Румыниялық саяхатшы, дипломат және жазушы Александру Палеологудың өмірі мен қызметі

Кіріспе

Румын саясаткері, дипломат және жазушы Александру Палеологу (14 наурыз 1919 – 2 қыркүйек 2005) – румын эссешісі, әдеби сыншысы, дипломат және саясаткер. Ол тарихшы Теодор Палеологудың әкесі.

Өмірбаян

Палеолог Бухарест қаласында ежелгі румын бояр отбасында дүниеге келді. Бұл отбасы Византия империясының соңғы билеуші әулеті – Палеологтардан таратылған деп есептеген. Оның ата-бабалары Лесбос аралынан 18 ғасырдың басында Дунай княздықтарына көшіп келген. Палеолог түрлі некелер арқылы Валахия князі Константин Бранковеанудың да ұрпағы болды. Александру Палеологтың әкесі, Михаил Палеолог, заңгер және Ұлттық либералдық партиясының парламент мүшесі, кейін Әділет және Қаржы министрліктерінің бас хатшысы болды. Ол Григоре Юнианмен байланысымен белгілі болды, ал анасы Елена Пеннеску Видрашку болды. Ол Бухаресттегі «Spiru Haret» атындағы ұлттық колледжді бітіріп, содан кейін Бухарест университетінде заңгерлік білім алды. 1944 жылы, Иоан Антонеску диктатурасын құлатқан және Румынияны Одақтың құрамынан шығарған патшалық төңкерістен кейін, Палеолог одақтастармен келісімге келген Румыния комитетінің жұмысына қатысты. 1946-1948 жылдары Румыния Сыртқы істер министрлігінде жұмыс істеді. Коммунистер режимі орнағаннан кейін, ол Securitate бақылауында болды және 1956 жылға дейін Câmpulung қаласында жасырын өмір сүрді, жалған есіммен өмір сүрді. Содан кейін ол Румыния Ғылым академиясының Ежелгі өнер тарихы институтында зерттеуші болып жұмыс істеді. 1959 жылы Палеолог тұтқындалып, 14 жылға мәжбүрлі еңбекке кесілді. Түрмеде ол Константин Нойка және Александру Ивасюк сияқты румын мәдениетінің көптеген көрнекті өкілдерімен танысты. Сальчиядағы жазалау колониясында ол Иоан Дезидерий Сырбу, Александру Зуб және басқалармен кездесті. 1964 жылы босатылып, сол институттың Театр бөлімінде жұмыс істеді. Ол Бухаресттегі «Teatrul Nottara» театрының әдеби хатшысы болды және 1967 жылы Румыния жазушылар одағының мүшесі атанды. 1970-1976 жылдары «Cartea Românească» баспасында жазушы болып жұмыс істеді. 1989 жылғы Румыния революциясынан кейін ол Франциядағы Румыния елшісі болып тағайындалды (1990 жылдың 1 ақпанынан бастап), бірақ 1990 жылдың маусым айында Университет алаңындағы Голаниада қозғалысына жақтас болғандықтан (өздігінен «хулигандардың елшісі» деп атаған – ambasadorul golanilor) және монархиялық көзқарастарына байланысты қызметтен алынды. Кейін ол Николае Манолеску құрған Азаматтық одақ партиясына қосылды және 1992 жылғы сайлауда Аргеш облысынан сенатор болып сайланды. 1996 жылғы сайлаудан кейін ол Вранча облысынан (Румыния демократиялық конвенциясының тізімі бойынша) Ұлттық либералдық партиясынан сенатор болды және 2000 жылғы сайлауда Бухаресттен қайта сайланды (2004 жылға дейін қызмет етті). 1989 жылдан кейінгі жылдары тарихшы және жазушы Стелиан Тăнасемен сұхбаттарында коммунистік кезеңде Securitate-пен ынтымақтасқанын және румындардан кешірім сұрағанын мойындады. Ол 86 жасында Бухарест қаласындағы Арменеска көшесіндегі 34 номерлі үйінде қайтыс болды.

Paleologu was born in Bucharest, into an ancient Romanian boyar family that claimed descent from the Palaiologoi, the last ruling dynasty of the Byzantine Empire. His ancestors had moved from Lesbos Island to the Danubian Principalities at the beginning of the 18th century. Paleologu was also, through various marriages, a descendant of the Wallachian Prince Constantin Brâncoveanu. Alexandru Paleologu's father, Mihail Paleologu, was a lawyer and National Liberal Member of Parliament, later general secretary in the Ministries of Justice and of Finance, who was known for his association with Grigore Iunian, while his mother was Elena Pennescu Vidrașcu. He graduated from the Colegiul Național „Spiru Haret” din București in Bucharest and then he studied law at the University of Bucharest. In 1944, after the Royal Coup that overthrew Ion Antonescu's dictatorship and took Romania out of the Axis, Paleologu took part in the Romanian committee of the armistice with the Allies and, between 1946 and 1948, worked for the Romanian Royal Ministry of External Affairs. After the Communists regime was established, he was under surveillance by the Securitate, and he lived hidden and under a false name in Câmpulung until 1956, when he began working as a researcher at the Romanian Academy in the Institute of Ancient Art History. In 1959, Paleologu was arrested and sentenced to 14 years of forced labour. In prison, he met many other important people in Romanian culture such as Constantin Noica and Alexandru Ivasiuc. At the penal colony from Salcia he met Ion Dezideriu Sîrbu, Alexandru Zub, and ro. He was freed in 1964, and he worked at the same Institute in the Theatre section. He was the literary secretary of the Teatrul Nottara of Bucharest and, in 1967, he became a member of the Romanian Writers' Union. Between 1970 and 1976 he was a writer for the Cartea Românească publishing house. After the Romanian Revolution of 1989, he was named ambassador of Romania to France (starting February 1, 1990), but he was replaced in June 1990 because he was a sympathiser of the Golaniad movement of University Square (he was the self styled "ambassador of the hooligans" ambasadorul golanilor), as well due to his pro monarchist views. He later became a member of the Civic Alliance Party, founded by Nicolae Manolescu and he was elected a senator for Argeș during the 1992 election. He was a National Liberal senator for Vrancea (on Romanian Democratic Convention lists) following the 1996 election, and reelected for Bucharest during the 2000 suffrage (serving until 2004). In the years after 1989 he admitted in a book of interviews with historian and novelist Stelian Tănase that during the communist period he eventually ended up collaborating with the Securitate and asked Romanians to forgive him. He died aged 86, at his house at 34 Armenească Street in Bucharest,