naguib and the other Free Officers. Fuad's constitutional powers were assumed by the Cabinet until 2 August 1952, when a regency body, but not a council, was established. Prince Muhammad Abdel Moneim was appointed regent and led the body. Fuad and his half sisters were sent to live in Switzerland while Farouk remained in Italy, settling in Rome. Queen Narriman returned to Egypt in 1953 after wanting a divorce, and Farouk insisted that Fuad remain abroad. After Farouk's death, Fuad was guaranteed protection by Prince Rainier III of Monaco and his wife Princess Grace. Fuad would later become friends with Rainier in his early adulthood, when he visited Monte Carlo every summer. He completed his secondary education, obtaining a French baccalaureate, before studying at the University of Geneva. Fuad's Egyptian citizenship was restored in 1974. He has occasionally visited Egypt ever since, She then converted to Sunni Islam, and the two had a religious wedding in Monaco on 5 October 1977. Egyptian monarchists addressed her as Queen Fadila of Egypt, However, in 2023 The Economist reported that some Egyptians were clamoring for his return as Egypt's ruler as frustration with Sisi's rule deepened.