Америка Азамат Соғысының ардагері Джеймс Ньюби өмірі мен қызметі
James R. Newby
Джеймс Ньюби: Азамат соғысы ардагері, алғашқы афроамерикалық миссионер. Нигерия, Камерун, Либериядағы қызметі, құлдықтан босатылу тарихы туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка Азамат соғысының қатысушысы Джеймс Ньюби (шамамен 1843 – 1884 жылдан кейін) – Америка Құрама Штаттарындағы ерікті африкалық американдықтардың алғашқы полкінде қызмет еткен және қазіргі Нигерия, Камерун және Либерия елдеріне 19 ғасырда миссионерлік қызмет атқарған афроамерикалық.
American Civil War veteran
James Newby (c. 1843 – after 1884) was an American Civil War veteran who served in the first regiment of volunteer African Americans in the United States and a 19th century African American missionary to present day Nigeria, Cameroon, and Liberia.
Ерте өмір
Ньюби 1843 жылы Коннектикут штатында дүниеге келген. Оның әкесі Аарон Оңтүстік Каролинада туған құл еді, бірақ Орта штаттар үшін Эмансипация актісі қабылданғаннан кейін, ол сүйіктісімен Пенсильванияға сапарлаған кезде босатылды. Ньюби Коннектикут штатының Нью-Лондон қаласында өсті және Уилберфорс мектебінде/Уилберфорс институтында, сондай-ақ Огайо штатының Оберлин қаласындағы Оберлин колледжіндегі пансионда оқыды. Ол 11 жасында отын дайындау үшін теңізші-оқушы (алғашқы қара нәсілді теңізші-оқушы) ретінде теңізге жіберілді және үш жылдан кейін Нью-Лондонға қайтып келді, содан кейін Канадаға құлдарды қашуға көмектесті. Ол "Мазеппа" клубының құрамына кірді.
Newby was born about 1843 in Connecticut. His father Aaron was a slave born in South Carolina who was freed because he was on a visit to Pennsylvania with his mistress after the Act of Emancipation for the Middle States had passed. Newby grew up in New London, Connecticut and went to Wilberforce School/Wilberforce Institution and a boarding school at Oberlin College in Oberlin, Ohio. He was sent to the navy to be a naval apprentice (first black naval apprentice) for fire raising at the age of 11 and returned home to New London three years later and was involved in slave running to Canada. He joined the infamous Mazeppa Club.
Отбасы
Джеймс 1880 жылдың 30 қыркүйегінде Манхэттенде сэр Роберт Тэйнштің үлкен қызы Энниге үйленді (А. Тэйнш, 1875 жылы жарық көрген «Әлемдік тарихтың жетілдірілген нұсқаулығы» авторы, бұл кітап әлем жаратылғаннан бастап 18 ғасырдың соңына дейінгі кезеңді қамтиды), және Либерияда миссионер болып жұмыс істеді, сол жерде оның әйелі қайтыс болды. Денсаулығы нашарлағандықтан ол Ұлыбританияға қайтып келді.
James was married on 30 September 1880, in Manhattan, to Annie, the eldest daughter of Sir Robert Tainsh (A. Tainsh, author of An Improved Manual of Universal History, from the Creation of the World to the end of the 18th century published 1875), and worked as a missionary in Liberia, where his wife died. He returned to Britain through ill health.
Теңізші және саяхатшы
1850 жылдары теңізге шығып, Энтони Бернсті құтқаруға жасалған әрекетке қатысты (1854). Ол ең кішкентай кемемен әлемді айналып өтуге жасалған "Маррет" әрекетіне қатысты. Содан кейін Мексикада жабайы аттарды аулады және полковник Джон С. Фремонтпен бірге Роки тауларын Калифорнияға дейін кесіп өтті. Ол джиг бишісі/құм бишісі болды және Christy's Minstrels (кейін Лондонның Мур және Бурджесс) тобына қосылды. 1858 жылы алғашқы трансатлантикалық телеграф кабелін төсеген USS Niagara кемесімен, содан кейін Ниагарамен Жапонияға дейін теңізге шықты.
He went to sea in the 1850s and was involved in the attempted rescue of Anthony Burns (1854). He sailed in the Marret attempt at circumnavigating the world in the smallest ship ever. He then went wild horse hunting in Mexico and joined Colonel John C. Frémont crossing the Rocky Mountains to California. He became a jig dancer/sand dancer and joined the original Christy's Minstrels (later Moore and Burgess of London). He sailed on the USS Niagara when she laid the first transatlantic telegraph cable (1858) and then again on the Niagara to Japan.
АҚШ-тағы Азаматтық соғыс
Америка Азамат соғысында ол 1863 жылдан 1865 жылға дейін 54-ші Массачусетс ерікті жаяу әскерінде қызмет етті.
In the American Civil War he fought in the 54th Massachusetts Volunteer Infantry from 1863 to 1865.
АҚШ Әскери-теңіз флоты
Ол 1868 жылғы Арика жер сілкінісінен кейін пайда болған цунами құрлыққа шығарған АҚШ теңіз күштерінің канонерлік қайығы «Ватерееде» болды. Ол бұл оқиғаның Каллаода болғанын айтады, бірақ деректер кеме Каллаодан кеткен соң Арикада, одан 600 мильден астам қашықтықта болғанын көрсетеді.
He was on the USS Wateree, a US naval gunboat, which was carried onshore by a tsunami following the 1868 Arica earthquake – he states this to have been at Callao but it appears that this incident actually happened more than 600 miles further south at Arica after the ship had left Callao.
Африка, Азия және Еуропа саяхаттары
Ол 1857 жылғы Үндістан көтерілісі кезінде Үндістанға барды. Ол Еуропаға саяхаттауға шешім қабылдады, Грекияға (Олимпиада ойындары) және Германияға (Баден-Баденде құмар ойнаған) барғаннан кейін, Шотландияның Эдинбург қаласына келді, онда "Жаңарушылар" Мик пен Митчеллдің көшедегі уағыздауы арқылы дінге келді. Ол Эдинбургте ашық ауада және шіркеулерде уағыз айтты, Лондондағы Генри Граттан Гиннестің Харли Хаус миссионерлік оқу колледжінде оқыды және 20 шілдеде епископ Самуэль Ажайи Кроутермен бірге Нигерия мен Камерунға ағылшын шіркеуінің миссионері ретінде барды. Ол жерде Игбо халқымен жұмыс істеді және Фернандо По, Олд Калабар және Виктория (Лимбе, Камерун) миссионерлік бекеттеріне сапарлады. Камерунда жұмыс істегеннен кейін, 1879 жылы аурудан кейін Англияға оралды. Ол "соңғы пастор Джеймс Ньюби" деп еске алынады, және Томас Льюис Джонсонның 1909 жылы жарық көрген "Ел құлы болған жиырма сегіз жыл немесе үш құрлықтағы өмірім" атты еңбегінде 1879 жылы Африкада болғаны, ал 1884 жылы әлі де тірі болғаны айтылады – Глазго қаласындағы Christian Institute, Bothwell Street-те сөз сөйлеген. Ньюбидің өмірі туралы белгілі болғанның көп бөлігі Джудит Беккер мен Брайан Стэнлидің (ред.) "Еуропа – басқа: Еуропалық христиандыққа сыртқы перспективалар" еңбегінде сілтеме келтірілген "Жұрттық континент және оның құлдыраған ұлы және миссионер: немесе пастор Джеймс Р. Ньюбидің оқиғалары, түрленуі және африкалық еңбектері" кітабынан алынған, бірақ бұл "күмәнді есеп, мұқият зерттеуді қажет етеді" деп ескертіледі.
He went to India at the time of the Indian rebellion of 1857 (Indian Mutiny). He decided to tour Europe, and after visiting Greece (Olympic Games) and Germany (gambling at Baden Baden), arrived in Edinburgh, Scotland, where he was converted through street evangelism of "Revivalists" Meek and Mitchell. He preached in the open air and churches in Edinburgh, studied at Henry Grattan Guinness' Harley House missionary training college in London and went to Nigeria and Cameroon as a missionary with the Anglicans, sailing with Bishop Samuel Ajayi Crowther on 20 July 1876. There he worked among Igbo people and visited mission stations at Fernando Po, Old Calabar, and Victoria (Limbe, Cameroon). After working in the Cameroons he arrived back in England 1879 after illness. He is referred to as the "late Rev James Newby", and as having been in Africa in 1879, in Thomas Lewis Johnson's Twenty Eight Years a Slave, or the Story of My Life in Three Continents, published in 1909, and as still living in 1884 – speaker at the Christian Institute, Bothwell Street, Glasgow. Most of what is known about Newby's life comes from The Prodigal Continent and Her Prodigal Son and Missionary: Or the Adventures, Conversion, and African Labours of the Rev James R Newby which is cited in Judith Becker and Brian Stanley (eds), Europe as the Other: External Perspectives on European Christianity, with the caveat "a questionable account which invites closer scholarly enquiry".